Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

18 Maart

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45625

BerichtGeplaatst: 18 Mrt 2006 8:06    Onderwerp: 18 Maart Reageer met quote

March 18

1915 Allies open attack on Dardanelles

On this day in 1915, British and French forces launch an ill-fated naval attack on Turkish forces in the Dardanelles, the narrow, strategically vital strait in northwestern Turkey separating Europe from Asia.

As the only waterway between the Black Sea in the east and the Mediterranean Sea in the west, the Dardanelles was a much-contested area from the beginning of the First World War. The stakes for both sides were high: British control over the strait would mean a direct line to the Russian navy in the Black Sea, enabling the supply of munitions to Russian forces in the east and facilitating cooperation between the two allies. The Allies were also competing with the Central Powers for support in the Balkans, and the British hoped that a victory against Turkey would persuade one or all of the neutral states of Greece, Bulgaria and Romania to join the war on the Allied side. Finally, as British Foreign Secretary Edward Grey put it, the approach of such a powerful Allied fleet towards the heart of the Ottoman Empire might provoke “a coup d’etat in Constantinople”—leading Turkey to abandon the Central Powers and return to its earlier neutrality.

Support from the rest of the British war command came none too soon for Winston Churchill, the British first lord of the Admiralty, who had long been a proponent of an aggressive naval assault against Turkey at the Dardanelles. Though others—especially the French military command, led by their chief, Joseph Joffre—argued that the navy should not strike until ground troops could be spared from the Western Front, Churchill pushed to begin immediately. The attack, planned throughout the winter of 1915, opened on March 18, 1915, when six English and four French battleships headed towards the strait.

The Turks were not unaware, however, that an Allied naval attack on the strait was a strong possibility, and with German help, had greatly improved their defenses in the region. Though the Allies had bombarded and destroyed the Turkish forts near the entrance to the Dardanelles in the days leading up to the attack, the water was heavily mined, forcing the Allied navy to sweep the area before its fleet could set forth. The minesweepers did not manage to clear the area completely, however: three of the 10 Allied battleships—the British Irresistible and Ocean and the French Bouvet—were sunk, and two more were badly damaged.

With half the fleet out of commission, the remaining ships were pulled back. Though Churchill argued for the attack to be renewed the next day, claiming—erroneously, as it turned out—that the Turks were running low on munitions, the Allied war command opted to delay the naval attack at the Dardanelles and combine it with a ground invasion of the Gallipoli Peninsula, which bordered the northern side of the strait.

The Allied landing on Gallipoli, which took place on April 25, 1919, met with a fierce Turkish defense inspired by Turkish leader Mustafa Kemal (the future president of Turkey, later known as Ataturk) and directed skillfully by the German commander Otto Liman von Sanders. For the remainder of the year, Allied forces, including large contingents from Australia and New Zealand, were effectively held at the beaches where they had landed, hampered by cautious and ineffective leadership from their British commander, Sir Ian Hamilton. Hamilton was replaced near the end of 1915 by Charles Monro; Monro recommended that the Allies abandon the operation, and the armies were fully evacuated by the end of January 1916. The failure of the campaign at the Dardanelles and at Gallipoli in 1915 resulted in heavy casualties—205,000 for the British empire and 47,000 for the French (there were also 250,000 Turkish casualties)—and was a serious blow to the reputation of the Allied war command, including that of Churchill, who resigned his position with the Admiralty after being demoted and headed to the Western Front to command a battalion.
www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 18 Mrt 2006 16:59    Onderwerp: Reageer met quote

Events
None for 18 March

Births
1 1874 Adolphe duBois d'AischeBelgium
2 1892 Hans von FredenGermany
3 1896 Otto JindraAustro-Hungarian Empire
4 1896 Eugene WeismannFrance

Deaths
1 1918 John McCuddenEngland
2 1919 Orazio PierozziItaly
3 1920 Franz BüchnerGermany

Claims
1 1916 Frederick ThayreEngland #1
2 1916 Jean ChaputFrance #2
3 1916 Ernst UdetGermany #1
4 1917 Julius KowalczikAustro-Hungarian Empire #2 #3
5 1917 James BelgraveEngland #2
6 1917 Gilbert Murlis-GreenEngland #4 #5
7 1917 Raoul EchardFrance #1
8 1917 Georges MadonFrance #8
9 1917 Friedrich MallinckrodtGermany #4
10 1917 Werner VossGermany #18 #19
11 1917 Luigi OlivariItaly #4
12 1917 Franklin SaundersWales #2
13 1918 Gerald BirksCanada #1
14 1918 Charles BartlettEngland #3
15 1918 Ronald BerlynEngland #2
16 1918 Roland CritchleyEngland #3
17 1918 Henry GoodisonEngland #1
18 1918 George HaywardEngland #12
19 1918 Walter NaylorEngland #9
20 1918 Francis WilliamsEngland #5
21 1918 Henry WoollettEngland #10
22 1918 Albert DietlenGermany #7
23 1918 Siegfried GussmannGermany #3
24 1918 Robert HeibertGermany #5
25 1918 Josef HohlyGermany #1
26 1918 Edgar ScholtzGermany #4
27 1918 Hans WolffGermany #1
28 1918 Charles RobsonScotland #4
29 1918 DeFreest LarnerUSA #1
30 1918 Josiah MorganWales #6

Losses
1 1917 Franklin SaundersWalesforced to land
2 1918 John McCuddenEnglandkilled in action; shot down by Hans WolffGermany
3 1919 Orazio PierozziItalykilled in crash
4 1920 Franz BüchnerGermanykilled in action

http://www.theaerodrome.com/today/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 18 Mrt 2006 16:59    Onderwerp: Reageer met quote

1916 - On the Eastern Front, the Russians counter the Verdun assault with an attack at Lake Naroch. The Russians lose 100,000 men and the Germans lose 20,000.
1917 - The Germans sink the U.S. ships, City of Memphis, Vigilante and the Illinois, without any type of warning.

http://magic-city-news.com/article_5527.shtml
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:40    Onderwerp: Reageer met quote

The Attempt on the Dardanelles Narrows, 1915

The attack was to be launched on 18 March 1915, five days following a further minesweeping failure along the Straits. Immediately before the attack's launch however Carden collapsed from nervous exhaustion. He was replaced by Sir John de Robeck.

The renewed attack by sixteen battleships plus many other smaller vessels, and which stretched up to 10km up the Straits, proved a heavy failure, chiefly on account of the presence of an unsuspected drifting minefield set on 8 March. Five Allied warships were sunk or disabled by mines during the operation: the British Inflexible, Irresistible and Ocean; and the French Bouvet and Gaulois (the latter caused great political damage to the French naval minister who had backed the British plan, Jean Augagneur, eventually leading to his replacement).

