Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Last Post - Menenpoort - Ieper

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Specifiek Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6136

BerichtGeplaatst: 24 Sep 2006 14:54    Onderwerp: Last Post - Menenpoort - Ieper Reageer met quote




Tienduizenden Britse soldaten waren hier voorbij gekomen op weg naar het front, dat voor tienduizenden hun graf werd. De officiële benaming van wat in de volksmond de Menenpoort heet is “Menin Gate Memorial to the Missing”. Ze werd plechtig ingehuldigd op 24 juli 1927.




Het opschrift bovenaan de poort luidt:
To the Armies of the British Empire who stood here from 1914 to 1918 and to those of their dead who have no known grave.

De Menenpoort werd in klassieke stijl gebouwd en opgetrokken in de vorm van een Romeinse triomfboog. Voorbij de poort strekte zich de "Ypres Salient" uit, de boogvormige frontlijn rond Ieper die liep over Langemark-Poelkapelle, Zonnebeke, de West-Vlaamse heuveldorpen en Armentières (Frankrijk). Vanaf oktober 1914 stelden de vijandige legers zich op aan weerszijden van de Salient. Bedoeling van de Duitse troepen was een doorbraak te creëren naar de Noord-Franse kust. Het Frans-Britse bastion vormde hierbij echter een onoverkomelijk obstakel.

Bijna 54.900 namen van vermiste officieren en soldaten van het Britse Gemenebest zijn aangebracht op de panelen. En het gaat dan nog maar om een deel vermisten, want nog eens bijna 35.000 namen staan op de wanden van Tyne Cot Cemetery in de Zonnebeekse deelgemeente Passendale, gesneuveld na 15 augustus 1917.

Sedert 1928 wordt de Last Post – de avondsonnerie of taptoe van het Britse leger – er elke avond geblazen door de klaroenblazers van de Stedelijke Brandweer.

Een plechtigheid die een onafscheidelijk deel geworden is van het Ieperse leven. Meer info kun je bekomen bij de Last Post Association.
http://www.lastpost.be/index.asp


Talrijke plechtigheden vinden ook nu nog plaats onder de Menenpoort. Zo bijvoorbeeld de Special Last Postplechtigheden, de jaarlijkse Anzac-day op 25 april en natuurlijk 11 november.

Met hartelijk dank aan www.wo1.be

Aanvullingen van harte welkom!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6136

BerichtGeplaatst: 24 Sep 2006 14:56    Onderwerp: Reageer met quote

Extra informatie
Waar nu de Menenpoort verrijst, stond in vroegere tijden de Hangwaertpoort –de poort die naar het galgenveld leidde. Deze naam werd in de 17de eeuw verbasterd tot Antwerpenpoort. Vauban liet de Antwerpenpoort van een mooie gevel in Dorisch stijl voorzien en plaatste er een mooie marmeren plaat, waarin in gouden letters de lof van Lodewijk XIV gezongen werd. Van 1804 tot 1815 luidde de officiële naam Napoleonpoort maar na Waterloo werd dat definitief Menenpoort. Omdat de doorgang van de poort, 20 meter lang en slechts 3 meter breed, een voortdurend gevaar vormde voor het verkeer, werd ze uiteindelijk in 1862 gesloopt en vervangen door een weg van 13 meter breed. Intussen waren ook de vestingen tot prachtige parken omgetoverd.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de beruchte Menin Gate niet meer dan een doorgang in de vestingen, geflankeerd door de beelden van twee leeuwen die het stadswapen vasthielden. Deze, toen zwaar beschadigde, maar intussen gerestaureerde leeuwen werden overigens in 1936 aan Australië geschonken. Daar sieren ze nu het graf van de Onbekende Soldaat in het Australian War Memorial in Canberra. Uit dankbaarheid voor de gift kreeg de stad Ieper een jaar later het bronzen beeldje “Digger” door C. Web Gilbert dat nu te zien is in het In Flanders Fields Museum (in het onderdeel Terugkeer – Wederopbouw – Herdenking).

