/** * */

Ordnance QF 4.5 inch Howitzer

Links: Een HE-granaat met een Mk.II 117 x 86R huls en N°101-II ontsteker, van de QF 4.5 inch Houwitser. De granaat en huls (117 x 73R of 117 x 86R) werden apart geleverd en in de houwitser geplaatst, met daartussen zakken springstof. Door de houwitser paraat te plaatsen (loop verticaler dan tijdens het laden) schoof de granaat met zakken tegen de huls (meestal gevuld met Cordite).Rechts: Een scherf van een HE-granaat. De scherf is voldoende om een mens te doorslaan met dodelijke gevolgen.
Enlarge
Links: Een HE-granaat met een Mk.II 117 x 86R huls en N°101-II ontsteker, van de QF 4.5 inch Houwitser. De granaat en huls (117 x 73R of 117 x 86R) werden apart geleverd en in de houwitser geplaatst, met daartussen zakken springstof. Door de houwitser paraat te plaatsen (loop verticaler dan tijdens het laden) schoof de granaat met zakken tegen de huls (meestal gevuld met Cordite).
Rechts: Een scherf van een HE-granaat. De scherf is voldoende om een mens te doorslaan met dodelijke gevolgen.
Ordnance QF 4.5 inch Howitzer
Gebouwd door: Coventry Ordnance Works, Ordnance Factory Woolwich, Vickers en de Bethlehem Steel Company
Bouwjaar:
Gewicht geschut: 1.368 kg
Totale lengte: 2,77 meter
Lengte loop: 1,778 m
Gewicht granaat: 15,9 kg
Kaliber: 114 mm
Elevatiehoek: min 5° tot plus 45°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: 4 schoten/minuut
Mondingssnelheid: 310 m/s
Bereik: 7.500 m
Gebruik: Groot-Britannië, Rusland, Nieuw-Zeeland, Canada, Australië, Ierland, Spanje en Finland.
Bijzonderheden:

De Ordnance QF 4.5 inch Howitzer was een Britse houwitser die tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd ingezet door de Britten. Maar ook door de Finnen tijdens de Winteroorlog en tijdens de Tweede Wereldoorlog (de vervolgoorlog). De Finnen hebben gebruik gemaakt van de houwitser als gemechaniseerd geschut, met name de BT-42 op basis van een BT-7 tank.

Inhoud

Ontstaan en ontwikkeling

Tijdens de Tweede Boerenoorlog die plaats vond tussen 11 oktober 1899 en 31 mei 1902, besloot de Britse regering om de artillerie te voorzien van beter snel vurend geschut, de zogenaamde QF of Quick Fire artillerie. De Britten waren onder de indruk van het gebruik van de betere Krupp-houwitsers door de boeren. Coventry Ordnance Works werd gekozen voor de opdracht. De nieuwe QF houwitser werd in gebruik genomen in 1909 ter vervanging van de oude BL 5. In 1914 was de Britse QF 4.5 inch misschien wel het beste geschut in zijn klasse in de gehele wereld. De enige concurrent was toen de Duitse 10,5 cm FH 98/09. Het ontwerp is eenvoudig en betrouwbaar. Het gevaarte woog 1.368 kg en vuurde 15,9 kg HE projectielen tot 7,5 km ver. De bemanning kreeg bescherming door een pantserschild.

Operationele geschiedenis

De QF 4.5 inch Howitzer tijdens de Eerste Wereldoorlog, nog met de klassieke houten spaken.
Enlarge
De QF 4.5 inch Howitzer tijdens de Eerste Wereldoorlog, nog met de klassieke houten spaken.

Meer dan drieduizend werden gebouwd gedurende Eerste Wereldoorlog, die gebruikt werden door Nieuw-Zeeland, Canada, Australië en Rusland. Na problemen met de Mark I ontstond in 1917 de Mark II toen enkele problemen met het hydraulische terugslagsysteem werden opgelost. Tegelijkertijd werd de schroefdraad vereenvoudigd die veel gemakkelijker was te produceren. Gedurende de jaren 1930 werden de klassieke houten spaakwielen vervangen door velgen met luchtbanden. De houwitser bleef in dienst tot 1944 als opleidingswapen bij de Royal Artillery. In 1940 werden bepaalde batterijen van de BEF in Frankrijk uitgerust met enkele houwitsers van dit type.