Interessant artikel op http://www.firstworldwar.com/battles/dardanelles_mar15.htm

Major Warships Sunk in World War 1 1915

18 March 1915
Ocean, British, Canopus class Pre-Dreadnought Battleship
Irresistable, British, Formidable class Pre-Dreadnought Battleship
Bouvet, French, Bouvet class Pre-Dreadnought Battleship

A small minefield of 20 mines was laid during the night by the Ottoman minelayer Nousret. This undetected mine filed was struck by the British and French ships as they moved to bombard Ottoman forts.

http://www.worldwar1.co.uk/sunk15.htm

Gallipoli, 1915: frontal assault on Turkey
Door Philip J. Haythornthwaite

http://books.google.nl/books?id=ZXgezeC6h3IC&printsec=frontcover#v=onepage&q=&f=false

Boekoverzicht - The Gallipoli expedition of 1915, the brainchild of Winston Churchill, was designed to knock the Turkish Empire out of the First World War and open a supply route to Russia. The campaign is characterised by the military incompetence of the higher commands, particularly the Allies. However, in spite of this, Gallipoli deserves to be, and is, also remembered for the heroism and resourcefulness of both the British army and the men of the Australian and New Zealand Army Corps. This book details the battles, hardships and eventual evacuation that these men had to go through, in this comprehensive guide to the Gallipoli landings.
Gedeeltelijke weergave - 1991 - 96 pagina's
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 17 Mrt 2010 14:53, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:43    Onderwerp: Reageer met quote

U.S. Ambassador to Turkey Henry Morgenthau on the Anglo-French Setback at the Dardanelles, 18 March 1915

On March 18th, the Allied fleet made its greatest attack. As all the world knows, that attack proved disastrous to the Allies. The outcome was the sinking of the Bouvet, the Ocean, and the Irresistible and the serious crippling of four other vessels.

Of the sixteen ships engaged in this battle of the 18th, seven were thus put temporarily or permanently out of action. Naturally the Germans and Turks rejoiced over this victory. The police went around, and ordered each householder to display a prescribed number of flags in honour of the event.

The Turkish people have so little spontaneous patriotism or enthusiasm of any kind that they would never decorate their establishments without such definite orders. As a matter of fact, neither Germans nor Turks regarded this celebration too seriously, for they were not yet persuaded that they had really won a victory.

Most still believed that the Allied fleets would succeed in forcing their way through. The only question, they said, was whether the Entente was ready to sacrifice the necessary number of ships. Neither Wangenheim (note: German Ambassador) nor Pallavicini (note: Austro-Hungarian Ambassador) believed that the disastrous experience of the 18th would end the naval attack, and for days they anxiously waited for the fleet to return.

The high tension lasted for days and weeks after the repulse of the 18th. We were still momentarily expecting the renewal of the attack. But the great armada never returned.

Should it have comeback? Could the Allied ships really have captured Constantinople? I am constantly asked this question. As a layman my own opinion can have little value, but I have quoted the opinions of the German generals and admirals, and of the Turks - practically all of whom, except Enver, believed that the enterprise would succeed, and I am half inclined to believe that Enver's attitude was merely a case of graveyard whistling.

In what I now have to say on this point, therefore, I wish it understood that I am giving not my own views, but merely those of the officials then in Turkey who were best qualified to judge.

Enver had told me, in our talk on the deck of the Yuruk, that he had "plenty of guns - plenty of ammunition." But this statement was not true. A glimpse at the map will show why Turkey was not receiving munitions from Germany or Austria at that time. The fact was that Turkey was just as completely isolated from her allies then as was Russia.

There were two railroad lines leading from Constantinople to Germany. One went by way of Bulgaria and Serbia. Bulgaria was then not an ally; even though she had winked at the passage of guns and shells, this line could not have been used, since Serbia, which controlled the vital link extending from Nish to Belgrade, was still intact.

The other railroad line went through Rumania, by way of Bucharest. This route was independent of Serbia, and, had the Rumanian Government consented, it would have formed a clear route from the Krupps to the Dardanelles. The fact that munitions could be sent with the connivance of the Rumanian Government perhaps accounts for the suspicion that guns and shells were going by that route.

Day after day the French and British ministers protested at Bucharest against this alleged violation of neutrality, only to be met with angry denials that the Germans were using this line. There is no doubt now that the Rumanian Government was perfectly honourable in making these denials. It is not unlikely that the Germans themselves started all these stories, merely to fool the Allied fleet into the belief that their supplies were inexhaustible.

Let us suppose that the Allies had returned, say on the morning of the nineteenth, what would have happened? The one overwhelming fact is that the fortifications were very short of ammunition. They had almost reached the limit of their resisting power when the British fleet passed out on the afternoon of the 18th.

I had secured permission for Mr. George A. Schreiner, the well-known American correspondent of the Associated Press, to visit the Dardanelles on this occasion. On the night of the 18th, this correspondent discussed the situation with General Mertens, who was the chief technical officer at the Turkish Straits. General Mertens admitted that the outlook was very discouraging for the defence.

"We expect that the British will come back early tomorrow morning," he said, "and if they do, we may be able to hold out for a few hours."

General Mertens did not declare in so many words that the ammunition was practically exhausted, but Mr. Schreiner discovered that such was the case. The fact was that Fort Hamidie, the most powerful defence on the Asiatic side, had just seventeen armour-piercing shells left, while at Kilidul-Bahr, which was the main defence on the European side, there were precisely ten.

"I should advise you to get up at six o'clock to-morrow morning," said General Mertens, "and take to the Anatolian hills. That's what we are going to do."

The troops at all the fortifications had their orders to man the guns until the last shell had been fired and then to abandon the forts.

Once these defences became helpless, the problem of the Allied fleet would have been a simple one. The only bar to their progress would have been the minefield, which stretched from a point about two miles north of Erenkeui to Kilid-ul-Bahr.

But the Allied fleet had plenty of minesweepers, which could have made a channel in a few hours. North of Tchanak, as I have already explained, there were a few guns, but they were of the 1878 model, and could not discharge projectiles that could pierce modern armour plate. North of Point Nagara there were only two batteries, and both dated from 1835!

Thus, once having silenced the outer Turkish Straits, there was nothing to bar the passage to Constantinople except the German and Turkish warships. The Goeben was the only first-class fighting ship in either fleet, and it would not have lasted long against the Queen Elizabeth. The disproportion in the strength of the opposing fleets, indeed, was so enormous that it is doubtful whether there would ever have been an engagement.

Thus the Allied fleet would have appeared before Constantinople on the morning of the twentieth. What would have happened then? We have heard much discussion as to whether this purely naval attack was justified. Enver, in his conversation with me, had laid much stress on the absurdity of sending a fleet to Constantinople, supported by no adequate landing force, and much of the criticism since passed upon the Dardanelles expedition has centred on that point.

Yet it is my opinion that this exclusively naval attack was justified. I base this judgment purely upon the political situation which then existed in Turkey. Under ordinary circumstances such an enterprise would probably have been a foolish one, but the political conditions in Constantinople then were not ordinary.

There was no solidly established government in Turkey at that time. A political committee, not exceeding forty members, headed by Talaat, Enver, and Djemal, controlled the Central Government, but their authority throughout the empire was exceedingly tenuous. As a matter of fact, the whole Ottoman state, on that eighteenth day of March, 1915, when the Allied fleet abandoned the attack, was on the brink of dissolution.

All over Turkey ambitious chieftains had arisen, who were momentarily expecting its fall, and who were looking for the opportunity to seize their parts of the inheritance. As previously described, Djemal had already organized practically an independent government in Syria. In Smyrna Rahmi Bey, the Governor-General, had often disregarded the authorities at the capital.

In Adrianople Hadji Adil, one of the most courageous Turks of the time, was believed to be plotting to set up his own government. Arabia had already become practically an independent nation. Among the subject races the spirit of revolt was rapidly spreading. The Greeks and the Armenians would also have welcomed an opportunity to strengthen the hands of the Allies.

The existing financial and industrial conditions seemed to make revolution inevitable. Many farmers went on strike; they had no seeds and would not accept them as a free gift from the Government because, they said, as soon as their crops should be garnered the armies would immediately requisition them.

