/** * */

Mortier de 370 mle 1914 Filloux

Mortier de 370 mle 1914 Filloux. Let op de compactheid voor zo'n zwaar geschut en de spoortjes van 60cm die het kanon aan drie zijden omringen.(G. François,Les canons de la Victoire 1914-1918 - Tome II - L'artillerie lourde à grande puissance -  Histoire et Collection, 2008, p50)
Enlarge
Mortier de 370 mle 1914 Filloux. Let op de compactheid voor zo'n zwaar geschut en de spoortjes van 60cm die het kanon aan drie zijden omringen.(G. François,Les canons de la Victoire 1914-1918 - Tome II - L'artillerie lourde à grande puissance - Histoire et Collection, 2008, p50)


Mortier de 370 mle 1914 Filloux
Gebouwd door: Fonderie de Bourges, Schneider, St. Chamont
Bouwjaar: prototype 1912, productietypes april 1915-begin 1916
Gewicht geschut: 28600kg
Totale lengte:
Lengte loop: 2,96 m
Gewicht granaat: 400 tot 540 kg
Kaliber: 370 mm
Elevatiehoek: min 6° tot plus 65°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: 1 schot/ 3 minuten
Mondingssnelheid: 290 m/s tot 318m/s
Bereik: 10500 m
Gebruik: Belegeringsmortier
Bijzonderheden: 10 stuks geleverd met twee reservelopen


Ontwerp

Dit stuk geschut werd ontworpen tussen 1908 en 1912 door de veelzijdige commandant Filloux. Het was een zeer zwaar stuk voor zijn tijd, doch de ingenieuze Filloux had weer eens iets speciaals uit zijn mouw geschud. De loop bestond uit een in tweeën gesneden loop van oude 340mm kanonnen die tot het grotere kaliber werden uitgeboord. Het affuit was een eenvoudige constructie, vooral gemaakt uit simpele bijeengeklonken stukken stalen balken. Er was een terugslagmechanisme. Het geheel was speciaal ontworpen om met La voie de 60 te worden getransporteerd en bevoorraad. De veldspoorwegwagonnetjes konden voor langere verplaatsingen op gewone treinwagons worden geplaatst, en later werden er zelfs wielen voor ontworpen om gemotoriseerde tractie mogelijk te maken. Vooral het transport van de loop (gewicht 9275 kg) was ingenieus: hij werd opgehangen aan een soort brugconstructie tussen twee 60cm draaistellen met ieder 2 assen. Deze "brug" zorgde ervoor dat de loop ook hoog genoeg hing om deze in één keer vanaf de brug neer te laten op het affuit.(dus geen kraan voor montage nodig) Het stuk werd in 3 ladingen vervoerd: De loop, het metalen basisplatform en het affuit. Om te laden werd de loop 6 graden naar beneden gekanteld en werd de granaat die op een wagentje stond op een spoortje dat ook 6 graden naar beneden liep er als het ware vanzelf in de loop werd ingereden. Er was een kleine kraan voorzien om de granaten van de wagonnetjes van La voie de 60 naar het laadwagonnetje te heffen. Al met al was dit een krachtig stuk geschut dat toch eenvoudig en compact (zie foto) werd gehouden en gemakkelijk te produceren was. Dit laatste verklaart dat er in een dik half jaar tijd 10 van konden gebouwd worden.

Gebruik

Van het gebruik is niet veel bekend doch bij één van de Franse offensieven om Fort Douaumont terug in te nemen werden er twee ingezet. Het bleek dat het de granaten aan penetratiekracht ontbrak om het dak van het fort te kunnen doorboren. Toch werden ze weer gebruikt bij de uiteindelijke heriname van Fort Douaumont (4 stuks ?) Waar ze naast de nog zwaardere stukken extra zwaar vuur ter ondersteuning afgaven. Ook werden ze veel ingezet in de Champagne streek.

Na de eerste wereldoorlog

De stukken werden in reserve geplaatst en waren daar nog steeds in 1939. In april 1940 werden er dan 4 gemobiliseerd. Een vijfde stuk werd uit de reserve genomen om te plaatsen op een experimenteel onderstel met rupsbanden. Hierdoor werd een zeer zwaar gemechaniseerd geschut mogelijk dat bij een eventuele (voor 1941 geplande) aanval op de Siegfriedlinie kon gebruikt worden.

Personal tools