/** * */

Charles Townshend

Sir Charles Vere Ferrers Townshend (1861-1924) leidde de Engels-Indische strijdmacht in 1915-16 tijdens het beleg van Koet-el-Amara dat uiteindelijk in een vernederende overgave van zijn troepen eindigde.

Aan de vooravond van de Wereldoorlog had Townshend, die uit een militair milieu afkomstig was, al een carrière achter de rug die opvallend genoemd mocht worden. Hij werd beschouwd als een geluksvogel sinds zijn succes als commandant van het garnizoen in Chitral (Brits-Indië) in 1895, waar hem de CB ('Companion of the Order of the Bath') werd toegekend. Daar kwam de DSO ('Distinguished Service Order') bij voor zijn rol bij Lord Kitcheners expeditie naar de Nijl in 1898, een gewaagde onderneming waarop slager Jack Jones uit "Dad's Army" zo pakkend kon terugblikken.

Door de Britse oorlogsverklaring in augustus 1914 werd Townshend in april 1915 belast met het commando over de 6de Indische divisie in Mesopotamië (nu: Irak).

Townshend deed zijn vooroorlogse reputatie van geluksvogel alle eer aan toen hij snel een spectaculair succes boekte door zijn strategie bij Koet-el-Amara, gevolgd door een overwinning bij Es Sinn. Maar hoewel hij zijn opperbevelhebber Sir John Nixon op het hart drukte toch vooral voorzichtig te zijn en de veroverde posities te consolideren kreeg hij bevel op te rukken naar de Tigris om vervolgens Bagdad te veroveren.

Britse soldaten die bij Koet-el-Amara door de Turken krijgsgevangen zijn gemaakt.
Enlarge
Britse soldaten die bij Koet-el-Amara door de Turken krijgsgevangen zijn gemaakt.
Die opmars verliep hoe langer hoe moeizamer en Townshends slecht uitgeruste troepen werden in november 1915 bij Ctesiphon verslagen en moesten terugtrekken naar Koet-el-Amara. Zijn dringende oproep om versterking vond gehoor maar de te hulp gesnelde Britten werden verslagen door de Turken, die bekwaam werden gedirigeerd door de Duitse generaal (en Turkse pasja) Baron von der Goltz. Uiteindelijk moest zijn kleine strijdmacht op 29 april 1916 capituleren.

Ondanks de blamerende nederlaag kreeg Townshend niet gelijk de schuld in de schoenen geschoven, allerminst door zijn manschappen die hem bewonderden door de efficiënte manier waarop hij de terugtocht had geleid. Toch klonk al spoedig kritiek op grond van Townshends vermeende passiviteit bij de Britse pogingen om hem te ontzetten.

Hoewel Townshend zelf door de Turken die hem gevangen hielden werd beschouwd als een voorname gast die niets te kort mocht komen, vielen zijn troepen, 10.000 man sterk, ten prooi aan een barbaarse behandeling en waren verkrachtingen aan de orde van de dag. Tweederde van hen stierf toen ze zich in gevangenschap begaven.

Townshend nam deel aan de onderhandelingen met Turkije over de wapenstilstand in oktober 1918 in Mudros, maar zijn reputatie liep opnieuw schade op toen het nieuws over de slechte behandeling van zijn troepen bekend werd. Bij zijn dood in 1924 viel hem slechts minachting ten deel.

(vertaling van: http://www.firstworldwar.com/bio/townshend.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Charles_Townshend"
Personal tools