As for Constantinople, the populace there and the best elements among the Turks, far from opposing the arrival of the Allied fleet, would have welcomed it with joy. The Turks themselves were praying that the British and French would take their city, for this would relieve them of the controlling gang, emancipate them from the hated Germans, bring about peace, and end their miseries.

No one understood this better than Talaat. He was taking no chances on making an expeditious retreat, in case the Allied fleet appeared before the city. For several months the Turkish leaders had been casting envious glances at a Minerva automobile that had been reposing in the Belgian legation ever since Turkey's declaration of war.

Talaat finally obtained possession of the coveted prize. He had obtained somewhere another automobile, which he had loaded with extra tires, gasoline, and all the other essentials of a protracted journey. This was evidently intended to accompany the more pretentious machine as a kind of "mother ship."

Talaat stationed these automobiles on the Asiatic side of the city with chauffeurs constantly at hand. Everything was prepared to leave for the interior of Asia Minor at a moment's notice.

But the great Allied armada never returned to the attack.

Source: Source Records of the Great War, Vol. III, ed. Charles F. Horne, National Alumni 1923
http://ataturktoday.net/RefBib/USAmb18March1915.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:48    Onderwerp: Reageer met quote

Constantinople Agreement

March 18, 1915 - Russia, Britain, and France sign the secret Constantinople Agreement, which outlines the postwar partition of the Ottoman Empire. It will never be carried out because Russia will become an enemy of the Allies. (source: The Britannica Archive)

Constantinople Agreement - (March 18, 1915), secret World War I agreement between Russia, Britain, and France for the postwar partition of the Ottoman Empire. It promised to satisfy Russia’s long-standing designs on the Turkish Straits by giving Russia Constantinople (Istanbul), together with a portion of the hinterland on either coast in Thrace and Asia Minor. Constantinople, however, was to be a free port. In return, Russia consented to British and French plans for territories or for spheres of influence in new Muslim states in the Middle Eastern parts of the Ottoman Empire. This first of a series of secret treaties on the “Turkish question” was never carried out because the Dardanelles campaign failed and because, when the British navy finally did reach Istanbul in 1918, Russia had made a separate peace with Germany and declared itself the enemy of all bourgeois states, France and Britain prominent among them.

http://www.britannica.com/facts/10/40944016/March-18-1915-Russia-Britain-and-France-sign & http://www.britannica.com/EBchecked/topic/134063/Constantinople-Agreement
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:55    Onderwerp: Reageer met quote

Battle of Lake Naroch, 18-26 March 1916

The battle of Lake Naroch, 18-26 March 1916, was an unsuccessful Russian offensive launched around Lake Naroch in the hope of recapturing Vilna, one of the most important towns in the Russian Baltic provinces. The Russians had been planning a major offensive to be launched in the summer of 1916 as part of a wider Allied plan, but their plans changed after the German attack at Verdun.

In the first weeks of the offensive at Verdun, the French called on all of their allies to launch their own attacks, hoping to draw German troops away from the Western Front. The Russian response was an attack by the Second Army around Lake Naroch on their northern front. In this area there were over 300,000 Russians and perhaps only half as many Germans. The Russians also gathered a massive amount of artillery – 5,000 guns and 5,000,000 shells.

The initial attacks made some limited progress, especially along the shore of the lake, but the attacks had been made on very narrow fronts north and south of the lake. The attack soon became bogged down, and the Russian troops in the salients came under fire from three sides. The Russians suffered some 15,000 casualties on the first day of the battle.

The Russian offensive continued until 26 March in ever worsening conditions. The spring thaw began just before the battle, and by the time the fighting ended was in full effect. During April local German counterattacks took back most of the lost ground. The Russians suffered 100,000 casualties, and failed to pull any German troops away from the Western Front.

Rickard, J (4 September 2007), Battle of Lake Naroch, 18-26 March 1916 , http://www.historyofwar.org/articles/battles_lake_naroch.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:57    Onderwerp: Reageer met quote

Notes on the Front - A Union of Forces 18 March 1916

Some issues ago we pointed out how the British Government was tightening its grip upon this country by a deft use of economic power. We wish again to recur to this theme in order to point out some more applications of this pressure upon the people of Ireland.

In the great industrial dispute of 1913-14 one of the most malignant firms upon the side of the employers was the firm of Messrs W. & R. Jacobs, Biscuit Manufacturers. No firm engaged in the dispute touched as low a depth of meanness as did this firm; so vilely used their power when the fight was over.

The helpless girls who had come out on strike from this firm in a noble effort to vindicate that right to organise upon which all our hopes of peaceful progress and higher civilisation are based, when they failed and had to re-apply for employment were subjected to every form of personal insult and dishonour that the foul minds of those in charge in the firm could conceive.

Hundreds were victimised and denied employment for ever, after being paraded before the jeering gaze of the poor lost creatures who had scabbed upon them; scores sank into hopeless wretchedness through being denied employment elsewhere because of the manner in which the Messrs Jacobs blacklisted them wherever they applied for work, and more than we care to recall were forced by the vengeance of Jacobs into the lost sisterhood of the streets.

As soon as the war broke out the responsible heads of this firm of pious sweaters and soul murderers joined hands with the recruiters in the attempt to swell the ranks of the British Army. They who had outrivalled the lowest in their methods of warfare upon the rights of the workers of Dublin became clamorous that the men of Dublin should go out to fight and die to protect them from the Huns.

By every means they could devise they strove to swell the British Army, and turned up their eyes in horror at the atrocities retailed in the newspapers – were as horrified at the atrocities supposedly committed by the Germans in Belgium as they had been happy and exultant over the atrocities committed by the police in Dublin.

Lees beslist verder op http://www.ucc.ie/celt/online/E900002-065.html

James Connolly: A Political Biography
Door Austen Morgan

http://books.google.nl/books?id=8zToAAAAIAAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q=&f=false
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 17 Mrt 2010 15:01, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 14:59    Onderwerp: Reageer met quote

31st Bn - Tel-El-Kebir, Egypt - Medical Inoculations

By Battalion Adjutant on March 18, 1916
Inoculations for all not previously done during the week.

1st Parade on running (physical training)
2nd Parade on company training under OC companies and units
3rd Parade on company training under OC companies.

Authority 8th Brigade, No.87, Part 2:
Major Rupert Reginald Hockley left on transfer to No.2 Pioneer Battalion 2nd Division.150 Private Thomas George Bonnor (batman) accompanied him.
Sergeant Cook, John Michael Nelson (on probation) proceeded to School of Cookery, Mustapha Barracks, Alexandria for training.
Captain Gregor George Robertson to command "A" Coy temporary Vice Major Rupert Reginald Hockley transferred to 2nd Division pioneers.

Brigade Order No.97:
Lieutenant William Macpherson promoted to be Captain, dated 18 March 1916.

http://aifhistory.org/1916/03/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 15:09    Onderwerp: Reageer met quote

From Diary of Gunner Day:

18/3/17 - I am not too sure if this is the exact date because I am in a bit of a haze as regards to actual dates, during the next three weeks. Germans left Baupaume and we went in at 4 a.m. The 23rd battalion were the first I think, to enter; it is all in flames and nearly every house is mined or painted with tar and set fire to. Baupaume is a fair sized town (about the size of Ballarat or Bendigo) and is very old. All the fine trees along the main road have been destroyed by the germans and left there to rot. Trees that have taken years and years to grow.

