/** * */

Canon de 75 modèle 1897

(Verschil tussen bewerkingen)
Versie op 1 okt 2009 10:46
Aglooka (Overleg | bijdragen)
Disque Malandrin
← Previous diff
Versie op 1 okt 2009 10:46
Aglooka (Overleg | bijdragen)
Disque Malandrin
Next diff →
Regel 20: Regel 20:
*Het canon de 75mle 1897 was voor zijn tijd zo goed dat het ontwikkelen van krombaangeschut werd verwaarloosd. Toen het leger de nood van deze eindelijk besefte, weigerden de politici fondsen voor nieuwe ontwikkelingen te voorzien. Aangezien men net zulke grote bedragen had gespendeerd aan het voorzien van het veldleger van een enorm aantal 75mm mle 1897, waarvan het leger sterk benadrukte dat dit de enige artillerie was die men nodig had en dus alle fondsen voor artillerie erin konden geïnvesteerd worden. *Het canon de 75mle 1897 was voor zijn tijd zo goed dat het ontwikkelen van krombaangeschut werd verwaarloosd. Toen het leger de nood van deze eindelijk besefte, weigerden de politici fondsen voor nieuwe ontwikkelingen te voorzien. Aangezien men net zulke grote bedragen had gespendeerd aan het voorzien van het veldleger van een enorm aantal 75mm mle 1897, waarvan het leger sterk benadrukte dat dit de enige artillerie was die men nodig had en dus alle fondsen voor artillerie erin konden geïnvesteerd worden.
-*Een zekere meneer Malandrin kwam toen met een "oplossing": een schijf die op de neus van de granaat bevestigd kon worden. Deze schijf "vernietigde" als het ware de ballistische eigenschappen van de granaat en maakte dat deze onder een veel steilere hoek insloeg, waardoor de 75mle1897 als het ware in een soort "erzatz" howitzer kon gebruikt worden. *Het leger was niet blij met deze improvisatie, maar moest het er maar mee doen. De "disque Malandrin" werd de hele oorlog gebruikt en zelfs nog ingezet in 1939-1940.+*Een zekere meneer Malandrin kwam toen met een "oplossing": een schijf die op de neus van de granaat bevestigd kon worden. Deze schijf "vernietigde" als het ware de ballistische eigenschappen van de granaat en maakte dat deze onder een veel steilere hoek insloeg, waardoor de 75mle1897 als het ware in een soort "erzatz" howitzer kon gebruikt worden. Het leger was niet blij met deze improvisatie, maar moest het er maar mee doen. De "disque Malandrin" werd de hele oorlog gebruikt en zelfs nog ingezet in 1939-1940.
==Varianten en toepassingen== ==Varianten en toepassingen==

Versie op 1 okt 2009 10:46

Granaat gevuld met Chloorgas voor het geschut in het Museum Memorial Passchendaele. Het is een schrapnel met een 22/31mm Mle 1897 Fuze (24 seconden) die op een 75X350R huls werd voorzien. De Belgen maakten ook gebruik van de Franse schrapnel en Franse fuse voor hun Belgische 75mm-veldkanon, maar dan met een Belgische drijfband (herkenbaar aan de centrale horizontale groef in de band) en voorzien op een kortere Belgische 75X277R huls.
Enlarge
Granaat gevuld met Chloorgas voor het geschut in het Museum Memorial Passchendaele. Het is een schrapnel met een 22/31mm Mle 1897 Fuze (24 seconden) die op een 75X350R huls werd voorzien. De Belgen maakten ook gebruik van de Franse schrapnel en Franse fuse voor hun Belgische 75mm-veldkanon, maar dan met een Belgische drijfband (herkenbaar aan de centrale horizontale groef in de band) en voorzien op een kortere Belgische 75X277R huls.
Een Canon de 75 modèle 1897 in het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis.
Canon de 75 modèle 1897
Gebouwd door: Schneider
Bouwjaar: 1897-1940
Gewicht geschut: 1554 kg
Totale lengte:
Lengte loop: 2,72 m
Gewicht granaat: 6,195 kg
Kaliber: 75 mm
Elevatiehoek: min 11° tot plus 18°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: circa 20 schoten/minuut
Mondingssnelheid: 500 m/s
Bereik: 6900 m
Gebruik: Frankrijk, België, Portugal, Verenigde Staten, Finland, Roemenië, Polen en Duitsland (als Pak 97/38)
Bijzonderheden:

Het Canon de 75 modèle 1897 - ook wel bekend als Canon de 75 Mle 1897 - is een Frans kanon dat tijdens de Bokseropstand, de Eerste Wereldoorlog, de Pools-Russische Oorlog en de Tweede Wereldoorlog werd ingezet. Het kanon was een revolutionair ontwerp door zijn axiale terugslag, waardoor het vuren sneller maar ook doeltreffender was.

Door zijn speciale ontwerp konden de schutters de beweegbare loop achteraan openen, de granaat erin gooien en met een vuistslag dichtgooien. Bij het afvuren ging de loop 1,2 m achteruit in zijn houder en gleed door een hydraulisch terugslagsysteem terug naar zijn positie. De affuit bleef op zijn plaats staan zodat de schutters bij het kanon konden blijven staan, klaar voor een tweede schot. Bij het openen van de loop na het vuren gleed de lege huls automatisch uit het kanon zodat de lader onmiddellijk een nieuwe granaat kon laden. Een goede schutter en lader kon 13 tot 20 granaten afvuren in een minuut die een bereik konden halen tot 6900 meter.

Inhoud

Inzet

De kanonnen werden voor het eerst ingezet in 1900 tijdens de Bokseropstand toen de Fransen het samen met zeven andere landen opnamen tegen China. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog bezat het Franse leger meer dan 4000 exemplaren die bediend werden door gespecialiseerde eenheden. Tijdens de oorlog waren de kanonnen het standaardwapen van de Fransen, de Belgen, de Portugezen en later ook van de Amerikanen. De Franse St Chamond tanks werden ook voorzien van dit kanon. Na de Eerste Wereldoorlog plaatsten de Polen een grote bestelling die ze inzetten tussen 1919 en 1921 tegen Rusland tijdens de Pools-Russische Oorlog. Sommige Franse kanonnen werden gemoderniseerd tussen de oorlogen om ze aan te passen als antitankwapen, wat resulteerde in het Canon de 75 MLE 1897/33. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het wapen reeds voorzien van banden - en werd ingezet door de Belgen, Fransen en Polen tegen de Duitse opmars. Maar ze werden al gauw in beslag genomen door de Duitsers.

Pak 97/38

  • Meer dan 600 exemplaren werden herbouwd op het onderstel van de 5 cm Panzerabwehrkanone 38 en kregen de benaming "7,5 cm Panzerabwehrkanone 97/38", ook wel bekend als de 7,5 cm Pak 97/38. Deze stukken waren een noodmaatregel, om het tegen de steeds talrijker wordende T34 tanks te kunnen opnemen.
  • De loop nabij het sluitstuk werd versterkt zodat het kanon sterkere ladingen kon gebruiken. Zodat de mondingssnelheid met de originele Franse granten tot 577 m/sec werd opgedreven. Het werd ook voorzien van een enorme mondingsrem.
  • Het kanon was geen groot succes. Het geschut was eigenlijk te krachtig voor de affuit en deze was onstabiel bij het vuren. Ook begaf het affuit het vaak gewoonweg.
  • Voor een antitankgeschut was de mondingssnelheid veel te laag. Naast de reeds door de Fransen en Polen ontwikkelde anti tank granaten die een veel te laag penetratievermogen hadden, werd er door de Duitsers een granaat met holle lading voorzien die een veel groter penetratievermogen had. De holle lading loste grotendeels het gebrek aan penetratie op, maar door de lage mondingssnelheid moest in een redelijk kromme baan geschoten worden op de tanks, wat het vuur onnauwkeuriger maakte ("echte" AT kanons hebben een zeer hoge mondingssnelheid waardoor op gevechtsafstanden de elevatie weinig of geen belang heeft wegens de uiterst vlakke baan van de granaat)
  • Daarnaast kon het stuk nog steeds de enorme voorraden buitgemaakte Franse granaten gebruiken. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog waren er ruim 3000 exemplaren van de Pak 97/98 gefabriceerd die vooral tegen de Russen werden ingezet. Enige werden ook in de atlantic wal ingebouwd. In 1943 ging de Pak 97/38's uit dienst. Zo eindigde de carrière van de kanonnen.

