Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Isonzo 2005. Mario en Hauptmann style.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Reisverslagen en foto's Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 11 Sep 2005 14:13    Onderwerp: Isonzo 2005. Mario en Hauptmann style. Reageer met quote

Isonzo 2005. Mario en Hauptmann style.

Dames en heren. Ik neem u graag mee op een reis van bijna anderhalve week vol WO1 geschiedenis, nieuwe vrienden, inzichten en terasjes. Door wel vijf landen en langs fronten waar menigeen op dit forum nog nooit geweest is, maar na dit verslag wel heen wil. In de tekst zitten hyperlinks naar bijbehorende andere topics en sites. Niet alle foto's zijn door ons gemaakt. En het is een heel lang verhaal geworden. Maar wat wil je met een frontbezoek van anderhalve week? Bij het lezen van het verslag en de bijbehorende topics heb ik zoveel mogelijk kaaarten geplakt. Wellicht is de onderstaande voor het overzicht wel erg handig.



Kaart van de Isonzoloop.

Dag 0 De voorpret
Dag 0? Ja dag 0! Omdat we de op de eerste dag van de vakantie naar Kobarid rijden, en we om twee uur in de ochtend willen vertrekken, ben ik een dag eerder al naar Mario gegaan. Daar aangekomen rond een uur of half vier gaan we eerst eens kijken hoe we al de zooi, die we denken mee te moeten nemen, maar waarvan we de helft vast niet gaan gebruiken, in de Tucson gaan prakken.

De Tucson later die week in Slovenië op de grens met Italïe.

We tellen de volgende stapel aan tassen en andere 'benodigdheden' versus de 644 liter grote koffer bak. Twee paar wandelschoenen, twee paar wandelstokken, een fotostatief, een Lowepro rugzak met camera, lenzen, GPS en twee walktie talkies. Twee grotere rugzakken met kleding en twee laptoptassen. Verder nog een slaapzak en een tasje met bordjes en bestek. Je weet immers nooit hoe je appartement eruit ziet. Na wat blikken van de stapel spullen naar de openstaande kofferbak en terug bemerken we op dat dit er toch echt wel in gaat passen. Het rijden en tanken met een auto waarvan de achterbank vol ligt met allerlei spulletjes vinden we geen goed idee. Om de tijd wat te doden kijken we wat Blackadder afleveringen en besluiten we dat het tegen een uur of half negen misschien slim is om wat te gaan slapen.

Sausage?!?
Nadat er voor mij uiteindelijk een luchtbedje opgeblazen is zijn we een half uurtje verder en kunnen we gaan slapen. Dat lukt in het begin niet heel erg super maar rond een uur of tien ben ik dan denk ik toch vertrokken.

Dag 1 De reis
Als ik wakker word en op de klok kijk zie ik daar toch echt 1:45 staan. Dat komt mooi uit want om 2:00 wilden we opstaan. Ik pak alvast mijn slaapzak in. Het is me overigens nog nooit gelukt dat ook maar enigzins te laten lijken op de staat waarin de slaapzak de fabriek verliet. Ik kleed me aan en ga naar het toilet en weldra is het twee uur en is Mario ook wakker. Ik zeg even gedag aan het forum en check de wegen naar Oostenrijk en Duitsland. Alles lijkt vrij. Tevens is er alleen in het Ruhrgebiet sprake van bewolking en dus kans op regen. Het belooft een mooie dag te worden. Vervolgens gooien we wat te drinken naar binnen en pakken alle spullen. Eerst alle spullen de lift in en dan naar beneden. Daar komen we erachter dat het in Nederland natuurlijk wel regent en laden we de auto in. En uiteindelijk, uiteindelijk na veel 'planning' en hectische weken zijn we dan onderweg. Stukje A16 en dan de A20 gevolgd door de A12 tot Arnhem. In de regen rijden we naar Arnhem en Oberhausen. Nadat we de Duitse grens gepasseerd zijn beginnen we aandachtig de borden te zoeken waar het verlossende München op staat. Dat blijkt echter pas later te gaan gebeuren dus besluiten we het pitoreske Ruhrgebiet maar te doorkruissen in richting Keulen. De feestvreugde is niet te beschijven als we uiteindelijk München ontwaren op de borden. Want München is bijna Oostenrijk en dus bijna Slovenië.

Zoiets dus. En Mario moest nog best snel naar de vluchtstrook rennen nadat deze foto gemaakt was.
Al is het vanaf München toch nog zeker een 250 kilometer naar Villach en dan is het nog wel een uur of anderhalf naar Kobarid. Net voor München halen we een bakkie en wisselen we weer van bestuurder. Bij München aangekomen zien we dat het voetbalstadion dat men de vorige keer aan het bouwen was af is. Al ziet het er niet echt uit. De andere kant op zien we tevens een best wel heftige file. Veel mensen moeten ver omrijden. De Alpen hebben immers last van hoog water en in Zwitserland zijn alle snelwegen nog afgesloten. Op naar Salzburg dan maar. Na een prima mini 'umleitung' van een kilometer of 10, maar die ons zeker 20 minuten stilstaan en file scheelt komen we weer op de juiste snelweg. Het schiet nu dus lekker op en is inmiddels rond een uur of half elf. Door de regen en drukte zijn we hier toch wel een uurtje later dan gehoopt maar goed. Met het vignet onder de voorruit gaan we richting Oostenrijk. Net voor Oostenrijk passeren we de mooi gelegen Chiemsee en het historisch gezien heel wat mindere plaatsje Berchtesgaden.

