/** * */

Canon de 155L mle 1877 De Bange

Canon de 155L mle 1878 De Bange (S. Ferrard, Les Materiels de l'armée de terre Francaise 1940 tome 2,1984 p24
Enlarge
Canon de 155L mle 1878 De Bange (S. Ferrard, Les Materiels de l'armée de terre Francaise 1940 tome 2,1984 p24


Canon de 155L mle 1878 De Bange
Gebouwd door: ?
Bouwjaar: 1877-
Gewicht geschut: 6500kg
Totale lengte: {{{totale lengte}}}
Lengte loop: 4.2m
Gewicht granaat: 43 kg
Kaliber: 155 mm
Elevatiehoek:
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: 1 schot/minuut
Mondingssnelheid: 515 m/s
Bereik: 12700 m
Gebruik: Zwaar veldgeschut, vaak als contrebatterie
Bijzonderheden:

Inhoud

Ontstaan

Het Canon 155L mle 1878 was het grootste stuk vlakvuurgeschut van de de Bange series (buiten het Canon G de 240 mle 1884 de côte wat een kustverdedigingsstuk was). Het was een stuk van "de siege et de place": voor de verdediging van en het aanvallen van fortificaties en was helemaal niet ontworpen om bij het veldleger ingezet te worden. In 1914 waren er 1400 in reserve of in forten opgesteld.

Het stuk stond, zoals de gewoonte was in de late 19de eeuw op een hoog affuit zodat de bemanning zich grotendeels achter een parapet kon verschuilen (behalve gedeeltelijk tijdens het laden) terwijl de loop over het parapet stak. Dit had in de eerste wereldoorlog toen de schootsafstanden veel hoger lagen dan gebruikelijk was in 1877 het voordeel dat het affuit ook een redelijke elevatie had (28 graden) waardoor het nog in de eerste wereldoorlog een acceptabel bereik had. Het leek in uitvoering erg op een zwaardere versie van het Canon de 120L mle 1878 De Bange

Het stuk werd slechts zelden voorzien van een schild.

Het vervoer gebeurde in één last, doch de loop werd naar achter getrokken om het gewicht tussen voor en achteras (die onder het staartstuk werd geplaatst) te verdelen.

Eerste wereldoorlog

Doordat het Franse leger slechts zeer weinig zware artillerie had in 1914, werd, toen het front gestabiliseerd was en mobiliteit van weinig belang, besloten deze stukken terug in dienst te nemen als tegengewicht voor de moderne Duitse zware artillerie. Vanaf 1916 werden nieuwe lopen voor dit stuk gebouwd om uitgeschoten lopen te vervangen. Deze lopen kunnen herkend worden doordat het "handvat" in het midden van de loop (gebruikt om deze op te tillen) niet in langsrichting stond zoals bij de originelen, doch dwars.

Het stuk werd ook door Italië en België gebruikt.

Ook Duitsland maakte van het stuk gebruik, nadat het er een groot aantal met grote stocks munitie had buitgemaakt na de val van Maubeuge(Beleg van Maubeuge)als het Lange 155-mm-Kanone M.1877.

Aanpassingen en verbeteringen

  • Er werden granaten gemaakt met verbeterd aerodynamisch profiel, wat de rijkwijdte verhoogde en met dunnere wanden, wat de hoeveelheid springstof vermeerderde.
  • Verder werd na proefnemingen besloten dat dit oude doch stevige stuk een grotere aandrijflading aankon dan deze waar het oorspronkelijk voor ontworpen was.(zo kon, samen met de nieuwe granaten, de reikweidte van ongeveer 8000 m tot 12700 m verhoogd worden, helemaal niet slecht in WWI)
  • Ook werd de loop ingelegd in een modernere affuit vooral om de vuursnelheid te verhogen en de reikwijdte te verbeteren (meer elevatie)Canon de 155 L modèle 1877/1914 de Bange sur affut Schneider
  • Een andere variant was het inleggen van de loop in het affuit van het Canon de 155 C modèle 1915, deze variant kreeg de naam 155mm long modèle 1918 (120 stuks gebouwd)

Na de eerste wereldoorlog

Hoewel het de bedoeling was het kanon door nieuwe stukken te vervangen, lukte dit niet doordat de produktie van nieuwe 155mm stukken tekort schoot. Daardoor was het op einde van de eerste wereldoorlog nog steeds het talrijkste vlakbaangeschut in zijn caliber en nog steeds de ruggegraat van de Franse zware artillerie. (943 stuks in dienst in augustus 1917, over 1918 zijn er spijtig genoeg geen gegevens)

Bij de mobilisatie in 1939 werden vele divisies van de tweede lijn (vooral deze die de Maginot lijn ondersteunden, en waar mobiliteit van weinig belang was) terug met het stuk uitgerust. 826 Stuks waren voorradig, het aantal gemobiliseerde stukken is niet bekend. Van gebruik door het Duitse leger is niets bekend.

Finland

48 Kanonnen van dit type met 48,000 stuks munitie werden aan Finland gedoneerd die deze inzette tijdens de Winteroorlog met de Soviet Unie en ook tijdens de tweede wereldoorlog. De Finse ervaring met dit stuk was dat het zeer nauwkeurig was, effectieve granaten had, een zeer lage vuursnelheid had (stel je voor in 1939-1944), moeilijk te transporteren was en voldoende rijkwijdte had. (een redelijk positieve beoordeling voor een stuk van bijna 70 jaar oud !)

Bewaarde Stukken

Personal tools