/** * */

Svetozar Boroevic von Bojna

Boroevic
Afbeelding:Boroevic3.jpg
Svetozar Boroevic von Bojna
Namen voluit
Svetozar
Geboortejaar/datum
13 december 1856
Sterfjaar/datum
23 mei 1920
Eenheden (* = bevelhebber)
{{{eenheden}}}
Korte omschrijving
Generaal die streed aan de kant van Oostenrijk-Hongarije. Bevelhebber van het zuidelijk Isonzofront.

Svetozar Boroevic von Bojna (Umetic, 13 december 1856 - Klagenfurt, 23 mei 1920), was een Oostenrijks-Hongaars militair. Boroevic was de zoon van een Kroatisch officier en een Servische moeder. Hij volgde een militaire opleiding aan diverse militaire academies en opleidingscentra. In 1878 was Boroevic als luitenant aanwezig bij de inname van Sarajevo. In 1891 werd hij majoor, in 1897 kolonel. In 1905 werd hij in de adel verheven met het predikaat ‘von Bojna.’ Van 1907 tot 1912 was hij commandant van de Kroatisch-Sloveense VIIde Landwehr. In 1908 werd hij bevorderd tot generaal-majoor. In 1912 ontving hij de Leopoldorde.

Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd Svetozar Boroevic spoedig bevelhebber van een legergroep die in Galicië tegen de Russen streed. Na de Italiaanse deelname aan de oorlog aan de zijde der Entente werd Boroevic bevorderd tot luitenant-generaal en bevelhebber van het 1ste leger, dat aan het Oostenrijks-Italiaanse front vocht. In 1917 werd dit leger omgevormd in het Isonzoleger (zo genoemd naar het gebied waar het front lag). In 1917 werd hij commandant van de Militaire Keizerin Maria Theresiaorde, hetgeen betekende dat hij recht had op de titel ‘Freiherr’ (baron). Dit weigerde hij omdat hij een hogere titel wilde (graaf). Hij ontving in het najaar van 1917 de maarschalksstaf.

Na het ineenstorten van het front bij de Italiaanse grens, en de Italiaanse opmars, sloot Oostenrijk-Hongarije een wapenstilstand. Kort daarna stortte de monarchie ineen. Kroatië werd onderdeel van de nieuwe staat Joegoslavië. Als etnische Kroaat wilde Boroevic zich vestigen in Kroatië, maar de Joegoslavische autoriteiten verhinderden dat. Boroevic besloot daarop in Oostenrijk te gaan wonen, waar hij in een militair ziekenhuis in Klagenfurt overleed (23 mei 1920).

Zijn lichaam werd met veel ceremonieel bijgezet op het Weense militaire kerkhof.

Personal tools