Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

De Oorlogsherinneringen van Frank Richards

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boekennieuws - Vers van de pers - Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45662

BerichtGeplaatst: 16 Mei 2010 9:48    Onderwerp: De Oorlogsherinneringen van Frank Richards Reageer met quote

De Oorlogsherinneringen van Frank Richards
1914-1918

Old Soldiers Never Die



Bibliotheek van de Eerste Wereldoorlog deel 9




Frank Richards (1883-1961) was reservist toen de oorlog uitbrak. Hij meldde zich na de oorlogsverklaring meteen aan bij de Royal Welch Fusiliers. Hij heeft de hele oorlogstijd gediend en aan alle veldslagen waar de Engelsen bij betrokken waren meegedaan. Ondanks het feit dat hij diverse malen voor bevordering in aanmerking kwam heeft hij ervoor gekozen soldaat te blijven. Hij is vaak door het oog van de naald gekropen, maar nooit gewond geraakt. De bekende Engelse schrijvers Siegfried Sassoon en Robert Graves maakten deel uit van zijn bataljon.Richards heeft zijn oorlogsherinneringen opgeschreven omdat hij de oorlog zoals hij die had meegemaakt niet herkende in de vele memoires die officieren over de Grote Oorlog geschreven hadden. De oorlog die hij beschrijft is de oorlog van de soldaat, en hoewel hij al bijna honderd jaar achter ons ligt, zorgen Richards’ herinneringen ervoor dat deze oorlog met al zijn bijzonderheden bijna angstwekkend reëel en dichtbij lijkt.De oorlogsherinneringen van Frank Richards geven niet alleen een inkijkje in het soldatenleven in de loopgraven, nee, ze sleuren ons er aan de haren in. Richards laat ons de oorlog mee beleven van de allereerste tot de allerlaatste seconde. Hij is een typisch voorbeeld van een soldaat van de oude stempel. Hij vecht, gokt, drinkt, scharrelt, schooit, bietst, en ontduikt wanneer maar mogelijk is het corvee. Hij blijft onverstoorbaar tijdens de hevigste bombardementen zijn werk doen en hij ondergaat de meest ellendige loopgraafomstandigheden zonder morren. Het boek is geschreven door een soldaat, niet door een schrijver. Ongepolijst, met humor, en met een scherp oog voor waar het in die uitzonderlijke en miserabele omstandigheden echt om gaat, beschrijft hij de oorlog vanuit het gezichtspunt van de gewone soldaat. Niemand heeft dat beter gedaan dan hij, en dichterbij de alledaagse werkelijkheid van een frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog kun je als lezer niet komen.

'Dit zijn misschien wel de beste memoires over de Eerste Wereldoorlog geschreven door een gewoon soldaat.'

Robert Graves



Omvang: 300 blz (met foto's)



prijs: ing. € 22,50



ISBN/EAN: 9789089601209




Tegelijkertijd met de handelseditie verschijnt er ook een gebonden editie met stofomslag in een genummerde oplage van 50 exemplaren. Deze is alleen bij de uitgever te bestellen.

Prijs: € 37,50 (verzendkosten inbegrepen)
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
zidane



Geregistreerd op: 17-9-2007
Berichten: 27
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 12 Jul 2010 11:47    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb em net helemaal uitgelezen en kan beamen dat het een prachtig boek is, wat uitstekend het verhaal weergeeft van de gewone man aan het front. En zo'n soort verhaal was net datgene waar ik al lang naar opzoek was!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Sapper D.



Geregistreerd op: 10-7-2009
Berichten: 106
Woonplaats: Voorburg

BerichtGeplaatst: 05 Okt 2011 18:39    Onderwerp: Reageer met quote

Dit boek is inderdaad een geweldig boek.
Vergeet "Old Soldier Sahib" niet! Dit gaat over zijn tijd voor WW 1.
poppy

Leuk, omdat ik het niet uit heb, is de combinatie voornoemd , met "The road to Armageddon". Dit gaat dan over de dood van het eerste batt RWF, de zustereenheid van Richards.

Er zijn genoeg overlappen om het verhaal erg indrukwekkend en interessant te maken.

