Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Beneath Flanders Fields-Peter Barton, en Johan vandeWalle

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:16    Onderwerp: Beneath Flanders Fields-Peter Barton, en Johan vandeWalle Reageer met quote

Beneath Flanders Fields-Peter Barton, en Johan vandeWalle

Het doet het volledige verhaal van de ondergrondse oorlog in Vlaanderen.
Is dit bijzonder?
Ja, het is bijzonder,
er is weinig over geschreven,
een engelstalig werk van Alexander Barrie heeft jarenlang als standaardwerk gegolden,
let wel,
er is verder weinig tot niets over verschenen.

Maar nu is er dan dit boek,
NU in de engelstalige landen al HET standaardwerk,
het vertelt namelijk het verhaal van de mannen zelf,
die als beesten onder de grond leefden, om kilometerslange tunnels te graven, in de doodse stilte, ieder moment bedacht op ontdekking van de vijand, van welke zijde dan ook...
Waarom dan een boek over die Stinkpioniere,
of de Tunnelers,
er zijn toch veel meer heroiïsche zaken gebeurd?
Zoveel meer heldendaden?

Tot op de dag van vandaag wordt wat zij gedaan hebben als zo geheim beschouwd dat er erg weinig aandacht aan gegeven wordt.

1 tunneller slechts kreeg een VC, 1 tunneller slechts, en hij is nieteens begraven bij de rest van z'n mannen.
Dit is zijn verhaal...

Lees en huiver.


Het is het verhaal van de enige mol die ooit het Victoria Cross ontving: 136414 Sapper William Hackett, van 254 Tunnelling Compagnie RE - de meest echte 'alledaagse' tunneller, die er bestaan heeft.

Als mijnwerker van Manvers Main Colliery in Mexborough nabij Rotherham, gehuwd met Alice, vader van twee kinderen, Mary en Arthur. Dealnietemin was William Hacket vastberaden om zijn land te dienen, alhoewel hij de keuze had thuis blijven gezien zijn leeftijd en beroep dat hem vrijstelling gaf.
Vier maal werd hij afgewezen door het York en Lancaster Regiment vanwege zijn leeftijd. Hij probeerde bij de vijfde poging de sappers - welke meer dan bereid waren om een stabiele, bedreven en ervaren mijnwerker op te nemen. In oktober 1915, na minder dan een maand in uniform, was hij al in actieve dienst met 254 TC in Givenchy.
In mei 1916 sloeg het noodlot toe bij de familie; Arthur, veertien jaar oud, die was gaan werken in de kolenmijnen om de familie te onderhouden, werd geraakt door een losgeslagen mijntruck. De verwondingen waren ernstig; Arthur's rechterbeen moest geamputeerd worden. Zijn vader, die tweemaal een val van een dak overleefd had tijdens zijn eigen burgerlijke mijncarrière, kon onmogelijk zijn zoon bezoeken. Net als duizenden andere Britse soldaten, kon William Hackett lezen noch schrijven en zijn brieven naar huis werden gemaakt door een vriend, Sapper J R Evans.


Ik hoop mevrouw Hackett dat de brieven die ik schrijf voor uw echtgenoot juist zijn want hij zegt me nooit wat erin te zetten. Ik weet dat het niet is alsof hij ze zelf zou schrijven en ik weet dat het zeer harde zinnen moeten zijn die hij niet kan schrijven...
Februari 1916. Het is zeer hard dat zijn been eraf is maar God weet het wel het beste... het is zeer hard voor mij om in een vreemd land te zijn en een kind in het ziekenhuis te hebben... ik kan hem niet helpen maar ik weet dat je alles zult doen wat je kunt.
Maart 1916. We zullen de dingen van de zonnige kant moeten bekijken en bidden voor het beste weet je, want al onze levens zijn vol van problemen ik wou, dat ze in godsnaam allemaal voorbij waren en de oorlog is nog maar net begonnen sinds ik hier ben maar de jongeman die voor mij schrijft zegt dat het net hetzelfde was als vorig jaar maar liefste Vrouw er zal nogal wat bloed vergoten worden binnenkort en ze hebben niet de bedoeling om er nog veel langer mee door te gaan en ze denken dat allemaal ook en voor mij kan het niet snel genoeg gedaan zijn want we hebben er allemaal genoeg van. .....



