/** * */

Monmouth

HMS Monmouth
Enlarge
HMS Monmouth
HMS Monmouth (pantserkruiser)
Land: Groot-Brittannië
Klasse: Berwick-klasse (10 schepen: Bedford†, Berwick, Cornwall, Cumberland, Donegal, Essex, Kent, Lancaster, Monmouth†, Suffolk)
Waterverplaatsing (toegelaten tonnen): 9.950
Afmetingen (lengte / breedte / diepgang): 134 m / 20,1 m / 7,5 m
Bewapening (kanons / torpedobuizen): 14 x 15,2 cm 8 x 7,6 cm / 2 x 45 cm
Pantser (gordel / dek / hoofdgeschutstorens): 5,1-10,2 cm / 2-5,1 cm / 25,4 cm
Voortstuwingsinstallatie (ketels / machines): Belleville (31) / vert. triple-expansie, 2 schroefassen
Totale APK: 22.800 (IPK)
Brandstofvoorraad: kolen, 1700 t
Prestaties (snelheid / actieradius): 23,9 knopen / ?
Bemanning: 530
Gebouwd door: London and Glasgow Shipb. and Engg. Co., Govan
Opdracht verstrekt: 1899
Kiel gelegd:
Tewaterlating: 1901
In dienst gesteld: 1903
Einde: 1 nov. 1914 gezonken (Slag bij Coronel)


Monmouth (genoemd naar een plaats in Wales) zou vrij anoniem door de geschiedenis zijn gegaan, als ze geen deel had uitgemaakt van het eskader onder admiraal Christopher Cradock, dat op 1 nov. 1914 kansloos ten onder ging in het gevecht met het Duitse kruisereskader van admiraal v. Spee voor de Chileense kustplaats Coronel.

Monmouth deed aanvankelijk geruime tijd dienst in de Middellandse Zee bij het 1ste kruisereskader van de Royal Navy, en werd in 1906 gestationeerd in het Verre Oosten (Hong Kong). In 1913 sloot ze zich weer aan bij de Home Fleet. Bij het uitbreken van de oorlog in aug. 1914 was ze ingedeeld bij het 5de kruisereskader. Ze werd echter al spoedig naar Zuid-Amerika gezonden om zich te voegen bij de strijdmacht van Cradock, die de jacht op het eskader van v. Spee had geopend.

Al zwaar beschadigd tijdens de Slag bij Coronel trachtte Monmouth in de invallende duisternis te ontkomen waarna door het Duitse eskader de achtervolging werd ingezet. Omstreeks 8.40 uur 's avonds nam de Duitse lichte kruiser Nürnberg een vaartuig waar, dat langzaam snelheid verloor en slagzij naar bakboord maakte. Het reageerde niet op herhaalde verzoeken, zich bekend te maken, zodat het de commandant van Nürnberg, kapitein-ter-zee v. Schönberg, verstandig leek, eerst vast te stellen, dat het niet om een beschadigde Duitse kruiser ging. In het licht der schijnwerpers doemde nu op geringe afstand de Engelse kruiser Monmouth op, met gehesen topvlag. Het voorste 15 cm-geschut ontbrak en op het voorschip brandde een kleine schijnwerper. De machines werkten en de stuurinrichting was kennelijk onbeschadigd. Omdat de belichte vlag niet werd neergehaald, liet de commandant van de Nürnberg tegen 8.50 uur op 10 tot 6 hm het vuur openen. Een bakboordtorpedo van Nürnberg miste, omdat deze vermoedelijk onder het doel door ging. Daar de tegenstander het vuur niet beantwoordde, brak Nürnberg de beschieting af, en werd het licht van de schijnwerpers gedoofd. Aangezien door Monmouth ook nu de vlag niet werd gestreken, en het schip zelfs op Nürnberg toedraaide, hetzij om deze te rammen, of om het geschut aan stuurboord in stelling te brengen, opende kapitein-ter-zee v. Schönburg het vuur opnieuw, draaide met hoge vaart achter de Monmouth langs en bracht de stuurboordkanons in stelling.

Door het artillerievuur werden de onbeschermde delen van de boordwand en het dek van Monmouth opengereten, het schip maakte steeds meer slagzij tot het om 8.58 uur langzaam kapseisde en met wapperende vlaggen onderging. Pas nadien vernam kapitein-ter-zee v. Schönberg van twee op de kajuit staande officieren, dat de officieren van de Monmouth bij het opkomen van de Nürnberg de manschappen, die kennelijk bezig waren om de lekken te dichten, met fluitsignalen bij het geschut riepen. Het redden van de bemanning van het zinkende schip was uitgesloten, want v. Schönberg was al eerder gewaarschuwd voor de nadering van rookwolken uit twee verschillende richtingen, die hij, na radiocontact met Scharnhorst moest toeschrijven aan Good Hope en Glasgow. Voorts stond er een hoge zee, wat het neerlaten van de reddingsboten onmogelijk maakte, wat trouwens – ondanks ernstige beschuldigingen in de Britse pers, als zouden reddingspogingen moedwillig achterwege zijn gelaten - door de officiële Engelse geschiedschrijving van Corbett wordt bevestigd.

Alle 750 bemanningsleden van Monmouth kwamen bij deze ramp om.

Lit.: Weyer, Taschenbuch der Kriegsflotten, ed. 1912; Raeder, E. (red.): Der Krieg zur See. 1914-1918. Der Kreuzerkrieg in den ausländischen Gewässern, dl. 1 (1922), e.a.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Monmouth"
Personal tools