Ook het Ierse leger had de houwitser in dienst, tot de jaren 60!

BT-42

Ontstaan

De Finse BT-42 tijdens de Tweede Wereldoorlog, voorzien van het geschut.
Enlarge
De Finse BT-42 tijdens de Tweede Wereldoorlog, voorzien van het geschut.

En tot slot! De Finnen maakten tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruik van dit geschut. Tijdens de val van Karelië in 1941 heeft het Finse leger enkele Russische lichte tanks kunnen veroveren. Echter waren ze niet ideaal om te strijden tegen de Russische zware tanks. Een van die lichte tanks was de BT-7 Model 1937 tank, een lichte tank die voorzien werd van een 45mm 20K Model 1934 L/46 kanon en een 7,62mm DT machinegeweer. De pantsering was slechts 30 mm dik. De naam "Быстроходный танк" (snelle tank) heeft hij te danken aan zijn snelheid. De BT-7 kon een snelheid halen tot 72 km/h dankzij zijn 11 ton zware romp, een 400 pk zware Model M-5 motor en de Christie ophanging.

Het Finse leger wilde de lichte tanks nuttig gebruiken. Ook de tanks waarvan het torentje werd beschadigd. Er werd een nieuwe toren ontwikkeld, met achteraan een opening voor de granaten, die op de rompen van de BT-7 werden geplaatst. Als hoofdwapen was de Britse QF 4.5 inch Howitzer Mk.II voorzien. 24 houwitsers werden door de Britten in januari 1940 geleverd aan Finland als donatie. 30 werden nog eens geleverd door de Spanjaarden in juli 1940, ook als donatie.

De BT-42 werd niet populair onder de bemanningen. De enorme toren, waarin een 441 kg zware houwitser werd aangebracht, was zo zwaar dat de BT-42 zijn naam verloor als "snelle tank". De 11 ton zware BT-7 kon een snelheid behalen tot 72 km/h. De 15 ton zware BT-42 kon maar een snelheid behalen tot 53 km/h. Bovendien kon de ophanging het enorme gewicht en de druk niet aan, zodat er talrijke mechanische problemen waren met het chassis.

Operationele Geschiedenis

Er werden uiteindelijk 18 BT-42's gebouwd die werden ingezet in 1943 bij de Svir-rivier als anti-fortificatie geschut. De BT-42 kon zijn nut als anti-fortificatie-geschut goed bewijzen. De Finnen hebben ook de nieuwe Duitse HEAT granaten (High Explosive Anti-Tank) gekopieerd voor de BT-42, zodat de BT-42 ook ingezet kon worden als anti-tankwapen. Helaas kaatsten de granaten van de schuine pantsering van de Russische T-34 tanks af. Tijdens de Sovjet-offensief in 1944, werd de BT-42 opnieuw ingezet om de Russische aanval op Vyborg tegen te houden, maar waren daartoe niet in staat. Tijdens dit offensief verloor het Finse leger enorm veel BT-42's. Vanaf 1944 werden 59 Duitse Sturmgeschütze III (Ausf. G tankjagers, afgekort als Stug III Ausf. G, die voorzien werden van een krachtig 7,5 cm Kampfwagenkanone 40 en een 7,92 mm Maschinengewehr 34) aan het Finse leger geleverd. Maar zelfs na de komst van de Stugs, werd de BT-42 gebruikt tot het einde van de oorlog. Het grote gebrek van de BT42 was het gebrek aan anti tank capaciteit en de zeer lichte bepanstering (het kon worden uitgeschakeld door ongeveer elk beschikbaar soort antitankwapen). Gedurende één actie raakte een BT42 een Russiche T34 tank 18 keer zonder noemenswaardige schade te berokkenen.

Personal tools