/** * */

Paul von Hintze

Enlarge
Paul von Hintze (1906 geadeld), * Schwedt am Oder, 13 februari 1864, † Merano, 19 augustus 1941, was een Duits admiraal en politicus. Sinds 1882 in dienst van de marine, nam Hintze in 1898 op een schip voor Manilla deel aan onderhandelingen met de Amerikaanse admiraal Dewey over Duitse koloniale uitbreiding in dit gebied, werd in 1903 marineattaché in St. Petersburg, 1906 vleugeladjudant van Wilhelm II, 1908 militair gevolmachtigde aan het Russische hof en trad in 1911 als schout-bij-nacht volledig in diplomatieke dienst. Hij was vervolgens van 1911 tot 1914 gezant in Mexico, in 1915 in Peking en in 1917 in Kristiania (Oslo). Van 9 juli tot 7 oktober 1918 was hij als opvolger van v. Kühlmann minister van Buitenlandse Zaken.

Hij deed op 14 augustus 1918 in de kroonraad voorstellen voor vredesbemiddeling en onderzocht energiek de mogelijkheden daartoe bij neutrale staten, hoewel het Duitse opperbevel (O.H.L.) daarvoor pas toestemming wilde geven bij een gunstige militaire situatie, maar gaf zijn verzoeningspogingen op toen de O.H.L. een onmiddellijke wapenstilstand wenste. Nadien was hij afgevaardigde van Buitenlandse Zaken bij het Duitse hoofdkwartier, waar hij zich fel verzette tegen het door rijkskanselier Max van Baden en partijen in het parlement geëiste aftreden van Wilhelm II. Op 9 november 1918 onderhandelde hij met de Nederlandse regering over het toelaten van de keizer tot Nederland. Sinds 1920 was hij meermaals betrokken bij onderhandelingen met de Sovjetregering en was voorzitter van de Raad van Beheer van het Duitse Instituut voor Internationale Betrekkingen in Stuttgart.

Lit.: Hürter, Johannes (red.): Paul von Hintze. Marineoffizier, Diplomat, Staatssekretär. Dokumente einer Karriere zwischen Militär und Politik 1903-1918 (1998).

voorganger: Richard von Kühlmann
opvolger: Wilhelm Heinrich Solf

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Paul_von_Hintze"
Personal tools