/** * */

Mosin-Nagant

Van boven naar onder: M1891 Mosin-Nagant, M1891/30 Mosin-Nagant en de M1891/30 Mosin-Nagant sluipschuttersgeweer.
Enlarge
Van boven naar onder: M1891 Mosin-Nagant, M1891/30 Mosin-Nagant en de M1891/30 Mosin-Nagant sluipschuttersgeweer.

De Mosin-Nagant (Russisch: Винтовка Мосина (Vintovka Mosina)), ook wel bekend als het ”drielijnengeweer” (Трёхлинейная винтовка), is een Russisch grendelgeweer dat vanaf 1891 tot 1998 werd ingezet door het leger van het Keizerrijk Rusland en de Sovjet-Unie. Het werd ook ingezet door landen zoals Polen, Afghanistan, Hongarije, Finland, Albanië, China, Roemenië, Irak, Oost-Duitsland, Noord-Korea, Egypte, Syrië en Noord-Vietnam. Er werden afgeleide modellen in licentie gefabriceerd door Tsjechoslowakije, Finland, China, Polen en Hongarije (zie varianten). De Mosin-Nagant behoorde tot de meest geproduceerde wapens in de geschiedenis waarvan meer dan 37.000.000 exemplaren werden vervaardigd.

Mosin Nagant
Omschrijving: Russisch geweer
Ontworpen door: Sergei Mosin en Léon Nagant
Gebouwd door: Tula, Izhevsk, Sestroryetsk, Manufacture Nationale d'Armes de Châtellerault, Remington, New England Westinghouse...
Ontwerpjaar: 1891
Bouwjaar: 1891
Totale lengte: 1287 mm
Lengte loop: 730 mm
Gewicht: 4 kg
Kaliber: 7.62 mm mmR
Magazijncapaciteit 5 patronen
Vuursnelheid: traag: grendelgeweer
Koeling: luchtkoeling
Gebruik: Rusland, Turkije, US, Finland, Spanje, Polen, Egypte...
In dienst: 1891-1965
Aantal gebouwd: ongeveer 37.000.000 in de Sovjet-Unie
Bajonet(ten)


Inhoud

Het ontstaan

Toen het Russische Keizerrijk in oorlog was met het Ottomaanse leger (=Turkije), vochten de Russische troepen met M1868 Berdan I en M1870 Berdan II geweren die na ieder schot herladen moesten worden. En dat terwijl de Turken voorzien waren van Winchester hagelgeweren. Hierdoor steeg het dodenaantal in het Russische leger. Het was noodzakelijk dat het Russische leger uitgerust werd met betere wapens. In 1882 werd groen licht gegeven voor het realiseren van een grendelgeweer voorzien van een magazijn. De Berdan werd al gauw gewijzigd. Maar tijdens het testen bleek de Berdan niet in staat te zijn om aan alle eisen te voldoen. De Russische kapitein Sergei Ivanovich Mosin (Сергей Иванович Мосин) kwam in 1889 met een 7.62 mm geweer, dat samen met de Belgische Léon Nagant werd gerealiseerd. In 1891 werd het eerste exemplaar getest dat onmiddellijk werd goedgekeurd. De productie begon in 1892 als de Obrazets 1891 (Model 1891) in de fabrieken Tula Arsenal, Izhevsk Arsenal en Sestroryetsk Arsenal. Vanwege de beperkte faciliteiten en de nieuwe Frans-Russische Alliantie, werden 500 000 exemplaren in Franse licentie gefabriceerd door "Manufacture Nationale d'Armes de Châtellerault".

Operationele Geschiedenis

Tijdens het Russisch-Japanse Oorlog

Het Russische Keizerrijk geraakte in 1904 in oorlog met Japan (Russisch-Japanse Oorlog die begon op 8 februari 1904 en eindigde op 5 september 1905) en het leger werd uitgerust met meer dan 3.800.000 Mosin-Nagant geweren. De eerste reacties van de Russische eenheden die uitgerust waren met het geweer waren wisselend. Maar dit was waarschijnlijk te wijten omdat de troepen enkel ervaring hadden met de oudere Berdan geweren. Tussen 1891 en 1910 werden er talrijke wijzigingen aan de bestaande geweren aangebracht zodat er reeds vier varianten waren: met name de standaarduitvoering, een lichtere variant voor de dragonders, een variant voor de Kozakken en een karabijnvariant.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog

Russische soldaten pauzeren met hun M1891 geweren
Enlarge
Russische soldaten pauzeren met hun M1891 geweren

Duitsland verklaarde op 1 augustus 1914 de oorlog aan het Russische Keizerrijk, de eerste oorlogsverklaring van de Duitsers en de tweede oorlogsverklaring van de Eerste Wereldoorlog. Hierdoor moest het Russische leger zich voorbereiden op een Duitse aanval in het westen van het land. De productie werd beperkt tot de dragondervariant, omdat die simpeler te produceren was dan de overige drie varianten. Omdat het Russische leger nooit op tijd klaar zou zijn met de bewapening, werden er 1.500.000 standaardgeweren geproduceerd door de "Remington Arms" en nog eens 1.800.000 standaardgeweren door de "New England Westinghouse" in de Verenigde Staten. Alhoewel de productie vlot ging, werd de bestelling niet volledig afgeleverd voor de Oktoberrevolutie plaatsvond en de daaropvolgende ondertekening van het Verdrag van Brest-Litowsk, waarmee een einde kwam aan de vijandelijkheden tussen de Centrale Mogendheden en Rusland. Met de reeds geproduceerde geweren werden de Amerikaanse troepen getraind.

Tijdens het interbellum

Troepen van de Amerikaanse AEF landen op 5 september 1918 in Noord-Rusland, bewapend met hun Mosin-Nagant exemplaren.
Enlarge
Troepen van de Amerikaanse AEF landen op 5 september 1918 in Noord-Rusland, bewapend met hun Mosin-Nagant exemplaren.

Tijdens het interbellum (periode tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog) zag het er niet goed uit voor het de bevolking van Rusland. Van 1918-20 bevond Rusland zich in een burgeroorlog. Tijdens die oorlog bleef de M1891 en de dragondervariant in productie, alhoewel het aantal enorm afzwakte. De geproduceerde geweren werden gebruikt door de Bolsjewieken (Большеви́к), hun bondgenoten en de Witten (Белая Армия). Finland (dat in 1808 was veroverd door de Russen) verklaarde zich in 1917 onafhankelijk, een onafhankelijkheid die een jaar later algemeen erkenning vond. In 1918 en 1919 werden de troepen van de Britse BEF en de Amerikaanse AEF voorzien met de Mosin-Nagant geweren die door de Amerikaanse fabrieken werden geproduceerd. Beide "Expeditionary Forces" werden gezonden naar Noord-Rusland voor de Moermansk-expeditie (juni 1918 - maart 1920). In 1924 kreeg het Rode Leger (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, afgekort als “PKKA”) de volledige macht in Rusland en begon de modernisering van het leger met Mosin-Nagant geweren. Deze inspanningen hebben geleid tot de ontwikkeling van het model 1891/1930 geweer gebaseerd op de dragonderversie.

De militairen van Finland maakten al lang gebruik van de Mosin-Nagant die ze in handen kregen tijdens de Russische Burgeroorlog ( → Rusland). Ook dit land profiteerde van de Mosin-Nagant en begon met de productie van eigen modellen. Het eerste model was de M24 voor de troepen van de “Suojeluskunta”, ook wel bekend als de “Valkoisen Kaartin”. De M24 werd later aangepast als een sluipschuttersgeweer, dat bekend werd als de M28. De Finse Mosin-Nagants werden geproduceerd door SAKO, Tikkakoski en VKT, met behulp van een aantal lopen die vanuit Zwitserland en België werden geïmporteerd.

Maar ook de Russen hadden een sluipschuttersvariant. In 1932 werd de M1891/30 variant aangepast als sluipschuttersgeweer. De eerste modellen werden voorzien met een 4x PE (PT) of een PEM (VP) vizier, terwijl latere geweren werden voorzien van kleinere, eenvoudiger en makkelijker te produceren 3.5x PU vizieren. Hiermee werden de sluipschutters van de Sovjet-Unie uitgerust. Tijdens de Winteroorlog (die begon op 30 november 1939 en eindigde op 13 maart 1940) was Finland met het Rode Leger in oorlog. Tijdens deze oorlog zette het Finse leger de eigen varianten in. Maar ook het Russische leger maakte gebruik van hun reeds gefabriceerde Mosin-Nagants. De Finnen slaagden erin om exemplaren te bemachtigen van de M1891 en de M1891/30 varianten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog

Twee helden van de Sovjet Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lyudmila Pavlichenko (links) en Vasily Zaitsev (rechts) met hun Model 1891/30 Sniper geweren.
Enlarge
Twee helden van de Sovjet Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lyudmila Pavlichenko (links) en Vasily Zaitsev (rechts) met hun Model 1891/30 Sniper geweren.