Zonder problemen rijden we Oostenrijk in. En in Oostenrijk is men bezig met een grootschalige “Laten we net doen alsof we aan de weg aan het werk zijn” operatie bezig. Diverse keren op de gehele route is men aan de weg aan het werk of doet men alsof. Tevens stellen ze pseudo laser-gun controles op door poppen neer te zetten. Een extra lesje bij Madame Tussaud zou de Oostenrijkse kleiers echter geen kwaad kunnen doen. Bij de Tauerntunnel betalen we braaf onze Eur 9,5 tol. Verder proberen we zoveel mogelijk van het uitzicht te zien en passeren we afritten als; Zell am See en Bischofshofen. Volgende keer nemen we onze spring-ski's mee.

Over Salzburg rijden we naar Villach en daar moeten we de keuze maken. De keuze is nogal lastig, wat we ook doen, we moeten richting Udine in Italie. Maar pakken we de pas de passen of nemen we die andere. We gaan voor de eerste keuze omdat we die zeker weten te vinden en de tweede wellicht zoeken wordt. We nemen de afrit Villach Warmbad/Wurzlpass. De Wurzlpass is steil maar nog niet zo erg als de pas die we daarna gaan nemen. De Wurzlpass pronkt echter ook al met borden waarom men aangeeft dat aanhangers verboden zijn en we toch al snel steigingen in de 14 % tegen gaan komen. Enfin, we gaan ervoor en nemen deze pas. Na veel gestuur, waarbij we natuurlijk de locals niet kunnen bijhouden, komen we bij de Douane. Ja, Douane, want Slovenië is nog geen Schengenlid en heeft dus nog Douane. De Oostenrijkse Douane zal het een rotzorg zijn als we vertrekken en wuift ons door te rijden. De Sloveense was twee jaar geleden ook geen probleem. Deze keer houden we onze passpoorten omhoog en ook deze beamte vindt het al lang best. We rijden Slovenië binnen, gaan verderop bij het kruispunt een keer lingsaf en rijden in de richting van Bovec en Nova Goriza. En als snel komen we op WOI gerelateerd gebied als we de door Russische krijgsgevangenen aangelegde Vrsic pas zien opdoemen. Deze pas met stijgingen tot 18% en niet overal goed asfalt maar met kinderhoofdjes (voor de Belgen kasseien) kent een kleine 40 bochten. Het hoogste punt is 1611 meter en is een uitdaging voor de chauffeur. Nadat we wat Sloveense schapen, wielrenners en lokale slakken hebben ontweken staan we dan aan de andere kant. Onderweg passeerden we de kapel ter ere van de gevallen Russen. Een foto daarvan heb ik eens in raad je plaatje gebruikt.

We rijden verder richting Bovec/Flitsch en naar Kobarid/Karfreit/Caporetto. Onderweg zien we nog een afsplitsing naar de Predil en Fort Kluze en het monument van Lucy Christallnigg. Later deze vakantie komen we daar zeker terug. We rijden uiteindelijk Kobarid binnen en passeren het museum in Kobarid. Even later staan we op het plein van het stadje. Ook hiervan zijn foto's bekend vanuit WOI en echt heel veel is er niet verandert zo lijkt het. We gaan naar ons appartement en nemen een pauze van een uurtje. Het uurtje wordt twee uur als we ons richting Restaurant Kotlar begeven. Buiten hebben ze een soort terrasje gemaakt dat er de vorige keer niet was en daar is nog plek. Het Isonzodal is de hele dag al in een mist of laag hangende bewolking gehult waardoor het niet te warm is maar ook niet te koud. Buiten eten gaat prima en het eten is weer erg goed. Uiteraard laten we dit in combinatie met een biertje plaatsvinden. Na de koffie gaan we rond een uur of half negen weer eens op huis aan. De 50 meter naar het appartement is net een mooie afstand dus zijn we zo terug. Aangezien er inmiddels al sprake is van een staat van wakker zijn van een uur of 19 lijkt het verstandig snel te gaan douchen en te gaan slapen hetgeen we dan ook gaan doen. Rond een uur of tien liggen we dan ook te slapen.

