/** * */

Ansaldo S.V.A.5

De Ansaldo S.V.A.5
Enlarge
De Ansaldo S.V.A.5
Ansaldo S.V.A.5
Omschrijving: tweedekker
Gebouwd door: Società Giovanni Ansaldo
Bouwjaar: 1917
Functie: verkenningsvliegtuig
Max. snelheid: 230 km/h
Motor (type / vermogen): 1 x SPA 6A 6-cylinder watergekoelde motor (220 pk)
Plafond: 6.700 m
Actieradius: 6 uur
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

9,11 m / 8,02 m / 3,2 m; 24,3 m²
Gewicht: 680 kg (leeg), 1050 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 2×7,7 mm Vickers en vaak 90 kg aan bommen
Aantal gebouwd: 1245
Gebruik: Italiaanse luchtmacht
Bijzonderheden:

In het voorjaar van 1916 ontwierpen de ingenieurs U. Savoia en R. Verduzio, geassisteerd door Celestino Rosatelli, hun eerste tweedekker jager, uitgerust met een 164 kW (220 pk) S.P.A.6A motor, die superieur zou moeten zijn aan alle andere vliegtuigen uit die tijd. In de herfst van hetzelfde jaar zegde de Italiaanse regering haar steun toe en werd aan de scheepsbouwer Giovanni Ansaldo & Co. uit Genua opdracht gegeven enkele prototypen te bouwen en voor fabrieksruimte te zorgen om serieproductie te hand te nemen. De S.V. werd aldus de S.V.A. en het eerste prototype werd op 19 maart 1917 beproefd op het vliegveld van Grosseto.

De S.V.A. werd gekenmerkt door diagonaal geplaatste vleugelstijlen en een romp die aan de achterzijde driehoekig was, waardoor de piloot goed naar beneden kon kijken. De romp was bekleed met triplex.

De eerste Ansaldo S.V.A.4 productietoestel, dat in het voorjaar van 1917 werd uitgetest, bleek weliswaar snel, maar niet wendbaar genoeg om het tegen vijandelijke jagers in een luchtgevecht op te nemen. Reden waarom ze werden toegewezen aan verkenningseenheden. Begin 1918 werd de productielijn geopend voor de S.V.A.5, een versie die bommen kon meenemen en brandstof aan boord had voor zes uur vliegen, terwijl de S.V.A.4 een vliegduur had van vier uur en was uitgerust met een camera voor fotoverkenning. Toen een groot aantal vliegtuigen was geproduceerd, werd ook de Ansaldo S.V.A.3 in dienst gesteld. Dit toestel had een kleinere spanwijdte en werd ingezet als onderscheppingsjager. De prestaties waren goed en de wendbaarheid was aanzienlijk beter dan de van de S.V.A.4 en S.V.A.5.

Een versie werd van buisvormige drijvers voorzien en kreeg de aanduiding Idro-S.V.A.. Vijftig stuks werden er gebouwd, maar erg succesvol waren ze niet. Dat was wel het geval met de tweepersoonsversies, de Ansaldo S.V.A.9 en Ansaldo S.V.A.10, waarvan de eerste als trainer met een dubbele besturing was uitgerust en de laatste als een bommenwerper/verkenningsvliegtuig was bedoeld. Nadat ze in 1917 waren beproefd, werden beide machines geschikt bevonden en werden de eerstetoestellen begin 1918 afgeleverd.

De S.V.A. tweedekkers zijn vooral beroemd geworden door hun lange-afstandsvluchten tegen doelen aan de andere kant van de Alpen zoals Friedrichshaven aan het Bodenmeer. De meeste faam werd verkregen toen op 9 augustus 1918 acht vliegtuigen van de 87a Squadriglia, dat bekend stond onder de naam 'Serenissima', onder leiding van de beroemde dichter en vlieger Gabrielle D'Annunzio, een verkenningsmissie ondernam naar Wenen, waar ze 30 minuten lang boven de stad bleven rondcirkelen om foto's te nemen en pamfletten uit te strooien.

De productie werd uiteindelijk in 1928 stopgezet. Er waren toen meer dan 2000 S.V.A.'s in alle soorten uitvoeringen gebouwd, waarvan ongeveer 100 stuks naar 11 verschillende landen zijn geëxporteerd.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Ansaldo_S.V.A.5"
Personal tools