/** * */

No.34 Egg Grenade

No.34 Mk.III in het Memorial Museum Passchendaele.
Enlarge
No.34 Mk.III in het Memorial Museum Passchendaele.
De varianten.
Enlarge
De varianten.

De No.34 Egg Grenade (eigranaat) was bij de Duitsers bekend als de "Osterei" (Paasei). Het was een Britse granaat die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd ingezet, gebaseerd op de Duitse Eierhandgranate die in 1916 bij de Somme werd geïntroduceerd en in 1917 in gebruik werd genomen. De granaat was niet voorzien van een base plug en had een glad lichaam i.p.v. een lichaam dat bestond uit fragmenten zoals de Mills. De ijzeren granaat woog ongeveer 318 gram en de kop was voorzien van een slagontsteker. In het lichaam was in het midden een buisje aangebracht met de slagpin en het slaghoedje. De slagpin werd beveiligd met een beveiligingspin. De granaat moest exploderen na vier seconden. Hiervoor werd een vertragingslont geplaatst in het buisje onder het slaghoedje. Wanneer de lont opgebrand was werd de detonator ontstoken die op zijn beurt de springstof liet ontploffen. Het is momenteel (nog) onbekend om welke springstof het hier gaat en hoeveel. De typeaanduiding werd altijd in het lichaam gestanst, samen met de naam van de fabrikant en het productiejaar. Bijvoorbeeld: 34 III D&M 1917. De Britten hadden heel wat varianten gemaakt van deze kleine handgranaat. De varianten liepen op tot Mk V (Mark 5). De meest gebruikte variant was de Mark III.

De werking ging als volgt: De beveiligingspin werd verwijderd waardoor de granaat scherp stond. Dan werd de kop (ontsteker) tegen een hard voorwerp geslagen (meestel de hak van de laars). Hierdoor maakte het slaghoedje een vonk die de lont liet opbranden. De granaat werd dan geworpen en vier seconden na het activeren explodeerde hij.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/No.34_Egg_Grenade"
Personal tools