There is also a fair sized sugar factory and a very large railway workshop. There was only one place left standing intact and that was the Town hall which our smart Red tape Staff (thinking they were smart and not smelling a rat) took for their H.Q. Every other building had been destroyed, also an Australian Comforts Fund Canteen had the window in the same building. After they had been there for about two weeks, UP went the whole building, and everyone inside.

I had just left the Canteen a few minutes before. It was a fine sight to see and a thorough job. The whole place was swept clean. From Baupaume we moved our guns to Beugnatre for four days, and then to Vaulx. All these places are small villages and are in ruins.

Leuke site! http://percysmith.blogspot.com/2007/04/chapter-25-somme-march-to-april-1917.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 16:40    Onderwerp: Reageer met quote

Dear Miss Griffis - First World War Letters from Harold McGill to Emma Griffis

Belgium, March 18, 1919

Dearest Emma;-

There was no letter from you in the mail to-day. In fact there were no letters of any kind for me. It is a cold miserable sort of a day and in consequence I may not be able to write you a very cheerful letter. We had only two patients admitted to hospital to-day and Major Dunham saw them. In consequence I haven’t done a blessed thing all day except get my hair cut. My batman got my surplus kit away this afternoon and had my new serge mended. Did I ever tell you that I burned a hole in it while standing beside a hot stove in the officers’ Rest House in Namur while on my way home from leave? Anyway our regimental tailor made an excellent job of repairing it.

Orders have come in that no more married men are to be sent on leave. All these married men will be sent on leave before the division moves and they will report to their depots in England instead of returning to France at the expiration of their leave. So far there has been nothing about officers but I have a faint hope still that something “may turn up.”

Must close now as it is time for dinner. Hope I shall hear from you tomorrow.

Your loving husband

Harold W. McGill

http://missgriffis.wordpress.com/2008/10/27/belgium-march-18-1919/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 16:45    Onderwerp: Reageer met quote

18 March 1919, Written Answers (Commons)

SOLDIERS' GRAVES (VISITS OF RELATIVES).


HC Deb 18 March 1919 vol 113 c1935W 1935W

Mr. STANTON asked the Secreary of State for War if he is aware of the pledge given to the House that a free travelling pass shall be given to the relatives of our gallant dead so that they may visit the graves of their dear ones; and if he will state when this will be arranged by his Department?

Mr. CHURCHILL I would refer my hon. Friend to the answer which I gave my hon. Friend the Member for Salford South last Thursday and of which I will send him a copy. The Report referred to has now been received and is being considered, and I hope to be in a position to make an announcement shortly.

http://hansard.millbanksystems.com/written_answers/1919/mar/18/soldiers-graves-visits-of-relatives
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 16:51    Onderwerp: Reageer met quote

18 March 1919, Written Answers (Commons)

MISSING SOLDIERS.


HC Deb 18 March 1919 vol 113 cc1936-7W 1936W

Mr. BOTTOMLEY asked the Secretary of State for War how many members of the British Forces are at present reported as missing; and whether steps are still being taken to trace them?

Mr. CHURCHILL A figure of 64,800 has been given, in answer to recent questions, as the number of "missing" whose fate remains to be determined. It is an approximate figure only, and as evidence of death is received or death is presumed on lapse of time or in the absence of news, the number tends to diminish steadily, but no great change has taken place so far. As regards the last part of the question, it should be remembered that the "missing" have fallen on the field of battle without their fate becoming known to either side, and such information can be best ascertained from the evidence furnished by their surviving comrades and by a search of the site. During the War the wounded were examined in hospital by the Red Cross Society, and since the cessation of hostilities released prisoners are being examined. Much information has been obtained by these methods, though not all of it is conclusive. The battlefields have always been searched as far as possible, and a systematic search is being undertaken by the units of the Director-General of Graves Registration and Inquiries, now that the whole area is open.

Major CHRISTOPHER LOWTHER asked the Secretary of State for War whether he is able to give any information as to the whereabouts of Major Samuel Rigg, 5th Border Regiment, who was reported wounded and missing on 25th March, 1918, at Biache, near Peronne, and is believed to be still interned in one of the islands in the Baltic; and whether inquiries as to missing officers and men are still being conducted in Germany?

Mr. CHURCHILL I regret that I have no further information regarding this officer, who must have died shortly after being wounded. There is no reason to suppose that Major Rigg ever reached 1937W Germany as a prisoner of war. Should any information come to light from any source the next-of-kin would be informed at once. As far as I am aware, there is no foundation for the suggestion that prisoners of war have been sent to secret camps in Baltic islands or elsewhere.

http://hansard.millbanksystems.com/written_answers/1919/mar/18/missing-soldiers
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 16:58    Onderwerp: Reageer met quote

Eighth Congress of the R.C.P.(B.) - March 18-23, 1919

Speech Opening The Congress - March 18

Comrades, our first words at this Congress must be dedicated to Comrade Yakov Mikhuilovich Sverdlov. Comrades, as many people said at his funeral today, Yakov Mikhailovich Sverdlov was, for the Party as a whole and for the entire Soviet Republic, the principal organiser, but he was much more valuable for our Party Congress and much closer to it. We have lost a comrade who devoted his last days entirely to this Congress. His absence will affect the whole course of our proceedings, and this Congress will feel it with exceptional acuteness. Comrades, I propose that we honour his memory by rising. (All rise.)

Comrades, we are opening our Party Congress at a very difficult, complicated and peculiar stage in the Russian and in the world proletarian revolution. In the first period after the October Revolution the forces of the Party and of the Soviet government were almost entirely absorbed by the tasks of direct defence, of offering direct resistance to our enemies, the bourgeoisie at home and abroad, who could not reconcile themselves to the idea that the socialist republic could exist for any length of time. We nevertheless gradually began to consolidate our position and the tasks of construction, organisational tasks, began to come to the fore. I think that this work of construction and organisation should be the keynote of our Congress. The programme problems which, from the standpoint of theory present a big difficulty and are in the main problems of our development, and those that have a special place on the Congress agenda—the organisational question, the question of the Red Army and, particularly, the question of work in the countryside—all require us to focus and concentrate our attention on the main question, which is a very difficult but gratifying one for socialists to grapple with, namely, the question of organisation. It must be particularly emphasised here that one of the most difficult problems of communist development, in a country of small peasant farms, one that we must deal with right now, is the problem of our attitude towards the middle peasants.

Lees verder op http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1919/rcp8th/01.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 17:15    Onderwerp: Reageer met quote

Crimes and Mass Violence of the Russian Civil Wars (1918-1921)

1919; March 17-18: Summary executions at the Shlusselburg fortress of approximately 200 workers from the Petrograd Putilov factories following the great strike that broke out at the beginning of March in this "workers stronghold" of Petrograd. On March 10, the general assembly of Putilov workers had adopted a proclamation condemning the Bolshevik government and demanding free elections of the Soviets and factory committees, the elimination of limitations on quantities of food which workers were authorized to bring to Petrograd from the countryside (1.5 pood or 54 pounds) and the release of all "authentic revolutionary party" activists (Mensheviks and Socialist-Revolutionaries) held by the Cheka. When Lenin went to Shlusselburg in person on March 13, he was confronted by a hostile crowd shouting: "Down with the Jews, down with the Commissars!" On March 16, armed Cheka detachments stormed the Putilov factories that were defended by workers who had taken up arms. 900 workers were arrested. During the following days, approximately 200 strikers were summarily executed.

http://www.massviolence.org/Crimes-and-mass-violence-of-the-Russian-civil-wars-1918?artpage=2
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 17:43    Onderwerp: Reageer met quote

18 March 1920, Commons Sitting

DISPOSAL OF AEROPLANES.