De Sovjet-Unie en bondgenoot Duitsland vielen Polen binnen. De Tweede Wereldoorlog was uitgebroken. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Mosin-Nagant gebruikt. Zowel door het Finse als door het Russische leger die sinds 30 november 1939 in oorlog waren (Winteroorlog). Maar in 1941 kreeg de Sovjet-Unie een nieuwe tegenstander, bondgenoot Duitsland. Op 22 juni 1941 werd het startsignaal gegeven voor Operatie Barbarossa, de invasie van de Sovjet Unie. Het Duitse leger, met steun van Roemenië, Finland, Italië, Hongarije, Slowakije, Kroatië en de Spaanse Blauwe divisie, viel het land binnen. Hierdoor moest het Russische leger snel mobiliseren. De productie werd verhoogd en miljoenen Moisin-Nagant geweren werden geproduceerd. Het vervulde een prominente rol bij de stedelijke gevechten aan het Oostfront, zoals bij de Slag om Stalingrad, die helden maakte zoals de vrouwelijke Majoor Ljoedmila Pavlichenko en de bekende kapitein Vasily Grigoryevich Zaytsev (Zeer bekend uit de film “Enemy at the Gates” waarin de Brit Jude Law de rol als Vasily Zaitsev speelde). De sluipschuttersgeweren waren zeer geliefd (en gevreesd door de vijand) omdat ze zo betrouwbaar waren. Ze waren bovendien gemakkelijk te onderhouden. Ook de Finse M28 Mosin-Nagant geweren, o.m. door de Finse soldaat Simo Häyhä (de nummer 1 van de meest succesvolle sluipschutters aller tijden – 542 doden waarvan minstens 505 Sovjet-soldaten) gebruikt, waren een succes. Tegen het einde van de oorlog werden ongeveer 17.400.000 M91/30 geweren geproduceerd en dat maakte de Mosin-nagant tot het meest geproduceerde geweer uit de geschiedenis.

Na de Tweede Wereldoorlog

De Mosin-Nagant werd na de Tweede Wereldoorlog vervangen door de moderner Simonow SKS 45 geweren (Samozaryadniy Karabin sistemi Simonova 1945, Russisch voor: Semi-automatisch Karabijn Simonov systeem 1945) en de Ak-47 aanvalsgeweren. Hierdoor werd de productie van de Mosin-Nagant beëindigd en werden alle Mosin-Nagant geweren die bij het Russische leger in gebruik waren ingenomen. Ondanks de toenemende veroudering werd de Mosin-Nagant in gebruik genomen door het Oostblok en elders, bijv. tijdens de Vietnamoorlog. Vrijwel ieder land dat militaire steun van de Sovjet-Unie ontving, met name China en Oost-Europa tijdens de Koude Oorlog, gebruikte de Mosin-Nagant. Ze werden ook gebruikt door de Moedjahedien in Afghanistan tijdens de bezetting door de Sovjet-Unie in de jaren '70 en '80. Het gebruik ervan in Afghanistan werd voortgezet tot eind de jaren 90 en de vroege 21e eeuw door de troepen van de Noordelijke Alliantie. Zelfs na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, worden de Mosin-Nagants nog steeds algemeen aangetroffen op de moderne slagvelden rond de wereld. Ze worden gebruikt door rebelleerde troepen in de oorlog in Irak en de huidige oorlog in Afghanistan. Separatisten hebben ook gebruik gemaakt van de geweren naast de meer moderne Russische vuurwapens in de aanhoudende oorlog in Tsjetsjenië.

Varianten

Kozakken met de Kozakkenvariant
Enlarge
Kozakken met de Kozakkenvariant

Er waren heel wat varianten van de Mosin-Nagant. Niet alleen door Rusland, maar ook door Polen, China, Finland, Hongarije en Tsjechoslowakije.

