Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Vlammen en gas,de Livens projector

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Techniek, wapens en uitrusting Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 04 Dec 2010 20:06    Onderwerp: Vlammen en gas,de Livens projector Reageer met quote

Vlammen en Gas




LIVENS PROJECTOR - 1915-1918.
Misschien de vreemdste mortier ontsproten gedurende de “Grote oorlog “ was waarschijnlijk de Livens projector. Deze mortier was eigenlijk ontworpen als antwoord op de Duitse vlammenwerpers .Livens , kapitein bij de Royal Engineers ,was CO ( commanding officer) van de speciale compagnie die een wapen moest uitvinden , die het Duitse wapen kon overtreffen en in staat moest zijn de Duitse machinegeweren uit te schakelen .Het eerste probleem was de afstand tussen de vijandelijke linies . Daar de Engelse vlammenwerpers slechts een bereik hadden van + - 110 yards ( nauwelijks 105 meter ) besloot Livens een ander wapen te ontwerpen.Hij kwam op het idee om een simpele loopgraafmortier te fabriceren die ontvlambare projectielen kon lanceren over grotere afstanden.Deze mortier was zeer simpel van ontwerp, zo simpel zelf dat het logisch onmogelijk leek .Niettemin lag berekende redenering in de kern ervan .De ontvlambare olie voor de vlammenwerpers werden bewaard in vaten van 12- gallons ( 54.4 liter) , gemaakt van 1/16 inch gewalst staal .Deze waren ongeveer 12 inch (30,5 cm) in diameter en 20 inch (51 cm ) lang .Met de top van deze olievaten af te nemen had men een simpele mortier.De druk die ontstond bij het afvuren van de mortier zou echter de mortierloop doen barsten.Livens besliste toen maar om de mortier in te graven onder een hoek van 45° .De projectielen voor deze ongebruikelijke mortier waren even ongewoon , ze waren gemaakt uit 3 gallon (13,62 liter) olievaten in gebruik bij het Army service corps en hadden een lengte van 12 inch(30,4 cm).Het probleem was echter dat deze vaten aan onder en bovenzijde waren gesoldeerd en daardoor niet drukbestendig waren .Livens dacht dat de voortstuwingskracht kon worden opgevangen door een houten stop geplaatst tussen het projectiel en de afvuurlading .Hij gebruikte daarvoor houten stoppen die ongeveer 1 inch (25,4 mm ) kleiner waren dan de diameter van de mortierloop.Deze zouden de impact bij het afvuren grotendeels opvangen en zo het barsten van de projectielen vermijden.Livens had nu alle componenten,behalve het onstekingsmechanisme, en de afvuurlading, die elektrisch werd ontstoken


1. Een kleine lading van enkele ounces zwart kruit werd onder de houten stop geplaatst en het projectiel , geladen met “zeer ontvlambaar Perzisch distillaat “ , werd erop geplaatst .Het ontstekingsmechanisme waren kanalen met olieachtige vulling die ontstoken werden door de vlammen bij het afvuren.Testen met het wapen toonden aan dat het projectiel 200 yards(182,88) meter ver vloog en pas na het landen openbarstte en ontvlamde door zijn ontsteker.Het wapen was , mits enkele aanpassingen , heel effectief..Livens besliste dat het beter zou zijn om de afvuurladingen in waterdichte verpakkingen te plaatsen en experimenteerde met het gewicht van de afvuurladingen. In minder dan een week had Livens het idee omgezet in een bruikbaar wapen .De mortier was niet alleen simpel in gebruik , maar ook kon de mortier en zijn lading door één man gedragen worden .Tijdens de eerste testen werden 100 ladingen afgevuurd en Livens beschreef de resultaten als “zeer indrukwekkend “ en een grote oppervlakte werd bestreken met brandende olie .Later werd het wapen gedemonstreerd aan de Engelse Koning tijdens zijn bezoek aan Frankrijk

.De “oil can mortar “ werd voor het eerst ingezet bij de aanval op machinegeweerposten in La Boiselle op de nacht van 25 juli 1916 toen de Australiërs Poziéres aanvielen.
Om 11 Pm op de vorige dag kreeg Livens de tijd om de vijandelijke linies te verkennen .Hij ontdekte 2 zwaar verdedigde punten , welke verbonden waren met cirkelvormige loopgraven die aansloten met nog meer loopgraven.Deze punten waren uitgerust met machinegeweren die een uitstekend schootsveld hadden over het “niemandsland , dewelke de infanterie moest oversteken.De ontdekking van een ander Duits verdedegingspunt , op het laatste moment van de verkenning , had tot gevolg dat de 120 “oil can mortars “ in 3 batterijen moest verdeeld worden , aangezien er geen tijd overbleef om extra mortieren aan te voeren , daar deze zich 20( 32 km) mijl achter de linies opgestapeld waren.Het materiaal werd zo dicht mogelijk aangevoerd per Lorry , zolang het mogelijk was zonder ontdekt te worden bij zonsopgang.De sectie aangevoerd door Livens moest nog 200yards(182,88 mts) open terrein oversteken die onder Duits artillerievuur lag en telkens vuurde wanneer er Britse beweging werd waargenomen,het daglicht liet niet toe om deze zone te overschrijden voor 06.00 Pm.Dit werd nog gecompliceerder daar het Brits bombardement zou starten op 08h30 Pm.Om vriendelijk vuur te vermijden en het onvermijdelijke Duitse tegenvuur, moest de installatie van de batterijen voltooid zijn, zo dicht mogelijk bij de Duitse linies en de dragers terugkeren voor het bombardement begon. Jammer genoeg bestond de groep uit ongetrainde mannen die nooit in de loopgraven waren geweest en arriveerden in de gevarenzone juist op het moment dat de beschieting begon. Niet tegenstaande een onbekende groep van 4 man voor hun ogen werd opgeblazen, slaagden ze erin om het meeste materiaal ter plaatse te brengen al werd sommige materiaal 70 yards(64 mts) achtergelaten en deze waren moeilijk terug te vinden in het donker. Livens en zijn team moesten 80 mortieren installeren en laden, daarvan was het moeilijkste het plaatsen van de 80 ontstekers in de kruitladingen zodat alle 80 mortieren ter gelijkertijd konden afgevuurd worden. Ze werden geïnstalleerd praktisch naast elkaar in de parados van een oud stuk Duitse verbindingsloopgraaf en moesten klaar zijn om afgevuurd te worden om 12h30 pm, H-uur van de aanval. Alles was klaar in 10 minuten voor de aanval, en iedereen die niet nodig was voor het afvuren begaf zich in veiligheid om klaar te zijn voor het onvermijdelijke Duitse tegenvuur, eens de flitsen van het mortiervuur werden waargenomen. Op 12h30 Pm werd er afgevuurd en de exploderende vaten maakten een” mooie plas van vuur” over al de Duitse machinegeweerposten.

