/** * */

Bèta-M Gerät

Bèta-M Gerät, blijkbaar opgesteld op de Krupp proefterreinen ( F. Kosar, Die Shweren Geschütze der welt, p 88)
Enlarge
Bèta-M Gerät, blijkbaar opgesteld op de Krupp proefterreinen ( F. Kosar, Die Shweren Geschütze der welt, p 88)
.
Bèta-M Gerät
Gebouwd door: Krupp
Bouwjaar: 1916 of 1917
Gewicht geschut: 36 750kg
Totale lengte:
Lengte loop: 9.15 m
Gewicht granaat: 333 kg
Kaliber: 305 mm
Elevatiehoek: 25° tot 64°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: schoten/minuut
Mondingssnelheid: 500 m/s
Bereik: 14,2 km
Gebruik: Duitsland
Bijzonderheden: omgebouwd M-Gerät


Inhoud


Andere namen

'30,5-cm-Rohr L/30 im M lafette. of Schwere Karteune. (De naam Karteune gaat terug op de soldatennaam voor een bepaald stuk zwaar geschut uit het verleden, er was ook een prototype van een "Leichte Karteune" van 15 cm doch dit werd niet in productie genomen.)

Ontwikkeling

In 1916 was het M-Gerät (Dikke Bertha) eigenlijk verouderd door zijn korte dracht, en het gebrek aan doelen die zulke zware granaten nodig hadden. Daarom werd aan Krupp gevraagd om een Howitzer/kanon te ontwerpen dat zoveel mogelijk uit bestaande onderdelen zou bestaan. Na vele voorstellen, werd besloten om een 30,5 cm L30 loop in te leggen in het affuit van het M-Gerät (Dikke Bertha). Dit was een redelijk eenvoudige modificatie, enkel nieuwe lopen met adaptors en enkele modificaties aan het terugslagsysteem hoefden vervaardigd te worden. Ook waren er twee hydraulische cylinders (één aan elke zijde van de loop) nodig om de loop die zwaarder was dan de 42 cm loop en waarvan het zwaartepunt verder naar voor lag, omhoog te houden. De ombouw van een stuk duurde nochtans één à twee maanden en diende in de Krupp fabrieken te gebeuren. Ook diende er een nieuwe wagen om de loop te dragen gebouwd te worden gezien deze laatste zwaarder was dan de originele 42cm loop. De nieuwe loop was uit één massieve tube opgegebouwd en niet zoals gewoonlijk uit op elkaar gekrompen buizen. Een ander voorstel om een nog langere 24 cm loop, met lichtere granaat doch grotere reikwijdte, in te leggen werd afgewezen.

Beoordeling

Het stuk was eigenlijk geen succes omdat er door problemen met de loop de aandrijflading beperkt moest blijven. Het was ontworpen om een 333kg granaat (40 kg springstof) 20 km ver te schieten (een prestatie die ook door buitenlandse gelijkaardige kanonnen werd bereikt). Er werd geen nieuwe granaat ontwikkeld, doch door proefschieten werd bepaald welke van de bestaande granaten van de verschillende 30,5 cm Bèta stukken het meest geschikt was. Bij de eerste proefschoten ontploften de lopen reeds, waardoor de aandrijflading moest verkleind worden. Hierdoor werd er met een 333 kg granaat slechts 16.5 km bereikt, niet genoeg om modern tegenbatterijgeschut van kalibers van 15 cm te ontlopen. Ondanks de verminderde aandrijflading ontploften de lopen van 3 van de 4 ingezette stukken reeds snel. Daardoor moest de aandrijflading verder verminderd worden wat een dracht van slechts 14200m tot gevolg had, een reikwijdte die ook kon bereikt worden in testen met het standaard M-Gerät (Dikke Bertha) die een lichtere granaat afvuurde; de ombouw was dus eigenlijk zinloos

Bèta-M Gerät in vuurstelling (Bèta-M-batterij nr 8)
Enlarge
Bèta-M Gerät in vuurstelling (Bèta-M-batterij nr 8)

Het stuk werd ondanks zijn gebreken toch in productie genomen omdat er niets beter beschikbaar was in korte tijd. Er werd wel een specificatie opgesteld voor een nieuwe 305mm howitzer/kanon die de 333kg granaat tot 20km of meer kon schieten. Zowel Krupp als Rheinmetall (Erhardt) maakten nog ontwerpen voor het einde van de oorlog, maar tot het bouwen van prototypes kwam het niet meer.

In 1917 kreeg Krupp de opdracht maandelijks twee batterijen af te leveren.( Hiervoor was het nodig om ook nieuwe affuiten te leveren aangezien er slechts 12 M-Gerät (Dikke Bertha)'s gebouwd zijn, die niet allemaal meer beschikbaar waren) Uiteindelijk werden nog twee batterijen van 2 kanonnen voor het einde van de oorlog voltooid en werden kort in 1918 ingezet. Het kanon werd ingezet bij Bèta-M-batterij Nr. 10 en Bèta-M-batterij Nr 8.

Literatuur:

  • F. Kosar, Die Schweren Geschütze der welt, p 88-89.
  • H. Schirmer, Das Gerät der schweren Artillerie. p 159-164, p 296.
Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/B%C3%A8ta-M_Ger%C3%A4t"
Personal tools