  • Model 1891 Infanteriegeweer (пехотная винтовка образца 1891-гo года): het belangrijkste wapen van het Russische en het Rode Leger dat werd gebruikt door de infanterie tussen 1891 en 1930. Gewicht: 4,22 kg.
  • Model 1891/10 Dragondergeweer (образца 1891/10 драгунская): werd gefabriceerd voor de dragonders. Het ontwerp was 6,4 cm korter en bijna een halve kilo lichter dan de M1891. Gewicht: 3,82 kg.
  • Kozakkengeweer (казачья): werd gefabriceerd voor de Kozakken. Het is bijna identiek met de M1891/10 variant maar het kon niet voorzien worden van een bajonet. Gewicht: ongeveer 3,82 kg.
  • Model 1907 Karabijn (образца 1907 карабин): de karabijnversie was 29 cm korter en 0,94 kg lichter dan de M1891 variant. Dit model was uitstekend geschikt voor cavalerie, ingenieurs, verkenners en de artillerie. Ook dit model kon niet voorzien worden van een bajonet. Het werd tot 1917 geproduceerd in kleine aantallen. Gewicht: 3,28 kg.
  • Model 1891/30 (винтовка образца 1891/30-го года, винтовка Мосина): van deze variant, werden de meeste exemplaren geproduceerd tussen 1930 en 1945 en in gebruik genomen door het Russische leger. Gewicht: 3,9 kg.
  • Model 1891/30 Sniper (образца 1891/30 снайперская): de sluipschuttersuitvoering van Model 1891/30. De eerste modellen werden voorzien van een 4x PE (PT) of een PEM (VP) vizier. Terwijl latere geweren werden voorzien van kleinere, eenvoudiger en makkelijker te produceren 3.5x PU vizieren. Gewicht: ongeveer 4 kg.
  • Model 1891/38 karabijn: een karabijnuitvoering gebaseerd op het M1891/30 ontwerp dat in dienst werd genomen tussen 1938-1945. Het kreeg een kortere loop dan de M1891/30. Het kon ook niet voorzien worden van een bajonet. Gewicht: 3,45 kg.
  • Model 1891/44 karabijn: werd in gebruik genomen in het najaar van 1943 en bleef in productie tot 1948. De specificaties zijn zeer vergelijkbaar met de M1891/38. Deze waren niet alleen in gebruik bij de Sovjet-Unie maar ook bij diverse onafhankelijke landen.
  • Model 1891/59 karabijn: - M1891/30 geweren waren ingekort tot karabijnlengte.
  • wz. 91/98/23: Poolse variant voor gebruik van 7,92x57mm Mauser patronen. Gewicht: 3,7 kg
  • wz. 91/98/25: Poolse variant voor gebruik van 7,92x57mm Mauser patronen. Gewicht: 3,7 kg
  • Type 53 karabijn: de M1891/44 karabijn gebouwd in licentie door China, vervaardigd uit Chiu hout.
    Finse sluipschutter met een Finse M24 Mosin Nagant geweer.
    Enlarge
    Finse sluipschutter met een Finse M24 Mosin Nagant geweer.
  • M24: een Finse variant. Werd voor de troepen van de “Suojeluskunta”, ook wel bekend als de “Valkoisen Kaartin”, gefabriceerd en was ook bekend als de Lotta-kivääri (Lotta geweer).
  • M27: een Finse variant
  • M27Rv: een Fins cavaleriekarabijn gebaseerd op de M27.
  • M28: een Finse variant. De M24 aangepast als sluipschuttersgeweer.
  • M28/30: de Russische M1891/30 varianten die door de Finnen werden veroverd.
  • M91/35: een Finse variant die de M27, M28 en de M28/30 vervingen. Het waren onnauwkeurige wapens en werden vervangen door de volgende variant.
  • M39: een Finse variant die de M91/35 verving.
  • M56: een Finse experimentele versie met 7,62x39 patronen.
  • M28/57: een experimentele versie voor 7,62x54R patrronen.
  • M85 (7,62 TKIV 85): een Fins modern sluipschuttersgeweer.
  • M/52: een Hongaarse variant, gebaseerd op Model 1891/30 sluipschuttersgeweer.
  • VZ91/38 Karabina: een Tsjechisch karabijn gebaseerd op Model 1891/59 karabijn.
  • VZ54 odstřelovač puška: een Tsjechisch sluipschuttersgeweer gebaseerd op M1891/30 sluipschuttersgeweer.
Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Mosin-Nagant"
Personal tools