De machinegeweren losten geen schot. Binnen de volgende 3 minuten, belande een hevig artillerievuur op de mortierpositie en de situatie werd vrij ongezellig.De volgende morgen bleek dat alle mortieren door het vijandelijk vuur vernietigd waren .Maar het belangrijkste was dat alle mortieren perfect hadden gewerkt .Zelfs wanneer een mortierloop barste werd zijn projectiel uitgeworpen en belande zelfs verder dan de geplande afstand.Latere experimenten toonden aan dat zelfs wanneer een loop scheurde het projectiel minstens nog 2/3 van de afstand overbrugde.Om veiligheidsredenen ontwierp Livens een ontsteker die niet op scherp werd gesteld voordat het projectiel een minimum afstand had afgelegd ,zodanig dat het projectiel niet explodeerde als het te kort viel.Niet tevreden over zijn ontwerp ,ging Livens door met het verbeteren van zijn mortier en zijn projectiel, en deze werd het volgende ontwerp.Tegen deze tijd werden de mortieren aangeduid als “ oil drums” en “portable cans for carrying oil up trenches “ dewelke later werd afgekort tot “portable cans “.Om redenen van geheimhouding werden deze namen behouden,maar al spoedig werd het wapen bekend als “Livens drum”.Nog voor de eerste inzet had Livens , op verzoek van Generaal Haig zelf, de plannen gezonden en kopieën ervan gingen naar het Trench warfare supply department, met de vraag om bruikbare “drums”.Wat later aankwam was niet bepaald wat hij verwacht had.De mortiervaten waren 4 voet(1,20 mts) lang maar slechts 9.5 inches in(24,13 cm)diameter ,en hadden geen “top” terwijl de “bomb cans” elk een afgescheiden ruimte hadden welke , vreemd genoeg enkel een Mills granaat bevatte.Deze was verondersteld een “aanzetlading van petroleum “ te hebben.Het tweede model van de mortier had een bereik van 350 yards(320 mts) met een projectiel dat 60 lbs(27, 21 kg) woog in gevulde toestand.Het ledige projectiel woog 18 lbs(8,16 k) en had dus een ladingscapaciteit van1op3. Zoals Livens het verwoorde “buitengewoon economisch”.De mortier en zijn bom waren waarschijnlijk het meest “kosten – effectief” wapen van de ganse oorlog.De “oil can mortar “ werd met groot succes ingezet tijdens de aanval op de hoogten van Mesen in Juni 1917.Er werd gerapporteerd dat een “zee van vuur “ werd geschapen door een salvo van 100 Livens brandstichtende bommen,en de term “kokende olie “ werd gebruikt.Door het succes van de “brandverwekkende mortier “ werd het idee verlegd naar een gasvulling ipv een brandstichtende .Dit leidde vervolgens tot de “ Livens Projector” , een ongelooflijk krachtig gaswapen en ontegensprekelijk het meest effectieve van de ganse oorlog.De Duitsers waren de eerste om gas en vlammenwerpers in te zetten , beide in 1915.De geschiedenis van het Britse antwoord op beide wapens is ontegensprekelijk met Livens verbonden , niettegenstaande “vlammenprojectors” (zoals vlammen werpers werden genoemd) en gas verspreidende apparaten niet hetzelfde waren.Niettegenstaande is het door Livens dat de vlammenwerper via de “oil can mortar” naar de Livens projector evolueerde.
De geschiedenis van oorlogvoering met gas in WW1 mag dan ook in jaartermijnen zeer kort zijn , maar de complexiteit ervan is een uitgebreid onderwerp dat hier enkel beperkt kan worden tot dit wapen.We focussen ons dus op Livens , dewelke een drijvende kracht was in het ontwerpen van zowel gaswapens als vlammenprojectors .De Duitsers gebruikten vlammenwerpers tegen de Britten voor het eerst op einde Juli 1915 bij t’Hooge tijdens de Tweede Slag om Ieper .Kapitein Hitchcock van de Leinsters beschreef de “ vloeibare vuur aanval”als zeer demoraliserend en werd uitgevoerd door “een aantal mannen die op hun rug een apparaat droegen dat geleek op een aardappelsproeier met een slang .Vanuit dit apparaat spoot een brandende vloeistof dewelke een afstand van ongeveer (bij schatting ) 30 à 50 yards (27à45mtr) overbrugde.Niettegenstaande de verassing en de terreur die dit wapen verspreide onder de verdedigers,vielen er weinig slachtoffers door brandwonden.De vlammenwerper werd door 2 manschappen bediend , èèn die de tanks droeg en één die de slang richtte.De Leinsters kregen instructies “te vuren op degenen die vlammenwerper droeg , omdat deze een goed doelwit vormde” De vloeistoftank van tenminste 1 onfortuinlijke Duitser werd tijdens de aanval getroffen en die veranderde in enorme vuurbal.Vooraleer de operationele inzet tegen de Britten werden er al vlammenwerpers ingezet tegen de Fransen op het Oostelijke front.De Fransen kregen vlammenwerpers in handen en deze werden getoond aan zowel de Franse als de Britse troepen.In Maart 1915 kregen de Royal Welch Fusiliers zo een demonstratie.Het was geen onverdeeld succes aangezien een “vroegtijdige ontvlamming de aanwezige stafofficieren een beetje verbrande “, dit tot groot jolijt van de aanwezige infanterie .James Jack was getuige van een andere demonstratie in September 1916 en was van de opinie dat dergelijke wapens niet geschikt waren in een loopgraven oorlog ,een gedachte die nog door vele werd gedeeld .Hij had een punt .De vlammenwerpers die werden gebruikt gedurende WW1 waren moeilijk draagbaar en de brandstof ,een mengeling van zware en lichte brandstof aangedreven door nitrogeengas of perslucht zonder zuurstof waren niet veilig , zeker als er nog sporen van zuurstof in de aandrijfstof zat .Het was in de jaren 1940 met een dikkere vloeistof , napalm genoemd ,een derivaat van “ naphtenic” ( aspfalthtolie)en palmitic acid (palmitylzuur , vandaar de naam NAPALM ,dewelke die een vloeistof gaf die een gel vormde die gemakkelijker te verspreiden was en die minder kans gaf om terug te slaan naar het wapen zelf , waardoor het wapen werkelijk bruikbaar werd.Meer zelfs , de ongedikte olie gebruikt in WW 1 had de neiging om op te branden voor het zijn doel bereikte zodat weinig van de vloeistof contact ermee maakte .Napalm maakte een einde aan deze “PROBLEMEN???”.Het gebruik door de Duitsers bij Hooge van vlammenwerpers vroeg om een directe reactie , alleen hadden de Britten geen soortgelijke apparaten.Een experimenteel programma werd snel gestart om lange afstand als ook draagbare vlammenwerpers die door één man kon gedragen en bediend worden.Private ondernemingen waren al een stap vooruit.Joseph Menchen , een Amerikaan met ervaring in industriële oliebranders, had Kolonel Jackson benaderd in Februari 1915 bewerend dat hij een vlammenwerper kon bouwen ook al had geen ervaring ermee er waarschijnlijk weinig verschil was tussen een oliebrander en vlammenwerpers. Jackson, fel gedreven om nieuwe banen van ontwikkeling , vroeg hem 2 toestellen te ontwerpen , èèn voor de korte en èèn voor de lange afstand.Het korte afstandsmodel (draagbaar) was klaar voor testen in April en hoewel het goed presteerde met een respectabele , zelfs met een uitstekende afstand van ongeveer 20 yards (18,28 mts) werd het toestel verworpen.Het lange afstandsmodel bestond uit 4 cilindrische brandstoftanks verenigd tot een enkele ontladingsslang met een sproeier en een gelijk aantal cilinders met samengeperste lucht, elke gevoed door een luchtfles.Alhoewel dit testmodel alles had in serie geschakeld, dacht Menchen dat het ook evengoed zou werken als ze in parallel of zelfs radiaal zouden geschakeld zijn

