/** * */

Douaumont (F 55), Ossuaire

(Verschil tussen bewerkingen)
Versie op 22 sep 2007 21:10
Flipje-ukkeltje (Overleg | bijdragen)

← Previous diff
Versie op 23 sep 2007 12:44
Wvanrosm (Overleg | bijdragen)

Next diff →
Regel 1: Regel 1:
[[Image:Ossuaire_de_Douaumont.jpg|thumb|200px|right|<small>''Het ossuaire de Douaumont.'']]</small> [[Image:Ossuaire_de_Douaumont.jpg|thumb|200px|right|<small>''Het ossuaire de Douaumont.'']]</small>
[[Image:Ossuaire_de_Douaumont_en_kerkhof.JPG|thumb|200px|right|<small>''Het ossuaire met op de voorgrond het kerkhof.'']]</small> [[Image:Ossuaire_de_Douaumont_en_kerkhof.JPG|thumb|200px|right|<small>''Het ossuaire met op de voorgrond het kerkhof.'']]</small>
-Een groot gedeelte van de soldaten die stierven op het strijdtoneel rond Verdun vielen zonder met de vijand oog in oog te hebben gestaan. De [[granaat]] was verantwoordelijk voor de dood van het merendeel van de gesneuvelden. De aard van deze doodsoorzaak bracht met zich mee dat veel lijken zo gruwelijk verminkt waren dat identificatie niet meer mogelijk was . Nadat de vijandelijkheden beëindigd waren stond men dan ook voor de vraag wat te doen met het enorme aantal kadavers die zich nog op de slagvelden bevonden. +Een groot gedeelte van de soldaten die stierven op het strijdtoneel rond [[Slag bij Verdun|Verdun]] viel zonder met de vijand oog in oog te hebben gestaan. De granaat was verantwoordelijk voor de dood van het merendeel van de gesneuvelden. De aard van deze doodsoorzaak bracht met zich mee dat veel lijken zo gruwelijk verminkt waren dat identificatie niet meer mogelijk was. Nadat de vijandelijkheden beëindigd waren stond men dan ook voor de vraag wat te doen met het enorme aantal kadavers die zich nog op de slagvelden bevond.
-Het aantal gevallenen was op sommige plekken zo groot dat als alle doden weer zouden opstaan het terrein te klein zou zijn! In 1919 werd een grote houten barak opgetrokken waar de overledenen een voorlopige rustplaats kregen . De niet geïdentificeerde dode lichamen en lichaamsdelen werden hier in grote kisten opgeborgen,gesorteerd naar gelang de sector waar ze gevonden waren. De toenmalige bisschop van Verdun, Ginisty, spande zich er enorm voor in de dode soldaten een waardiger onderkomen te geven. +Het aantal gevallenen was op sommige plekken zo groot dat als alle doden weer zouden opstaan het terrein te klein zou zijn! In 1919 werd een grote houten barak opgetrokken waar de overledenen een voorlopige rustplaats kregen. De niet geïdentificeerde dode lichamen en lichaamsdelen werden hier in grote kisten opgeborgen, en gesorteerd naar gelang de sector waar ze gevonden waren.
-Uit binnen en buitenland bracht hij gelden bijeen en op 22 augustus 1920 kon maarschalk Pètain de eerste steen leggen van het huidige gedenkteken. Het zou het grootste [[knekelhuis]] ter wereld worden. In1932 was het monument klaar en waren alle stoffelijke resten overgebracht. Aanvankelijk was het de bedoeling er alleen gesneuvelde Franse soldaten in onder te brengen maar dit bleek onmogelijk. Veel van de lijken waren dusdanig verminkt dat het niet mogelijk was te bepalen of het een gedode Duitser of Fransman betrof. Het bleek zelfs niet mogelijk precies aan te geven hoeveel onbekend gebleven militairen in de gewelven ondergebracht zijn. Berekeningen op basis van de ingenomen ruimte geven echter aan dat in het ossuarium van Douaumont minimaal 130.000 strijders rusten.+De toenmalige bisschop van Verdun, Ginisty, spande zich enorm in om de dode soldaten een waardiger onderkomen te geven. Uit binnen- en buitenland bracht men gelden bijeen en op 22 augustus 1920 kon maarschalk [[Henri Philippe Pétain|Pétain]] de eerste steen leggen van het huidige gedenkteken. Het zou het grootste knekelhuis ter wereld worden. In 1932 was het monument klaar en waren alle stoffelijke resten overgebracht. Aanvankelijk was het de bedoeling er alleen gesneuvelde Franse soldaten in onder te brengen, maar dit bleek onmogelijk. Veel van de lijken waren dusdanig verminkt dat niet bepaald kon worden of het een gedode Duitser of Fransman betrof. Men kon ook niet precies aangeven hoeveel onbekend gebleven militairen in de gewelven ondergebracht zijn. Berekeningen op basis van de ingenomen ruimte wijzen echter uit dat in het ossuarium van Douaumont minimaal 130.000 strijders rusten.
[[Categorie:Verdun|Ossuaire de Douaumont]] [[Categorie:Verdun|Ossuaire de Douaumont]]
[[Categorie:Monumenten, standbeelden en gedenktekens|Ossuaire de Douaumont]] [[Categorie:Monumenten, standbeelden en gedenktekens|Ossuaire de Douaumont]]

Versie op 23 sep 2007 12:44

Het ossuaire de Douaumont.
Enlarge
Het ossuaire de Douaumont.
Het ossuaire met op de voorgrond het kerkhof.
Enlarge
Het ossuaire met op de voorgrond het kerkhof.

Een groot gedeelte van de soldaten die stierven op het strijdtoneel rond Verdun viel zonder met de vijand oog in oog te hebben gestaan. De granaat was verantwoordelijk voor de dood van het merendeel van de gesneuvelden. De aard van deze doodsoorzaak bracht met zich mee dat veel lijken zo gruwelijk verminkt waren dat identificatie niet meer mogelijk was. Nadat de vijandelijkheden beëindigd waren stond men dan ook voor de vraag wat te doen met het enorme aantal kadavers die zich nog op de slagvelden bevond.

Het aantal gevallenen was op sommige plekken zo groot dat als alle doden weer zouden opstaan het terrein te klein zou zijn! In 1919 werd een grote houten barak opgetrokken waar de overledenen een voorlopige rustplaats kregen. De niet geïdentificeerde dode lichamen en lichaamsdelen werden hier in grote kisten opgeborgen, en gesorteerd naar gelang de sector waar ze gevonden waren.

De toenmalige bisschop van Verdun, Ginisty, spande zich enorm in om de dode soldaten een waardiger onderkomen te geven. Uit binnen- en buitenland bracht men gelden bijeen en op 22 augustus 1920 kon maarschalk Pétain de eerste steen leggen van het huidige gedenkteken. Het zou het grootste knekelhuis ter wereld worden. In 1932 was het monument klaar en waren alle stoffelijke resten overgebracht. Aanvankelijk was het de bedoeling er alleen gesneuvelde Franse soldaten in onder te brengen, maar dit bleek onmogelijk. Veel van de lijken waren dusdanig verminkt dat niet bepaald kon worden of het een gedode Duitser of Fransman betrof. Men kon ook niet precies aangeven hoeveel onbekend gebleven militairen in de gewelven ondergebracht zijn. Berekeningen op basis van de ingenomen ruimte wijzen echter uit dat in het ossuarium van Douaumont minimaal 130.000 strijders rusten.

Personal tools