/** * */

Fort de Vacherauville

Plattegrond van het fort in 1914
Enlarge
Plattegrond van het fort in 1914

Inhoud

Inleiding

Dit fort, gelegen aan de linker Maasoever ten Noordoosten van Verdun op een heuvel 220 meter boven zeeniveau, is een buitenbeentje in de fortengordel. De meeste andere forten werden tussen 1880 en 1886 gebouwd van baksteen metselwerk. De meeste daarvan werden later gedeeltelijk versterkt met al dan niet gewapend beton. Vacherauville was het laatst gebouwde en meest moderne fort en de bouw begon pas in 1910. Het hele fort werd gebouwd van gewapend beton. Het fort vult door haar ligging het gat in de verdediging tussen de Ouvrage Charny en het Fort de Marre. Een andere bijzonderheid is de buitengewoon sterke bewapening: vier intrekbare pantserkoepels, twee Tourelles Galopin met 155 mm kanonnen een Tourelle de 75 met twee 75 mm kanonnen en een Tourelle Mitrailleuses (een tweede was in aanbouw, doch niet voltooid voor de Duitse aanval). De gracht werd verdedigd door een enkele en een dubbele kofferkazemat en een dubbel geschut in de keelgracht.

Eerste Wereldoorlog

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog was het fort nog in aanbouw. De voorziene tweede pantsertoren voor een machinegeweer was nog niet klaar. Toch wordt het fort op volle oorlogssterkte gebracht. Bij nadering van de Duitsers in 1914 vuurden beide 155 mm koepels op de aanvallers. Bij de Duitse offensieven van februari 1916 schoten de twee pantserkoepels opnieuw met succes op de flank van de aanvallers. Dit maal trok deze beschieting veel tegenvuur aan. De zware 42 cm granaten van de Duitse dikke Bertha’s brachten schade aan het fort, maar er volgde geen doorslagen en de pantserkoepels bleven intact. Toch besloot de fortcommandant alleen nog gericht te vuren om niet te veel vuur aan te trekken. De schade kon door de mannen in het fort gerepareerd worden. Bij de grote Franse offensieven in oktober en december 1916 werden de kanonnen in de pantsertorens weer massaal en met succes ingezet. Weer probeerden de Duitsers de kanonnen uit te schakelen, maar zonder succes.

Nieuwe onderaardse gangen

Ook in het Fort de Vacherauville had de bezetting veel last van de gassen die bij granaatinslagen vrijkwamen. In de zomer van 1916 begon men, net zoals bij vele andere forten, een verdieping lager nieuwe gangen en onderaardse ruimten aan te leggen. Anders dan bij andere forten lagen deze ruimten niet onder het fort, maar erbuiten, onder de ingang. Ook werden nieuwe machinegeweerposten ingericht.

Statistieken

schilderij van het fort in 1918
Enlarge
schilderij van het fort in 1918

Blijkbaar had men aan Franse kant gelegenheid de inslagen te tellen. Eind oktober 1917 had men 7940 granaatinslagen geteld:

  • 110 van 420 mm (dikke Bertha)
  • 2138 van 380 mm (38 cm "Max")
  • 305 van 305 mm
  • 5038 van 210 en 150 mm samen
  • 664 van 130 tot 77 mm.

Het fort zag er na al deze bombardementen uit als een maanlandschap, maar de koepels werkten nog!

Interbellum en Tweede Wereldoorlog

Na de wapenstilstand werd het fort weer op vredessterkte gebracht en de werkzaamheden aan het gangenstelsel kwamen tot stilstand.

Tijdens de Duitse aanval op 14 juni 1916 wist het fort zich nog dagen lang te verdedigen tegen de aanvallers en kon niet dan met flinke Duitse verliezen tot capitulatie worden gedwongen. Toen de Duitsers in 1944 gebrek aan grondstoffen kregen werden de pantsertorens en dito koepels opgeblazen om het staal te kunnen gebruiken.

De situatie nu

De resten van het fort de Vacherauville zijn sterk overgroeid. Het overzicht is daardoor lastig. Bovendien zorgen de vernielingen uit 1944 voor gevaarlijke situaties. Het fort is dan ook dichtgemetseld, en bezoek is niet mogelijk. Illegaal bezoek wordt afgeraden vanwege de gevaren van dit terrein. Het fort is nu overgedragen aan de vleermuizen.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Fort_de_Vacherauville"
Personal tools