Dag 2 De relaxdag
Dag twee begint met iemand die zich niet geheel lekker voelt. Nadat we zo rond een uur of acht weer aanspreekbaar zijn besluiten we dan ook eerst te gaan tanken en boodschappen te gaan doen. Daarvoor is het wel handig als we even wat geld pinnen. Je kunt hier meestal wel met Euro's of creditcard betalen maar we halen toch even wat Sloveense Tollars. 250 Tollar is ongeveer hetzelfde als een Euro. Eigenlijk is het 240 maar dat rekent lastiger. In het dorpswinkeltje, dat best groot is en waar men een flink assortiment heeft, halen we wat eten en drinken. Ze hebben hier vooral veel soorten vis in blikjes. Na het tanken gaan we terug naar het appartment waar we rond een uur of half tien kunnen gaan ontbijten. De rest van de ochtend speel ik alvast even wat met de digitale apparatuur om er straks mee te kunnen werken. De rest van de middag en avond gaat op aan het lezen van de nodige boeken ter voorbereiding op de komende dagen. In dit geval Die Sclachten am Isonzo van Miro Simcic. Aangezien niet iedereen 100% lekker is gaan we deze dag niet uit eten. Een rustig relax dagje dus voor de helft van ons.

Dag 3 Het begin; Kluze en Christallnigg (1) we gaan los.
De derde dag van het verblijf, zaterdag de 27e begint met een concert van de plaatselijke quasimodo die het nodig vindt om zo rond een uur of zeven aan de klokken te gaan hangen. Eerder viel me al op dat het, tijdens een bezoek aan het toilet rond drie uur in de nacht, buiten nog regende. Daar is nu geen sprake meer van. De hele dag blijft het droog met een lekker zonnetje. Nadat we zo rond een uur of half negen aanspreekbaar zijn neem ik wat te eten en vertrekken we om half tien naar het winkeltje om wat spullen te halen die we dit weekend nog nodig zullen hebben. Om tien uur zijn we terug en toe aan een bezoek van Fort Kluze.

Het boven Fort Kluze. gelegen Fort Hermann laten we deze keer even gaan, het is niet gemakkelijk met de auto te bereiken. Daarbij schijnt het in puin te liggen aangezien het in de Eerste Wereldoorlog op de korrel is genomen. Op de terugweg komen we door Bovec aangezien het kruispunt dat ons nog om Bovec leidde op de heenweg nu is afgesloten wegens een verkeersongeval. Bovec is een ander startpunt van de 12e Isonzoslag. De Duitstaligen noemen de 12e Isonzoslag of de slag bij Flitsch en Tolmein, of ook wel Das Wunder von Karfreit. Italianen hebben het dan weer over de slag bij Caporetto en de Slovenen over Kobarid. Kobarid heeft dus in drie talen een naam en daarbij gaven de Duitsers de slag de naam van de plaatsen waar de opmars begon, namelijk Bovec en Tolmin. Nu we er toch langskomen stoppen we even ten zuiden van Srpenica. Pal langs de weg staat hier namelijk het monument ter nagedachtenis aan de hier neergeschoten Gravin Lucy Christallnigg. We parkeren de auto maar op een soort van inham iets verderop en maken wat foto's. Een redelijk standaard monument, niet geweldig onderhouden maar ook niet ingestort, herinnert de mensen die hier voorbijkomen aan haar dood. Het zou wat meer tot de verbeelding spreken als men er iets meer bij zou vertellen, want de gemiddelde bezoeker zal haar wellicht niet kennen en ook niet weten waarom er juist voor haar dit monument is opgericht. Zelf kende ik haar tot voor kort ook niet. Het enige wat er immers nu op de steen onder het kruis staat is "Zur erinnerung an Lucy Gräfin Christallnigg + 10. august 1914". Later deze week zullen we wat pogingen gaan wagen meer over haar te weten te komen. Inmiddels hebben we genoeg foto's en rijden we door naar Kobarid.

De inscriptie op de steen.

Locatie van de steen langs de huidige weg.
Onderweg kun je op sommige bergen nog steeds goed zien waar de paden liepen waarover ezels de troepen van broodnodigde voorraden voorzag. Vooral in de winter schijnen deze goed zichtbaar te zijn maar nu is er nog geen sneeuw te zien. Net voor Kobarid passeren we de betonnen geschutsplaats en de trappen naar de Italiaanse verdediginglijnen die in de 12e Isonzoslag werden overlopen. Eergisteren reden we het stuk vanaf Bovec naar Kobarid ook al op deze manier maar hadden na de lange rit geen zin dit allemaal direct te bekijken. Aangezien het toch ook vakantie is doen we het rustig aan en nemen we als we thuis zijn rond 1300 eerst een een pauze. Ik besteed de middag en een deel van de avond met lezen. Aangezien ik gisteren het boek van Miro Simcic al uit had gelezen begin ik nu aan het hoofstuk aangaande de Angriffslacht bei Tolmein van Erwin Rommel. Dit is een hoofdstuk uit "Infanterie greift an" van Erwin Rommel, voorgaande keer dat we in het Museum van Kobarid waren was het echter ook al los boekje, door hunzelf uitgegeven, te koop. In een middag en stuk van de avond lees ik dit uit. Omdat ik het altijd informatief vind om van twee zijden van het verhaal iets te lezen heb ik ook bij m"With British guns in Italy" van Hugh Dalton. Aangezien ik niet verder kom dan 25 pagina's kan ik er verder nog weinig over kwijt. Om half tien ga ik eens douchen en slapen.

