/** * */

De Havilland Airco DH.5

De Havilland Airco DH.5
Omschrijving: tweedekker
Gebouwd door: Airco
Bouwjaar: 1916
Functie: jacht, observatie en lesvliegtuig
Max. snelheid: 165 km/u
Motor (type / vermogen): DH.3: 1× Le Rhône 9J rotatiemotor / 110 pk (80 kW)
Plafond: 4875
Actieradius: 2 uren 45 min
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

7,82 m / 6,94 m / 2,77 m; 19,7 m²
Gewicht: 548 kg (leeg), 677 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 1x cal .303 Vickers, Rek voor 4 bommen van 11 kg onderaan de romp
Aantal gebouwd: 552
Gebruik: Royal Flying Corps & Australian Flying Corps
Bijzonderheden:

De De Havilland Airco DH.5 was een Brits jachtvliegtuig dat werd ontworpen door Geoffrey de Havilland en geproduceerd door de Airco. De Airco DH.5 werd ontworpen in 1916 als vervanging voor de eerdere Airco DH.2.

De De Havilland Airco DH.1 en de De Havilland Airco DH.2 hadden weliswaar grote gebreken, maar door de opstelling van de propeller achter de cockpit, had de piloot een uitstekend zicht en een vrij schootsveld voor zijn naar voren gerichte wapen. Toen het Interrupter gear verscheen, was het weliswaar mogelijk om door de schroefcirkel heen te vuren, maar het hieraan verbonden voordeel werd gedeeltelijk weer teniet gedaan door het feit dat de piloot een slechter zicht had.

De in 1916 ontworpen DH.5 was bestemd om de eenpersoons DH.2 te vervangen en was het eerste verkenningsvliegtuig van De Havvilland met een Constantinesco onderbrekingssysteem. Hoewel de trekschroef het vliegtuig tot betere prestaties in staat stelde, wilde Geoffrey De Havilland tegelijkertijd bereiken dat het gezichtsveld van de DH.5 niet onder deed voor dat van de DH.2. Dit streven leidde tot een ongebruikelijke constructie, waarbij de bovenste vleugel zover naar achteren was geplaatst, zodat de cockpit nog voor de bovenste vleugelvoorrand geïnstalleerd kon worden. Afgezien van deze bijzonderheid was de DH.5 verder een conventioneel ontwerp met een constructie van hout en linnen en een vast landingsgestel met een staartslof, waarvan het vermogen werd geleverd door een Le Rhône rotatiemotor van 82 kW (110 pk). De DH.5 trad in mei 1917 in dienst bij het No.24 en No.32 Squadron van het Royal Flying Corps, waar het zeer goed presteerde wanneer het gevlogen werd door ervaren piloten. In handen echter van minder ervaren vliegers was het zeer kwetsbaar, omdat de vliegeigenschappen van dit ongewone toestel en z'n prestaties op grote hoogte minder waren dan de meeste van de geallieerde en vijandelijke toestellen van die tijd. Nadat de Britse luchtmacht in november 1917 zeer zware verliezen had geleden, werd de DH.5 alleen nog maar ingezet voor grondaanvallen, totdat het werd vervangen door de Royal Aircraft Factory S.E.5a. Het toestel bleef daarna nog maar korte tijd in gebruik als trainer voor de opleiding van gevorderde piloten.

De productie bedroeg in totaal ongeveer 552 vliegtuigen waarvan 200 door Airco werden gebouwd en de overige voor rekening kwamen van onderaannemers als de British Caudron Company (50), de Darraq Motor Engineering Company (200) en March, Jones and Cribb (ongeveer 100). Een exemplaar werd voor experimentele doeleinden uitgerust met een 82 kW (110 pk) Clerget rotatiemotor.

Er bestaat een enkel origineel vliegtuig meer, maar een replica op ware grootte werd door de Amerikaan John Shiveley gebouwd en is te zien in het Aviation Heritage Centre, Omaka Aerodrome, Nieuw-Zeeland

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/De_Havilland_Airco_DH.5"
Personal tools