/** * */

Henry Wilson

Sir Henry Hugues Wilson (1864-1922) was een Engelse generaal die in de jaren onmiddellijk voorafgaande aan de Wereldoorlog in 1914 directeur militaire operaties was, en uiteindelijk in 1918 chef van de generale staf werd.

Wilson, die werd geboren in County Longford in Ierland trad via de vrijwillige landweer in 1882 tot het leger toe. Na gedetacheerd te zijn in Birma vocht hij in de Tweede Boerenoorlog (1899-1902).

Na een promotie tot brigade-generaal werd Wilson vervolgens benoemd tot hoofd van Camberley's Staff College in 1906, in welke functie hij zich inspande om de relaties met het Franse leger, dat hij openlijk bewonderde, te verbeteren, een hoffelijkheid waarop beleefd werd gereageerd, want het Franse opperbevel had waardering voor Wilsons goede beheersing van het Frans.

In 1910 werd hij benoemd tot directeur van de Afdeling Operatiën bij het ministerie van Oorlog in Londen, en ontwikkelde plannen voor een Brits expeditieleger dat naar Frankrijk moest oversteken in het geval van een oorlog met Duitsland. Wilson verwachtte chef-staf te worden bij Sir John French, de beoogde opperbevelhebber als het tot een oorlog zou komen. Zijn adhesie met de zogeheten Curragh-muiterij (verzet van Britse officieren tegen de regeringsplannen voor beperkt zelfbestuur van Ierland) maakte een dergelijke benoeming voor de liberale regering echter onacceptabel.

In het onderhavige geval werd Sir Archibald Murray benoemd tot stafchef van French, een benoeming die voor beiden verkeerd uitpakte, omdat ook French liever Wilson op die post had gezien. Wilson zelf liep de deur van het hoofdkwartier van French plat en nam elke gelegenheid te baat om de positie van Murray te ondergraven.

Ondertussen was Wilson tot generaal-majoor en daarna tot luitenant-generaal bevorderd, en begon te ageren tegen het plan van Lord Kitchener voor een onafhankelijk Brits expeditieleger in Frankrijk. Nadat Sir William Robertson de ongelukkige Murray was opgevolgd, werd Wilson zelf naar Frankrijk gestuurd als verbindingsofficier die contacten met het Franse leger onderhield, een positie die zowel Wilson als de Fransen tot tevredenheid stemde.

In december 1915 werd Wilson benoemd tot commandant van het 4de legerkorps aan het westelijk front waarna een veelheid van functies volgde totdat eerste minister David Lloyd George hem in november 1917 aanwees als Brits vertegenwoordiger bij de geallieerde Opperste Oorlogsraad, in welke rol hij oogluikend toeliet dat Lloyd George de positie van Robertson (en daarmee ook die van opperbevelhebber Sir Douglas Haig) als chef van de generale staf ('Chief of the Imperial General Staff', de officiële opperbevelhebber van de strijdkrachten) ondergroef.

Februari daarop werd Robertson ontslagen en Wilson tot zijn opvolger benoemd. Hij kweet zich vol overgave van zijn taak, en werkte uitstekend samen met de geallieerde opperbevelhebber Ferdinand Foch, waarbij het natuurlijk hielp dat beiden reeds een oude vriendschap onderhielden, een relatie die in sterk contrast stond met het moeizame contact tussen Wilson en Henri Philippe Pétain, het jaar daarvoor.

Op de Parijse vredesconferentie (1919/20) fungeerde Wilson als de voornaamste Britse militaire adviseur maar de standpunten van hem en die van Lloyd George liepen steeds verder uiteen.

Bij zijn uitdiensttreding in februari 1922 werd Wilson bevorderd tot veldmaarschalk en in de adelstand verheven. Hij nam zitting in het parlement als vertegenwoordiger van North Down en betoonde zich als zodanig een fel tegenstander van de Ierse onafhankelijkheid.

Op 22 juni 1922 schoten twee in Engeland geboren leden van het Ierse Republikeinse Leger, de IRA, Sir Henry dood toen hij bij zijn woning op Eaton Square aankwam na een officieel diner na de onthulling van een oorlogsgedenkteken in het Liverpool Street Station. Twee politieagenten werden eveneens neergeschoten toen de moordenaars een goed heenkomen trachtten te vinden. Maar ze werden door de menigte ingesloten en door andere politieagenten overmeesterd. Ze werden opgehangen op 10 augustus 1922. De moordaanslag zou gebeurd zijn als vergelding voor de voortdurende onlusten in Noord-Ierland en Wilsons ageren tegen de Ierse onafhankelijkheid.

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/bio/wilson_henry.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Henry_Wilson"
Personal tools