HC Deb 18 March 1920 vol 126 cc2380-1 2380

Lieut.-Colonel Sir JOHN HOPE asked the Prime Minister whether, in view of the recent decision to sell all surplus aeroplanes to a private company for a fixed sum and half profits on resale, it is the intention of the Government to dispose of all other surplus war stores on a similar principle, and so terminate the cost of the Ministry of Munitions at an early date?

Mr. KELLAWAY I have been asked to reply. The conditions of the sale referred to were exceptional in that there is not, for surplus aeroplanes, either the demand or the established market value which obtain in respect of most of the other commodities which the Ministry has to sell. It would not be in the interests of the Exchequer to apply generally to stores to which these conditions do not apply the methods and terms of disposal adopted in the sale in question.

Mr. BILLING Can the hon. Gentleman say whether the question of half profits is to be based on the difference of price paid for the aeroplanes and the price at which they were sold, or the price of sale less the expenses of this private firm? If so, what steps does he 2381 propose to take to overlook the expenses of the firm?

Sir J. HOPE Does the hon. Gentleman consider that half profits will amount to more than the £27,000,000 that the Ministry of Munitions is costing the country each year?

Mr. KELLAWAY It would be a very unfair test to take the whole expenses of the Ministry and apply it to one single question. In reply to the hon. Member (Mr. Billing) I may say that the Disposals Board will have the books and contracts before them.

Mr. BILLING Will the company be allowed their expenses from the prices paid before there is any further payment to the Government?

Mr. KELLAWAY Of course, as to expenses, the Disposals Board will have the accounts before them.

Sir J. HOPE For what purpose does the Ministry now exist except for the sale of surplus stores?

Mr. KELLAWAY The assets of stores amount to £180,000,000. The receipts average now between £4,000,000 and £5,000,000 per week, and it is unfair to refer to one particular transaction the whole of the expense in connection with those gigantic amounts.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1920/mar/18/disposal-of-aeroplanes
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 18:04    Onderwerp: Reageer met quote

De Vlaamsche Stem

Voorpagina van De Vlaamsche Stem van 18 maart 1915. Cyriel Buysse was een van de redacteurs.

Bekijk deze op http://www.liberaalarchief.be/Vlaamse_Stem.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 18:08    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant - 1915

Meierijsche Courant, Donderdag 18 Maart 1915.
Valkenswaard. Op de mooie cementen wielerbaan Vitesse, de eenige van dat soort in den omtrek, wordt Zondag 28 Maart het seizoen geopend met een 50 K.M. wedstrijd. Zooals verleden jaar zal ook thans de wedstrijd wel weer groote belangstelling trekken, daar de onderneming voor een aantal rijders, Belgen en Hollanders zal zorgen, die op renners gebied hun sporen verdiend hebben.

Meierijsche Courant, Donderdag 18 Maart 1915.
Valkenswaard. 16 Maart. Uithoofde van zijne zwakke gezondheid en met het oog op zijnen hoogen leeftijd zijn den HoogEerw. heer B. Kemps, Deken van Valkenswaard en Pastoor te Heeze, de H. H. Sacramenten toegediend. De HoogEerw. heer Kemps is de oudste deken in jaren van het Bisdom.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/1915.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 18:13    Onderwerp: Reageer met quote

Maritieme kalender

Welke maritieme gebeurtenissen vonden plaats op welke dag of in welke maand?

18 maart 1915 - Het ss. 'Batavier V' van de Batavier Lijn en het ss. 'Zaanstroom' (1913) van de Hollandsche Stoomboot Maatschappij (HSM), op weg van Rotterdam naar Engeland, worden op de Noordzee door de Duitse onderzeeboot 'U 28' aangehouden en als krijgsbuit opgebracht naar Zeebrugge. De 'Batavier V' zal op 16 juli weer worden vrijgegeven, waarna zij de dienst op Londen weer op 26 juli 1915 kan hervatten. Bij de ontruiming van de havenstad Zeebrugge, door de Duitsers op 5 oktober 1918, zal de 'Zaanstroom' tot zinken worden gebracht.

Bron: L.L. von Münching: 'De Ned. koopvaardij in de eerste oorlogsmaanden van 1915' in: 'DBW' jrg. 55 nr. 2 (2000)

18 maart 1916 - Het vrachtschip ss. 'Palembang' (1911) van de Rotterdamsche Lloyd, op weg van Rotterdam naar Batavia, wordt op de Noordzee getorpedeerd door de Duitse onderzeeboot 'UB 10'. Eén man komt hierbij te verdrinken; de rest van de passagiers en bemanningsleden kunnen worden gered.

Bron: L.L. von Münching: 'Ned. koopvaardij in de oorlogsmaanden van 1916' in: 'DBW' jrg. 56 nr. 5 (2001).

18 maart 1916 - Door de Nederlandse regering wordt de 'Schepen Uitvoerwet' ingesteld. Met deze wet zal worden getracht om te voorkomen dat Nederlandse schepen op grote schaal aan het buitenland kunnen worden verkocht. Alleen onder bepaalde voorwaarden - en met goedkeuring van de regering - mogen schepen aan het buitenland worden verkocht. Op deze wijze tracht de regering tijdens de Eerste Wereldoorlog de Nederlandse koopvaardijvloot enigermate op peil te kunnen houden. Hierbij moet bovendien worden gedacht aan het niet in gevaar brengen van de levensmiddelenvoorziening, mede gelet op onze afhankelijkheid van het buitenland.

Bron: L.L. von Münching: 'Ned. koopvaardij in de oorlogsmaanden van 1916' in: 'DBW' jrg. 56 nr. 5 (2001).

http://www.scheepvaartmuseum.nl/collectie/maritieme-kalender?j=&m=3&d=18
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 18:20    Onderwerp: Reageer met quote

In oorlogsnood - Virginie Lovelings dagboek 1914-1918

Zaterdag 18 maart '16.
Om half negen uur is professor Paul Fredericq uit zijn huis gehaald door een duitsch gendarm. Een officier in burgerskleederen bespiedde de straat reeds eenigen tijd van op den straathoek en trad mede binnen. De hoogleeraar werd naar het Melde Ambt geleid. Wat daar verhandeld werd, is niet geweten. Steeds in gezelschap der twee keerde hij terug naar zijn woning. Hij mocht de familie verwittigen, dat hij om half twee de reis naar Duitschland aantreden zou, en wat hij noodig had in gereedheid brengen. De officier en de gendarm verlieten hem geen oogenblik noch op de trap noch in zijn slaapkamer, noch bij het afscheid van de verwanten. In een half open auto trok men naar St. Pietersstation.

Bij 't uitstappen bemerkten hem twee vrienden, leeraren ook en de gouverneur van Oostvlaanderen. Ze drukten hem de hand, wisselden een paar woorden.

"Gij gaat niet mede," zei de officier tot een dezer, die antwoordde:
"Dat weet ik en dat verlang ik niet."

Dadelijk werden ze in het bureel geleid, moesten hun persoonskaarten toonen, werden afgetast en ondervraagd en alles aangeteekend, al de papieren nauwkeurig nagezien. Dezen zelfden morgen is professor Pirenne evenzoo opgeëischt en naar Duitschland gestuurd.