.De brandstof en het voortstuwingsgas werden gelost door kranen die zo afgesteld waren dat de brandstof vrijkwam voor het gas.Het haalde een afstand van ongeveer 100 yards (91,44 mts),maar het was te gecompliceerd om van bruikbare waarde te zijn in de loopgraven ,in dewelke Mencen,de ervaring van Livens” niet deelde.Menchen ,zoals veel uitvinders had voldoende vertrouwen in zijn toestellen om te geloven dat het waard was om 4 patent aanvragen in te dienen op het einde van 1915.hij kreeg opéénvolgend 3 patenten , 2revan gecombineerd op latere datum (14, 715/15 had betrekking op de vlammenwerper als geheel, 14,716/15 op het kleppensysteem,en 16,062/15)op de sproeier en het ontstekingssysteem.Intussentijd , had een Franse firma ,Hersent genaamd ook een vlammenwerper ontwikkeld welke het onderwerp werd van 2 Britse patenten.De aanvraag ingediend op 27 Maart 1915 ,betreffende het vlammenwerperapparaat ,kreeg patent nr. 7,524/15 terwijl de tweede aanvraag voor het ontstekingssysteem het patent nr. 15,58/15 kreeg.Het Hersent toestel was simpeler dan Menchen’s.Kapitein Vincent ,die behoorde tot het team om Britse vlammenwerpers te ontwikkelen voor het “Trench Warfare Departmement “ (het departement voor loopgravenoorlog ), leende sommige onderdelen van Hersent toestel,en geassisteerd door Kapitein Hay bracht hij een “knapsack”(rugzak) model uit dat een bereik had van ongeveer 35 yards(32 mts).Vincent demonstreerde het op Wembley (hopelijk niet op het tennisveld) op 15 December 1915 .De test viel goed mee maar het toestel had maar een brandstoflading van 6.5 gallons (27,65 liter) dewelke slechts 17-18 seconden vuurde.Het apparaat was geen lichtgewicht ,80-85 pond (36à38,5 kg)maar gelukkig voor de bediener was het wel goed verdeeld als last.

Er waren echter grote twijfels over een èènmans vlammenwerper .General Head Quarters ( Generaal Hoofdkwartier ) geloofde niet dat het geschikt was voor gebruik in de toestanden aan het Franse front.(de ervaring van de meeste stafofficieren in de loopgraven beperkte zich ,tot mijn weten,in het ontcijferen van berichten en het observeren van het slagveld ,buiten het bereik van de vijandelijke artillerie,alhoewel mijn grootste respect uitgaat naar de officieren en hogere officieren die samen met hun troepen op het slagveld vochten en sneuvelden en waarbij velen onderscheidingen behaalden tot en met het Victoria Cross.

Deze laatste opmerkingen zijn enkel door mijzelf geopperd en maken GEEN DEEL UIT VAN DE VERTALING VAN DIT ARTIKEL.En laat me eerlijk zijn, zonder goed functionerende staf is een leger ook maar een blinde hulk.Om voort te gaan werd er voorgesteld dat als de “rugzak vlammenwerper”zou worden gebruikt , de brandstof op de grond zou worden gesproeid en ontstoken worden met een brandstichtend middel i.p.v ontsteking via de sproeier.Dit vreemde en onrealistisch idee kwam voort uit het onwezenlijke gedacht dat als de bediener neergeschoten zou worden door de vijand, de vlammen zouden terug slaan op de eigen troepen, alhoewel het versproeien van de brandstof zonder getroffen te worden door sluipschutters wel obscuur was.Vreemd genoeg ,werd het idee dat vlammenwerpers kon gebruikt worden om zoals in WW 2 “pillboxes” of “blockhouses” (betonnen versterkingen meestal uitgerust met kanonnen , machinegeweren of soldaten en soms zelfs met mortieren , zoals er in Oostende een exemplaar nog bestaat waaruit een 5 cm mortier uit een stalen koepel kon worden afgevuurd (WW2), die behalve een voltreffer , weinig te lijden hadden van vijandelijk vuur )niet in iemands gedachten kwam(alhoewel in alle eerlijkheid werd dit idee slechts wijd verspreid in 1917).Het enkel gebruik voorgesteld was in straatgevechten , een zeer vreemde opvatting aangezien er geen of weinig kans was tot “streetfigthing” in de nabije toekomst.Geen van de “eenmansvlammenwerpers” die werden getest gedurende de oorlog ,meestal tussen 1915 en 1916,werden geschikt bevonden voor gebruik in de loopgravenoorlog.Allen werden verworpen voor legergebruik ,niettegenstaande sommigen in Frankrijk terecht kwamen ,en enkel om afgekeurd te worden door General Head Quarters.Alleen de Marine toonde echt belangstelling en gebruikte de Hay éénmansmodellen gedurende de raid op Zeebrugge in 1918.Op de vlammenwerpertesten,gehouden te Wembley op 15 december ,werden nog 2 types gedemonstreerd ,die omschreven kunnen worden als middelzwaar en zwaar., naar ontwerp van Vincent.Het middelzwaar model met een bereik van 40 tot 60 yards(36,57 tot54,86 mts )en een bediening van 2 man,terwijl het zware of batterij model een achtkoppige bemanning had.Tijdens de duur van de test van de semi-draagbare vlammenwerper, ontplofte eén van de van de samengeperste luchtcilinders en werd de bediener zwaar verbrand en alsook Vincent .De oorzaak van het ongeval was verwezen naar een “afschuiving” van een “rivet” (klinknagel),en de fabrikant van de Duralumin (merknaam) cilinder, Vickers, werd als schuldige beschouwd. Niettemin scheen dit geen invloed gehad te hebben op enige beslissing over de “levensvatbaarheid”van dit wapen.aan het front ???Met een lading van 230 lbs(104.259kg) was het apparaat te zwaar om gedragen te worden en moest het op een speciaal onderstel vervoerd worden.De cilinders hadden een capaciteit van 15 gallons (68,19 lts)welke een ontbrandingstijd van slechts 20 seconden toeliet.Niettegenstaande het ongeval ,werd het verondersteld om simpel en veilig in gebruik te zijn en werd het meer favoriet gezien dan Menchen’s apparaatHet batterijmodel bevatte 4 eenheden ,elk met 20- gallons (90,92 Lr) brandstofcilinders welke elk een vuurstoot van 11 seconden kon produceren.Indien 2 van de cilinders samenwerkten bedroeg de ontvlamming 23 seconden en bij gebruik van de volledige batterij kon een ontlading van 45-50 seconden bereikt worden.De uitrusting werd voorzien met een snel afsluitbare kraan welke kon gebruikt worden om constant vuurballen 80 –85 Yards (73-78 mts) af te vuren , gedurende 3 à 3,5 minuten met een gemiddelde van 4 stoten per cilinder of 16 door de gehele batterij.Door de lengte van de vuurstraal (die bestond uit ongedikte brandstof ) en de windrichting ,de snelheid ervan maakte een groot verschil zowel in afstand als nauwkeurigheid.Na het succesvol afvuren van de projector met een meer dan redelijke afstand, werd er besloten om te proberen de vloeibare straal te ontsteken nadat ze het mondstuk had verlaten om te zien als de afstand.kon worden verlengd.Het was erkend dat het bereik werd beïnvloed door de hoeveelheid brandstof die ontvlamde alvorens het doel te bereiken.Daarom werd de brandstofstraal aangestoken nadat het mondstuk het had uitgespoten, maar de resultaten waren ontgoochelend .Een kleine 40 yards (37 mts) was alles dat kon bereikt worden met deze methode en ze werd algauw niet verder behandeld.Wat nodig was om toe te voegen was verdikte brandstof.Had er iemand aan gedacht , er was een verdikker beschikbaar. Natuurgewonnen rubber .De eigenschap van rubber om olie te verdikken in een gel was niet algemeen bekend in deze tijd , en in elk geval was natuurlijk rubber een strategisch materiaal bestemd voor een variëteit van essentiële oorlogsdoeleinden,niet in het laatst als zoals voertuigbanden en dichtingsringen in artilleriemateriaal.(deze werden in de kulas geplaatst zodat er geen gascompressie verloren ging tijdens het ontsteken van de stuwlading).Het gebruik van rubber zou echter vlammenwerpers getransformeerd hebben van gevaarlijke Heath Robinson apparaten in werkelijke doelmatige wapens.De batterij was een meer formidabel wapen dan de semi-draagbare en de rugzakmodellen , maar het had Eén aanzienlijk nadeel : zijn grote.De batterij woog 2,500 pond (1134 kg) en was 16.5 foot (5,02 mts) lang en 4 ft 6 inch (1,219mts) in breedte.Het zou dus noch gemakkelijk zijn om het in de frontlinie te krijgen, noch om het te verbergen eens het in stelling werd gebracht.,niettegenstaande was het een zelfde toestel dat Livens meenam naar Frankrijk met de bedoeling het te gebruiken tijdens de Somme offensieven.