Sapper William Hackett stierf enkele weken nadat deze laatste brief ontvangen was. Deze tragedie gebeurde op 23 juni 1916 in de Shaftesbury schacht nabij de Red Dragon Krater, een deel van het Givenchy mijnsysteem in Frans Vlaanderen. De Shaftesbury mijn was een nieuw project voor de 254 Tunnelling Compagnie. De zijtunnels waren nog steeds niet afgewerkt maar de hoofdboring was goed vooruitgegaan Tot op een punt, bijna tweederde door niemandsland, waar een Duitse mijnexplosie de galerij deed schudden. Vier van de vijf man die op dat moment beneden aan het werk waren, keerden terug naar hun schacht om te ontdekken dat deze zwaar beschadigd was.
Aarde en klei gleed door gebroken houten stutbalken de schacht in. De vijfde, Sapper Thomas Collins, behorende tot het 254 TC van het 14e Bataljon, The Welsh Regiment, was zwaargewond door de ontploffing en zat klem.
Zonder zijdelingse tunnels die een extra uitgang boden, was de Shaftesbury schacht de enige weg naar de oppervlakte en de veiligheid.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:17    Onderwerp: Reageer met quote

254 Tunnelling Companie, 22e juni/23e juni 1916.
Nadat de vijand een mijn opgeblazen had, waren hij en vier anderen begraven. Een reddingsteam werd naar de vastzittende mijnwerkers gezonden en zonder acht te slaan op hun eigen veiligheid bereikten ze de mijnwerkers spoedig. Drie van hen werden teruggetrokken maar Hackett weigerde de mijn te verlaten tot zijn kameraad, die zwaargewond was, gered was.
'Ik ben een tunneller, ik moet eerst voor de anderen zorgen'.
Jammer genoeg, ten gevolge van de vijandelijke activiteit op deze specifieke plaats, was de reddings¬ploeg verplicht terug te trekken en de CO was met tegenzin gedwongen om het goede werk stop te zetten en, helaas, we hebben een held en zijn kameraad verloren.
De Sapper, 1917


William Hackett was dood. De week daarop schreef Sapper Evans opnieuw naar Alice, maar dit keer was de brief geschreven als een persoonlijke boodschap van hemzelf.


146205 Sapper JR Evans, 2e Sectie, 254 Tunnelling Compagnie RE, BEF, 3e juli. Beste mevrouw Hackett, Het spijt me ten zeerste dat ik u onder deze omstandigheden moet informeren dat uw Echtgenoot Sapper Hackett gedood werd in actie op 22 juni maar ik kan u vertellen dat hij stierf als een held, zo heldhaftig als er iemand ooit in deze oorlog stierf waarvan ik hoop dat u binnenkort meer zult horen. En ik kan u zeggen dat de dood van uw Echtgenoot ten zeerste betreurd wordt want hij werd door alle officieren en mannen van 254 Compagnie erg gerespec¬teerd en wat mezelf betreft ik mis hem zo zeer alsof hij mijn eigen vader was want zoals u weet schreef ik zijn brieven voor hem. En alle jongens van zijn sectie willen dat ik u hun beste groeten overbreng en hopen dat u en de
kinderen in goede gezondheid verkeren en veel geluk mogen hebben en hopen dat u zult proberen het droevige nieuws goed te dragen.
En ze vragen me u te zeggen dat u heel trots kunt zijn over de manier waarop uw man gestorven is want hij was de grootste held die er was. Ik wou alleen dat ik u meer kon vertellen over hoe het gebeurd is maar zoals u weet mogen we dat niet doen maar als ik dit alles goed doorkom zal ik u komen bezoeken en u alles vertellen.
Wel Mevrouw Hackett ik
moet hierbij afsluiten door u en de kinderen het beste te wensen.
Ik verblijf hoogachtend.

JR Evans


Het reddingsteam was naar de schacht teruggekeerd toen het bombardement stopte en werkte vier dagen om de twee mannen te bevrijden. Alle pogingen mislukten. Op 29 november 1916 nam Alice Hackett stilletjes het postuum toegekende VC in ontvangst uit de handen van George V in Buckingham Palace. Sapper Hackett bleef in herinnering bij zijn kameraden omdat hij weigerde een gewonde makker alleen te laten in het donker......