Disque Malandrin

  • Het canon de 75mle 1897 was voor zijn tijd zo goed dat het ontwikkelen van krombaangeschut werd verwaarloosd. Toen het leger de nood van deze eindelijk besefte, weigerden de politici fondsen voor nieuwe ontwikkelingen te voorzien. Aangezien men net zulke grote bedragen had gespendeerd aan het voorzien van het veldleger van een enorm aantal 75mm mle 1897, waarvan het leger sterk benadrukte dat dit de enige artillerie was die men nodig had en dus alle fondsen voor artillerie erin konden geïnvesteerd worden.
  • Een zekere meneer Malandrin kwam toen met een "oplossing": een schijf die op de neus van de granaat bevestigd kon worden. Deze schijf "vernietigde" als het ware de ballistische eigenschappen van de granaat en maakte dat deze onder een veel steilere hoek insloeg, waardoor de 75mle1897 als het ware in een soort "erzatz" howitzer kon gebruikt worden. Het leger was niet blij met deze improvisatie, maar moest het er maar mee doen. De "disque Malandrin" werd de hele oorlog gebruikt en zelfs nog ingezet in 1939-1940.

Varianten en toepassingen

De Canon de 75 mm contre-aéroplanes mle 1917 in het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis.
Enlarge
De Canon de 75 mm contre-aéroplanes mle 1917 in het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis.
  • Canon de 75 Mle 1897: originele variant
  • St-Chamond: Franse tank voorzien van het kanon
  • Canon de 75 Mle 1897/33: Franse variant als antitank kanon
  • Canon de 75 Mle 1897/38: Franse variant voorzien met ijzeren velgen en banden met een ander beschermschild
  • Autocanon de 75 mm Mle 1913: Franse variant die werd geplaatst op een De Dion-Bouton- chassis als luchtafweerkanon
  • Canon de 75 mm contre-aéroplanes sur plateforme Mle 1915: Franse variant geplaatst op platform als luchtafweerkanon
  • Canon de 75 mm contre-aéroplanes mle 1917: Franse variant geplaatst op éénassige wagon als luchtafweerkanon
  • 7.5 cm Panzerabwehrkanone 97/38 (Pak 97/38): Duitse variant
  • 7,5 сm Pak 97/38(f) auf beute Pz.T-26 (r): Duitse variant, Pak 97/38 gebouwd op Russische T-26 tanks
  • 75 mm gun M1897 A1: Amerikaans gebouwde mdle 1897, in totaal werden ongeveer 2000 stuks gebouwd, maar die werden niet meer aan het front ingezet. Allen werden pas na de oorlog voltooid. De Amerikaanse industrie had bijzonder veel moeilijkheden met het produceren van de hydropneumatische remmen met hun kleine toleranties zodat er aan het einde van de oorlog slechts één prototype was gebouwd. (De Amerikaanse troepen vochten met door de Fransen vervaardigde mdle 1897's 1828 stuks werden door Frankrijk geleverd )
  • 75 mm gun M1897 A2 (high speed): Versie ontwikkeld in Amerika om tegen hoge snelheden te kunnen worden getrokken. Daartoe werd er een tweede as onder de bestaande as gezet, met vering en remmen en pneumatische banden
  • 75 mm gun M1897 M2: Amerikaanse versie , waarbij enkel de originele loop en terugslag mechanisme werden behouden. Deze werden gemonteerd op een volledig nieuw affuit met 30 graden horizontale traversie en 49 graden elevatie.
  • 75mm Gun Motor Carriage M3: 75 mm M1897 M2 Gemonteerd op een gepantserde halftrack. Vooral als ondersteunende artillerie gebuikt, maar in noodgevallen als anti tank wapen (waarbij de pentratie veel te klein bleek te zijn) 2200 stuks werden gebouwd, tot de bestaande stock van 75 mm M1897 M2 kanons was uitgeput. Vooral in Noord Afrika en Italië ingezet. Verouderd verklaard en teruggetrokken van het front in september 1944.

Links

Personal tools