Dag 4 Kobarid museum en Christallnigg (2)
De zondag waarop de forummeet in Ieper plaats zal vinden slapen we eerst eens uit. Na het ontbijt is het dan toch echt tijd voor een bezoek aan hetmuseum in Kobarid. Het museum dat zich toch voornamelijk richt op de 12e Isonzoslag. De slag die, logischerwijze volgde op de voorgaande elf waarin de Italianen steeds ver in de meerderheid waren, maar het niet echt lukte om de legers van Generaal Svetozar Borovic von Bojna terug te slaan. Interessant detail is overigens dat de moeder van Boroevic een Servische was. De twaalfde was echter de doorbraak aan dit front. Nadat we een en ander doorlopen hebben gaan we naar de boekenafdeling. Ik koop een fotoboek over de Eerste Wereldoorlog in het Italiaans, Andrea Kozlovic: “Storia Fotografia Della Grande Guerra”. Ook een Duitstalig boek over het achterland van de Isonzo en de logistieke problemen waarmee het Oostenrijks-Hongaarse leger kampte van Tomaz Budkovic gaat mee. We kunnen hier gewoon met creditcard betalen.
Het is voor de gelegenheid bijzonder handig dat zij ook de boeken van Schaumann en Svolsjak hebben liggen zodat we eens kunnen navragen hoe dat nou zat met het neerschieten van Lucy Christallnigg en de verschillende verhalen die de ronde doen daarover. In het museum wordt een en ander echter alleen maar vager. Later eten we wat zelfopgewarmde pasta, lezen nog wat en om de gezondheid niet te forceren gaan we rond elf uur slapen.
Dag 5 Het Italiaanse Ossuarium te Kobarid, bezoek aan de Kolovrat en Tolmin.
Op de vijfde dag gaan we eerst, het weer is schitterend, wat foto's maken van de omgeving van het Italiaanse Ossuarium te Kobarid hetgeen door Mussolini is onthult. Terwijl ik een flink aantal foto's maak en mooi kan oefennen met de filters en lenzen maakt Mario filmbeelden. De zon maakt het wat lastig doordat hij net opkomt maar de lucht is helder. We worden op deze maandag door bijna niemand gestoord hier. Nadat we hier een uur gestaan hebben gaan we wat boodschappen doen en zijn om ongeveer half elf thuis waarna we ontbijten en de foto's bekijken. Daarna is het gezien het uitmuntende weer wel heel dom als we de Kolovrat niet bezoeken. Bij mist en bewolking is het daar namelijk al redelijk snel niet te doen en koud. Nadat we de slingerweg naar boven hebben genomen staan we op de plek waar Rommel vocht. Vanaf hier maken we foto's en video en is het dal van de Isonzo met Tolmin en de kasteelberg goed te zien. Nadat we nog wat genieten van de rust rijden we terug het pad af, passeren na vijf minuten wachten de plek waar een betonwagen vast zat en die gelukkig loskwam. Keren wil je hier niet omdat de weg achter ons over een lengte van 50 meter is weggeslagen en er dus maar drie meter breedte over is. De reden waarom er een zot achter de betonwagen stond te toeterren is me nog steeds niet duidelijk want het was toch voor een blind paard zichtbaar dat je er nergens langskon voordat de vrachtwagen los was of helemaal in het ravijn lag. En het leek mij ook helder dat de chauffeur voor de eerste optie ging. In ieder geval draaien we twintig minuten later de weg naar Tolmin op waar we rond half drie een terrasje pakken en van de mooie Sloveense uitzichten genieten. Voor onze zes drankjes op het terras rekenen we ook zes euro af en om half zes keren we over de rustige kant van de Isonzo, waar de weg smaller is, via kleine dorpjes terug naar Kobarid. Helaas probeert een local onze achterbak te verkleinen door daar een echte Lada Niva bijna in te parkeren. Onderweg passeren we onder andere wat monumenten ter ere van de partisanen en passeren we Volarje. Daar schijn je cursussen in verven, excuus schilderen, te kunnen volgen bij een Nederlandse lerares. Omdat we geen buitenbeits meegenomen hebben rijden we maar door en passeren om zes uur de Napoleons brug, drie keer raden wie deze brug mede heeft gebruikt, en zijn we vijf minuten later thuis. Na een douche en het bekijken van de foto's zijn we klaar voor een bezoek aan een restaurant. Voor de tweede keer deze week is dat Restaurant Kotlar. Een blik op de GPS/barometer geeft aan dat er wat lichte bewolking verwacht wordt. Nou kan dat alleen in de nacht zijn, dat gebeurt hier wel vaker, 's nachts regen en overdag prima weer. In ieder geval zijn we blij al op de Kolovrat geweest te zijn met goed weer. De laatste keer dat wij daar waren, twee jaar geleden, zagen we nog onheilspellende bewolking aankomen. Rond tien uur zijn we weer in het huisje waar we nog wat lezen. Ik lees voor het slapen"With British guns in Italy" van Hugh Dalton uit en ga rond een uur of één slapen.