Onder meer omdat langs de Menenpoort duizenden Britten naar het front optrokken, werd het de uitverkoren plek om het meest prestigieuze Britse monument te bouwen. Een ministerieel comité (het Battle Exploits Memorials Committee) moest kiezen op welke plaatsen en op welke manier de belangrijke wapenfeiten van de Britse legers in herinnering gebracht moesten worden. Na aanvankelijk even gedacht te hebben aan Edwin Lutyens viel de keuze voor de ontwerper al snel op Sir Reginald Blomfield, oud-voorzitter van het Royal Institute of British Architects en lid van de Royal Academy, bijgevolg één van de meest invloedrijke Britse architecten. Reeds in de herfst van 1919 stelde hij voor een “triomfboog” te bouwen ter hoogte van de Menenpoort.

Tegelijk was ook de Imperial War Graves Commission naar buiten getreden met een totaalconcept voor de herdenking van de duizenden doden van het Britse Rijk. Wie geen geïdentificeerd graf had, zou vermeld worden op een monument voor de vermisten. Omdat het geen zin had in Ieper twee grote Britse monumenten te hebben, én omdat Blomfield ook één van de hoofdarchitecten van de War Graves Commission was, werden beide projecten samengevoegd. Onder meer door de administratieve beslommeringen, maar ook omdat de Britten in eerste instantie hoopten een deel van de stad Ieper als ruïne te kunnen verwerven, duurde het nog twee jaar vooraleer Blomfields plannen definitief aanvaard werden.

Voor het algemeen uitzicht van de poort baseerde Blomfield zich op de (verdwenen) 17de-eeuwse Porte de la Citadelle in Nancy. De klassieke vormentaal waartoe de architect zich al een hele tijd bekeerd had, domineert het geheel. Omwille van zijn ontstaansgeschiedenis - monument ter herinnering aan wapenfeiten (Battle Exploits) maar ook monument ter nagedachtenis van de vermisten- heeft de Menenpoort een ietwat dubbel karakter: zowel triomfantelijk (bv. uitzicht als triomfboog, leeuw op oostzijde) als piëteitsvol (de namenlijsten, de sarcofaag op de westzijde). Daardoor kan iedereen er de interpretatie aan geven die hij wil. Zowel het ontwerp als het dubbel karakter van de Menenpoort waren niet zonder controverse. Reeds tijdens de bouw waren er tegenstanders, zoals oorlogsdichter Siegfried Sassoon, en hevige fans, zoals Stefan Zweig. Feit is echter dat de Menenpoort binnen de kortste keren uitgroeide tot een bedevaartsoord voor wie een familielid in de Salient verloren had.

Ondanks talrijke moeilijkheden tijdens de bouw, werd het grootse monument ingehuldigd op 24 juli 1927 in aanwezigheid van koning Albert I en veldmaarschalk Plumer. Tijdens de openingsceremonie speelden klaroenblazers van de Somerset Light Infantry voor het eerst de Last Post. Dat maakte sterke indruk op de Ieperse politiecommissaris Pierre Vandenbraambussche en hij vatte het plan op om een ceremonie met een meer permanent karakter op te zetten. De Last Post werd nog twee maanden lang na de inhuldiging gespeeld en dan nogmaals op 8 augustus 1928. Vanaf Wapenstilstandsdag 1929 werd het een dagelijkse gewoonte. Iedere avond sinds die 11 november 1929 heeft de Last Post weerklonken, of er nu weinig of geen volk was, ondanks hittegolf, sneeuwstorm of zwaar onweer. Enige onderbreking in deze lijst was de periode in de Tweede Wereldoorlog van 20 mei 1940 tot 6 september 1944, maar de dag zelf van de Bevrijding reeds werd de traditie hernomen.

