/** * */

Slag aan de IJzer

(Verschil tussen bewerkingen)
Versie op 25 okt 2009 12:15
Sniper Snoop (Overleg | bijdragen)

← Previous diff
Huidige versie
Finnbar (Overleg | bijdragen)

Regel 7: Regel 7:
Vier dagen lang volgde aanval op aanval en ten slotte gelukte het de Duitsers een bruggenhoofd te vormen bij Tervaete nadat een kleine eenheid ongemerkt een noodbrug had geslagen en het kanaal was overgestoken zonder dat er een schot gevallen was. Dit succes dwong de Belgen op 24 oktober om terug te trekken naar de spoorweg Diksmuide-Nieuwpoort. Daar aangekomen kregen ze versterking van de 42ste Franse divisie. Vier dagen lang volgde aanval op aanval en ten slotte gelukte het de Duitsers een bruggenhoofd te vormen bij Tervaete nadat een kleine eenheid ongemerkt een noodbrug had geslagen en het kanaal was overgestoken zonder dat er een schot gevallen was. Dit succes dwong de Belgen op 24 oktober om terug te trekken naar de spoorweg Diksmuide-Nieuwpoort. Daar aangekomen kregen ze versterking van de 42ste Franse divisie.
-In Diksmuide zelf, 20 km ten zuiden van Nieuwpoort, werd de helft van de 6.500 daar gelegerde Franse mariniers, die onder bevel stonden van admiraal Ronarc'h, de Marins Fusiliers, gedood of raakte gewond. Aangezien Diksmuide een bruggenhoofd vormde met de oostzijde van het kanaal was het behoud daarvan van groot belang.+In Diksmuide zelf, 20 km ten zuiden van Nieuwpoort, werd de helft van de 6.500 daar gelegerde Franse mariniers, die onder bevel stonden van admiraal Ronarch, de Marins Fusiliers, gedood of gewond. Aangezien Diksmuide een bruggenhoofd vormde met de oostzijde van het kanaal was het behoud daarvan van groot belang.
-Toen de Belgische weerstand allengs zwakker werd en de koning, Albert I, een Duitse doorbraak vreesde in de richting van Duinkerken en Calais, besloten de Belgen tot een drastische stap: ze openden op 25 oktober de sluizen bij Nieuwpoort. Het resultaat was dat het laaggelegen land tussen het IJzerkanaal en de spoorweg langzaam onderliep. Het gevolg was dat het 4de Duitse leger op 29 oktober gedwongen werd terug te trekken, en zijn offensieve inspanningen op Ieper richtte.+Toen de Belgische weerstand allengs zwakker werd, en Koning Albert I een Duitse doorbraak vreesde in de richting van Duinkerken en Calais, besloten de Belgen tot een drastische stap: ze openden op 25 oktober de sluizen bij Nieuwpoort. Het resultaat was dat het laaggelegen land tussen het IJzerkanaal en de spoorweg langzaam onderliep. Het gevolg was dat het 4de Duitse leger op 29 oktober gedwongen werd terug te trekken, en zijn offensieve inspanningen op Ieper richtte.
Diksmuide viel in handen van de Duitsers op 10 november, maar Nieuwpoort bleef de gehele oorlog in Belgisch bezit. Diksmuide viel in handen van de Duitsers op 10 november, maar Nieuwpoort bleef de gehele oorlog in Belgisch bezit.

Huidige versie

Situatiekaart (uit "Stielers Handatlas", ed. 1911)
Enlarge
Situatiekaart (uit "Stielers Handatlas", ed. 1911)
The Battle of the Yser in 1914. Een kunstwerk door Francois Flameng.
Enlarge
The Battle of the Yser in 1914. Een kunstwerk door Francois Flameng.
De verdediging door het Belgische Leger van het IJzerkanaal in oktober 1914 is bekend geworden als de Slag aan de IJzer (ook: Slag om/bij de IJzer). Het Duitse offensief bij het kanaal, dat naar het zuiden liep van de Noordzee bij Nieuwpoort in Noordwest-België, was onderdeel van een grotere slag rond Ieper met het doel om Vlaanderen in bezit te krijgen.