Dag 6 Omgeving Bovec, Tolmin en Most na Soci.
De mleko is op. Dat betekend dat we dus nieuwe melk moeten gaan halen in het winkeltje. Gelukkig is er hier geen Aldi, Lidl of Spar in de buurt maar hebben we een normale lokale buurtsuper waar ze ruime keuze hebben, alles wel twee keer zo duur is dan bij de Aldi, Lidl of Spar maar waar je wel gewoon vijf euro met een creditcard kunt afrekenen. Al betalen we deze vakantie gewoon met Sloveense Tollars. Deze keer gaan we echter naar een wat kleinere winkel die dichterbij is. Na de gebruikelijke rek en strek oefeningen gaan we daar maar eens heen rond half tien richting Bovec. We bezoeken hier eerst een plek waar het dalstation stond van een kabelbaan, de reconstructie is echter van een latere datum en stelt een andere kabelbaan voor die in de jaren dertig van de vorige eeuw gemaakt is.

Grondstation van een kabelbaan.

En hier ging de reis heen.
Hier maken we wat foto's en video om door te rijden naar een begraafplaats in de buurt van Bovec. Iets verder terug maar nog voor (2km) Bovec gezien vanuit de Predil ligt dan nog het openluchtmuseum van Ravelnik/Bovec waar we ook gaan kijken.
Na dit stukje natuurbezoek rijden we terug richting Bovec en gaan linksaf richting Nanko. Hier rijden we na een meter of 800 vanzelf voorbij de plek waar in een caverne, op de eerste dag van de 12e Isonzoslag veel Italianen vielen vanwege gas. Omdat het de gehele dag al 25 graden is gaan we via het appartement, waar we om half twee arriveren. We beginnen daarna met de Rommel cylcus bij het kerkje van St Daniel en aan de andere kant van de Isonzo dan Tolmin. Dit dorpje kwam Rommel doorheen nadat hij de Isonzo was overgestoken. In het boek met foto's genaamd “Der Weltkrieg im Bild” is een foto te vinden van het kerkje te St Daniel tijdens de oorlog.

Huidige aanzicht van het kerkje.
We maken hier foto's en filmen wat. Vervolgens rijden we over Tolmin naar Most na Soci waar we, nadat we een tankwagen ontwijken die ons ook al van achteren wil torpederen nadat hij bijna twee meisjes platreed op een zebrapad in Tolmin, een van de twee kon de andere letterlijk aan haar kleren van het zebrapad aftrekken, bij het station uitkomen. Voor de mensen die Jan Triska's boek hebben gelezen is dit geen onbekende plek, hoewel zij het wellicht kennen nals het station van St Lucia. Hedentendage vooral zes keer per dag gebruikt als opstappunt voor een autotrein. Daarna gaan we via de andere kant van de Isonzo via het dropje Modrejce naar Mengore. Aangezien de route niet helemaal helder lijkt staken we deze poging na een uur en gaan naar beneden. Hier worden we in het Duits aangesproken door drie Tsjechen waar we een half uur mee aan de praat raken. Een van hen heeft in Duitsland gewoond en ook met de boot Nederland bezocht. De andere woont in Brno terwijl de derde man zich niet in het gesprek mengt. De mannen zijn met hun auto vol spullen vanuit Tsjechie een frontreis aan het maken. De oudste van het stel komt speciaal naar Mengore om een plaat te fotograferen. Zijn vader heeft hier nog gevochten in de oorlog en als bewijs haalt hij papieren naar boven met de naam van zijn vader, compleet met datum van gewond raken en handtekening van Generaal Svetozar Boerevic van Bojna. Boven op de berg zou ergens dus nog een plaquette moeten zijn ter ere van de Tsjechen. De heren zijn vooral geïntereseerd in het relaas van het Tsjechishe legioen in WOI. Eerst onderdeel van Oostenrijk-Hongarije's leger, later vechten tegen dat leger en voor de stichting en behoud van Tsjechie. Als we vertellen dat wij het boek van Triska hebben gelezen herkennen ze dat. Die beschrijft eenzelfde verhaal. Dit is zeker een interessante ontmoeting, de zoon van een WOI veteraan op zoek naar de plekken waar zijn vader vocht.We krijgen wat email adressen van de mannen en de de uitnodiging om eens te gaan kijken in Tsjechie. Zij hebben een reenactmentclub voorstellende Tsjechishe scherpschutters en zijn altijd op zoek naar sporen van Tsjechen in WOI. Vooral ook van foto's van Tsjechische uniformen aangezien ze daar geen goed boek van kunnen vinden. De man die het beste Duits spreekt grapt nog dat de Tjeschen in WOI gelieft waren vanwege hun Skoda kanonnen en hun pils. Zelf zijn ze ook de berg ook niet opgeweest omdat het te onduidelijk aangegeven is. Wel geven ze ons de tip dat er in Gorizia (Italië) en Nova Gorica (Slovenië) allebei een mooi WOI museum is. Nou stond dat al op de lijst alleen wisten wij niet zeker of er ook een museum in Nova Goriza was. We geven de mannen een hand en gaan verder, zij richting Italië en Piave, wij naar Tolmin voor koffie. Nadat we om half vijf aan de koffie zitten gaan we rond kwart over zes op huis aan. Daar zijn we om half zeven en rond kwart over zeven gaan we eten.Wederom de gehele dag prachtig weer gehad maar zo langzamerhand begint de zon achter de wolken te verdwijnen en daarna achter de zon. De restaurant keuze is simpel vandaag Gostelnica Breza in Kobarid. We kiezen voor de mixed-grill, voorafgegaan door een Griekse salade, hetgeen bijna een maaltijdsalade blijkt te zijn. Om tien uur zijn we weer thuis en ga ik, na wat gelezen te hebben in mijn nieuwe boek over de logistiek achter het Isonzofront en gaan om twaalf uur slapen.