In 1930 werd het Last Post Committee opgericht. Het comité is nog steeds een onafhankelijke vereniging die tot belangrijkste doel heeft de dagelijkse Last Post-ceremonie in ere te houden. Ze houdt zich onder meer bezig met het verzamelen van fondsen en het goede verloop van de ceremonie. In de 72 jaren sinds haar instelling hebben talrijke binnen- en buitenlandse prominenten de Last Post bijgewoond. Onder hen zijn onder meer alle Belgische koningen sinds de Eerste Wereldoorlog, verschillende leden van de Britse koninklijke familie, oud-president Bush van de Verenigde Staten, Paus Johannes-Paulus II en Moeder Theresa.

Bron : Dominiek Dendooven – Documentatiecentrum In Flanders Fields (In Flanders Fields Magazine)


De Menenpoort : beschrijving en technische gegevens.

De Menenpoort is een groot poortgebouw op een rechthoekige plattegrond, geïnspireerd op de klassieke triomfboog. Ze heeft drie doorgangen en is aan de straatzijden opgebouwd uit muurvlakken van rode baksteen en witte portlandsteen. Aan de kant van de Maarschalk Frenchlaan zijn op de zuilen nog littekens uit de Tweede Wereldoorlog te bemerken. De doorgangen zijn uitgevoerd in witte natuursteen en springen vooruit. De hoge middelste doorgang is rondgebogen, met zware sluitsteen. De twee buitenste zijn vlak, eveneens met zware sluitsteen. Classicistische gevelordonnantie : kolossale Dorische zuilen op hoge vierkante sokkels, onder hoofdgestel met zware geprofileerde architraaf, fries met trigliefen waartussen schijven en een doorlopende geprofileerde kroonlijst op klossen. Op de onderzijde van de kroonlijst worden de fleur de lys, de unieroos en een gevleugelde, tweezijdige vlammende en bliksemde vuurmond weergegeven.
De bekroning bestaat uit zware in- en uitspringende natuurstenen blokken, die vooraan versierd zijn met lauwerkransen en waarop in het midden aan de kant van de Maarschalk Frenchlaan een liggende leeuw geplaatst is die in de richting van het slagveld kijkt en aan de kant van de Meensestraat een sarcofaag met lijkwade en rouwkrans.

Aan de zijden bevindt zich op de hoogte van de vestingmuren een galerij met zes Dorische zuilen uit witte natuursteen. De bakstenen hoekrisalieten hebben een smalle rechthoekige doorgang uit witnatuurstenen blokken en zijn bekroond met een opengewerkte eikenbladeren lauwerkrans met trofeeën en een aanziende leeuw. De zuilen zijn onderling verbonden door een bronzen afsluiting versierd met rechtopzittende leeuwtjes op de paaltjes. Deze leeuwen zijn replica’s van de dieren die Albert Stevens ontwierp voor de balustrade van de Law Society Chancery Lane in Londen. Aan elke kant een ontdubbelde trap bovenaan eindigend op een volutevormige balustrade uit witte natuursteen, treden uit hardsteen. Boven elke trap hangt een smeedijzeren lantaarn.

Het interieur van de centrale hal is volledig uit witte natuursteen overwelfd met rondboogvormig tongewelf, versierd met cassettenplafond in gewapend beton tussen de gordelbogen; verlichting d.m.v. drie grote openingen, waarvan de zijkanten met brons bekleed zijn.

Aan de oostkant : boven de centrale doorgang twee bloemenguirlandes en boven de kroonlijst een tekstpaneel “To the armies of the British Empire who stood here from - 1914 to 1918 – and to these of their dead who have no known grave”; boven de voetgangersdoorgangen op de spiegels “Pro Patria” en “Pro Rege” aan de westkant herhaald.
Aan de binnenzijde : boven de linkerzijdoorgang “Ad majorem Dei gloriam. Here are recorded the names of officers and en who fell in the Ypres Salient but to whom the fortune of war denied the known and honoured burial given to their comrades in death”; boven de rechterzijdoorgang “They shall receive a crown of glory that fadeth not away”.

