Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

De piano van Bregy

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Kunst Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Lingekopf
Bismarck


Geregistreerd op: 19-10-2006
Berichten: 15981
Woonplaats: Binnen de Atlantikwall en 135 km van het WO1-front

BerichtGeplaatst: 15 Feb 2014 18:08    Onderwerp: De piano van Bregy Reageer met quote

Onderstaande aquarel werd geplaatst in l'Illustration:

Le piano mécanique de la bataille de la Marne (11 sep 1914)

en het bijbehorende verhaal van de maker, Georges Bruyer:
"De piano van Brégy

Sinds bijna 4 dagen hoorden we het kanongebulder en ondergingen we de vuurdoop. En we liepen... in de schemering liepen we nog steeds, de ogen recht vooruit, de spieren gebroken, maar de tanden resoluut opeengeklemd..
Na vier dagen wisten we wat de dood betekende, maar we wisten ook dat we in Frankrijk waren, en dat de anderen, de vijanden, daar ook waren.
“Het is wij en de anderen..... wij en de anderen..... wij en de anderen.....” Tijdens de oversteek van de vlakte, die oneindig leek, hield ik niet op deze zin te herkauwen. Hij regelde het ritme van mijn stappen, hield me gaande en gaf me telkens nieuwe energie.

De avond viel snel. Dorpen verlichtten de horizon. De smerige lucht van de dood die opsteeg uit de stapels gedode dieren en mensen omspoelde ons.
We bleven doorlopen. De kanonnen bulderden niet langer. Maar kijk, uit de stilte leek een bijzonder geluid op te rijzen, bijna onhoorbaar, maar tegelijk doordringend en onbestemd. Maar waar kwam het vandaan? Van dichtbij of veraf? Uit de aarde, de horizon of de lucht? Vreemd....

We liepen de hele tijd door... en spoedig vingen onze blikken groepen op van vage schaduwen die bewogen. Daarna zagen we bundels opgestelde geweren. Een bataillon jagers lag daar in rust, en uit hun rangen leken die vreemde geluiden op te stijgen.
Er is geen twijfel meer mogelijk, het is een piano die speelt. En wat speelt hij? Een gewoon walsje, een van de walsen van bals uit de buitenwijken, geliefd bij sentimentele harten en stadsmeisjes en die in de tragische enormiteit van deze helse vlakte een onuitsprekelijk karakter aanneemt.

Plotseling stopt de muziek; en het muziekapparaat dat niets anders is dan een automatische piano vervolgt na dit droevige walsje plotseling met een doldwaze polka, de meest springerige, een polka uit de oude tijd. Ik sluit mijn ogen en ik denk in een ver verleden te kijken dat rondom mij heen wentelt. Maar in de troepen ontstaat een plotselinge beweging. Er klinkt gelach, armen worden uitgestoken, er ontstaan paren, en er ontstaat een vrolijk bal....
Wat mij aangaat, ik moet erom schaterlachen. Het is een onuitblusbare en nerveuze lach.
Nee! Deze platvloersheid op deze vlakte van massaslachting! Dit fantastische bal in deze door bloed bespatte schemering van dood en brand, terwijl voor het opperste gebaar van Joffre de enorme horde barbaren die op weg waren naar Parijs zich in wanorde terugtrekken! Nee, werkelijk, dit is te gek. Ik draai me dijenkletsend om.

Maar aan elk plezier komt een einde. We moeten onze ransel weer aangespen en op weg, de nacht in: ... wij en de anderen..

Sinds deze dag zullen heel wat regimenten langs deze arme automatische piano zijn getrokken, die afgedankt als een wrak in deze sinistere vlakte staat en die ook ongetwijfeld de Moffen heeft laten dansen terwijl ze dachten dat ze als vanouds op Parijs af konden gaan voordat Joffre “halt!” riep. Ziehier de geschiedenis van de piano van Brégy, die ik met enkele penseelstreken zal vastleggen... als ik de tijd ervoor heb. Bovendien, lieve ouders, zal ik U binnenkort weer in de armen sluiten. De nacht valt. We gaan onder de wol..."

Georges Bruyer, 11 september 1914
_________________
"Setzen wir Deutschland, so zu sagen, in den Sattel! Reiten wird es schon können..... "
"Wer den Daumen auf dem Beutel hat, der hat die Macht."

Otto von Bismarck, 1869
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7206
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 15 Feb 2014 18:13    Onderwerp: Reageer met quote

Ha, fantastisch verhaal, Linge!

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Kunst Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group