/** * */

IJzeren Kruis

Inhoud

Oorspronkelijk gemaakt in 1813 onder Keizer Friedrich Wilhelm, gedurende de Pruisische periode "bloed en staal", vechten om te overleven tegen Napoleon. Dit ereteken werd uitgereikt in 1914 onder Keizer Wilhelm II (W), gemerkt op de ene zijde, op de andere zijde herinnert het aan de oorsprong FW en 1813.

Vorm en herkomst

De vorm en uiterlijk van de orde werden bewust gekozen aan de hand van het kruis van de Duitse Orde, een zwart kruis met de typische verbrede balken, zoals de Deutschritter al vanaf de 14e eeuw droegen. De koning ontwierp het kruis zelf. In tegenstelling tot andere militaire onderscheidingen in de wereld werd afgezien van waardevolle materialen, wat het plichtsbesef van een militair moest weergeven. Het lint was tot 1918 zwart met twee witte strepen

1813 Het IJzeren Kruis werd als onderscheiding in de oorlog tegen Napoleon toegekend zonder onderscheid te maken in stand en rang. In 1815 werd vastgesteld dat de onderscheiding ook aan bondgenoten van Pruisen mocht worden verleend. De Pruisische generaal-veldmaarschalk Blücher ontving na de slag bij Waterloo, die dankzij zijn ingrijpen door de geallieerden werd gewonnen, een IJzeren Kruis op een gouden ster. Men noemt deze onderscheiding, die alleen hem ten deel viel, daarom de Blücherster.

1870 Bij het begin van de Frans-Duitse Oorlog in 1870 werd het kruis door keizer Wilhelm I heringevoerd, tot het einde van de oorlog. In de Frans-Duitse oorlog werden speciale uitvoeringen voor verpleegsters (met een opgelegd rood kruis), en legeraalmoezeniers en priesters (aan een wit lint) ingesteld. Dit Kruis van Verdienste voor Vrouwen en Maagden (Duits: Ehrenkreuz für Frauen und Jungfrauen) was een apart ereteken dat in vorm gelijk is aan het ijzeren kruis. Anders dan het ijzeren kruis, dat uiteraard van gietijzer is, is deze onderscheiding van zilver. Ook dit kruis werd aan een lint van de vredesklasse van het IJzeren Kruis gedragen.

In 1897 werd een zilveren eikenblad toegevoegd met het opschrift "25". Hiermee werden de veteranen van de oorlog van 1870 geëerd

1914 Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog werd het kruis opnieuw ingevoerd, ditmaal door keizer Wilhelm II. Het Kruis werd in deze oorlog zo vaak verleend dat het in aanzien daalde. Er werden naar schatting 5 miljoen IJzeren Kruizen 2e klasse verleend en 218.000 1e klasse. De latere Duitse dictator Adolf Hitler werd met het IJzeren Kruis eerste, en tweede klasse onderscheiden. Deze laatste onderscheiding was voor een korporaal opmerkelijk.

In 1915 werd het mogelijk gemaakt om het ijzeren kruis ook aan onderdanen van bondgenoten zoals Oostenrijk en Turkije te verlenen.

Van 1813 tot 1914 onderscheidde men drie klassen:

Grootkruis'‘: Aan een lint om de hals, IJzeren Kruis 1e klasse'‘: zonder lint op de borst en IJzeren Kruis 2e klasse'‘: aan een lint op de borst. De Pruisische generaal-veldmaarschalk Von Hindenburg ontving voor zijn buitengewone verdiensten (de overwinning in de Slag bij Tannenberg) een niet-voorziene onderscheiding, namelijk een speciaal voor hem ingestelde klasse. Het IJzeren Kruis werd op een gouden ster gezet. Dit kruis wordt de Hindenburgster genoemd.


Grootkruis

Deze onderscheiding werd 5 maal verleend tijdens de Eerste Wereld Oorlog aan:

IJzeren kruis 1ste klas

IJzeren kruis 2de klas

Hindenburgster


Duitse Medailles

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/IJzeren_Kruis"
Personal tools