Op de zuilen kant Meensestraat : “This memorial was built and is maintained by the Commonwealth War Graves Commission.”. “Deze poort door de stammen van het Britsche Rijk ter eere van hun dooden opgericht wordt aan de burgers van Yper geschonken tot versiering van hunne stad en herinnering aan de dagen toen zij door het Britsche Leger tegen den inval beschermd werd” met puntjes tussen de woorden. “Erigé par les nations de l’Empire Britannique en l’honneur de leurs morts ce monument est offert aux citoyens d’Ypres pour l’ornement de leur cité et en commémoration des jours où l’Armée Britannique l’a défendue contre l’envahisseur » met puntjes tussen de woorden.

Op de stenen platen van de panelen binnenin de Menenpoort, tegen de muren van de trappen en onder de galerijen zijn ongeveer 55 000 namen ingebeiteld van vermisten en niet-geïdentificeerden vóór 15 augustus 1917.

-juni 1923 : aanvang funderingen
-februari 1924 : aanvang paalwerk
-juni 1925 : eerste steenlaag in de vestinggrachten
-oktober 1925 : eerstesteenlegging van de hal
-juni 1927 : afwerking
-24 juli 1927 : onthulling

De fundering voor de Menenpoort ligt op 12 meter (40 feet) diepte. In de grond werden 500 pijlers geslagen die als grondversterking dienen.
Bij de opbouw werd gebruik gemaakt van 500 ton staal, 6000 ton steen en 11000 ton portlandcement. Het totale gewicht van de Menenpoort is 20000 ton. Ieder pijler die de boog schraagt weegt 4 ton.
De hoogte van de poort meet van de grond tot leeuw of sarcofaag 25 meter (82 feet).
De totale breedte bedraagt ongeveer 31 meter (104 feet), de breedte van de centrale hal is 20 meter (66 feet). De lengte van de poort is 42,5 meter ( 135 feet en 6 inch). Elk namenpaneel is 9,15 meter hoog (30 feet).
Om van de centrale hal op de vestingen te geraken zijn er 52 trappen te beklimmen.

Bron : Dominiek Dendooven – Documentatiecentrum In Flanders Fields “Menenpoort & Last Post” (Zie boek in de rubriek “Literatuur”)


Technische beschrijving :
Poortgebouw op een rechthoekige plattegrond, als stadspoort opgenomen in de vestinggordel.
Groot poortgebouw geïnspireerd op de klassieke triomfboog, met drie doorgangen, aan de straatzijden opgebouwd uit muurvlakken van rode baksteen en witte Portlandsteen.
De doorgangen zijn uitgevoerd in witte natuursteen en springen vooruit.
De hoge middelste doorgang is rondgebogen, met zware sluitsteen, de twee buitenste zijn vlak eveneens met zware sluitsteen.
Classicistische gevelordonnantie : kolossale Dorische zuilen op hoge vierkante sokkels, onder hoofdgestel met zware geprofileerde architraaf, fries met trigliefen waartussen schijven en een doorlopende geprofileerde kroonlijst op klossen.
De bekroning bestaat uit zware in- en uit springende natuurstenen blokken, die vooraan versierd zijn met laurierkransen en waarop in het midden aan de kant van de maarschalk Frenchlaan een liggende leeuw geplaatst is die in de richting van de slagveld kijkt en aan de kant van de Meensestraat een cenotaaf met lijkwade en kroon.
Aan de zijkanten bevindt zich op de hoogte van de vestingmuren een galerij met zes Dorische zuilen uit witte natuursteen.
De bakstenen hoekrisalieten hebben een smalle rechthoekige doorgang met natuurstenen blokken en zijn bekroond met opengewerkte lauwerkrans met trofeeën.
De zuilen zijn onderling verbonden door een bronzen afsluiting versierd met rechtop zittende leeuwtjes op de paaltjes.
Aan elke kant een ontdubbelde trap bovenaan eindigend uit een volutevormige balustrade uit witte natuursteen, treden uit hardsteen.
Het interieur is volledig uit witte natuurstenen overwelfd met rondboogvormig tongewelf versierd met cassettenplafond tussen de gordelbogen; verlichting door middel van drie grote openingen, waarvan de zijkanten met brons bekleed zijn.