William Hackett was 43 jaar oud toen hij stierf. Zijn lichaam, en dat van Thomas Collins, die pas 22 was, werd nooit teruggevonden en beiden liggen nog steeds in hun 'eeuwig stille tunnels' in Givenchy. Hackett is vereeuwigd op paneel 1 van het Ploegsteert Monument voor de Vermisten nabij Armentières, en Collins op het Thiepval Monument aan de Somme. Waarom de twee mannen die samen stierven niet samen herdacht worden is niet bekend. Het is toepasselijk dat enkele van de laatste woorden in dit boek van Sir Norton-Griffiths komen, die met zijn visie en onvermoeibaarheid de tunnellers vormde tot de opmerkelijke en kameraadschappelijke band die ze geworden zijn. In een telegram naar Ralph Stokes in 1921 schreef hij, ter ondersteuning van het idee een Tunneller's Register te maken,:

Samenwerking en register schitterend idee. Voor de claykickers heeft geen enkel beeld ter wereld ooit de moed, draagkracht en toewij¬ding aan de dienst kunnen weergeven, en geen enkel leger moest meer verdragen. Een stille toast op allen die gedenken aan een glorieus feit in hun eeuwig stille tunnels.
Sir John Norton - Griffiths.

_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:17    Onderwerp: Reageer met quote

John Norton-Griffiths' dronk was ter ere van alle 1516 'mollen' die hun leven gaven gedurende de oorlog. Het was in werkelijkheid een dronk aan helden van obscuriteit, mannen wiens namen enkel marginaal verschijnen op de grote lijst van doden, gewonden en vermisten maar wiens deelname van cruciaal belang was. Weinigen hebben gesproken of geschreven over hun daden in de laatste acht decennia, slechts weinig monumenten werden opgericht ter hunner nagedachtenis en nog minder dichters hebben hun verborgen en onbaatzuchtige inspanningen onsterfelijk gemaakt in dit meest geheime, persoonlijke en wrede slagveld van de Eerste Wereldoorlog....
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:17    Onderwerp: Reageer met quote

'De morgenstond van de 7e juni was prachtig, en om 2 uur 's ochtends gaf alles de indruk van vrede en rust en ons geschut kwam tot rust teneinde de vijand te verleiden dat ook te doen, want met alle aanvallende infanterie op de grond liggend, was vijandelijk vuur niet welkom.
De vijand toonde zich volgzaam en gedurende het laatste uur voor de aanval heerste een dodelijke stilte, alleen verbroken door het saaie slome gedreun van de zware granaten die in de achterliggende gebieden insloegen. Om 2 uur 's nachts waren alle troepen teruggetrokken uit hun ondergrondse onderkomens en mijngangen en lagen in positie voor de aanval.

Na lange tijd, toen alle hoop bijna vervlogen was, kwamen de orders om op te staan. Rond middernacht op 6 juni kwamen we bij elkaar, kregen we het tijdstip van de explosies te horen, zetten we onze horloges gelijk en vertrokken we naar onze posten. De uren tot 3u10, de afgesproken tijd, leken eindeloos. Het al dagenlange intensieve voorbereidend artillerievuur zweeg en de nacht was rustig en stil, vreemd stil na de voortdurende zware bombardementen van de voorgaande dagen.

De uren sleepten zich voort tot het 3 uur werd; ademloos zagen we de grote wijzer naar de tien minuten kruipen en toen, met bleke gezichten, keken we ingespannen naar de vijandelijke linie die zichtbaar geworden was in het grijze ochtendgloren. Het uur was daar. In deze stilte maakte golf na golf infanterie zich klaar om overeind te springen op het ogenblik dat de mijnen zouden ontploffen.

Duizenden artilleriemanschappen stonden paraat, klaar om te gaan. Vlak voor het grote ogenblik schoten er vanaf de vijandelijke linies een paar lichtkogels de lucht in die niemandsland verlichtten, en de Duitse wachter voelde zich waarschijnlijk opgelucht dat zijn zoekende blik niets ongewoons ontdekte.'

Lieutenant O H Woodward, 1st Australian TC
.......
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:18    Onderwerp: Reageer met quote

'Ik droom meer over het sappen dan over wat dan ook. Meer dan het vuurpeloton. Je kunt explosies zoals deze niet vergeten. Ik had nog nooit zoiets gezien. Armen, benen, bomen, bakstenen die overal naar beneden komen regenen. Ik kan me het geluid ervan niet herinneren maar ik denk dat het spervuur op hetzelfde ogenblik begon. En dan was er die verdomd grote vlam; hij was wit en ik realiseerde me dat ik nog nooit eerder een witte vlam gezien had... Ik kan het niet echt beschrijven, het was alsof er een berg in de lucht stond. Zolang als ik leef zal ik dit nooit vergeten. Ik dacht, 'ik vraag me af hoeveel arme stakkers daarmee de lucht in gegaan zijn'.
Private John Rea Laister, verbonden aan de 171 TC, RE



