Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Roeselare, de vergeten stad, het vergeten Munitieplein.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in BelgiŽ Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Fritz Kempf
Ere WikiMusketier


Geregistreerd op: 4-4-2006
Berichten: 10370
Woonplaats: Wipers (Ieper)

BerichtGeplaatst: 22 Mei 2009 17:48    Onderwerp: Roeselare, de vergeten stad, het vergeten Munitieplein. Reageer met quote

Roeselare word vaak vergeten als we spreken over de Eerste Wereldoorlog. Maar de reeds verdwenen munitiedepot, bij de straat waar ik toen woonde, is compleet vergeten! Ik heb twee jaar gewoond in de Eksaardestraat in Roeselare. Dit grenst op het munitieplein. Ik heb toen gehoord dat:

1 Het munitiedepot werd aangelegd door de Duitsers
2 Onder het pleintje nog eventueel bommen liggen
3 Het munitiedepot dateert uit de Eerste Wereldoorlog.

Ik wist niks meer over. Paar weken geleden, heb ik contact opgenomen met Roeselare. Ik kreeg dit als antwoord.

**************************************************

Eind 2006 verscheen de driedelige publicatie ĎVan Aardappelhoek- tot Zwingelaarsstraatí van de stad Roeselare. Hierin werden alle toen bestaande straatnamen behandeld en werd ook de geschiedenis van de wegeninfrastructuur van de meer dan 650 Roeselaarse straten uit de doeken gedaan. Hierbij vindt u een fragment over de verklaring van de straatnaam ĎMunitiepleiní, alsook de geschiedenis van de wijk Mandelkwartier waar het Munitieplein deel van uit maakt.



Het plein en een groot deel van de wijk liggen op de plaats waar de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog een munitieopslagplaats hadden opgericht. Dit gebied was hiervoor zeer geschikt. Het lag vlakbij het station en de loskaaien van het goederenstation. Ook de Ardooisesteenweg en de Beversesteenweg waren direct bereikbaar. De aanwezigheid van dit depot zou er wel voor zorgen dat de woonwijken in de buurt veel onder de bombardementen hadden geleden. Na de oorlog werd het depot opgeruimd en maakte het plaats voor een nieuwe woonwijk. Het centrale plein en een aanpalende straat herinneren nog aan de vroegere bestemming van het gebied.



Wijk Mandelkwartier

Na de Eerste Wereldoorlog lagen grote delen van de stad in puin. Veel huizen waren vernield of onbewoonbaar geworden. Daarom moesten er zo snel mogelijk nieuwe woningen komen. De vernielde huizen werden weliswaar heropgebouwd, maar de stad keek er nauwlettend op toe dat de veel te kleine arbeiderswoningen, al dan niet in een beluik, niet in hun oorspronkelijke vorm werden heropgebouwd. De nieuwe woningen moesten een heel stuk ruimer zijn. Niet iedereen kon dus naar zijn vorige woning terug, waardoor men voor nieuwe woningen en woonwijken moest zorgen. Aanvankelijk zou men zich met noodwoningen behelpen, maar al vlug werden de eerste volwaardige woningen in nieuwe woonwijken gerealiseerd. De wijk het Mandelkwartier was daar een van de eerste van. De wijk werd genoemd naar de sociale bouwmaatschappij ĎDe Mandelí, die hier alle woningen optrok. Die was ook verantwoordelijk voor de opening van de straten. ĎDe Mandelí werd kort na de oorlog opgericht met als doel huizen te bouwen. Ze moest die verhuren of verkopen aan gezinnen die dit niet zelf konden. Het merendeel van de sociale woningen in Roeselare Ė met de bijhorende straten Ė zouden door deze bouwmaatschappij opgetrokken worden.

Alhoewel bouwmaatschappij ĎDe Mandelí voor de realisatie van deze wijk verantwoordelijk was, werd de eerste aanzet door de stad zelf gegeven. Op 25 mei 1920 vroeg de gemeenteraad aan de hogere overheden de toelating om langs de Beversesteenweg 5ha grond aan te kopen. Op die grond zou niet alleen het stedelijke magazijn opgericht worden. Men wou er ook voorlopige en blijvende woningen zetten en daartoe straten openen. Enkele maanden later volgde dezelfde procedure voor 77a 70ca aanpalende grond. Met die nieuwe aankoop kon men die eerste blok grond met de Sint-Jorisstraat verbinden. De grondeigenaar vroeg maar 1,25fr./m≤, een aanbod dat het stadsbestuur niet kon weigeren. De stad had ook naar de grond aan de overkant van de Beversesteenweg uitgekeken, maar die grondeigenaar vroeg 17fr./m≤, waardoor de stad al snel afhaakte. Nog wat later verleende de gemeenteraad ook haar goedkeuring aan de aankoop van meer dan 2ha grond van de familie de la Serna, eigenaar van de hoeve ten Elsberghe. Ook die grond zou voor de bouw van woningen en de aanleg van wegen gebruikt worden. Bij de verkoop werd wel vastgelegd dat een van de aan te leggen straten aan de hoeve toegang moest verlenen. De Mandeldreef zou die rol vervullen.

