/** * */

Hélène Dutrieu

Hélène Dutrieu in een Farman III.
Enlarge
Hélène Dutrieu in een Farman III.
Hélène Dutrieu

Hélène Dutrieu
Namen voluit
Hélène
Geboortejaar/datum
10 juli 1877
Sterfjaar/datum
26 juni 1961
Eenheden (* = bevelhebber)
Onbekend
Korte omschrijving
Belgische succesvolle, sportvrouw, stuntvrouw en aviatrice.
Hélène Dutrieu (* Doornik, 10 juli 1877, † Parijs, 26 juni 1961) was een Belgisch wielrenster, stuntvrouw, auto racer, de eerste Belgische aviatrice enzovoort. Ze was ongetwijfeld een vrouw met veel lef en durf.

Hélène had een broer Eugene en was de dochter van een legerofficier. Vanaf 1891 deed Hélène (14) mee aan wielerwedstrijden, samen met haar broer, voor de Simpson Lever Chain. Ze behaalde in 1897 haar eerste wereldkampioenschap gevolgd door een tweede overwinning het jaar nadien. In 1895 behaalde ze het wereldrecord voor vrouwen in het afstand fietsen in een uur. In 1897 en 1898 won ze het wereldkampioenschap wielrennen voor vrouwen in Oostende en kreeg de bijnaam "La Flèche Humaine" (Frans voor: De Menselijke Pijl). In augustus 1898 won ze de Grand Prix d'Europe en in november won ze de Course de 12 Jours (12-dagen race) in Londen. Koning Leopold II, oom van de oorlogskoning Albert I, gunt Dutrieu het kruis van Sint Andre met diamanten ter ere van haar succes. Daarna vertrok ze naar Parijs waar ze comédienne werd en stuntvrouw.
In 1908 werd Dutrieu gevraagd door de Clement Bayard fabriek in Frankrijk om als eerste piloot van he nieuwe ultra lichte vliegtuig Santos-Dumont 19 'La Demoiselle' eendekker te testen. Ze stortte neer tijdens de start van haar eerste vlucht en het vliegtuig werd vernield. Op 19 april 1910 werd ze naar verluidt de eerste vrouwelijke piloot die vloog met een passagier. Op 25 november 1910 behaalde ze haar vliegbrevet nummer 27 en werd de vierde vrouw in de wereld, en de eerste Belgische vrouw, met een vliegbrevet. Ze kreeg haar vliegbrevet van de Aero-Club de Belgique. Haar optredens in de lucht geeft haar de bijnaam "Girl Hawk".
Er was een klein schandaal in het begin van haar luchtvaartcarrière toen aan de pers werd verklaard dat zij geen korset droeg tijdens het vliegen. In september 1910 legde Hélène een non-stop vlucht af tussen Oostende en Brugge. Vanaf 26 september t.e.m. 1 oktober vloog ze met een passagiersvliegtuig in Burton-upon-Trent in Groot-Brittannië. Ze was de eerste vrouwelijke piloot die in de lucht bleef voor meer dan een uur en op 21 december 1910 werd ze de eerste winnaar van de Coupe Femina voor een non-stop vlucht van 167 kilometer in 2 uur 35 minuten. In 1911 werd ze weer de Coupe Femina met een vlucht van 254 kilometer in 2 uur 58 minuten. Het jaar nadien verloor ze de eerste plaats aan de legendarische Française, Marie Marvingt. In september 1911 reisde Dutrieu naar de Verenigde Staten met haar Farman III. Ze won de Rodman-Wanamaker trophy omdat zij het vrouwelijke record hoogtevliegen verbrak. Dit werd later verbroken door de Amerikaanse Matilde Moisant tijdens de Nassau Boulevard meeting in Garden City in New York. In hetzelfde jaar won ze van veertien mannelijke piloten de Coppa del Re in Florence. In 1912 werd ze naar verluidt de eerste vrouwelijke aviatrice die met een watervliegtuig vloog. Later dat jaar won ze een prijs in een wedstrijd tegen vier andere piloten, met inbegrip Réne Caudron, met een watervliegtuig in de Ouchy-Lausanne in Zwitserland. Dutrieu werd in 1913 de eerste aviatrice die werd onderscheiden met het Légion d'Honneur.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Dutrieu een ambulance bestuurder. General Fevrier gaf haar de leiding over de ambulances van het Messimi ziekenhuis. Ze werd later de directeur van het militaire hospitaal, de Campagne à Val-de Grâce. Ze zou ook tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst hebben gedaan in het Franse leger als luchtwacht en beschermde ze Parijs tegen Duitse luchtaanvallen.
Na de oorlog, in 1922, trouwde ze met politicus, journalist en letterkundige Pierre Mortier en verkreeg ze de Franse nationaliteit. Ze werd later Vice President van de vrouwenafdeling van de Aero-Club de France. In 1953 werd ze bekroond met de Medaille de l'Aeronautique. In 1956 maakte ze de Coupe Hélène Dutrieu-Mortier voor de Franse of Belgische aviatrice die de langste non-stop vlucht maakt.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/H%C3%A9l%C3%A8ne_Dutrieu"
Personal tools