/** * */

Frank Linke-Crawford

 Godwin Brumowski en een lachende Frank Linke-Crawford
Enlarge
Godwin Brumowski en een lachende Frank Linke-Crawford
Frank Linke-Crawford
afbeelding:Frank_Linke-Crawford.gif
Linke in 1917
Namen voluit
Frank Linke-Crawford
Geboortejaar/datum
18 augustus 1893
Sterfjaar/datum
30 juli 1918
Eenheden (* = bevelhebber)
Flik 41J Flik 60J
Korte omschrijving
Oostenrijks-Hongaarse luchtaas met 27 overwinningen

Frank Linke-Crawford (18 augustus 1893 te Krakau-30 juli 1918) was een Oostenrijks-Hongaarse luchtaas met 27 overwinningen.

Afkomst en jonge jaren

Linke-Crawford was een zoon van de Engelse Lucy Crawford en de Oostenrijks-Hongaarse officier Adalbert linke. Zijn vader kwam uit Polen, echter dat behoorde destijds tot het keizerrijk en was daarom een Oostenrijks-Hongaars staatsburger. Linke-Crawford had vanwege de functie van zijn vader de kans om goed onderwijs te genieten en hij ging dan ook na zijn middelbare school en een lagere officierenschool studeren aan de prestigieuze 'Theresianische Militärakademie' in Wiener-Neustadt. Na zijn afstuderen in 1913 werd hij toegevoegd aan het K.u.k. Mährisches Dragoner-Regiment „Friedrich Franz IV. Großherzog von Mecklenburg-Schwerin“ Nr. 6. Met dit regiment kwam hij bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog aan het Russische front terecht, waar Linke-Crawford als bevelhebber van de ondersteunende infanterie van het cavalerieregiment dienst deed. Tot en met december 1915 deed hij dienst in deze functie, ondanks dat hij meerdere keren in het hospitaal belandde vanwege malaria en dysenterie. In december 1915 vroeg Linke-Crawford overplaatsing aan naar de luchtvaarttroepen, als reden gaf hij de steeds terugkomende gezondheidsproblemen. Dit werd geaccepteerd door de leiding en hij werd naar de vliegschool voor observators in Wiener-Neustadt gestuurd, waar hij op 22 maart 1916 zijn brevet haalt.

In dienst van de Luftfahrtruppen

Na het behalen van zijn observantenbrevet werd Linke-Crawford overgeplaatst naar Flik 22 en ziet actie op het front in Galicië. Hij neemt hier deel aan verkenningsmissies alsook enkele bombardementen. In september 1916 krijgt Linke-Crawford een vervolgopleiding tot jachtpiloot, deze weet hij begin 1917 af te ronden met succes. Hij werd hierop naar Flik 12 toegevoegd, welke aan het Italiaanse front actief was. Hier wordt hij voorlopig weer belast met verkenningsmissies afgewisseld met een bombardementsmissie zo af en toe. Hij maakt in deze periode een aantal overwinningen die hij echter niet kan claimen, wel benoemt hij deze in brieven naar huis. Dat het Isonzofront gevaarlijk is, bewijst wel als Linke-Crawford in mei en juni van 1917 een aantal keren in aanraking komt met vijandelijke jachtvliegers en hij zijn vliegtuig doorzeefd met kogels terugvliegt naar eigen linies. Op 2 augustus 1917 wordt Linke-Crawford, die zonder observator/schutter vliegt, neergeschoten door de Italiaanse aas Pier Ruggero Piccio. Linke-Crawford weet echter zonder verwondingen achter de eigen linies te crashlanden. Twee dagen later wordt hij overgeplaatst naar Flik 41J, dat als commandant Godwin Brumowski heeft, de grootste K.u.K. aas van de oorlog. Aangekomen bij Flik 41J begint Linke-Crawford ook met zijn handelsmerk, een rode vlieghelm terwijl op zijn vliegtuig ook een rode valk staat aan beide kanten van de romp. Dit zorgde voor de bijnaam 'Falke von Feltre' (Feltre was de plaats waar hij gestationeerd was). Op 21 augustus 1917 weet Linke-Crawford zijn eerste overwinning te boeken en diezelfde maand zijn score nog eens op te bouwen naar 4. In september 1917 krijgt hij een nieuw toestel, een Albatros D.III, wat een enorme verbetering is ten opzichte van zijn vorige. Dit was ook te zien aan zijn score, hij wist een totaal van 13 vijanden neer te halen tot en met december 1917. Eind december kreeg Linke-Crawford zijn eigen eenheid, Flik 60J. Ook deze eenheid zat op een vliegveld in de buurt van Feltre. Linke-Crawford bleef gestaag overwinningen boeken en kreeg in mei 1918 een nieuw vliegtuig, de Aviatik D.I. Met deze Aviatik weet hij meerdere overwinning te behalen over technisch superieure vliegtuigen te behalen.

Dood en herinnering

Op 30 juli 1918, een dag na zijn laatste overwinning, vliegt Linke-Crawford in een groep van vier vliegtuigen als ze plotseling aangevallen worden door twee Italiaanse jagers. Doordat Linke-Crawford last heeft van een technisch defect (zijn vleugels waren vervormd, een vaker voorkomende storing aan de Aviatik) is hij een makkelijke prooi en wordt gemakkelijk in brand geschoten door de Italiaan Aldo Astolfi die hiermee zijn enige overwinning in de eerste wereldoorlog boekt. Het toestel van Linke-Crawford spat nog uit elkaar voor het de grond heeft bereikt en hijzelf is dan ook al dood als hij de grond raakt. Linke-Crawford wordt in eerste instantie bijgezet in Maribor (Duits: Marburg an der Drau), maar na de oorlog bijgezet in Salzburg. Linke-Crawford werd door zijn collega's herinnerd als een bijzonder getalenteerd vlieger en vriendelijk man. Bekend zijn de woorden van zijn collega en eveneens aas Julius Arigi: 'Linke was een goede vlieger en een fijn persoon. Hij steunde zijn mannen onvoorwaardelijk en negeerde over het algemeen de regel dat officieren en minderen geen contact buiten gevechten mochten hebben. Hij gaf geregeld overwinning weg aan minder ervaren piloten. Zoals je je kunt voorstellen, hadden zijn mannen een sterke band met hem.'

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Frank_Linke-Crawford"
Personal tools