/** * */

Canone 75/27 Mod 1906

Canone 75/27 Mod 1906(A. Curami A. Massignani.  L'Artigliera Italiana Nella Granda Guerra, p88)
Enlarge
Canone 75/27 Mod 1906(A. Curami A. Massignani. L'Artigliera Italiana Nella Granda Guerra, p88)
.
Canone 75/27 Mod 1906
Gebouwd door: Krupp, OTO
Bouwjaar: 1906-1919
Gewicht geschut: 1015kg
Totale lengte: TEKST
Lengte loop: 2250m
Gewicht granaat: 6.3kg
Kaliber: 75 mm
Elevatiehoek: min 10° tot plus 16°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: TEKST schoten/minuut
Mondingssnelheid: 502 m/s
Bereik: 10200 m
Gebruik: Italie, Duitsland, Spanje; Bijna gelijkaardige stukken door Krupp geleverd aan België, Nederland, Turkije, Zweden, Denemarken, Roemenië en Zwitsersland
Bijzonderheden: TEKST


Inhoud

Genese

Rond 1900 het standaard veld artillerie stuk van het Italiaanse leger was het Canone 75 A(nsaldo), een stuk zonder terugslagmechanisme. In 1902 werd besloten om een nieuw stuk te kopen/bouwen. Na overleg werd besloten een 75mm stuk bij Krupp te kopen maar de definieve order kwam er pas in 1906.

Beschrijving

Het stuk was een typisch stuk veldgeschut van het begin van de twintigste eeuw met terugslagmechanisme. De loop lag op een hydropneumatische rem. Origineel was de schootsafstand 6500m, tijdens de eerste wereldoorlog ingevoerde verbeterde projectielen deden dit toenemen tot 10200m. Het stuk werd normaal in één deel vervoerd, doch voor berg-inzet kon het in twee lasten worden verdeeld.

Inzet

Het stuk werd voor het eerst ingezet in de oorlog tegen Turkije over het bezit van Lybië. Aan het begin van de eerste wereldoorlog waren er 1005 stuks beschikbaar voor de Italiaanse artillerie. Wegens het grote tekort aan veldgeschut werd het in 1916 terug in productie genomen tot 1919 (2400 stuks gebouwd).

Zulke zware verliezen werden er geleden dat er aan het einde van de oorlog nog 1451 stuks beschikbaar waren. Net zoals bij het 75mm Deport gingen er veel verloren bij Caporetto (ook bekend als de Twaalfde slag aan de Isonzo)

Ook werd het ingezet als geïmproviseerd luchtafweerstuk, door het op een betonnen affuit te plaatsen.

Net zoals bij het Canon de 75 modèle 1897("Disque Malandrin") werden er voor de granaten schijfjes voorzien om op de neus te bevestigen. Dit verknoeide de ballistische kwaliteiten van de granaat en deed deze onder een veel steilere hoek inslaan, zodat het veldgeschut als een soort howitzer kon gebruikt worden. Dit was niet nodig bij het 75mm Deport daar deze reeds een elevatie van 65° kon bereiken en een overeenkomstige steile inslaghoek.

Daarnaast werd er ook een verkleinde aandrijflading voorzien die het stuk een aanvangssnelheid van slechts 260m/sec gaf en dus voor een steiler traject van de granaat zorgde.

Andere landen

Hetzelfde stuk werd door Krupp als basis, met kleine wijzigingen gebruikt voor 75mm stukken verkocht aan België: Canon de 75 modèle TR, Nederland (7 veld), Turkije, Zweden, Denemarken, Roemenië en Zwitserland. Het was dus een succesvol export model.

Na de eerste wereldoorlog

Na de eerste wereldoorlog werd het verwezen naar de reserves en de tweede lijn, daar er voorkeur werd gegeven aan de 75mm Deport. 330 Stuks werden aan de Nationalisten geleverd tijdens de Spaanse burgeroorlog.

Bij het begin van de tweede wereldoorlog werd het terug gemobiliseerd en aan alle fronten ingezet. Het kreeg nieuwe stalen wielen met rubberbanden om het te motoriseren. In Noord Afrika was het zeer geliefd bij de troepen omdat het in de stoffige omgeving door zijn eenvoudig ontwerp betrouwbaarder bleek dan het 75mm Deport. Het laatste verdween dan ook bijna volledig van het strijdtoneel daar (omgekeerd werd de 75mm Deport het belangrijkste stuk aan het oostfront). Vanaf 1943 werd er een metalen circulair platform gebouwd dat het stuk 360° traverse gaf. Bij de Italiaanse overgave op 18 september 1943 werden de overblijvende stukken door Duitsland overgenomen als de 7,5 cm FK 237(i), doch slechts beperkt ingezet.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Canone_75/27_Mod_1906"
Personal tools