Lievens hield niet van de tweemans vlammenwerper gedemonstreerd in Wembley op 15 december, het beschouwend als slecht ontworpen en ongeschikt voor loopgraafoorlog.Hij begon aan het ontwerpen van een alternatief dat beter geschikt was voor de omstandigheden in de loopgraven.Hij had reeds zelf zijn eigen experimenten uitgevoerd met een eigen èèmanstoestel van eigen ontwerp.Lievens vorderde de hulp van zijn vader op in de firma Rushton Proctor in Lincoln en ze ontworpen en maakten twee types ,waarin een groot batterij model was inbegrepen.Lievens deed er 6 maanden over. Er scheen permanent verschil in opinie te zijn tussen de onderzoekers ,de Army Counsel (Leger Raadscommissie)en GHQ (General Headquarters = Generale staf ) over het nut van deze wapens .En al was Lievens ontevreden over Vincent’s tweemans apparaat,de Army Counsel was het idee nog aan het overwegen en had meerdere sets gevraagd ,om later slechts van weer van idee te veranderen.Tegen Juni waren de toestellen door Lievens en zijn vader min of meer klaar.”The Large Gallery Flametrower ” (het kind moet een naam hebben) was een monster dewelke een bijzondere gelijkenis vertoonde met een mechanische zeeslang (Nessie?) met een lange cilindrische nek die uitmondde in een smal hoofd waaruit het vuur zou spuiten,grote brandstoftanks en een staart van gascilinders.Het idee was het te begraven in een ondergrondse galerij dicht bij de Duitse loopgraven juist voor een aanval(-geen overbodige luxe gezien zijn omvang ) en de kop door de bedekkende aarde te laten uitkomen en de vijand zo te besproeien met vuur.Zoals Lievens later beschreef , de enige methode om de vuurmond van het wapen dicht genoeg te brengen om de vijand te kunnen bestoken was het in te graven in een mijnschacht , gaande vanaf “onze eerste lijn tot deze van de vijand “,maar mijnschachten kosten dagen tot weken om te graven en 5 yards (4,57 mts) per dag was ongeveer de maximale vooruitgang op een rustig front en in geschikte grond.Daarom , terwijl de Flammenwerfer geschikt was voor zijn doel waarvoor het was ontworpen , had het tijdens de beginfase van een offensief vanuit een oude stelling waar men maandenlang mijnschachten had gebruikt , was het van weinig nut bij het innemen van de vorige vijandelijke stellingen en de gevechten daarrond en het bereiken van het uiteindelijke doel. Het apparaat bestond uit 7 secties van 9 inch buizen in serie verbonden met een sproeikop op het einde van een smalle buis aan het “hoofd” en 12 gascilinders via een reservoirtank aan de “staart”.Het “hoofd”(de sproeikop) kon hydraulisch opgericht worden en was gepantserd , zodat het door de aarde van de galerij kon doordringen .De 9 inch buis was zowel vloeistoftank alsook ontladingsbuis ,daar ze het eerste schot brandstof bevatte dat door de buis gespoten werd door het gas vrijgelaten door een stootklep.De vloeistof werd ontstoken in de sproeikop door gebruik van het gas acetyleen,dewelke spontaan ontvlamde bij contact met lucht.Het acetyleengas werd verkregen door het druppelen van water op calcium carbid .Twee andere ladingen waren voorzien door een serie van 5 tanks bovenop en verbonden met de 9 inch buis .Dat bracht de totale lading op 250 gallons brandstof.Het kleiner model vlammenwerper was een 2 mans apparaat dat 12 gallons brandstof bevatte in een enkele tank, dewelke werd uitgedreven door gas uit een andere tank. Het was echter niet de bedoeling om tijdens de aanval te worden meegedragen en had een bereik van slechts 35 yards ( +_ 32 mts).