Dag 7 Mengore (2), Kanal ob Soci, Tolmin begraafplaats
Als ik op de zevende dag van de vakantie, woensdag 1 september 2005 om half negen het rolluik optrek, om te kijken wat voor weer ons toebedeeld is, zie ik wederom geen enkel wolkje aan de lucht. Dat is schitterend natuurlijk om in de buitenlucht zaken te ondernemen of onderzoeken. Tijdens het onbijt besluiten we toch de Mengore een tweede kans te geven aangezien het gisteren niet geheel lukte. We vertrekken nog voor tien uur die kant op en staan rond tienen weer bij Mengore. Deze keer bestuderen we de kaart grondig en zien al snel waar we gisteren min of meer de fout ingingen. Met wandelstokken, hoofdlampje en camera's gaan we de heuvel te lijf en het beloofd zo'n 200 meter hoogteverschil te zijn. Normaal lukt ons dat alleen met behulp van een vliegtuig dus houden we om de (paar) honderd meter rust en drinken we af en toe wat. Gekozen is voor de route waarop de steilste stukken aan het begin zijn en we dat dus maar gehad hebben. Na verloop van tijd zien we hoopjes steen die we kunnen aanduiden als loopgraaf en ook de weg is hier en daar nog duidelijk te zien, afgewisselt met grotten die al dan niet door mensen zijn gemaakt. De route is op het latere gedeelte van de route meestal, maar niet altijd echt goed aangegeven en stuurt ons nu langs een monument waarvan ik vermoed dat het het Tsjechische monument is waarvoor onze kenissen van gisteren kwamen. We maken wat extra foto's die ik naar ze zal opsturen en nemen een pauze. Een kwartier later gaan we weer verder en komen doordat het niet geheel duidelijk is aangegeven op een stijgend stuk. Hoewel niet echt volgens planning besluiten we maar de kerk bovenop de Mengore te bezoeken en te kijken of we daar wat beter uitzicht hebben. Daar boven aangekomen biedt een man die het gras aan het maaien is ons een mix aan van honing en schnaps en met een totaal schoongebrandde keel maken we foto's. We groeten onze honing en schnaps vriend en besluiten naar beneden te lopen. Dat gaat per definitie een stuk sneller dan omhoog en om kwart over een staan we bij de auto. Na een korte pauze besluiten we naar Kanal ob Soci te rijden om te kijken of daar nog resten te vinden zijn. De om geving van Kanal doet wat mediteraan aan en we pakken een terassje om te zien wat er in de buurt te doen is. Volgens Schaumann vooral veel zaken te maken met het achterland en door soldaten aangelegde wegen. Vanuit Kanal kunnen we op de rechteroever van de Isonzo naar het Noord-Oosten, dan komen we in het gebied waar Jan Triska gelegerd is geweest. Ook kunnen we naar het Zuid-Oosten en dan komen we op het Bainsizza plateau. De rechteroever van de Isonzo vanaf Most na Soci naar Kanal is niet geheel door autowegen ontsloten, over grote delen van deze lijn loopt alleen een spoorweg. Kanal zelf heeft bij mijn weten echter geen station, vermoedelijk gaat het spoor naar Nova Goriza. Het gehele wegennet op deze plaats aan het front, dus de driehoek gevormd door de Isonzo, Idrijca en het Bainsizza plateu is volgens de kaart een beetje gammel en bestaat in het beste geval uit veel B wegen. Gecombineerd met de leeftijd van de auto (drie maanden) het feit dat de eigenaar er geen krassen op wil en daarbij opgeteld de afgronden, wegbreedte en rijstijl van menig Sloveen laten we dit dus maar gaan. Rond drie uur besluiten we het terras te verlaten en gaan terug naar Tolmin.