The Royal Welsh Fuseliers... vel cool... Cool Cool
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the butcher



Geregistreerd op: 27-3-2011
Berichten: 60
Woonplaats: klerken

BerichtGeplaatst: 05 Okt 2011 19:28    Onderwerp: Reageer met quote

heel mooi boek poppy
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Mirjam
Moderator


Geregistreerd op: 5-1-2006
Berichten: 3303
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 22 Dec 2012 21:43    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Frank Richards: the private soldier in World War One


There have been countless memoirs of life in the trenches during World War One. Most of them, like Siegfried Sassoon's Memoirs Of An Infantry officer, Cecil Lewis' Sagitarius Rising and Robert Graves' Goodbye To All That, were produced by officers.

Yet the greatest account of trench warfare was arguably that of an ordinary ranker. It was Old Soldiers Never Die and it was written by a Welshman.

Frank Richards was the name chosen to adorn the title page of the book. The writer's real name was Francis Philip Woodruff and he came from Blaina in Monmouthshire.

Orphaned at the age of nine, for a long while Richards – the name he chose – thought he was illegitimate. In fact, his mother had been married, secretly.

After the death of his parents, the young Frank went to live with an uncle and aunt in Blaina, then a busy and bustling industrial community. It was a happy and enjoyable childhood and he later claimed to have been taught Welsh as a child but, in his adult life, soon forgot the skill.

Detesting school, Richards often played truant and left formal education as soon as he was able – in those days at the age of 12. He worked in a variety of jobs, starting as the door boy in a local colliery. Then, in April 1901, under the combined influence of his adopted brother and the news of the Boer War in South Africa, he joined the army, enlisting in the ranks of the Royal Welch Fusiliers.

Richards served in India and Burma, finally being discharged into the Reserve in 1912. When World War One broke out on 4 August 1914 he was working as a timberman in the mines around Blaina but was immediately called back to the colours. By 7 August he was en route to Dorchester and on 10 September he sailed for France with other members of the British Expeditionary Force.

Richards served continuously on the Western Front, taking part in almost every major campaign of the war. He was at Mons during the famous British retreat, fought at all of the Ypres battles and was still serving as a ranker when the Germans launched their final offensive in the mist-filled days of March 1918. He never rose above the rank of private, despite being offered promotion on a number of occasions.

He did not want to move up the ranks, did not want authority. He was content simply to do his job as a signalman and to do it well. Robert Graves, who knew him between 1915 and 1917, described him as the best signalman in the regiment.

Richards won both the Distinguished Conduct Medal (DCM) and the Military Medal but resolutely denied any particular element of bravery in his character. He was, he said, simply doing his job.

He was present in the front lines when the unofficial truce of 1914 took place and wrote about it, movingly, in his book Old Soldiers Never Die:

“We and the Germans met in the middle of no-man's-land. Their officers were also out now. Our officers exchanged greetings with them... We mucked in all day with them. They were Saxons and some of them could speak English. By the look of them their trenches were in as bad a state as our own."

Frank Richards was never seriously wounded during the war but the conditions in damp, unhealthy trenches did affect his health. Returning to work in the mines was out of the question. For several years after his discharge from the army he was forced to rely on a variety of temporary jobs and eventually wound up clerking in the local labour exchange.

He began writing his remarkable story – all the more impressive because he was not a particularly well educated man – in the 1930s. He would write in the evenings and into the middle of the night, often throwing away or burning whole passages because he was unhappy with them.

Somewhere around 1933 Frank wrote to his old officer, the renowned poet Robert Graves, asking him for advice. Immediately impressed by what he saw and read, Graves worked on the manuscript and eventually found a home for it with Faber and Faber. It was an immediate success.

At the urging of Robert Graves, Frank wrote another book, this time about his service life in India and Burma. It was called Old Soldier Sahib.

Like its predecessor, it was a remarkable and fascinating account of the life led by ordinary British soldiers, this time during the high point of the Raj.

Frank died in 1961 at the age of 78, his books lauded as excellent accounts of solders lives in a time and place that now seem very far away. The final words, really, should be Frank's, simple, unadorned by purple prose but heartfelt in sentiment and purpose:

"On the morning of November 11th, just before we left the house, a small enemy shell crashed through the roof, but nobody was hit. We advanced out of the village and were halted behind some banks. On the right of us on the road was a cooker which had been knocked about, and laying alongside it were the two dead cooks... One of the last shells that the enemy had fired on this part of the Front had burst by them as they were moving along the road."