In de talloze registers aangebracht op de panelen binnenin de Menenpoort, tegen de muren van de trappen en onder de galerijen zijn bijna 55 000 namen in gebeiteld. Dit zijn de namen van vermisten en niet-geïdentificeerden gestorven vóór 15 augustus 1917.
In het Memorialregister bewaard in een kastje in de Menenpoort en eveneens bij de C.W.G.C. kunnen de legereenheden worden opgezocht waar de vermisten deel van uitmaakten.

Uitvoering : Sir William Reid Dick (beeldhouwer) en Sir Reginald Blomfield (architect-ontwerper).

Het monument werd opgericht voor rekening van de Commonwealth War Graves Commission (C.W.G.C.). Sir Reginald Blomfield werd belast met het ontwerp. De werken namen een aanvang in 1923. Het monument werd berekend op 80 000 vermisten. Het bleken er meer dan 100 000 er zijn. Daarom werden deze namen verdeeld over Tyne Cot en drie andere kleinere memorials. Op 24 juli 1927 werd het monument door maarschalk Lord Plumer officieel onthuld in aanwezigheid van koning Albert I.
Elke avond wordt onder de Menenpoort de Last Post geblazen.

(Bron : JABOBS M., "Zij, die vielen als helden", Brugge, 1996, 2 delen - Uitgave Provincie West-Vlaanderen)

Met hartelijk dank aan: www.wo1.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
erik



Geregistreerd op: 2-11-2005
Berichten: 946
Woonplaats: maaseik

BerichtGeplaatst: 24 Sep 2006 16:40    Onderwerp: Reageer met quote

Het volledige verhaal van de leeuwen:
http://www.greatnorthernpublishing.co.uk/Great%20War%20Magazine/general%20images/5.pdf#search=%22australian%20war%20memorial%20canberra%20%2B%20unknown%20lion%22
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
ironmarc



Geregistreerd op: 27-2-2005
Berichten: 537
Woonplaats: IJsselstein

BerichtGeplaatst: 25 Sep 2006 10:08    Onderwerp: Reageer met quote

interesante stukken, bedankt!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Ernst Friedrich
Gast





BerichtGeplaatst: 26 Sep 2006 23:21    Onderwerp: De Leeuw van Ieper ver weg, toch op z'n plek Reageer met quote

Een lange reis voor de Leeuw van Ieper. Het was roerend hem daar te zien, in dat werkelijk schitterende, veelbetekenende War Memorial in Canberra.





Naar boven
Emiel



Geregistreerd op: 22-7-2005
Berichten: 6136

BerichtGeplaatst: 27 Sep 2006 22:55    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:

Menenpoort en Last Post



Naar aanleiding van de 25.000ste Last Post op 31 oktober 2001 verschijnt het rijk geïllustreerde boek "Menenpoort en Last Post" van Dominiek Dendooven, medewerker van het In Flanders Fields Museum.

Vanaf dan loopt er in het museum ook een kleine tentoonstelling over deze twee Ieperse "monumenten".In het eerste deel gaat Dominiek Dendooven in op de complexe ontstaansgeschiedenis van de Menenpoort. De Britse minister van Oorlog Winston Churchill wilde na de wapenstilstand zelfs alle Ieperse ruïnes als monument verwerven, maar de terugkeer van de bevolking doorkruiste die plannen.


Tegelijk groeide in Groot-Brittannië de idee om een "Memorial to the Missing" te bouwen dat de gevallen militairen zonder aanwijsbaar graf zou herdenken.