Geen beschuldiging weegt op hen: oorzaak — zegt men: ongewenschte tegenwoordigheid.

http://www.kantl.be/ctb/pub/loveling/html/d_1916-03-18.htm#d_1916-03-18entry1

Paul Fredericq

Paul Fredericq (Gent, 12 augustus 1850 – aldaar, 23 maart 1920) was een Belgisch historicus aan de Universiteit van Gent.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog verzette hij zich tegen de bezetter, wat tot zijn aanhouding leidde in 1916. Paul Fredericq en zijn collega Henri Pirenne werden naar Duitsland gedeporteerd. Deze beproeving verzwakte hem zowel fysiek als mentaal.
Na de oorlog werd hij rector van de universiteit in 1919, maar gaf na enkele weken reeds zijn ontslag, teleurgesteld door de agressieve anti-Vlaamse reacties. Hij zou kort nadien sterven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Paul_Fredericq

Henri Pirenne

Henri Pirenne (Verviers, 23 december 1862 - Ukkel, 25 oktober 1935) was een Belgisch historicus. Hij was tevens rector van de Universiteit Gent van 1918 tot 1921.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog wordt hij in Duitsland geïnterneerd, met zijn vriend en collega prof. Paul Fredericq. De Duitsers hopen hierdoor de hoogleraren voldoende te intimideren om hun colleges in Luik en Gent te hervatten. Dat mislukt. In plaats daarvan blijft Pirenne in het kamp en geeft voordrachten voor zijn mede-gevangenen. Deze zijn later gebundeld als ‘Geschiedenis van Europa”, jarenlang wel een (onvoltooid) standaardwerk.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Henri_Pirenne
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 18:24    Onderwerp: Reageer met quote

18 MAART 1918: DUITSE RAID OP DE BELGEN VOOR DIKSMUIDE

ETIENNE DELANNOO

Op 18 maart 1918 voerden Duitse troepen in de buurt van de Minoterie een aanval uit op de Belgische stellingen te Diksmuide.Een verslag van deze aanval of raid kan men nalezen in het regimentsboek van het 2de Beierse RIR (door Gen. Maj. von Dittelberger) (vrije vertaling)

"Sedert 1 maart 1918 bezette het 2de Beierse R.I.R. Diksmuide. Halfweg maart wordt bekend dat de divisie (1ste Bay. Res. Div.) zal ingezet worden voor een groot offensief op een andere plaats (Loos-Armentières) . Een aanval vanuit Diksmuide zou een goede oefening zijn. De eerste vraag is: hoe komt men over de IJzer? De IJzer is een goede 12m breed en ondoorwaadbaar. De aanval moet op verschillende plaatsen uitgevoerd worden; eens aan de andere zijde is men direct in de vijandelijke linies.

Het overzetmateriaal moet dichtbij de uitgangsstellingen gebracht worden en dit moet, zo stil en onopgemerkt mogelijk, grotendeels over open veld aangebracht worden. In het Handzame-kanaal, dicht bij de stad, kan een kleine vloot pramen (kleine, platte vaartuigen) verzameld worden, die moeten vorderen langs het kanaal om dan over te gaan in de rivier; de anderen moeten over loopbruggen: minstens drie. Daarbij komens als hulp kleine patrouilleboten, evenals bruggen; planken op luchtdichte metalen vlotters (verdeeld vooruitbrengen, vooraan samenplaatsen; dat alles onder het oog van de vijand) die als bruggen dienen.

Het is de zaak van de artillerie ( en mortieren en machinegeweren), de tegenwerking uit te schakelen en de vijand neer te houden. Res-Hauptmann Gombart heeft de leiding; Res-Lt. Eschenbach heeft de leiding over delen van de 1ste Cie en de regimentsstoottroep, die samen de 1ste aanvalscolonne vormen.

Lees verder op http://www.wfa-belgie.be/artikels/duitraid.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 19:34    Onderwerp: Reageer met quote

Vierentwintig Gezichten van een Grote Oorlog

Op 4 februari 1918 ging het 3de Karabiniers naar Wulveringem en Vinkem. Van daar trokken ze verder richting De Panne om het zeefront te verzekeren. Bataljon I, waartoe Leo Baelden behoorde, bevond zich op 10 maart 1918 in de eerste lijn te Nieuwendamme – Sint-Joris in de sector Nieuwpoort. Een hevig Duits bombardement met obussen en stikgassen deed op 18 maart om 6 uur ’s morgens het Gevecht bij Nieuwendamme uitbreken. De vooruitgeschoven bewakingsposten van het 3de Regiment trokken zich terug. De vijand viel hevig aan en enkele posten van de lijn ‘Fortins’ voor Sint-Joris vielen in hun handen, maar rond 8 uur werden ze heroverd. In de sector van Nieuwendamme gingen de Duitsers vooruit tot de ‘Kruisdijk’ en de ‘Redan du Gaulois’.

Om 9.30u. viel een Duitse granaat in Leo’s buurt. De scherven doorboorden zijn schedel en Leo stierf bijna onmiddellijk. Tijdens het hevige gevecht van 18 en 19 maart 1918 vielen 230 doden en gewonden.

http://www.collegeveurne.be/archief/projectgesned/baelden.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 19:37    Onderwerp: Reageer met quote

Kroniek van Baarle in de Eerste Wereldoorlog (1918)

18 maart 1918 - “Den Duitsch schoot met gaasch obussen op den secteur van Stuivekenskerke. Het was ’s morgens hevige mist en daar de gaasch er onder. We konden daardoor geen twintig meter ver zien. Rond 6u ’s morgens kwam er een gekwetste naar de post van ’t rood kruis toegeloopen. Deze was niet erg gewond, alleen een stuk obus onder den arm in het lichaam. Hij had ook te zeggen dat er dooden waren in de voorpost. Oogenblikkelijk sprong den moedige Aalmoezenier (E.H. Louis Mertens uit Zondereigen) op en liep in volle haast naar de voorposten. Het gaaschmasker op, doch onderweg moest hij het afdoen of hij kon niet verder. Onderweg kwam hij enkele jongens tegen, dragende een zwaar gewonde, doch liep nog verder. Op post nummer 22 gekomen lag weer een zwaar gewonde en had bijna gedaan met leven doch kon den H. Olie nog ontvangen. Dan liep hij naar een andere post, nummer 30. Daar was het nog erger. Daar lagen drij kameraden dood. Ze waren gansch van obussen uiteen gehakt. Rond 8u kwam den Aalmoezenier terug van de voorposten. Bij dit alles moet ik zeggen dat Mijnheer Den Aalmoezenier zich moedig getoond heeft bij deze zware slag. Aan Hem mag gezegd worden: een ware Priester.” (Uit het dagboek van Fonske Versmissen)

http://www.amaliavansolms.org/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=191:09-kroniek-van-baarle-in-de-eerste-wereldoorlog-1918&catid=90:oorlog&Itemid=118
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 19:39    Onderwerp: Reageer met quote

Het Onze-Lieve-Vrouwhoekje in Diksmuide

GEVECHTEN BIJ DE REIGERSVLIET

In maart 1918 verdedigde de Cavaleriedivisie de sector Oud-Stuivekenskerke: een stuk van twee kilometer aan de spoorweg, met daarvóór twee grote wachtposten ten oosten van de Reigersvliet. In het noorden Reigersvliet, in het zuiden Oud-Stuivekenskerke.