Het gebied rond de rivier de IJzer, dat een natuurlijk obstakel vormde voor de Duitse opmars, was een polder die doorsneden werd door een netwerk van kanalen voor de afwatering, dat samen met een stelsel van sluizen en gemalen zorgde voor de beheersing van het grondwaterpeil. Het gehele systeem werd "bestuurd" vanuit Nieuwpoort. Daar kwamen diverse kanalen in de IJzer uit en daar mondde de IJzer uit in zee.

Op 25 oktober 1914, besloot koning Albert I om het gebied tussen de Duitsers en Belgen onder water te zetten, met behulp van de Ganzenpoot. Op de bovenstaande satellietfoto, zien we de ganzenpoot. De gele cirkel links, duid de sluis aan dat open werd gezet. Een zijsluis voor de poot. Deze werd later gesloten, zodat het water niet terug kon weg stromen. De rode cirkel duid de ganzenpoot aan. Deze sluizen werden gebruikt om het water te regelen. Het water mocht niet te hoog of te laag staan. Te laag zouden de Duitsers te voet konden aanvallen. Te hoog, konden vlotten gebruikt worden door de Duitsers. Een tactiek dat al voor de 18de eeuw dateert zoals Vauban. De Duitsers wilden ofwel de sluis in handen krijgen om die dan te openen. Ofwel simpelweg vernietigen.
Enlarge
Op 25 oktober 1914, besloot koning Albert I om het gebied tussen de Duitsers en Belgen onder water te zetten, met behulp van de Ganzenpoot. Op de bovenstaande satellietfoto, zien we de ganzenpoot. De gele cirkel links, duid de sluis aan dat open werd gezet. Een zijsluis voor de poot. Deze werd later gesloten, zodat het water niet terug kon weg stromen. De rode cirkel duid de ganzenpoot aan. Deze sluizen werden gebruikt om het water te regelen. Het water mocht niet te hoog of te laag staan. Te laag zouden de Duitsers te voet konden aanvallen. Te hoog, konden vlotten gebruikt worden door de Duitsers. Een tactiek dat al voor de 18de eeuw dateert zoals Vauban. De Duitsers wilden ofwel de sluis in handen krijgen om die dan te openen. Ofwel simpelweg vernietigen.

Het 4de Duitse leger, onder bevel van hertog Albrecht van Wurtemberg, begon op 18 oktober met een aanval op de Belgische strijdkrachten die langs het kanaal stonden opgesteld door ze over de gehele linie te bestoken. Met de hulp van Britse oorlogsschepen die voor de kust lagen slaagden de Belgen er in de Duitse aanval af te slaan. De Duitsers trokken zich daarop tijdelijk naar Oostende terug, nadat ze nog vruchteloos gepoogd hadden de Britse oorlogsschepen te torpederen.

Vier dagen lang volgde aanval op aanval en ten slotte gelukte het de Duitsers een bruggenhoofd te vormen bij Tervaete nadat een kleine eenheid ongemerkt een noodbrug had geslagen en het kanaal was overgestoken zonder dat er een schot gevallen was. Dit succes dwong de Belgen op 24 oktober om terug te trekken naar de spoorweg Diksmuide-Nieuwpoort. Daar aangekomen kregen ze versterking van de 42ste Franse divisie.

In Diksmuide zelf, 20 km ten zuiden van Nieuwpoort, werd de helft van de 6.500 daar gelegerde Franse mariniers, die onder bevel stonden van admiraal Ronarch, de Marins Fusiliers, gedood of gewond. Aangezien Diksmuide een bruggenhoofd vormde met de oostzijde van het kanaal was het behoud daarvan van groot belang. Toen de Belgische weerstand allengs zwakker werd, en Koning Albert I een Duitse doorbraak vreesde in de richting van Duinkerken en Calais, besloten de Belgen tot een drastische stap: ze openden op 25 oktober de sluizen bij Nieuwpoort. Het resultaat was dat het laaggelegen land tussen het IJzerkanaal en de spoorweg langzaam onderliep. Het gevolg was dat het 4de Duitse leger op 29 oktober gedwongen werd terug te trekken, en zijn offensieve inspanningen op Ieper richtte.

Diksmuide viel in handen van de Duitsers op 10 november, maar Nieuwpoort bleef de gehele oorlog in Belgisch bezit.

Zie ook: De Slag om Diksmuide en de Fusiliers Marins

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/battles/yser.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Slag_aan_de_IJzer"
Personal tools