/** * */

Ehrhardt E-V/4

Ehrhardt E-V/4 M1917 zonder bewapening
Enlarge
Ehrhardt E-V/4 M1917 zonder bewapening
Ehrhardt E-V/4 M1917 met bewapening
Enlarge
Ehrhardt E-V/4 M1917 met bewapening
Ehrhardt E-V/4 M1917
Omschrijving: gepantserd voertuig
Ontworpen door: Ehrhardt
Gebouwd door: Ehrhardt
Bouwjaar: 1916
Lengte: 5,3 m
Breedte: 2,05 m
Hoogte: 2,95 m
Gewicht: 7,79 ton
Pantser: 9mm
Snelheid (op wegen): 59 km/h
Rijbereik: 245 km
Motor (type / vermogen): 85 pk 4x4 dieselmotor
Bemanning: 8-9
Hoofdbewapening: 8x 7,92 mm Maschinengewehr 08 machinegeweren
Secundaire bewapening:
Aantal gebouwd: 20 (Complete serie: meer dan 45)
Gebruik: Duitsland en Nederland
Varianten: 13


De Straßenpanzerkraftwagen Ehrhardt E-V/4 was een Duitse pantserwagen die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd ingezet.

De ontwikkeling van de Ehrhardtserie begon in 1906 tijdens de BAK (Ballon Abwehr Kanone) project, een mobiel luchtafweerkanon. Er was weinig belangstelling voor de Ehrhardt, die werd getest in de Verenigde Staten. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, had Duitsland geen pantservoertuigen. De Duitsers stuitten op de Britse en Belgische pantservoertuigen zoals de Minerva en de Lanchester. Duitsland begon in oktober 1914 te zoeken naar een eigen pantservoertuig. Drie bedrijven hadden een ontwerp klaar: Daimler met de Daimler/15, Büssing met de Büssing A5P en de auto-onderneming van Ehrhardt in Düsseldorf met de Ehrhardt E-V/4, een opvolger van de eerste versie die voorzien was van een 6,5 cm-luchtafweerkanon. Alle drie waren voorzien van wielen en niet van rupsbanden. Ze waren geschikt voor een bemanning van acht of negen man, waarvan er drie MG 08 machinegeweren bedienden. Ze werden beschermd door een 7 mm-bepantsering.

De oorlog aan het Westelijk front had het landschap daar vervormd tot een drassig gebied, zodat de Duitsers beseften dat de inzet van voertuigen op wielen op deze slagvelden nutteloos zou zijn. De Daimler- en Ehrhardt-prototypes gebruikten beide dubbele wielen achter en flenzen voor om het voertuig geschikt te maken voor onverhard terrein.

Een Ehrhardt chassis met een 7.7 cm Flak 16.
Enlarge
Een Ehrhardt chassis met een 7.7 cm Flak 16.

In de herfst van 1916 werden de drie voertuigen ondergebracht in een eenheid genaamd Panzerkraftwagen MG-Zug 1. De eenheid opereerde eerst in de Elzas en vervolgens aan de Roemeense fronten, met een aanzienlijk succes. Eind mei 1916 werd uiteindelijk voor de Ehrhardt E-V/4 M1915 gekozen. Ondertussen zou het onderstel een andere rol krijgen. Namelijk als mobiele luchtafweer. Toen Rheinmetall zijn 7.7 cm Flak 16 in productie nam en o.a. op een Ehrhardt chassis liet plaatsen. Hier verloor de Ehrhardt E-V/4 zijn cabine zodat de achterkant een soort platform vormde.

De productie begon met 20 exemplaren onder de benaming Ehrhardt E-V/4 M1917. Deze werd voorzien van gepantserde koplampen en een horizontaal gepantserde voorkant. Door de 85 pk zware dieselmotor - die zes versnellingen vooruit en zes achteruit had door een keerkoppeling - en een vierwielaandrijving, kon het voertuig een topsnelheid behalen tot 59 km/h met een bereik tot 245 km. De bepantsering werd 9 mm i.p.v. 7 mm. De voertuigen hadden zeven machinegeweren. Twee waren gemonteerd in een draaiende toren op het voertuig, iedere zijkant werd voorzien van twee machinegeweren en de voorkant van één. Een achtste machinegeweer was in reserve en kon achterin worden toegepast.

Na de oorlog werden de overgebleven voertuigen in Duitsland door de politie gebruikt. Er werden in 1919 nog 20 exemplaren nabesteld met de benaming Ehrhardt E-V/4 Sonderwagen M1921.

Duitse militaire voertuigen tijdens de Eerste Wereldoorlog

Ken jij een voertuig dat niet in de tabel staat? Klik dan hier en ga in overleg om het voertuig toe te voegen aan de tabel. Wij danken je zeer!

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Ehrhardt_E-V/4"
Personal tools