Onder meer Rudyard Kipling, auteur van het Jungle-book en de meeste gevierde dichter van het British Empire, kan één van de geestelijke vaders van die "memorials to the missing" en dus van de Menenpoort worden genoemd. De bouw verliep verre van vlekkeloos, maar uiteindelijk was het grootse monument in 1927 klaar.

Reeds van in den beginne had de Menenpoort uitgesproken tegenstanders, zoals de Britse oorlogsdichter Siegfried Sassoon en hevige fans, zoals de bekende Duitse schrijver Stefan Zweig.


Een tweede deel neemt de geschiedenis van de Menenpoort vanaf de inhuldiging op 24 juli 1927 onder de loep. Het oorlogsmonument trok meteen jaarlijks honderdduizenden bezoekers. In de dagen volgend op de Duitse invasie in mei 1940 raakte de Menenpoort beschadigd, onder meer door het opblazen van de brug door terugtrekkende Britse troepen, maar ook door enkele Duitse granaten. Tot tweemaal toe kwam Adolf Hitler in juni 1940 het grootse monument bezoeken. In de jaren na de Tweede Wereldoorlog vonden enkele omvangrijke restauraties plaats en werd het monument enkele malen het slachtoffer van vandalisme. Haar belangrijkste functie als rouwplek voor familieleden van vermiste militairen, bleef zij echter tot op de dag van vandaag behouden.

Een derde deel schetst het ontstaan en de evolutie van de dagelijkse Last Post, een unieke ceremonie die op de wereld zijn gelijke niet kent. Sinds 1929 heeft elke avond, met uitzondering van de Duitse bezetting, onder de Menenpoort deze ontroerende en betekenisvolle sonnerie weerklonken. Hoewel innig vergroeid met de Menenpoort, is de Last Post een op en top Belgische aangelegenheid, gegroeid vanuit de Ieperse bevolking en door haar in stand gehouden. Het volhouden van een dagelijkse ceremonie verliep niet altijd over een leien dakje, vooral niet in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, toen de aandacht eigenlijk miniem was. De laatste decennia trekt de Last Post meer volk dan ooit daarvoor. In de loop van haar bestaan hebben ook tal van beroemdheden de Last Post bijgewoond.

Dominiek Dendooven belicht ook een aantal interessante nevenaspecten, zoals de Menenpoort voor 1914, architect Reginald Blomfield, beeldhouwer William Reid Dick, de triomftocht van het schilderij Menin Gate at Midnight in 1927, de verschillende interpretaties die aan het monument worden gegeven, hoe de namenlijsten werden samengesteld, wat de volgorde is van een Last Post-ceremonie, wie de klaroenblazers waren en zijn, enz.

Technische gegevens :

auteur Dominiek Dendooven
160 blz., 24 x 16 cm, paperback
95 foto's
13,95 EUR
ISBN 90-5508-050-03
Uitgeverij De Klaproos
Te bestellen bij :

Uitgeverij De Klaproos
Hostenstraat 4, 8670 Koksijde
Tel. 058/51 85 30 - Fax 058/51 29 42
E-mail: info@klaproos.be


www.wo1.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Fritz Kempf
Ere WikiMusketier


Geregistreerd op: 4-4-2006
Berichten: 10395
Woonplaats: Wipers (Ieper)

BerichtGeplaatst: 07 Sep 2009 11:53    Onderwerp: Reageer met quote

8 augustus 1928.
Een complete stoet met genodigden, veteranen enz....., op weg naar de Menenpoort over de Grote Markt. In ditzelfde jaartal, begonnen de werkzaamheden aan de Belfort Toren. De foto toont trouwens de gebouwen die rond de jaren 1919 werd terug opgebouwd, op de foto dus 9 jaar geleden.


_________________
"Kennscht mi noch?" ~~~ Who is the real "Fritz Kempf"?

Ypres Salient on Pictures
Discover the Salient - Meet the men


FHSW Wikia
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Specifiek Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group