/** * */

Dreadnought


HMS Dreadnought
Enlarge
HMS Dreadnought
HMS Dreadnought (slagschip)
Land: Groot-Brittannië
Klasse: Dreadnought-klasse (1 schip)
Waterverplaatsing (toegelaten tonnen): 22.190
Afmetingen (lengte / breedte / diepgang): 149,3 m / 25 m / 8 m
Bewapening (kanons / torpedobuizen): 10 x 30,5 cm; 27 x 7,6 cm / 5 x 45,7 cm
Pantser (gordel / dek / hoofdgeschutstorens): 27 cm / 1,9 cm / 27 cm
Voortstuwingsinstallatie (ketels / machines): 18 (Babcock & Wilcox) / Parsons-turbines, 4 schroefassen
Totale APK: 23.000
Brandstofvoorraad: kolen, 2900 t; olie, 1100 t
Prestaties (snelheid / actieradius): 21 knopen / 6.620 zeemijl bij 10 knopen
Bemanning: 773
Gebouwd door: Marinewerf, Portsmouth
Opdracht verstrekt: 1905
Kiel gelegd: okt. 1905
Tewaterlating: febr. 1906
In dienst gesteld: voltooid okt. 1906
Einde: gesloopt 1923

HMS Dreadnought was een Brits slagschip dat als eerste gebruik maakte van bewapening met uitsluitend geschutstorens met zwaar kaliber geschut.

Tot aan het begin van de twintigste eeuw hadden pantserschepen meerdere kalibers geschut, die, volgens de gewoonte bij de houten linieschepen uit de zeiltijd, opgesteld waren op meerdere dekken en door geschutpoorten in de romp vuurden. Aan dek was nog ruimte voor twee tot vier kanons van een zwaarder kaliber. Men begon in te zien dat dit een verspilling van draagvermogen was: op zee wordt het gevecht gevoerd met de zwaarste kanons op grote afstand en beter was het om de lichtere kanons op te geven en het vrijkomende gewicht te benutten om meer kanons van het zwaarste kaliber te voeren.

In 1906 neemt Groot-Brittannië als eerste een slagschip in gebruik volgens dit idee, de HMS Dreadnought. Het schip is bewapend met 10 kanons van 12 inch in 5 dubbeltorens en is sneller en beter bepantserd dan zijn tijdgenoten. De voordelen zijn overigens niet alleen verkregen door de secundaire bewapening te beperken: met een waterverplaatsing van 18.000 ton is het ook het grootste oorlogsschip van zijn tijd. Het concept is wel dermate vernieuwend dat alle andere slagschepen op slag verouderd zijn. Men spreekt vanaf die tijd dan ook vaak van dreadnought-type slagschepen (of kortweg dreadnoughts) en pre-dreadnoughts.

Alle andere toonaangevende marines haastten zich vanaf dat moment om soortgelijke schepen te bouwen. De wapenwedloop die al enkele jaren tussen Engeland en Duitsland gaande was kreeg hiermee een nieuwe impuls.

Op 28 maart 1915 werd de Duitse SM U-29, onder bevel van de Kapitänleutnant Otto Weddigen die eerder het bevel voerde over de beruchte SM U-9, in de Pentland Firth ontdekt door de Dreadnought. De Dreadnought ramde de SM U-29 en bracht hierdoor de onderzeeboot tot zinken. Alle bemanningsleden, waaronder Otto Weddigen, kwamen bij deze aanval om.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Dreadnought"
Personal tools