/** * */

Type 38 (75 mm Veldkanon)


Type 38
Gebouwd door: Osaka Hohei Kosho
Bouwjaar: 1905-?
Gewicht geschut: 941 - 1134 kg
Totale lengte:
Lengte loop: 2,86 m
Gewicht granaat: ongeveer 6kg
Kaliber: 75 mm
Elevatiehoek: min 8° tot plus 16° of 43°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: circa 8-12 schoten/minuut
Mondingssnelheid: 510 m/s
Bereik: 8300 m
Gebruik: japan
Bijzonderheden:

De Type 38 (Sanhachi-shiki yahō) was een 75 mm veldkanon die in 1905 werd ontworpen door de Duitse fabrikant Krupp. Hij werd vanaf 1905 door het Japanse bedrijf Osaka Hohei Kosho gefabriceerd en in dienst genomen door het Japanse leger. De Type 38 veldkanon kreeg de benaming Type 38 omdat de aanduiding Type de standaard aanduiding is in het Japans leger (nog in heden word Type gebruikt) en 38 staat voor de 38ste jaar dat de keizer, Keizer Meiji, regeerde in Japan. Met andere woorden, Keizer Meiji regeerde vanaf 3 februari 1867 + 38 jaar regeringsmacht = het veldkanon zag dienst in het Japans leger vanaf 1905. Hij werd vervolgens ingezet tijdens de Eerste Wereldoorlog, Tweede Chinees-Japanse Oorlog, de Sovjet-Japanse Grensoorlog (of de Japan-Sovjet Oorlog) en de Tweede Wereldoorlog. Het begon allemaal toen Japan niet over de technologie en industrie beschikte voor het bouwen van houwitsers van middelmatig of zwaar kaliber. Hierdoor deed het Japans leger een verzoek aan Duitsland voor het ontwikkelen van een geschikte veldkanon. In 1905 werd een ontwerp goedgekeurd en in datzelfde jaar bouwde Osaka Hohei Kosho de veldkanon in Japanse licentie als de Type 38 (Vergist u niet met de 150mm Type 38 en de 105mm Type 38). Tegen het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog had het Japans leger meer dan duizend exemplaren. Na de Eerste Wereldoorlog was de Japanse industrie sterk verbeterd. Hierdoor kreeg de veldkanon wijzigingen zodat de de vuursnelheid en mobiliteit beter waren dan voorheen. Dit zou een voordeel kunnen zijn voor de komende drie oorlogen tegen drie machtige landen. Met name de Sovjets, de Britten en de Amerikanen. De veldkanon werd voorzien van een hydraulisch terugslagsysteem en er werden twee stoeltjes voorzien zodat de richter (links) en de schutter (rechts) bij de veldkanon bleven, terwijl de anderen de veldkanon laadden. De bemanning werd, zoals de meeste houwitsers, door een pantsering beschermd. Het was in staat om 75mm High-explosive, armor-piercing warheads, shrapnel-, brandsas-, gas- en rookgranaten af te vuren. Hoeveel exemplaren er in totaal werd gebouwd is niet zeker. Maar het cijfer ligt boven de 2000 exemplaren.

Personal tools