Op 16 april 1921 keurde de gemeenteraad het rooilijnplan voor het Mandelkwartier goed. Het werd bekrachtigd door de Hoge Koninklijke Commissaris op 1 december 1922. De centrale Mandeldreef werd op een breedte van 18m vastgesteld en zou de Vaart na haar geplande doortrekking (parallel met de Mandellaan) met de loskaaien van het goederenstation verbinden. De straat liep dan ook voorbij de Beversesteenweg verder naar de spoorweg. Ook de Herentalslaan die de noordelijke grens van de wijk vormde, kreeg een voorgeschreven breedte van 18m. De andere straten werden op een breedte van 12m vastgesteld. Het plan voorzag ook in een goede waterpaslegging en nivellering om een goede waterafvoer te bekomen.

Ondertussen had ĎDe Mandelí al de gronden van de stad overgenomen voor het bouwen van de woningen en openen van de straten. Daar het een nieuwe en druk bevolkte wijk was, wou de stad niet dat de straten lang in aarde bleven liggen. Al in 1926 keurde de gemeenteraad het ontwerp goed voor het leggen van kasseien, borduren en voetpaden in verschillende straten van de wijk: de Herentalslaan, Mandellaan (tussen de Hammestraat en de Herentalslaan), Eksaardestraat, Meulebekestraat, Mandeldreef, Toekomststraat, Munitiestraat, Beversesteenweg en Hammestraat (tussen de Eksaardestraat en de Mandellaan). De werken in de Toekomststraat, Munitiestraat en Hammestraat zouden uiteindelijk pas in de jaren 1930 uitgevoerd worden. Op het vlak van de gasdistributie was er een nieuwigheid. Er zou geen centrale leiding in het midden van de straat gelegd worden, maar twee kleinere leidingen aan weerszijden van de straat. Bij latere werken aan de gasleidingen moest men zo het wegdek niet volledig uitbreken. De werken werden eind 1926 aan Marcel Debusschere-Demeuldre aanbesteed. Op 19 mei 1928 stond ĎDe Mandelí de straatbeddingen met hun wegenuitrusting aan de stad af. Voortaan waren het volwaardige stadswegen.

Net voor de Tweede Wereldoorlog wou men de straten van het Mandelkwartier verbeteren. In 1938 keurde de gemeenteraad alvast een dergelijk ontwerp voor de wijk goed. Met oude kasseien zouden de straten herlegd en over hun volle breedte verhard worden. Daarna zouden ze een betonverharding krijgen. Het ontwerp werd nadien nog gewijzigd. In 1939 keurde de gemeenteraad een gelijkaardig ontwerp goed. In dit ontwerp werd bepaald dat de betonverharding gemiddeld 0,12m dik moest zijn. Bouwmaatschappij ĎDe Mandelí zou op basis van de verhaalbelasting het merendeel van de kosten moeten betalen, daar zij de zo goed als enige grondeigenaar in de wijk was. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd het ontwerp niet uitgevoerd. In de beginjaren van de bezetting werden overal in BelgiŽ wel nog wat werken uitgevoerd met toelagen van het Algemeen Commissariaat voor ís Lands Wederopbouw. Van zodra het geld voor niet-militaire doeleinden op was, vielen echter ook die werken stil. De vernieuwing van het Mandelkwartier was een van die geplande werken. Begin 1941 werd het ontwerp alweer gewijzigd. De betonverharding werd door Ďrotsklinkersí van 66,5cm op 22cm en 9cm dik vervangen. De werken werden eind 1941 aan Achiel Veys uit Roeselare aanbesteed. De aanbesteding werd echter niet door de betoelagende overheid goedgekeurd. Eind 1943 werd nogmaals een ontwerp goedgekeurd dat de verbetering van de straten in porfierkasseien voorzag. Ook dit ontwerp werd door de oorlogsomstandigheden nooit uitgevoerd.

Na de oorlog zouden de straten geleidelijk en niet meer gezamenlijk aangepakt worden. In 1952 werd wel nog een groot ontwerp voor buitengewone onderhoudswerken in de straten ten noorden van de Hammestraat goedgekeurd. Hierbij verdwenen de kasseistenen uit het straatbeeld. Daarna werden de straten steeds los van elkaar bekeken.

Met dank aan Archief Roeselare

**************************************************

Een of twee jaar later (kan nog later), nadat we zijn verhuisd, begon de renovatie van het pleintje. Volgens mijn grootmoeder, die daar ook woonde, hebben ze niks gegraven. Enkel op het asfalt gebouwd. Volgens de inwoners rond het plein, mocht daar niet gegraven worden. Dit is het pleintje nu. Weet iemand meer over het pleintje? Foto's van toen?






_________________
"Kennscht mi noch?" ~~~ Who is the real "Fritz Kempf"?

Ypres Salient on Pictures
Discover the Salient - Meet the men


FHSW Wikia
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in BelgiŽ Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group