In juni 1916 werden 6 “gallery”modellen en 24 semi draagbare modellen , beide ontworpen door Livens,naar Frankrijk gezonden om opgezet te worden voor gebruik in het geplande Somme offensief .Enkel 4 van de grote modellen waren gereed voor inzet en slechts 2 ervan werden succesvol gebruikt,de 2 andere werden door artillievuur uitgeschakeld voor ze in actie konden komen.Op 1 juli, de eerste dag van het Somme offensief , besproeiden de 2 Livens vlammenwerpers de Duitse loopgraven een kwartier voor H- hour (uur van de eigenlijke aanval ) .Ongeveer 40 Duitsers werden gedood en vele anderen waren verschrikt , maar het is twijfelachtig dat dit een belangrijk verschil maakte in het algemeen.Het tweemansmodel vlammenwerpers kwam nog tweemaal in actie gedurende Juli en nogmaals in September terwijl het grote model ook verder werd gebruikt. Buiten enkele inzetten in 1917 en de raid op de haven van Zeebrugge in 1918 waren dit de enige keren dat Britse vlammenwerpers werden gebruikt.Hun bijdrage was verwaarloosbaar. Er bleek ook een haast schreiend tekort aan “brandstof “ te zijn en aanvraag ervoor werd regelmatig voorgelegd aan het War Office.Op 19 Juni 1916 ,zelfs voor Livens toestellen waren getest aan de Somme , beveelde het Army Council dat “Flame projectors” die reeds gevraagd waren (of reeds geleverd ????) moesten gebruikt worden op” iedere mogelijke gelegenheid” tot ze onbruikbaar werden en ze nadien niet zouden vervangen worden.Vlammenwerpers waren niet als effectief genoeg beschouwd om voorrang te krijgen op ander oorlogsmateriaal dat naar Frankrijk werd verscheept, en generaal Haig wilde ze in ieder geval toch niet.Het experiment werd dus voorlopig gestopt.De veel eenvoudiger “oil can mortar”, dewelke was verschenen als noodzaak om een alternatieve methode voor de Duitse loopgraven aan te vallen met brandmiddelen, was een veel effectiever middel dan iedere vlammenwerper.Het succes van deze mortieren leidde tot het idee dat ze konden gebruikt worden als gasbommen om de Duitsers op dezelfde manier te bestoken.Toen de Duitsers voor de eerste maal chloorgas uit 5000 cilinders loslieten op Ieper (Steenstraete) in April 1915 tegen Algerijnse troepen van het Franse leger(geen melding in dit verslag van Marokkaanse , Belgische of Canadese eenheden??)wilde het Britse leger een antwoord op deze nieuwe dreiging .Tegen September was het Britse leger gereed om een eigen gaswolk te lossen tegen de Duitsers bij de slag om Loos.Alhoewel deze en ander gebruik van gaswolken slechts een gelimiteerd effect hadden ,zelfs bij verassingaanvallen,realiseerde men dat er te veel onberekenbare factoren een rol speelden om succes te garanderen.Deze waren meestal gebonden aan de weerfactoren (bijvoorbeeld ,temperatuur,windsnelheid en richting)maar ook de afstand dat het gas moest overbruggen en de hoeveelheid gascilinders in het lanceringgebied.Er waren momenten waar een simpele verandering van windrichting alle planning en tijdtabellen in verwarring brachten.Livens wist dat als gas effectief kon werken het in grotere concentraties moest gebruikt worden dan kon bereikt met gaswolken .Daarentegen was een grotere controle over het gas essentieel Alhoewel artilleriegranaten of mortierbommen aangepast werden om gasladingen te dragen ,was hun effect gelimiteerd en kon de vijand maatregelen nemen om het aantal slachtoffers te beperken.Granaten en bommen konden ,noch voldoende gewicht aan gas , noch een voldoende concentratie procederen op één bepaald doel. Het bracht Livens op het idee als zijn oil can morters inplaats van ontvlambare stoffen een gaslading meenamen , er een mogelijkheid was om een zeer dichte en gerichte gaswolk te lanceren ,als een grote hoeveelheid mortieren tezelfdertijd werden afgevuurd .Hij voerde enkele experimenten uit welke aantoonden dat het idee niet enkel mogelijk maar zelfs potentieel destructiever was dan zijn oliemortieren.De gasprojectoor werd voor het eerst operationeel gebruikt bij de inname van Thiepval in september 1916, gevolgd door een herhaald gebruik bij de verovering van Beaumont Hamel in November.

Deze operaties waren geen volledig gebruik van gasprojectoren maar enkel proeven om het wapen en zijn gevolgen te testen .Deze proeven waren overtuigend genoeg en Generaal Sir Hubert Gough,bevelhebber van het Vijfde Leger en zijn stafchef Generaal Neill Malcolm,gaven L ivens alle samenwerking om zijn wapen op het terrein te verbeteren, zonder dat de vijand er lucht van kreeg,(doordenkertje ?).Beide officieren zagen het potentieel van het wapen en zorgden eervoor dat de projector enkel werd ingezet tegen posities die onmiddellijk door de infanterie kon worden ingenomen.Dit verzekerde dat geen enkele informatie over het nieuwe wapen werd doorgegeven aan de Duitse achterhoede.En inderdaad waren deze voorzorgsmaatregelen zo succesvol dat de Duitsers er geen idee hadden over welk nieuw wapen werd ingezet,tot 1917 ,en zelfs dan wisten ze nog niet hoe het wapen functioneerde .Sommige rapporten die de Duitsers opstelden werden onderschept voor dat ze het Duitse Divisie Hoofdkwartier bereikten.De rapporten die wel doorkwamen deden veronderstellen dat de gaswolken gelost werden op de “gewone manier “ maar op een veel grotere dichtheid.Tijdens de aanval op Thiepval werd ongeveer 1,100 lb(ongeveer 500 kilo ) afgevuurd op een linie van slechts 80 yards(+-90 mts)en dit vormde een “gasmeer” dat de kelders van het geruïneerde Thiepval overspoelde welke was bezet door de Duitse commandant van het Thiepval garnizoen.Hijzelf , tezamen met tenminste 130 andere Duitse soldaten , werden gedood door het gas .( het soort gas is niet vermeld , maar gezien de datum en het effect is waarschijnlijk fosgeengas gebruikt ,nvdr). In het garnizoen van Serre werden 200 Duitsers gedood en de Duitse commandant rapporteerde dat de aanval “van een nieuwe manier was ,van een grote dichtheid en zonder een indicatie van een aanval”.en hij was wanhopig hoe hij zich tegen een volgende aanval kon verdedigen .Hij kreeg een nietszeggend bericht “om de nodige voorzorgsmaatregelen te treffen”maar hij overleed hij voor iets kon uitvoeren.Op de dag na de gasaanval op Beaumont Hamel , nam de infanterie hetgeen dat over was van de stad in bezit ,Livens ontdekte een Duitse diepe “dog-out” (schuilkelder) die zelfs door constant artillerievuur van 12 inch houwitsers (305 mm) onbeschadigd was, maar waar 15 Duitsers ,5 ratten en een kat dood werden aangetroffen.Ze waren gedood terwijl ze probeerden ontsnappen en bewijs werd gevonden dat het in slechts in fracties van seconden gebeurd was.Dit was niet te wijten aan het gebruik van giftiger gas, maar wel aan de hogere concentratie ervan.Deze “dug-out” lag in de baan van een wolk die bijna een ton (1000 kg)gas meedroeg,en het aantal seconden in welke deze mannen gedood werden kon bijna exact gemeten worden doordat de 3 mannen die het verst waren verwijderd van de ingang waardoor het gas binnenstroomde,de hadden om hun gasmasker op te zetten voordat ze overleden,de vierde man had zijn gasmasker half aan en de vijfde hield het tegen zijn gezicht,de zesde had hem uit zijn tas en bij de zevende was de draagtas geopend en om de serie te vervolledigen ,de achtste had zijn hand op de klep terwijl degenen het dichtst bij de ingang zo snel stierven dat het idee om hun gasmasker op te zetten zelfs niet bij hun opkwam.Livens vergeleek de scène als “een cinematische serie foto’s van Duitse gasmaskerdril”.