Kaart van de omgeving. Links aan de Isonzo/Soca zie je Canale/Kanal, rechts daarvan en naar beneden ligt het Bainsizza plateau.
Na wat testen van de stuurmanskunst van de chauffeur in combinatie van stijle doodlopende weggetjes met 20 cm ruimte over vinden we in Tolmin de goed verscholen Oostenrijks-Hongaarse begraafplaats welke naast de rivier de Tolminka ligt. Uiteraard maken we foto's maar zijn daar zo mee klaar. Om even voor vieren parkeren we de auto in Tolmin en gaan naar de M bar. Hier schijnt men aan de muur de grootste verzameling foto's te hebben van Tolmin uit vroeger tijden. Opmerkelijk is de foto uit 1910 van de uitkijktoren op de Kasteelberg. Op de enige bekende andere foto uit de oorlog is deze toren voorzien van schade door beschietingen, hier is hij nog gaaf. En de andere interessante foto toont Italiaanse soldaten in Tolmin in 1918. Vermoedelijk na de wapenstilstand, die Oostenrijk-Hongarije eerder tekende dan Duitsland, of uit de dagen daarvoor toen de Italianen het uitgeputte Oostenrijks-Hongaarse leger in rap tempo onder de voet liepen. Nadat we ons drinken op hebben gaan we lopend op zoek naar het enige Duitse veld met graven op Sloveens grondgebied maar dat is niet echt goed te vinden. Dit lukt niet direct maar we zien wel weer veel onderweg. Onder andere op de terugweg een onthoofde slang danwel adder op de weg liggen. Omdat het inmiddels al bijna vijf uur is nemen we een plekje op ons favoriete terras is Tolmin waar we wat te drinken bestellen. En nog een keer wat bestellen. Inmiddels hebben we wel trek van deze inspanningen en komen er om half zeven achter dat de pizerria tegenover hotel KRN op woensdag gewoon dicht is. Het valt me op dat meer restaurants dat hebben op woensdag hier. Dan gaan we maar naar Kobarid en zitten om half acht bij Gostelnica Breza in Kobarid, het restaurant dat ons gisteren zo perfect beviel. En dat doet het ook vandaag weer want pas om half elf zijn we terug bij het appartement. Dan volgt het normale stramien van douchen lezen en slapen.

Dag 8 Nova Gorica, Goriza, Lazar.
Vandaag kiezen we, nadat we rond half negen aan het ontbijt zitten en we om half tien vertrekken voor een museumdag. De zon staat wederom te schijnen en er is letterlijk geen vuiltje aan de lucht. We gaan naar Nova Gorica en Goriza (Sloveens Gorica, Duits Görz) waar we om half elf arriveren na en mooie route door het achterland. In Nova Goriza rijden we eerst even wat rond en zoeken een parkeerplaats. Vervolgens gaan we op zoek naar een soort van VVV die ons kan vertellen waar het museum van Nova Gorica over de Eerste Wereldoorlog is. Na veel gezoek vinden we de VVV in een gebouw dat wel gesloten lijkt te zijn maar men is toch aanwezig. Het museum schijnt iets terug op de route te zijn bij Sveta Gora. Daar is nu ook een klooster en een weg met stijgingspercentages tussen de 15 en 30% brengt ons daarheen. Onderweg zien we tijdens de stijgende route nog allerlei grotten aan de kant van de weg. En na de klim staan we boven op een berg met uitzicht op Nova Gorica en Goriza. We vinden het museum, alleen is dat dicht en gaan eens bij het restaurant vragen hou dat zit. Helaas verteld men ons dat dit museum alleen op zondag geopend is. Dat stond in geen enkel boekje aangegeven. Rest ons niets dan verder te gaan naar Goriza. Nadat we de grens passeren, we gaan immers Italie weer in, parkeren we even voor twaalf uur de auto in Gorizia. Ook hier heeft men een museum aangaande de Eerste Wereldoorlog welke hopelijk wel open is. Na een stadswandeling vragen we wat na en worden richting het kasteel van Goriza gestuurd. Zoals meestal in deze omgevingen staat deze op een heuvel en die beklimmen we te voet. Uiteindelijk komen we hier rond een uur aan en het museum van Gorizia blijkt gesloten te zijn voor de middagpauze. Gorizia is in de zesde Isonzoslag door de italianen veroverd op Oostenrijk-Hongarije dus wellicht heeft men hier wat meer informatie over de andere slagen dan alleen de 12e. Als we in de omgeving rondlopen zegt er ineens iemand gedag tegen ons en staan we oog in oog met de drie Tsjechen die we eergisteren bij Mengore tegenkwamen. We praten bij, met name over onze tweede poging op de Mengore als uiteraard blijkt dat ook zij voor het museum hier zijn. We gaan met vijf man om half twee het museum in. Het museum behelft vooral heel wat voorwerpen maar is slecht in de uitleg over slagen aan de Isonzo. Voor de tweede keer in twee dagen zeggen we de Tsjechen gedag, zijn gaan nu echt naar de Piave en wij terug naar huis. Het is inmiddels ook even na drie uur. Rond vier uur naderen we Kobarid maar gaan we eerst maar eens kijken bij de camping waar we twee jaar geleden al waren. Het is er aanmerkelijk drukker dan toen wij er waren en gezien de hitte ben ik blij deze week niet in een tent te zitten. We nemen wat te drinken en zakken daarna af naar de Isonzo, zo'n tien meter onder de camping. Het water is hier, omdat het uit de bergen komt altijd heel koud en groen van kleur door de algen en mineralen. We maken wat foto's en zien rafters, kanoeers en ook paragliders voorbij komen. Rond vijven vertrekken we naar Tolmin om wat te gaan eten maar nemen eerst wat te drinken op ons bekende terras. Om zeven uur gaan we eens een pizza eten maar de pizzeria tegenover hotel Krn is blijkbaar helemaal geen pizzeria meer want ook nu geven ze aan dat ze niets te eten hebben voor ons. We zoeken een andere in een straatje wat verderaf en gaan eten. Het gaat hier om Pizzeria Na Placu in Tolmin waar ze ook wel pasta's serveren. Om half tien zijn we weer in Kobarid. Het gebruikelijke ritueel volgt.

