/** * */

Alan Mather

Voor hij gevonden werd, stond zijn naam vermeld op de Menenpoort op paneel 23. In de toekomst zal zijn naam verdwijnen van de paneel tijdens renovatiewerken aan de paneel.
Enlarge
Voor hij gevonden werd, stond zijn naam vermeld op de Menenpoort op paneel 23. In de toekomst zal zijn naam verdwijnen van de paneel tijdens renovatiewerken aan de paneel.
De laatste tocht naar het graf, waar Alan Mather eindelijk eeuwig zal rusten onder een grafsteen met zijn naam erop.
Enlarge
De laatste tocht naar het graf, waar Alan Mather eindelijk eeuwig zal rusten onder een grafsteen met zijn naam erop.
Het graf van Mather.
Enlarge
Het graf van Mather.

Inleiding en achtergrond

Private Alan James Mather (* Inverell, Nieuw-Zuid-Wales, Australië, 25 oktober, † Ploegsteert, België, 8 juni 1917) (No.1983) was één van de meer dan 6000 vermiste Australische soldaten tot hij uiteindelijk werd terug gevonden en begraven.
Hij was de zoon van Thomas en Mary Ann Mather. Hij had een oudere tweelingzussen genaamd Marion en Flora en een jongere zus Elsie. Hij had ook een halfbroer en een halfzus, Doug en Jessie. Hij volgde les in de New Engeland Grammar School (NEGS) dat nu bekend staat als de The Armidale School. Later zou hij wijnbouw studeren aan de Hawkesbury Agricultural College. Hij won een prijs in de geschiedenis, dat werd gepresenteerd met een boek Proze Writings of Heine in de New Engeland Grammar School in 1894.
Hij was een uitstekende ruiter, hij had interesse in de militaria en werd Lieutenant in de lokale New England Light Horse Squadron in zijn tienerjaren. Tijdens deze periode, gaf hij een Welcome Home speech aan de veteranen die terug kwamen van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika, kolonie van Groot-Brittannië.
Alan zou volgens de lokale krant wel bekend en geliefd was in zijn regio. Hij was enorm betrokken bij sport en cultuur evenementen inclusief atletiek, vergaderingen, de Masonic Lodge en zijn geliefde Light Horse Squadron.
Na zijn studies onderneemde hij zijn vaders pand Roslyn in Inverell. He bewees ook een goede wijnmaker te zijn door talrijke medailles en prijzen te winnen tijdens wedstrijden in gans Europa. Alan kocht zijn eigen eigendom genaamd Flaggy bij de Seven River in Ashford in Nieuw-Zuid-Wales.

Gesneuveld tijdens de Eerste Wereldoorlog

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Alan vrijwillig bij de Australian Empire Forces. Hij was één van de duizende doden die vielen tijdens de Slag om Mesen. Hij sneuvelde tijdens granaatvuur op 8 juni 1917. Na de oorlog werd zijn lichaam nooit terug gevonden en werd vermeld op de Menenpoort op paneel 23. Alan zou nooit trouwen en zijn oudste nog levende familielid is zijn nichtje Kath Mitchell, de dochter van Alan's zuster Marion, die geboren was op 16 juni 1913 die uiteindelijk de sleutel zou zijn van Alan's toekomst. Want in augustus 2008 werd een lichaam terug gevonden bij Ploegsteert door de Europese vereniging voor Eerste-Wereldoorlogarcheologie ‘No Man’s Land’. Om wie het ging, was onbekend. Maar a.d.h.v. de resten van het uniform ging het om een Australische infanterist. Ook had de stoffelijke resten een identificatieplaatje, die echte onleesbaar werd geworden na al die jaren in de grond te liggen roesten.

Identificatie en herbegrafenis

Van de stoffelijke resten werd een DNA-staal genomen, tandglazuur. Dit kon uiteindelijk aanduiden in welk deel van Australië hij geboren was. Dat gebeurde aan de hand van de verhouding tussen de isotopen strontium-86 en strontium-87. Strontium komt het lichaam binnen via de voeding en wordt via de bloedstroom naar de botten getransporteerd, waar het wordt ingebouwd in plaats van calcium. De isotopenverhouding komt daarbij overeen met die in de voeding, die weer afhankelijk is van de grond waar die voeding op is gegroeid. En aangezien al het tandbot in de eerste levensjaren wordt gevormd, is de 87Sr/86Sr signatuur van dat bot representatief voor de plek waar iemand in de wieg gelegen heeft. In dit geval werd een isotopenverhouding gevonden die maar op een paar plekken in New South Wales voorkomt.
Ondertussen kon men ook bepalen tot welke eenheid het slachtoffer behoorde. Omdat de 33nd Battalion van de Australian Imperial Force daar bevond. Dat had daar maar één keer aan een offensief meegedaan dus ook de sterfdatum was bekend. A.d.h.v. de hoeveelheid munitie en handgranaten, kon men vaststellen dat hij behoorde tot de D-compagnie.
Omdat er in diezelfde eenheid meerdere vrijwilligers zaten uit dezelfde streek kon men nog steeds niet vast stellen wie hij was. Men heeft toen ervoor gekozen om van alle nabestaanden van de gevallen soldaten uit de streek, de eenheid, de compagnie en vielen in die regio, een DNA staal te nemen, inclusief de 97 jaar oude Kath Mitchell. Alan werd uiteindelijk na 93 jaar terug gevonden. Hij kreeg op 22 augustus 2010 een eervolle herbegrafenis op het Prowse Point Cemetery, ten noorden van Ploegsteert Wood in plot III, rij C, graf 1AA (Zuid-Oosten van de hegraafplaats).
Hij is een voorbeeld van een naam op de Menenpoort die in de toekomst voorgoed zou zullen verdwijnen. Gelukkig maar.

Bronnen

  • Herdenkboekje dat ter plaatse tijdens de begrafenis werd uiitgereikt.
  • K.U. Leuven


Links

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Alan_Mather"
Personal tools