/** * */

Slag bij Le Cateau

Situatiekaart (uit Stieler, Handatlas, ed. 1911)
Enlarge
Situatiekaart (uit Stieler, Handatlas, ed. 1911)
De Slag bij Le Cateau was in wezen een achterhoedegevecht van de Britten eind augustus 1914 tijdens de geallieerde terugtocht aan het westelijk front als gevolg van de aanhoudende Duitse overwinningen bij de vier zogeheten grensgevechten.

Op de avond van 25 augustus werd het 2de Britse legerkorps, geleid door generaal Smith-Dorrien, bij Le Cateau (voluit Le Cateau-Cambr├ęsis, plaats in Noord-Frankrijk met in 1901 10.297 inwoners) op de hielen gezeten door het 1ste Duitse leger onder generaal v. Kluck. Smith-Dorrien had drie divisies en een klein cavaleriekorps tot zijn beschikking, maar was gescheiden van het 13 km naar het oosten bij Landrecies opgestelde 1ste legerkorps van Haig, en stelde vast, dat hij zich niet lang meer aan een confrontatie met de Duitsers zou kunnen onttrekken. Hij besloot de volgende morgen het gevecht aan te gaan.

Zijn troepen waren vermoeid omdat ze zich dagenlang naar een uitweg hadden gevochten en Smith-Dorrien was ervan overtuigd dat het zowel psychologisch als tactisch geboden was om nu de gevechtshouding aan te nemen. Maar de opperbevelhebber van het Britse expeditieleger, de BEF, Sir John French, had juist 25 augustus 's avonds bevolen verder terug te trekken, en nam Smith-Dorrien diens beslissing kwalijk, ondanks de kans op succes. Een bitse woordentwist ontbrandde tussen beide mannen, en dat leidde er later ten slotte toe dat Smith-Dorrien van zijn commando werd ontheven, onder het voorwendsel dat hij ziek was.

Smith-Dorrien had geluk dat er slechts drie divisies van het 1ste Duitse leger beschikbaar waren voor de strijd. Kluck zelf, samen met zijn legergroep in het oosten, was te ver verwijderd om ondersteuning te kunnen bieden. In plaats daarvan werden uit het westen twee legerkorpsen aangevoerd om te pogen de BEF in te sluiten, wat door het 6de Franse leger onder generaal Maunoury verhinderd werd.

Duitse artillerie begon 's morgens vroeg de volgende dag, 26 augustus, een bombardement op het 13 km, in wezen open terrein, dat de troepen van Smith-Dorrien bezet hielden.

Het spervuur ging door tot de middag aanbrak waarna de Duitse infanterie oprukte. Het lukte de Britten, die hoofdzakelijk met geweren schoten vanuit ondiepe loopgraven die ze haastig hadden aangelegd (een tactiek die ze met veel succes toegepast hadden bij Mons), de Duitse opmars zodanig te vertragen, dat Smith-Dorrien 's middags laat een strategische terugtrekking kon organiseren ondanks dat de Britten verre in de minderheid waren en flankdekking ontbrak.

Toch waren de verliezen aan beide zijden hoog (7812 man bij de Britten). Niettemin leden de Duitsers niet alleen verlies aan mankracht maar ook, wat in feite cruciaal was, verdere vertraging op hun voorgenomen opmars naar Parijs.

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/battles/lecateau.htm).

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Slag_bij_Le_Cateau"
Personal tools