De goed getrainde Duitse soldaat kon zijn gasmasker opzetten in slechts 6 seconden(in het hedendaagse Belgisch leger rekent men 9 seconden om het gasmasker op te zetten (nvdr)). Blijkbaar was de gasconcentracitie zo hoog dat het normale gasmasker niet voldeed.Wat dit voorval nog opvallender maakte was het feit dat het centrum van de inslagzone (het gebied waar alle projectielen insloegen) zo een 300 yards (275 mts )verder was en de dichtstbijzijnde gasbom op 256 mts bij de ingang was beland.Het hoofddoel van de aanval ,de diepe, tegen zwaar artillerievuur beschermde “dug-outs”,onthulden een nog onthutsender beeld.Toen ze onderzocht werden vond men ongeveer 300 lijken, allen omgekomen door het gas.Dit was de reden waarom de aanvallende infanterie slechts lichte verliezen leed tijdens hun stormloop door het niemandsland (de afstand tussen de eerste lijnen van twee legers)om de Duitse lijnen te bezetten.Eenzelfde aanval op het nabijgelegen Y ravijn was even succesvol.Dit was een verbijsterende toepassing van de projector en zijn gasbom. Nu dat de doeltreffendheid van het wapen bewezen was (dewelke ,niet zoals de eerste ,gemaakt waren door Hartley & Sudgen)werkte Livens verder aan de verbetering ervan.De lasnaden van de eerste drums dewelke het gas bevatten waren acetyleen gelast en waren onderhevig aan corrosie (het roesten, poreus worden of aftakeling van stoffen) door vochtigheid en chloor(chloorgas bestaat uit twee-atoomige moleculen van chloor, de chemische formule CL2, maar sommige chloor atomen blijven onverbonden en deze lossen in water langzaam op en vormen zoutzuur ).Dit had geen probleem gevormd bij onmiddellijk gebruik, maar de drums werden op het terrein gevuld en moesten gestockeerd worden voor later gebruik.De gevulde drums waren niet voorzien van een ontstekingsmechanisme en waren verondersteld bij inslag open te barsten.Dus waren de drums niet zeer sterk en was er een constant gevaar van lekken of scheuren door brute behandeling .Mettertijd bleek het lassen van plaatstaal in 3/16 inch de beste manier om gasdichte drums te maken en deze , zoals de eerste gasdrums ,werden gemaakt door Stewart&Lloyd in hun Coatbridge fabriek nabij Glasgow en in ook in hun fabriek in Birmingham.Tot het einde van de oorlog werden 430000 stuks gemaakt.Het is evident dat de Fransen de Livens projector gebruikten met drums van hetzelfde ontwerp en ook de Italianen stelden voor om ze te gebruiken (Er is wel een verschil tussen deze eerste drums door de Fransen gebruikt.als experimentele munitie en het eind ontwerp) De projectors hadden een slechts een bereik van 350 yards,terwijl de veldslagen bij de Somme bewezen dat deze reikwijdte niet voldeed. .Livens had een meer robuuste buis nodig om de gasdrums te lanceren en hij vond een hoeveelheid afgekeurde Mannesmann buizen in oneven lengtes ,dewelke waren overgebleven na werkzaamheden voor de Admiraliteit , en hij besloot om daarmee te experimenteren .(het Mannesmann proces hield in dat naadloos buismateriaal gemaakt werd uit een metalen staaf door twee excentrische rollen.De rollen draaiden simultaan de staaf metaal en dreven hem over een doornpers).Livens koos voor een 8 inch diameter (203.2 mm ) schachtring(doorsnede van het binnengedeelte van de projector) dewelke tenminste 3 voet(3ft =91,144 cm)lang moest zijn om de minimum lengte tot een verhouding van 1tot 4 te behouden , hetgeen voordien door experimenten was bepaald als essentieel voor het “parallelle gedeelte”van de loop,als de projector zijn lading wilde afvuren tot op een redelijke afstand .Het maximum gewicht van de projector moest beperkt worden tot 100 lbs(45,359 kg) ,wat werd beschouwd als het zwaarste dat kon gedragen worden zonder speciale uitrusting.De lengte en gewicht bepaalden de dikte van de wand van de projector, dewelke 3/8 inch(9.mm) mat.Een lading zwart kruit lanceerde het projectiel 1300 yards(1188 mts)ver en werd elektrisch ontstoken door draden die door de monding van de loop naar de lading liepen .In tussentijd waren zowel het Eerste, Derde,Vierde en Vijfde Leger (GB) belust op zoveel mogelijk Livensprojectoren als er te krijgen waren

.Dit verlangde een samenwerking met GHQ (Generale staf) en Generaal Thuillier ( Directeur van de Gasdiensten) ,om zoveel projectoren als mogelijk te produceren voor het nakend offensief in de lente van 1917.Livens nam deel aan de conferentie in Groot-Brittannië en bleef daar om af te rekenen met de technische problemen die nog moesten opgelost worden.Het was gedurende deze periode dat hij de drums vervolmaakte.De projector was nu uitgegroeid van een experimenteel toestel naar een echt wapen.Tijdens het hele proces had Livens niet alleen gewerkt en hij was veel dank verschuldigd zowel aan zijn mede officieren , alsook zijn vader,en hijzelf durfde dat grif toegeven.In feite maakte hij het duidelijk dat de faam voor deze uitvinding eerlijk gedeeld moest worden tussen zijn vader en hemzelf.Zonder de steun van de directeur van het Trench Warfare Supply Departement( Loopgravenoorlog Bevoorradingsdepartement ),zouden de wapens nooit in voldoende aantallen geleverd zijn om het effect te bereiken waarvoor ze bestemd waren.De Livensprojector natuurlijk een mortier (krombaangeschut)en de drum was een mortierbom.De reden waarom de projector geen mortier werd genoemd was eigenlijk puur logistiek,eerder dan geheimhouding,alhoewel deze aanduiding hielp de vijand te misleiden over de aard van het wapen(net zoals de eerste Britse pantservoertuigen “tanks” werden genoemd om de vijand te laten geloven dat deze slechts watercontainers waren) nvdr.Door het wapen geen mortier te noemen werd het niet geclassificeerd als een kanon.Kanonnen vielen onder de verantwoordelijkheid van de Ordnance Board en deze was anders verantwoordelijk voor het leveren van de wapens.Dit zou een vertraging hebben opgeleverd bij het leveren van de wapens,aangezien de Ordnance Board alle andere kanonnen onder zijn bevoegdheid had.Maar als het wapen geen kanon was, kon het naar Frankrijk worden verscheept via andere kanalen zoals het Trench Warfare Department. De reden van dit alles was de snelheid waarmee Livens de wapens wilde geleverd hebben zodat ze in voldoende aantallen konden ingezet om het beoogde effect te bereiken.Vimy Ridge in April 1917 was het debuut van de nieuwe projector.Een half uur na zonsopgang ,werden 2000(tweeduizend) stuks opgesteld in de vorm van een halve maan boven Arras en tegenover Vimy Ridge (een ridge = heuveltop of terreinverhoging).Vanuit een vliegtuig overzag Livens de uitbarsting van de drums op de Duitse stellingen en de gaswolk over hun posities drijven.Het dreef meer dan 4 mijlen ver (10 km).De Duitsers dachten dat de”Gas Minnen”met luchtdruk of door enorme katapulten werden afgevuurd omdat ze geen geluid hoorden voordat de projectielen insloegen.Maar Livens schreef later dat een “65 lbs (29,48 kilo) wegende bom weggeslingerd over een afstand van meer dan 1 kilometer , zelfs Archimedes met verstomming zou hebben geslaan).Het schijnbaar geluidloos afvuren van de projectors was een raadsel doordat ze allesbehalve stil waren ,en 2000 stuks ervan maakten een hels lawaai dat 40 mijl ver het artillerievuur overtrof in decibels.Livens concludeerde dat het geluid niet geassocieerd werd met de projectoren,gedeeltelijk omdat degenen aan het “ontvangende einde” de neiging vertoonden om eraan te sterven en zo niet in staat waren om inlichtingen hierover te seinen naar de achterhoede.Eveneens kon de flits die ontstond door het simultaan afvuren van 2000 projectoren worden aanzien als deze van een grote mijnexplosie .

