/** * */

Slag om Rafah

El Arish en Rafah
Enlarge
El Arish en Rafah

De Slag om Rafah op 9 januari 1917 was een eendaagse veldslag tussen de troepen van de Entente (Groot-Brittannië, Australië en Nieuw-Zeeland) en de Ottomanen. Het was een onderdeel van de Sinaï- en Palestina-campagne. De Britse overwinning maakte een eind aan deze campagne door de Ottomanen uit de Sinaï te verdrijven.
Op 21 december hadden de Britten El Arish veroverd, hun belangrijkste doel tijdens de Slag om Magdhaba. Ondanks de bezwaren van hun Duitse personeelschef von Kressenstein bleven twee Turkse detachementen in Egypte achter. Het eerste was gelokaliseerd in Magdhaba en werd verslagen op 23 december 1916. Het tweede dat uit de gevechten kon ontsnappen was 1802 man groot en gelokaliseerd in Rafah, ongeveer 40 km ten Westen van El Arish en op de grens van de tegenwoordige Gaza-strook. Dit detachement bestond uit twee eenheden van het 31e Regiment en een batterij bergartillerie, dat een sterke positie bij El Magruntein verdedigde, ten zuid-westen van Rafah. Onder bevel van luitenant-generaal Philip Chetwode zouden enkele brigades dit laatste Ottomaanse regiment moeten aanvallen. Deze troepen bestonden uit drie van de vier brigades Anzac Mounted Division, de 5th Mounted Brigade (Yeomanry), de Imperial Camel Corps Brigade en de No.7 Light Car Patrol dat bestond uit zes pantserwagens met elk een machinegeweer.

De Britten verlieten El Arish op de avond van 8 januari. Na een nacht marcheren omsingelden de Britse brigades de Ottomaanse posities bij El Magruntein rond de zonsopgang van 9 januari. Chetwode’s cavalerie was niet sterk genoeg voor het bestormen van deze sterke infanterie-positie. Tijdens de ochtend en het grootste deel van de middag werd geen vooruitgang geboekt. Halverwege de namiddag bereikte Philip Chetwode het nieuws dat Ottomaanse versterkingen op weg waren naar Rafah waarop hij terug liet trekken. Opeens veranderde de situatie dramatisch. De New Zealand Mounted Brigade veroverde de centrale redoute na een bajonet-aanval. Kort daarop veroverde het Camel korps één van de drie Ottomaanse verdedigingslinies. Chetwode staakte snel de terugtrekking waarna de overige twee versterkingen snel werden veroverd.

De eendaagse slag om Rafah eiste aan de kant van de Entente 71 doden en 415 gewonden. De Ottomaanse verliezen waren beduidend groter: ongeveer 200 doden, 168 gewonden en 1434 krijgsgevangenen. De Britse positie in El Arish was nu veilig, en nu kon de aandacht weer gericht worden op een mogelijke invasie van Palestina. Het War Cabinet besloot om deze invasie uit te stellen tot eind 1917, na het grote offensief aan het westelijk front. Ondanks dit besluit besloot de Britse commandant in Egypte, generaal Sir Archibald Murray al snel een poging te doen om al vast Gaza te veroveren en hierdoor de weg vrij te maken voor de grote invasie. Dit leidde uiteindelijk tot de Eerste Slag om Gaza tussen 26 en 27 maart 1917 en de Tweede Slag om Gaza tussen 17 en 19 april 1917 die beide eindigden in Ottomaanse overwinningen. De Derde Slag om Gaza, die zou plaats vinden tussen 31 oktober en 7 November 1917, zou uiteindelijk eindigen met een Britse overwinning.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Slag_om_Rafah"
Personal tools