In de morgen van 6 maart 1918 werden beide grote wachtposten beschoten en daarna aangevallen. Bij de Reigersvliet moesten de verdedigers wijken maar de aangekomen versterking kon de verloren posten heroveren. Bij Oud-Stuivekenskerke konden de mitrailleurs van het Tweede Bataljon Karabiniers-Wielrijders de Duitse aanval breken.

In de morgen van 18 maart 1918 kwam een nieuwe dubbele aanval. Bij Reigersvliet konden de verdedigers standhouden, een tegenaanval door het Vijfde Regiment Lansiers kon de grote wachtpost ontzetten. Bij Oud-Stuivekenskerke moest de opgestelde compagnie van het Eerste Bataljon karabiniers-Wielrijders wijken tot aan de post bij De Smis,, een andere compagnie van hetzelfde bataljon kon tegen de middag de verloren posten heroveren.

http://toerisme.diksmuide.be/O.-L.-Vrouwhoekje/default.aspx?id=1322

Vierde Slag om Ieper

Enkele weken later, op 18 maart 1918, begint de raid op Diksmuide.'s Morgens vroeg, rond 03:00 uur, zijn de Duitsers klaar voor de aanval. 45 minuten later openen ze het vuur en schieten ze tot 05:00 uur gasgranaten naar de overzijde. Om 03:50 uur wordt er bij de geallieerden gasalarm geslagen en beschieten ze tot 07:00 uur de Duitse stellingen. Duitse kanonnen en mortieren vuren vanaf 05:40 uur op de geallieerden en even later, om 05:52 uur, beginnen ze ook met machinegeweren te schieten. De Duitse aanvalscolonne maakt zich klaar, het mortiervuur wordt naar voren gelegd, en de Duitsers rukken op. Ze steken de IJzer over onder constante beschietingen van de geallieerden.

Écht helemaal lezen!! http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Vierde_Slag_om_Ieper
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 19:43    Onderwerp: Reageer met quote

Ernst Udet

Op 18 maart 1918 werd Udet's Jasta 37 verplaatst naar Le Cateau, terug op Franse bodem. Inmiddels werden alle Jasta's onder commando gesteld van een Jagdgeschwader. Op 24 maart werd Udet door von Richthofen het commando gegeven over Jasta 11 dat ondergebracht was bij Jagdgeschwader I van de Rode Baron. Op 27 maart 1918 schoot hij een Sopwith Camel, zijn 23e en voorlopig laatste overwinning. Hij werd wegens ernstig oorpijnen opgenomen in een ziekenhuis. Daar ontmoette hij een aardige verpleegster "Lo" met wie hij later trouwde. Sindsdien liet hij haar naam op de romp van zijn Albatros DIII schilderen en op al zijn latere vliegtuigen. Op 9 april werd hem de "Blue Max" uitgereikt.

http://home.wanadoo.nl/jrm.rensen/wwar1/udet/eudet-n.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2010 19:49    Onderwerp: Reageer met quote

Nederlander in Amerikaanse Dienst

Na de oorlog ging de 2e Infanterie Divisie tijdelijk naar Duitsland, waar Louis Van Iersel op 18 maart 1919 uit handen van de beroemde Amerikaanse bevelhebber John. J. Pershing, namens de Amerikaanse president en het Congres, de ‘Medal of Honor’ ontving. In totaal werden er 135 militairen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in het Amerikaanse leger hadden gediend geridderd met de ‘Medal of Honor’. Het was vrij uitzonderlijk dat een vreemdeling deze onderscheiding kreeg. Op 25 september 1919 verkreeg hij het Amerikaans staatsburgerschap. Voor vreemdelingen die in het Amerikaanse leger hadden gediend, ging het verkrijgen van het Amerikaans staatsburgerschap eenvoudiger en sneller.

Mooi artikeltje op http://www.ssew.nl/nederlander-amerikaanse-dienst
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15276
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 17 Mrt 2011 18:59    Onderwerp: Reageer met quote

Een Nederlandse held in Albanië
HENK STRABBING − 21/04/97

Nu niet, zegt Kok, maar in 1914 gingen we wel degelijk naar Albanië. Twintig Nederlandse officieren traden bij Koninklijk Besluit 'voor den tijd van drie jaren in Albaneeschen dienst' om een gendarmerie te recruteren en op te leiden....

Zelfs een Hongaarse ritmeester solliciteert: '...bin vollkommen gesund, 38 Jahre alt, römisch-katholisch, verheiratet, habe einen 15 J. Sohn...' Hij heeft nog méér te bieden, beheerst Duits, Hongaars, Sloveens plus 'ein wenig' Russisch en Frans.

De Hongaar wil huurling worden. Maar het ministerie van Oorlog in Den Haag is onverbiddelijk: buitenlanders, hoe kundig ook, komen niet in aanmerking. Het is een Nederlandse zaak. Bij veel legeronderdelen arriveren brieven met als aanhef: 'Ik heb de eer UHoogedelgestrenge te verzoeken mij met spoed te doen toekomen eene opgave van een of meer onderofficieren, die geschikt en genegen zijn om voor den tijd van 2 jaren over te gaan in Albaneesche dienst.' Later wordt het dienstverband opgerekt tot drie jaar.

Het is 1914. Europa staat aan de vooravond van een strijd, massaler en bloediger dan ooit en die daarom Eerste Wereldoorlog zal heten.

Maar de eerste tekenen zijn er al. De Balkan-oorlogen van 1912 en 1913 zijn schermutselingen om de 'Europese erfenis' van het Ottomaanse Rijk en de Turken raken bij het Verdrag van Londen (30 mei 1913) alle Europees territoir kwijt, op een stukje bij Constantinopel (Istanboel) na.

Midden in die Balkantroebelen proclameert het kleine Albanië zich zelfstandig. De grote mogendheden staan er welwillend tegenover, maar zien ook de problemen: het landje kent stammenstrijd en bloedwraak. Een Internationale Controlecommissie zoekt daarom een koning van buiten. De keus valt op de Duitse prins Wilhelm von Wied, geen onbekende in Nederland. Voor de geboorte van prinses Juliana (1909) was deze Wied nota bene de Nederlandse troonpretendent. Het is dus niet zo vreemd dat de controlecommissie in Den Haag terecht komt nu er een 'Albanese gendarmerie' moet worden opgericht.

Twee Nederlandse officieren worden vooruitgestuurd. In november 1913 landen kolonel Willem de Veer - de beoogde commandant van de nieuwe gendarmerie - en majoor Lodewijk Thomson in Valona (het huidige Vlore). Ze gaan niet over één nacht ijs. Op 15 februari 1914 voltooien zij een 150 pagina's tellend, bijna wetenschappelijk aandoend rapport waarvan het eerste gebonden exemplaar voor koningin Wilhelmina is en het tweede voor prins Hendrik.

Het staat vol met nuttige wenken voor de voorlopig twintig vrijwilligers die in Nederland geworven worden: 'Een Zeiss- of Görz-kijker is onmisbaar; een niet te zware revolver van voldoende stopkracht (dus geen automatische pistolen); één sabel is ruim voldoende, daar zij alleen bij plechtige gelegenheid gedragen wordt. Veldflesch, kompas, signaalhoorntje.' Absolute voorwaarde: zo snel mogelijk Albanees leren.

Op 28 februari komen de eerste Nederlandse militairen aan vanuit Brindisi, flink zeeziek. De Veer noteert: 'Het is een kranig stel officieren en toen wij - Thomson en ik - hen 's avonds in een Italiaans hotel te gast hadden, maakten zij in hun nette uniformen op al de aanwezigen een bijzonder gunstigen indruk.' Het kranige stel is op alles voorbereid; de meesten hebben een smoking mee.