Dit waren echter slechts veronderstellingen en men was niet geneigd om de zaak vanuit Duitse zijde te gaan bekijken.De Duitse verliezen tijdens de aanval op Vimy Ridge waren immens .Zelfs voorgaand aan Vimy Ridge had Livens al geëxperimenteerd met alternatieve stuwladingen bij zwart kruit ,om de reikwijdte van de projectoren te verhogen. Newton, intussen tot Kolonel bevorderd en Assistent Inspecteur van het Trench Warfare Department geworden ,leverde een onschatbare medewerking ,alsook Kolonel A.W.Crossley,de commandant van het Gas Warfare Experimental Ground te Porton Down.(de moderne school en gascentrum van het Britse Leger bevind zich nog altijd daar nvdr.)Met de verdere assistentie van Captain H.Goodwin , werden cordietschilfers gekozen als stuwlading.Dit type had echter een initiële druk (aanzettingdruk) van niet minder dan 1 ton per vierkante duim nodig om behoorlijk te branden.De ruimte tussen de wand van de projector en het projectiel diende verkleind te worden teneinde deze gasdruk te bereiken.Het was altijd een vereiste geweest dat, noch de tube noch de drum,machinale bewerkingen dienden te ondergaan,dit teneinde het productieproces niet te vertragen.De toleranties ( toegestane afwijkingen op de maten) waren derhalve laag.Daardoor moest Livens een manier vinden om de speling te dichten zonder machinale bewerkingen.Hij gebruikte hiervoor een stalen gasstop,welke was bevestigd aan de stuwlading.De eerste testen met het cordiet en de gasstop werden na Livens terugkeer naar Engeland na Vimy Ridge.Ze waren succesvol , de reikwijdte werd naar 1800 yards ( 1645,592 meter ).Hij geloofde dat dit de waarde van het wapen meer dan verdubbelde.Latere experimenten met bommen van sterkere constructie toonden aan dat deze een afstand van 2500 yards aankonden ( 2286 meter ),maar ze waren niet beschikbaar voor het einde van de Oorlog.Met de zwakkere projectielen kon de afstand niet boven de 1800 yards worden verhoogd daar de hogere cordietladingen ,nodig om het bereik te vergroten,de neiging hadden om uit te zetten en daarmee de projectoren te doen barsten.In de herfst van 1917 werd Livens lid van het Trench Warfare Commitee.Het comité nam de verdere ontwikkeling van de projector en verschillende varianten ervan werden ontworpen om het tekort van Mannesmann tubes te overkomen.De meest belangrijke hiervan waren de draadgewikkelde en de gesmede projectoren.De draadomwikkelde was in feite een composiet ( samenstelling ) van strookgesmede ¼ inch buismetaal beslagen met een “zacht metalen huls “ om het “kulaseinde” ( het gedeelte waar de afvuurlading zich bevond” te versterken en omwonden met een’ dubbele platte laag draad uit loopstaal’welke een treksterkte had van 90-100 Ton per vierkante Inch.( Treksterkte zijnde de hoeveelheid gewicht dewelke een draad uit loopstaal met diameter 25,4 mm kan dragen zonder te vervormen ; zoals uitrekken ,scheuren of breken nvdr).De Mannesmann projectors hadden een treksterkte van 40-50 Ton per vierkante Inch terwijl de ¼ inch stalen tube slechts een sterkte van 28-32 Ton had,maar wanneer het draadomwonden werd eindigde hij even sterk als de Mannesmann en maar iets zwaarder .Niettemin waren er moeilijkheden met de draadomwonden projectoren , het loopstaaldraad was broos ( hard maar makkelijk breekbaar ) en moest beschermd worden tegen mogelijke schade.Er was ook het probleem van het veilig afbinden van het draadeinde.Meer zelfs ; de afgewerkte tube gedroeg zich “anders” dan de Mannesmann projectors .Een bult met een diameter van 3/16 inch golfde door de gesmede loop terwijl de gasstop passeerde,maar hij nam na het schot wel weer zijn normale vorm aan !!! Niettegenstaande dit , was het een potentieel gevaar , daar de draad en de tube een verschillende treksterkte hadden en er blijvende rimpels zich konden vormen en zo de loop onbruikbaar maken.Echter,zulke bezwaren werden als onbelangrijk beschouwd ,sinds er gèèn echte alternatieven voor waren ; men moest er maar mee leren leven !!Grote aantallen van de draadomwonden projectoren zagen actie in Frankrijk.De gesmede projectoren werden ook in grote aantallen geproduceerd ,en verschillende duizenden werden ingezet tijdens operaties.Een stalen staaf werd gesmeed op een hydraulische hulspers dewelke een druk uitoefende van1500 Ton per vierkante inch,gevolgd door 2 trekpers bewerkingen .De binnenzijde was lichtjes taps naar de basis toe geworden door het proces.De loop werd opeenvolgend schoongemaakt en uniform gebracht met een daartoe bestemd toestel.Het einde werd nagesneden en het overtollig metaal werd van de buitenzijde afgedraaid om de dikte en het gewicht te verminderen,en dat was alles dat nodig was.Het was een duur proces maar de positieve zijde ervan was de projectors superieure reikwijdte,het lichtjes taps lopen bleek zelfs een onderscheidend voordeel.De projector was zo effectief dat niemand verbaasd was dat de Duitsers ze kopieerden, kwestie van het geschenk terug te sturen naar afzender.Er werden 2 types gemaakt en hoewel van goede kwaliteit waren ze geen maat voor de Britse.Erger voor de Duitsers was dat ze faalden te begrijpen dat deze wapens “ en masse” (in grote aantallen) moesten worden ingezet om de beste resultaten te bereiken

.Een van deze types had een getrokken loop en de reputatie van een hoge reikwijdte doch ,getest door Livens werd slechts een bereik van 2800 Yards bereikt (2560 mts).Het was duur in aanmaak en kon door zijn complexiteit niet in grote aantallen gemaakt worden .Tegen het einde van de oorlog hadden de geallieerden 150.000 projectors gefabriceerd en ze hadden er nog meer gebruikt als ze voorhanden waren geweest.Livens gleed af naar speculatie over wat had kunnen bereikt worden,had men over meer projectoren en de nodige gasbommen beschikt,maar hij verwees naar een operatie waar (maar) 600 projectoren waren gebruikt om de ( voor de vijand ) “desastreuze aard “ van het wapen aan te wijzen.De operatie had plaats nabij Passchendaele in Oktober 1917.Op èèn nacht ( juiste datum onbekend ) vuurden twee speciale compagnies van Royal Engineers( Koninklijke Genie) , 600 bommen af in 2 groepen.De Duitse 80* en 81*R.I.R.( reserve infanterie regimenten), op wie de projectoren gericht waren, werden bijna volledig uitgeroeid en een ander regiment leed zware verliezen.Alles samen werden 2500 Duitsers gedood in de operatie.Een van de redenen voor de hoge tol aan doden was het feit dat de Duitsers aangevallen werden midden in de aflossing van de troepen aan het front,maar dat deed niets af aan de kracht van het wapen.Naast de Britten en de Fransen gebruikten ook de Amerikanen de Livens Projector.De Italianen hadden plannen voor het gebruik ervan,maar het einde van de oorlog doorkruiste deze.Het wapen had de Duitsers zekerlijk verschrikt,niet alleen door de desastreuze uitwerkingen ervan ,maar ook door het feit dat ze niet konden voorzien wanneer een aanval zou plaatsvinden ( ach die camouflage).
Vele Britse gasaanvallen na Vimy Ridge in 1917 werden met Livens Projectoren uitgevoerd.Het Duitse leger leed zulke hoge verliezen door deze aanvallen ,dat het zijn soldaten verboden was om over de uitwerkingen van het wapen te spreken ?!!!!

Vrij vertaald uit “Weapons of the Trench War 1914-1918 “,Chapter 9 : Oil Cans and Projectors-Livens, Flame and Gas 1915-18. Door ANTHONY SAUNDERS.