'Ik kan deTO zien met zijn lantaarn gericht op zijn horloge, hij en de Generaal, hun hoofden dicht bij elkaar, wachtend tot de wijzer die ene seconde, die jaren lang weg leek, zou bereiken. Toen zagen we hem zich omdraaien naar de officieren met de ontstekers, zijn ogen nog steeds op het horloge gericht. Plotseling ging hij rechtop staan en zei één woord, 'Vuur'. Er leek even niets te gebeuren. Ik kreeg de indruk dat de mijnen niet ontploft waren. Ik keek naar de tunnelling-officier, hij keek weer naar zijn horloge. Toen was er een gedempte dreun, alsof een grote granaat op enige afstand ingeslagen was, gevolgd door een eigenaardige aardschok, weer één en weer één, sterker en sterker, alsof ze in golven onder je vandaan kwamen. Een flauw lichtschijnsel begon aan de horizon te verschijnen, het was de eerste dageraad. Het trok mijn aandacht en terwijl ik er naar keek, bemerkte ik ineens dat Hill 60 langzaam
omhoog kwam. Hoger en hoger, langzaam en steeds hoger, de hele oppervlakte van de heuvelrug scheen omhoog te komen, terwijl de aardbeving duidelijker voelbaar werd. Toen zag ik de oppervlakte van de heuvel, zich dapper aftekenend tegen de lucht, openscheuren, nog steeds omhoog komend. De scheur werd breder en breder en toen straalde een lichtstraal, zo helder alsof ze afkomstig was van 10.000 lichtkogels, naar de hemel. Met een donderend geweld begon het spervuur. Een geweldige vlam van brandend gas lekte naar de Britse linies, plotseling dovend toen het die bereikte.'


Anonieme Australische tunneller, 1st Australian TC


Plotseling barstte de hel los. Het was onbe­schrijfelijk. In het flauwe licht leek het alsof de gehele vijandelijke linie begon te dansen. Daarna, één voor één, schoten grote vlam-mentongen vele tientallen meters de lucht in, gevolgd door dikke kolommen rook die zich aan de bovenkant afvlakten als enorme pad­destoelen. Uit sommige kraters ontsproten geweldige vonkenregens, die alles wat er ooit aan vuurwerk bestaan had, overtroffen. Het hele schouwspel was majestueus in zijn gru­welijkheid. Op hetzelfde ogenblik spoog ieder geweer vuur, het kabaal werd oorverdovend en daarna kon van het front niets meer gezien worden behalve het uitbarsten van ons spervuur en de wanhopige noodsignalen van de vijand.'

Anonieme tunneller, 250 TC, 1927
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:19    Onderwerp: Reageer met quote

Is dit een boek waard om te kopen?
Imho wel,
En dit verhaal moet verteld worden,
op veel vlakken leest het als een "spannend jongensboek", dit verhaal is een waar verhaal en is te lang afgedaan als onbelangrijk..

"Beneath Flanders Fields"

Tunnels en mijnen 1914-18

Peter Barton, Peter Doyle en Johan vandeWalle 2005.

Prijs: 45 euro.
Het is dikker en uitgebreider dan de engelse uitgave, er zijn veel, heel veel foto's extra bijgevoegd en extra hoofdstukken.


Voor Nederland en België: Johan vandeWalle Lange Dreve 16 Zonnebeke.
Het ligt/lag ook in in de boekwinkel van de Lakenhal.




Er zijn er maar 1000 van in het nederlands verschenen.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2010 18:25    Onderwerp: Reageer met quote

Het verhaal van Sapper Hackett:
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=20597

Remembrance Sunday:real story emerges behind 'most noble' VC
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=20589

Tunneler's Memorial
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=21748

En de schitterende afsluiter:
Onthulling Tunnellers monument Givenchy
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=22518
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Sapper D.



Geregistreerd op: 10-7-2009
Berichten: 100
Woonplaats: Voorburg

BerichtGeplaatst: 08 Jul 2011 14:53    Onderwerp: Reageer met quote

En ik zal jullie nog een mooie anecdote vertellen aangaande Spr. Hackett:
Ik heb mijn basic training (Royal Engineers) in 1979 gedaan in Gibraltar Barracks, nabij Farnborough. Alle blokken (accommodatie-) waren genoemd naar een held van de Sappers. En laat ik nou net mijn Combat Engineer training gedaan hebben in .... Hackett Block!
We will never forget the heroes. poppy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group