De nieuwe gendarmerie moet worden gerecruteerd, maar 'de berichten uit het Zuiden zijn zeer alarmerend. Gisteren werd ons toegezonden eene proclamatie van een zekere SPIROMILLO, waarin hij de aldaar wonende Grieken aanspoort zich niet te buigen onder het Turksch-Albaneesche juk. Het ziet er fraai uit. Ik weet nog niet wat de de controlecommissie met dit bericht gedaan heeft, waarschijnlijk overgeseind aan de mogendheden en aan deze de beslissing gelaten.'

Verderop signaleert De Veer: 'En alles wat nu onder de ogen zal moeten worden gezien is, naar mijn bescheiden meening, de schuld van de grootmachten die onderling niet altijd eensgezind zijn en daardoor ook weinig doortastende maatregelen nemen.' Deze passage zou in 1997 geschreven kunnen zijn.

De nieuwe koning durft pas in maart 1914 naar Albanië wanneer de stroom dreigbrieven aan zijn adres opdroogt.

De verhouding tussen De Veer en zijn ondergeschikte Thomson is van meet af aan moeizaam. Bij Koninklijk Besluit van 20 januari 1914 zijn zij in Albanese dienst overgegaan. Beiden worden gepromoveerd.

Lodewijk Thomson is in Nederland een bekend man. Van 1905 tot 1913 was hij lid van de Tweede Kamer voor de Liberale Unie en zat ook enige tijd in de Haagse gemeenteraad. Hij maakte zich sterk voor een meer gedemocratiseerd leger. Hij heeft in Atjeh de Militaire Willemsorde gekregen, maar verzette zich later tegen Van Heutsz' moordpartijen. Hij heeft nog méér van de wereld gezien, als militair attaché tijdens de Boerenoorlog.

Voor de missie in Albanië is juist hij geschikt, omdat hij tijdens de eerdere Balkan-oorlogen, alweer als attaché, uitvoerig over diverse acties van het Griekse leger heeft gerapporteerd.

Zijn meerdere Willem de Veer is daarentegen een doorsnee carrière-officier, bijna tien jaar ouder dan Thomson en niet meer zo flexibel. 'Men zoude wenschen twintig jaar jonger te zijn', schrijft hij openhartig.

Dat botst. Maar de generaal is op 18 maart 1914 nog vergevingsgezind wanneer de nieuwe koning op zijn voorstel Thomson tot regeringscommissaris met onbeperkte volmacht voor het zuiden benoemt: 'Ik geloof dat de pacificatie van de Epirus aan geen betere handen kan worden toevertrouwd en hoop van harte dat Th. het welverdiende succes zal kunnen bereiken. Ik heb met Th. wel eens verschil gehad, daaruit voortkomende, dat hij soms wat al te veel de lakens wil uitgeven, maar dat neemt niet weg, dat ik zijne groote gaven, zijne energie en werkkracht hoog weet te waardeeren.'

Maar voor Thomson is de behoudende generaal een sta-in-de-weg. De andere Nederlandse officieren kiezen duidelijk partij voor hun populaire overste. Er vallen herhaaldelijk harde woorden. Begin juni noteert De Veer: 'Ik heb heel wat met den Majoor Thomson door zijn brutaal en ongepast optreden moeten doorstaan en om de zaak zelve niet te schaden, heb ik mij heel wat moeten laten aanleunen. Dat ik nog niet zenuwziek ben geworden is werkelijk zijn schuld niet en wanneer het al te bar werd en het tot eene uitbarsting tusschen ons kwam, dan was eene huilbui zijnerzijds gewoonlijk het gevolg en dacht ik: ''ach, hij is een Streber maar au fond goed'' en dan gaf ik hem weer de hand zeggend: ''Laten wij elkaar toch het leven hier niet moeilijker maken dan het al is; wij hebben elkaar noodig en wij moeten onder alle omstandigheden op elkaar kunnen rekenen'.

Neemt Thomson dan zijn toevlucht tot een lage list? De Nieuwe Courant van 21 mei 1914 beschuldigt generaal De Veer ervan de beslissing van een hoge gezanten-conferentie te negeren die zegt dat in de gendarmerie alle organen die de openbare veiligheid betreffen moeten zijn opgenomen. De Veer heeft minister van Binnenlandse Zaken Essad-pasja toegestaan een eigen politie op te richten. De correspondent zegt dat dit buiten medeweten van de overste Thomson is gebeurd.

De Veer ontsteekt in toorn, want dit is nu juist precies wat hij niet wilde. Maar het besluit is hem door de koning opgedrongen. Erger nog: Thomson wist het al vier dagen eerder, had het zelfs 'geregeld', voor De Veer verzwegen en ook nog eigenmachtig een nieuwe politiechef in Durazzo (Dürres) benoemd. Generaal de Veer voorziet: 'Hierdoor dus zullen Nederlandsche officieren vermoedelijk in een burgeroorlog gemoeid worden', en juist dat dient tegen elke prijs voorkomen te worden. Even later wordt Thomson Directeur de la force armée. Hij is dan in feite minister van Oorlog en De Veer onmiskenbaar voorbij gestreefd.

De Veer is er daarom van overtuigd dat Thomson zelf de kwade genius achter het infame stuk in de Nieuwe Courant is en wil van de overste 'op eerewoord' horen dat dit niet het geval is. Thomson weigert dat erewoord te geven.

Op 6 juni eist De Veer in een brandbrief dat de Nederlandse minister van Oorlog Thomson terugroept, wat op zich zonderling is want de Nederlandse officieren zijn immers in Albanese dienst. Tegelijkertijd vraagt De Veer aan de Albanese vorst 'mij een verlof van zes weken dan wel één maand' toe te staan. Dat krijgt hij en schrijft naar den Haag: 'Ik heb mij na de verkregen toestemming direct naar Valona begeven, alwaar ik aan het rustige zeestrand mij eenigermate hoop te kunnen herstellen'.

Dan breken er rond Durazzo vijandelijkheden uit. Thomson sneuvelt op 15 juni. De Veer is er niet bij, want herstellende aan het strand.

Thomsons dood maakt diepe indruk in het vaderland. Koningin Wilhelmina herdenkt: 'Sedert die droeve mare tot ons kwam, trilt in ons de snaar van vaderlandsliefde, Nederlandsche harten kloppen sneller, volk en leger, wij allen gevoelen ons op een gansch bijzondere wijze één in rechtmatigen trots op den zoon van onzen stam die in den vreemde getoond heeft wat oud-vaderlandsche plichtsbetrachting en moed beteekenen, op zijne krijgsmakkers in Albanië die eene schoone taak op de schouders namen in dienst der beschaving.'

Twee weken later valt het schot in Sarajevo dat de Eerste Wereldoorlog uitlokt. De Nederlands/Albanese officieren gaan naar huis en worden teruggeplaatst bij hun oude onderdelen. Nederland mobiliseert.

Thomson krijgt zijn standbeeld, in Den Haag, op het Thomsonplein. Kapitein Jan Fabius schrijft herinneringen: Met Thomson in Albanië. Het is één grote lofzang op de betreurde overste.

Generaal-majoor De Veer wordt er terloops even in genoemd.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/501076/1997/04/21/Een-Nederlandse-held-in-Albanie.dhtml
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group