/** * */

Dresden

(Doorverwezen vanaf SMS Dresden)
De Dresden in de Cumberlandbaai, vlak voor het einde. Let op de witte vlag aan de mast!
Enlarge
De Dresden in de Cumberlandbaai, vlak voor het einde. Let op de witte vlag aan de mast!
SMS Dresden (lichte kruiser)
Land: Duitsland
Klasse: Dresden-klasse (2 schepen: Emden; Dresden)
Waterverplaatsing (toegelaten tonnen): 4.220
Afmetingen (lengte / breedte / diepgang): 118,8 m (over alles) / 13,4 m / 4,9 m
Bewapening (kanons / torpedobuizen): 10 x 10,5 cm; 4 x 0,8 cm / 2 x 45 cm
Pantser (gordel / dek / hoofdgeschutstorens): 10 cm / 2,5 cm / 5 cm (kanonschilden)
Voortstuwingsinstallatie (ketels / machines): Schulz-Thornycroft (12 stuks) / Parsons turbines, 2 schroefassen
Totale APK: 15.000
Brandstofvoorraad: kolen, 910 t
Prestaties (snelheid / actieradius): 25 knopen / ?
Bemanning: 361
Gebouwd door: Blohm & Voss, Hamburg
Opdracht verstrekt: ?
Kiel gelegd: okt. 1906
Tewaterlating: okt. 1907
In dienst gesteld: 1909
Einde: 14 mrt. 1915 zelf tot zinken gebracht

De SMS Dresden was de naamgever van de lichte kruiserklasse bestaande uit de Dresden en haar zusterschip Emden. In 1907 liep het schip van stapel van de Blohm & Voss-werf in Hamburg en in 1909 werd ze in dienst gesteld.

Inhoud


Zeeslag bij Coronel


Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 koerste de Dresden onder bevel van commandant Fritz Lüdecke in de Cariben om Duitse burgers en diplomaten te ontzetten uit Mexico, waar een burgeroorlog heerste. Eerste luitenant op de Dresden was overigens de latere admiraal Wilhelm Canaris, een wereldoorlog later chef van de Duitse contraspionagedienst en uiteindelijk terechtgesteld wegens verraad. Toen de vijandelijkheden in Europa bekend werden, kreeg de Dresden met de Karlsruhe de opdracht zuidwaarts rond Zuid-Amerika te varen om zich bij het Oostaziatische eskader van Admiraal Von Spee te vervoegen om de geallieerde handelsroutes te verstoren. De Britten hadden echter lucht gekregen van de Duitse plannen en besloten niet af te wachten. Spee's eskader dat uit vijf schepen bestond, en een verouderd Brits kruisereskader onder leiding van vice-admiraal Cradock ontmoetten elkaar op 1 november 1914 ten westen van Chili tijdens de beruchte Slag bij Coronel. De Britten bleken geen partij te zijn voor het moderne Duitse eskader en verloren de pantserkruisers Monmouth en Good Hope met man en muis en daarbij Cradock die met de Good Hope de diepte in verdween.

Slag bij de Falklands


Na dit doorslaande succes ging Spee voor anker bij Valparaiso in Chili waar de overwinning uitbundig werd gevierd. Vervolgens ging de steven richting de Falklands, aan de zuidoostelijke kant van Zuid-Amerika, om daar het radiostation van Port Stanley te vernietigen dat zijn eskader in eerste instantie opgemerkt had. De Britse tegenzet was om de slagkruisers Invincible en Inflexible en een aantal lichtere kruisers onder leiding van vice-admiraal Sturdee naar de Falklands te sturen om daar af te rekenen met Von Spee. De Duitsers arriveerden een dag later dan de Britten bij de kleine eilandengroep en op 8 december 1914 brandde de Slag bij de Falkland-Eilanden los. De rollen waren omgekeerd. De Duitsers vluchtten maar de snelheid, vuurkracht en draagwijdte van de Britse schepen was groter en stuk voor stuk werden de Duitse bodems tot zinken gebracht. Ook Von Spee verdween met zijn vlaggeschip Scharnhorst en haar hele bemanning in zee. Alleen de Dresden wist met hulp van opkomende mist te ontkomen en haastte zich terug in de richting van Kaap Hoorn om naar veiliger Chileense wateren te ontsnappen.

Het einde


Twee maanden lang wist de Dresden zich schuil te houden in de onoverzichtelijke en eilandrijke wateren voor de kust van Patagonië, Zuid-Chili. Met hulp van een Duitse immigrant met goede contacten in Chili, Albert Pagels, konden ze bij tijd en wijle kolen en voorraden bunkeren. Zo nu en dan werd zelfs nog een geallieerd handelsschip tot zinken gebracht, zoals de driemaster Conway Castle, waarover later meer. Toen het weer en de stemming aan boord echter slechter werden besloot commandant Lüdecke in februari 1915 open water te kiezen en koerste voorzichtig richting Pacific. De Dresden werd echter gespot door de Britse pantserkruiser Kent en in een laatste wanhopige ontsnappingspoging besloot Lüdecke, bijna zonder munitie, richting de afgelegen Juan Fernadez-archipel te varen, volgens de legende de eilandengroep waar Robinson Crusoe zijn avonturen beleefd zou hebben. Op 14 maart 1915 was het spel uit. De Dresden werd ontdekt in de Cumberlandbaai van het eiland Mas A Tierra en de Kent en de Glasgow (die bij Coronel wist te ontsnappen) openden zonder waarschuwing het vuur. De Duitsers beseften onmiddellijk dat het een kansloze strijd was, hesen de witte vlag en brachten in allerijl springladingen aan. Nadat het gros van de bemanning van boord was gegaan, draaide een kleine ploeg de afsluiters open en activeerde de springladingen. Het laatste Duitse oorlogsschip in open wateren buiten Europa zonk naar de bodem van de baai.

Heden

Sinds tijden is het wrak van de Dresden een vrij populaire duiklocatie. In de jaren '80 of '90 haalde een duiker een scheepsbel uit het wrak naar boven, die echter niet van de Dresden bleek te zijn! Het was de bel van de Conway Castle, een van de handelsschepen die de Dresden in de Zuid-Chileense wateren tot zinken heeft gebracht. Verondersteld werd dat een enterploeg van de Dresden de bel voor het tot zinken brengen van de Conway Castle als souvenir heeft meegenomen voor de kapitein. En zeer recent, namelijk in februari 2006, werd de scheepsbel van de Dresden zelf op Duits initiatief door Chileense duikers geborgen.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Dresden"
Personal tools