Nawoord van de vertaler.
De Livens projector was een economisch en een tamelijk precies wapen, dat met weinig mankracht en voorbereiding,een zware concentratie van vuur en gas kon leveren op een vijandelijk doel en met een verschrikkelijke en demoraliserende uitwerking.Kortom,het was het juiste wapen op de goede plaats en een geschikt tijdstip,tot grote spijt van de vijand.Het begrip”economisch wapen”werd pas tenvolle duidelijk na de oorlog,toen de handige Belgen onder ons de overblijvende lopen en stootbodems van de Livens projectoren transformeerden in respectievelijk pletrollen,contragewichten,muurbeschermers, voeder en drinkbakken voor pluimvee en wat weet ik nog meer.Rare jongens die Belgen……

Vanthomme Martin 1kc
DOVO Cie.Poelkapelle
Doc & int.


Wat technische details nu..




Een wat vreemd ontwerp voor een” Livens” bom met Mills granaten als lading..

En de plaatsing v/d batterij..



En de uitwerking…

Grtz,MMM
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Fritz Kempf
Ere WikiMusketier


Geregistreerd op: 4-4-2006
Berichten: 10370
Woonplaats: Wipers (Ieper)

BerichtGeplaatst: 04 Dec 2010 23:41    Onderwerp: Reageer met quote

Leuk stuk! Alhoewel eerste gas door de Duitsers al eerder plaats vond. speechless Laughing
Heb je soms foto's van een aanval met brandbommen?
_________________
"Kennscht mi noch?" ~~~ Who is the real "Fritz Kempf"?

Ypres Salient on Pictures
Discover the Salient - Meet the men


FHSW Wikia
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
schiptje



Geregistreerd op: 28-10-2007
Berichten: 1745
Woonplaats: westouter

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 9:31    Onderwerp: Reageer met quote

Weeral mooi werk MMM! Thanks!
_________________
Mijn grootvader Sergeant-Majoor Ryckeboer Richard (1895-1981).
3de Linie, 2de Linie en het 22ste Linie Regiment (27 mei 1913 - 11 november 1919)
http://blog.seniorennet.be/bmb_oeren/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 10:11    Onderwerp: Reageer met quote

Snaaip @ 04 Dec 2010 23:41 schreef:
Leuk stuk! Alhoewel eerste gas door de Duitsers al eerder plaats vond. speechless Laughing
Heb je soms foto's van een aanval met brandbommen?

Ja Snaaip...
ergens tussen die duizenden foto's... Confused
Als ik ze vind ....dan plaats ik ze hier.. Surprised
Grtz,MMM
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 10:15    Onderwerp: Reageer met quote

schiptje @ 05 Dec 2010 9:31 schreef:
Weeral mooi werk MMM! Thanks!

Hoy,bedankt en er volgt nog...



En wat later nog... Smile
Grtz,MMM
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6921

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 11:23    Onderwerp: Reageer met quote

Hier ook nog 't een en 't ander:

http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=15512
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Aurel Sercu



Geregistreerd op: 23-2-2005
Berichten: 1660
Woonplaats: Boezinge - Ieper, België

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 11:31    Onderwerp: Reageer met quote

Ook hier nog 't een en 't ander.

In Boezinge (Kanaaloeversite nabij de Yorkshire Trench) vonden we er nogal wat. En hier in de streek werden ze na de oorlog ook voor vreedzamer doeleinden gebruikt.

http://www.mausershooters.org/diggers/N/activiteiten/Livens/welkom.htm

Aurel
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 12:15    Onderwerp: Reageer met quote

Beiden bedankt voor de info jongens Very Happy
Wat de Livens bommen te Boezinge betreft,ik heb ze helpen ophalen... Smile
Grtz,MMM poppy
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 15:55    Onderwerp: Reageer met quote

Nog wat..






En het Duitse antwoord...

De verwondingen door gas munitie....


Mooi is anders... Sad
Grtz,MMM
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
stijn



Geregistreerd op: 2-10-2005
Berichten: 1087
Woonplaats: Langemark

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 16:14    Onderwerp: Reageer met quote

Hey,

Na de oorlog maakten ze dan van de livensprojector een rol of een gong.



De meeste landbouwers hebben zo'n rol!

Grtz,

Stijn
_________________
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage MSN Messenger
Aurel Sercu



Geregistreerd op: 23-2-2005
Berichten: 1660
Woonplaats: Boezinge - Ieper, België

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 18:02    Onderwerp: Reageer met quote

Of een verkeersremmer. Wink



Aurel

Uploaded with ImageShack.us
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 18:09    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt voor de foto's Very Happy
dat noemt men "spoils of war"... Cool
Grtz,MMM poppy
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 18:23    Onderwerp: Reageer met quote

Aurel Sercu @ 05 Dec 2010 18:02 schreef:
Of een verkeersremmer. Wink



Aurel

Uploaded with ImageShack.us

Die ga ik eens gaan uitgraven Embarassed
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
stijn



Geregistreerd op: 2-10-2005
Berichten: 1087
Woonplaats: Langemark

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 18:31    Onderwerp: Reageer met quote

Aurel Sercu @ 05 Dec 2010 18:02 schreef:
Of een verkeersremmer. Wink



Aurel

Uploaded with ImageShack.us


Idd!! héhé Laughing
_________________
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage MSN Messenger
schiptje



Geregistreerd op: 28-10-2007
Berichten: 1745
Woonplaats: westouter

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 19:41    Onderwerp: Reageer met quote

Hoort zeker ook hier bij: http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=19520&postdays=0&postorder=asc&start=50
Wink
_________________
Mijn grootvader Sergeant-Majoor Ryckeboer Richard (1895-1981).
3de Linie, 2de Linie en het 22ste Linie Regiment (27 mei 1913 - 11 november 1919)
http://blog.seniorennet.be/bmb_oeren/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Aurel Sercu



Geregistreerd op: 23-2-2005
Berichten: 1660
Woonplaats: Boezinge - Ieper, België

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 19:45    Onderwerp: Reageer met quote

the beno @ 05 Dec 2010 18:23 schreef:

Die ga ik eens gaan uitgraven Embarassed


Te laat... Een jaar of drie - vier geleden verdwenen, kort voor de sloop van de woning.

Aurel
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Cnock



Geregistreerd op: 3-8-2005
Berichten: 1771
Woonplaats: Knokke

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 21:04    Onderwerp: Reageer met quote



Uploaded with ImageShack.us

12 jaar geleden gespot bij Rattevalle
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Cnock



Geregistreerd op: 3-8-2005
Berichten: 1771
Woonplaats: Knokke

BerichtGeplaatst: 05 Dec 2010 21:08    Onderwerp: Reageer met quote



Uploaded with ImageShack.us

de bijhorende 'sombreros'

Eddy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
maxmadmartin



Geregistreerd op: 27-11-2006
Berichten: 2229
Woonplaats: oostende

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2010 18:01    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt Eddy poppy
grtz,MMM Wink
_________________
People always have been the foolish victims of deception and self-deception in politics, and they always will be, until they have learned to seek out the interests of some class or other behind all moral, religious, political and social phrases, declarations and promises.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Cnock



Geregistreerd op: 3-8-2005
Berichten: 1771
Woonplaats: Knokke

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2010 18:36    Onderwerp: Reageer met quote

MMM,

graag gedaan, Wink

mvg

Eddy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Techniek, wapens en uitrusting Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group