/** * */

Dieptebom

Het concept van een 'afwerpbare mijn' (dropping mine) werd voor het eerst in 1911 in Groot-Brittannië aan de orde gesteld. Het wapen ontstond toen de opperbevelhebber van de Royal Navy, Sir George Callaghan, kort na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 de productie ervan gelastte. In die tijd was het enige anti-onderzeebootwapen een bom met een springlading van 45 kg TNT, die door een schip werd gesleept en door middel van een ski aan de oppervlakte op een vooraf ingestelde diepte bleef. De lading werd op bevel van de kapitein elektrisch via de sleepkabel tot ontploffing gebracht.

Operationeel

De ontwikkeling van de dieptebom begon in november 1914, maar pas twee jaar later was de eerste effectieve dieptebom, de Type D Mk III productierijp. Het was een 191 kg wegende cilinder met een explosieve lading, gewoonlijk TNT. De lading werd op een vooraf ingestelde diepte door de waterdruk tot ontploffing gebracht, al was de hydrostatische ontsteking verre van betrouwbaar en een obstakel tijdens de eerste productiefase. De Type D kon worden ingesteld op een explosiediepte van 90 m. Dieptebommen werden over de flank of de achtersteven van het desbetreffende schip 'vrijgezet' op de plek waar de bemanning een onderzeeboot vermoedde. De ladingen raakten zelden de onderzeeër zelf, maar de schokgolf van de explosie was vaak genoeg om de beplating dermate te vervormen dat hij naar de oppervlakte moest opstijgen om niet te zinken. Daarna kon de onderzeebootjager zijn prooi met kanons verder onschadelijk maken, of hem rammen.

De eerste Dieptebommen werden simpelweg overboord gerold vanaf rails achter op het schip. De dieptebommen waren niet erg effectief, en de escorteschepen van die dagen hadden slechts 35 stuks aan boord, wat te weinig was bij de toenmalige onnauwkeurige opsporingsmethodes. Van 1915 tot eind 1917 werden slechts negen U-boten door dieptebommen vernietigd.

Een onmisbare aanvulling op de dieptebomtactiek was de sonar, die in 1918 werd uitgevonden. Daarmee konden onderzeeërs voor het eerst onder water worden opgespoord. Tot die tijd was de enige opsporingsmethode het plaatsen van uitkijkposten in de mast die speurden naar het zog van een periscoop.

Veel U-boten overleefden tijdens Wereldoorlog I & II honderden dieptebommen tijdens uren durende aanvallen. In april 1945 werden maar liefst 678 dieptebommen gelost om de U-427 (Type VIIC) te vernietigen. De boot wist echter te ontkomen.

De dieptebom bleef het belangrijkste Britse ASW-wapen (Anti Submarine Warfare, onderzeebootbestrijding) tot de komst van de voorwaarts vurende Hedgehog en Squid mortieren, die vanaf medio 1944 de meeste slachtoffers onder U-boten maakten.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Dieptebom"
Personal tools