Unpretentious stuff but those few words capture the essence of what Richards was trying to describe, the utter futility of war.


http://www.bbc.co.uk/blogs/wales/posts/Frank-Richards-the-private-soldier-in-World-War-One


Laatst aangepast door Mirjam op 23 Dec 2012 12:32, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Sapper D.



Geregistreerd op: 10-7-2009
Berichten: 106
Woonplaats: Voorburg

BerichtGeplaatst: 23 Dec 2012 12:28    Onderwerp: Reageer met quote

Kan ik helemaal niets aan toevoegen. Bedankt voor het plaatsen van dit stuk Mirjam.
Als je dit soort boeken leest, word ik aan de ene kant weemoedig maar ik krijg wel een gevoel van trots - respect. Hoe ze het uitgehouden hebben? Erg knap.

Een andere tijd, een andere leven, een andere wereld.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
louis



Geregistreerd op: 6-10-2009
Berichten: 344
Woonplaats: Leiden

BerichtGeplaatst: 22 Feb 2013 22:47    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb dit boek eindelijk ook gelezen, de Engelse uitgave dan ("Old soldiers never die").

Normaliter begin ik even met aan te geven o.a. uit welk jaar het boek stamt, maar dat staat hier vreemd genoeg niet in. Ook is er geen register, geen plattegronden, geen voorwoord, geen inleiding: op de inhoudsopgave na eigenlijk gewoon helemaal niets, behalve de tekst van het boek zelf. Anders dan de Nederlandse vertaling (als ik het goed begrijp hierboven) ook geen foto's trouwens, maar dat lijkt mij geen groot gemis. De andere ontbrekende zaken zijn in de praktijk ook geen groot gemis, althans voor lezers van deze site die wat voorkennis van de oorlog hebben.

Het boek is niet al te volumineus: het telt maar 315 bladzijden met nog eens betrekkelijk weinig tekst per bladzijde ook. Het leest ook nog vlot we. Om onverklaarbare redenen had ik het toch niet binnen een paar dagen uit, kennelijk zit er op een een andere manier meer content in dan het zo op het eerste gezicht lijkt. Bovendien is het boek niet duur (12 euro, de vertaling is duidelijk duurder).

Als dagboek geeft het een boeiend en interessant beeld van de ervaringen van de soldaten. Interessant is het met name omdat het een dagboek van een soldaat is en niet van, zoals gebruikelijker is, een officier. Stukken zoals de volgende, op pagina's 26 resp 34, beiden uit de eerste weken van de oorlog, zal je niet snel tegenkomen in een boek dat door een officier is geschreven:

Quote:
Stories had been going around that the Germans had been poisoning the water in the wells and we had been warned to be very careful not to eat or drink anything where they had been. We never took much notice of the stories or warnings.


en

Quote:
The sight of one Uhlan would frighten the French people more than if half a dozen large shells were exploding in their villages. They told us that the Uhlans were brigands of the first water and would pinch anything they could carry with them. Although the French were our allies we used to do much the same.


De hieruit sprekende vrijbuitersmentaliteit kom je eigenlijk het hele boek door tegen.

Het boek staat boordevol soldatenwijsheden die over het algemeen heel interessant zijn om te lezen, zoals over sterke drank en dronkenschap (pagina 100 - 101), vissen met handgranaten (170 - 171) en het stelen van de doden op het slagveld (179). Wat ook altijd leuk is om te lezen is dat de soldaten, althans de oude beroepssoldaten zoals Richards, altijd professioneel respect hadden voor de tegenstanders waar zij dat verdienden. Zo bijvoorbeeld op pagina 184, over een dag tijdens de slag aan de Somme:

Quote:
Just behind us on a ridge was a battery of small howitzer guns, and as we were watching them, guns, men and everything else vanished. The enemy shells were simply raining on that ridge. It was the most accurate shellfire I had seen, and Duffy who was standing by me said: "If the Jerry gunners were only 50 yards away, they couldn't drop their shells more accurately then what they are doing". We both thought it very queer.


Even later komen ze er trouwens achter dat er zich een Duitser achter de linies bevond die coördinaten doorgaf, hetgeen de reden was dat het bombardement zo precies was. Toen die persoon werd opgepakt verklaarde hij

Quote:
that he had volunteered to stay behind for this dangerous work, and he was proud he had served his country so well. I heard some officers remark that he was a very brave man.


Mij is dit boek prima bevallen, ik reken het tot de beste dagboeken die ik over de oorlog heb gelezen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boekennieuws - Vers van de pers - Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group