/** * */

Handgranaten

Schema van de Britse No.36
Enlarge
Schema van de Britse No.36
Schema van de Duitse Stielhandgranate M1917
Enlarge
Schema van de Duitse Stielhandgranate M1917

Handgranaten, vaak aangeduid als granaten wat in feite niet correct is, zijn granaten die met de hand worden geworpen. In tegenstelling tot granaten voor mortieren, howitzers en kanonnen, zijn handgranaten kleiner en dikwijls voorzien van een wafelijzerpatroon.

De hefboom is een van de meest gebruikte toepassingen. Na het verwijderen van pin kan de werper het tijdsmechanisme van de granaat pas laten activeren na het lossen van de hefboom. In de meeste gevallen was de granaat voorzien van een lont om de tijd te verlengen voor de detonatie. Hoe langer de lont, hoe langer de explosie uitblijft (naarmate land en soort). Gemiddeld duurde dit 5 seconden. De lont zorgt ervoor dat de detonator gaat branden, om zo ook de springstof te laten exploderen. Er bestaan ook granaten zonder lont. Dit zijn granaten die moeten exploderen op het moment van de impact (vb: geweergranaten zoals de No.24).

Bepaalde soorten werden niet voorzien van een hefboom. Zoals de Britse Battye-grenades, de Duitse stielhandgranaten, de Franse Citron Fouges, de Bulgaarse makadonia's en de Nederlandse schokhandgranaten. Deze werden voorzien van een trekkoord, een lont, een kous, een schok-ontsteker... De Duitsers hadden zelfs een granaat die voorzien was van een ingebouwde "klok". De Fransen hadden granaten, de F1 met een Mle 1915 of een Mle 1916 Percussie-ontsteker, die zich in werking zette na het slaan op de kop. De Duitse Discushandgranate 1913 en Discushandgranate 1915 waren voorzien van vier slaghoedjes die door de centrifugale kracht tijdens de vlucht uit elkaar gehouden worden. De granaat zal pas exploderen als een bij die slaghoedjes ingebouwde slagpin zich in het slaghoedje boort tijdens het raken van doelwit. Bepaalde granaten waren niet uitgerust met al deze technische snufjes, maar enkel met een glazen pot. Dit zijn meestal de Chemische granaten en worden (meestal) voorzien van een of meerdere gaten (vb de Franse Bertrand rookgranaat met Witte Fosfor).

Het lichaam bestond meestaal uit een fragmentatiemantel. Granaten waarvan de fragmenten niet zichtbaar zijn, waren uitgerust met fragmenten in het lichaam zelf. Een prima voorbeeld zijn de Franse P1-handgranaten en de Duitse Discushandgranaten 1913. Sommige granaten waren in het geheel niet voorzien van fragmenten, zoals de Franse Bracelet-granaat en de Duitse Discushandgranate 1915.

De inhoud bestaat meestal uit springstof. Enkele voorbeelden zijn Cheddite, Baratol, Buskruit, Schneiderite, Nitrate, Tolite, Amatol, Ammonal, Tonite, Cilferite C... Soms kunnen granaten gevuld worden met gas of met chemische producten om rookvelden te ontwikkelen, zoals Witte Fosfor.

Naast het werpen met de hand, waren bepaalde granaten ontworpen voor het afvuren via een geweer. Deze horen vaak ook onder de categorie geweergranaat. Tot heden zijn handgranaten een veel voorkomend fenomeen in vrijwel alle legers. Het is een wapen dat wellicht nooit, of tenminste niet gauw, uit het militaire wapenarsenaal zal verdwijnen.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Handgranaten"
Personal tools