Dag 9 Kobarid historic walk
Ik wordt om half acht wakker, loop naar het toilet en zie dat er mist is in het dorp. Dat is mooi om te wandelen vanwege de hitte alleen minder mooi omdat we dan minder uitzicht hebben. Ik besluit nog wat te lezen en om half tien zijn we klaar met het ontbijt nadat we brood hebben gehaald. We kunnen beginnen aan de toch en doen dat om tien uur. Inmiddels is in een minuut of 20 de mist bijna geheel weggetrokken en begint de zon door te breken. Over de rest van de dag kan ik redelijk kort zijn. De Kobarid historical walk hebben we twee jaar geleden ook gelopen alleen hebben we toen een stukje gemist omdat we halverwege de route begonnen. Daar stond de camping nu eenmaal. Ook deze keer is deze toch een aanslag op onze conditie. Door deze inspanning hebben we niet echt heel veel zin in andere uitstapjes meer en besluiten wat te gaan lezen, gevolgt door een terrasje en pizzeria in Kobarid. Om half tien zijn we weer thuis. Daarna gaan we wederom wat lezen en slapen.

Dag 10 Achterland Isonzo, Tolmin, Raibler stollenbahn Fort Hermann.
Ik word wakker rond een uur of half acht en even over achten gaan we weer een stokbroodje halen. Daarna zijn we om negen uur klaar voor het volgende bezoek. Deze keer maar eens opnieuw proberen rond te gaan rijden in het gebied aan de oostkant van de Isonzo en ten zuiden van Most na Soci. We rijden de inmiddels bekende weg naar Kanal en steken daar de Isonzo over. Daarna gaan we richting Kal nad Kanalom en de weg voert ons over gebied dat afwisselend van eigenaar wisselded in de eerste wereldoorlog. Tevens werd hier veel gedaan aan het aanleggen van wegen door soldaten voor de bevoorading. De wegen zijn hier meestal wel van asfalt voorzien maar erg smal en passeren is redelijk lastig. Gelukkig komen we weinig mensen tegen. Echt veel aan specifieke WOI zaken zijn er niet echt te vinden en na een lange tocht komen we vanaf het zuiden Most na Soci in. We rijden door naar Tolmin en besluiten een bakkie te gaan doen. Een tweede poging wagen we om de Duitse begraafplaats van Tolmin te vinden, volgens Schaumann de enige Duitse begraafplaats in Slovenie. Het blijkt echter een knekelhuis te zijn dat is afgesloten en maken wat foto's. Inmiddels begint het zachtjes te regenen. We zijn hier rond half twee klaar, rijden naar het appartement, ontwijken kinderen die de weg op springen om snoep op te pakken dat een voor ons rijdende bruidsstoet op straat gooit, nemen snel wat te eten en vertrekken in richting van Bovec. Daarna gaan we richting Predil, en komen uit bij Log pod Mangartom. Hier vinden we de keurig gerestaureerde ingang van de Kaiser Frans Josef 1. hilfsstollen. Een spoorlijn door een berg die ook in de Eerste Wereldoorlog gebruikt werd voor transport. Achter de ingang doemen na stijle bergwanden op voorzien van een grot die we niet ingaan. We nemen de weg terug en komen langs Fort Kluze waar we parkeren. Fort Hermann hebben we de voorgaande zaterdag overgeslagen maar deze keer proberen we het toch alhoewel het weer en dreigend uitziet. Fort Hermann ligt 150 meter boven Fort Kluze en de klim is ongeveer 1,5 kilometer lang. Op de route komen we een groep Slovenen tegen waarvan er een een gesprek in het Engels begint. Of hij nu beter of slechter Engels spreekt door de drank weten we niet, wel weten we dat hij lekker doorpraat en naar alcohol ruikt. We laten onze nieuwe vriend verder bergaf lopen en gaan zelf verder omhoog. Inmiddels dondert het in de dalen verderop en twee Italianen die wij eerder al inhaalden maar ons tijdens ons gesprek met onze Sloveense nieuwe vriend weer inhaalden keren terug. Typisch Italianen. Grote mond maar verder. We komen bij Fort Hermann tegelijk met Pluvius. Ons bezoek brengt ons door de donderslagen buiten een beetje terug in de tijd. Al zijn de beschietingen van de Italianen richting dit fort in hevigheid niet te vergelijken met de onweersbui buiten. Het begint nu echter ook flink te regenen. Nu maken we ons om drie spetters geen zorgen maar het ziet er naar uit dat het zal blijven onweren en regenen. Het pad naar boven kan dan wel eens in een modderstroompje of pad vol diepe plassen veranderen. We gaan in looppas terug naar de eerste kaverne en trekken daar onze nood-poncho maar aan, niet veel meer dan een veredelde vulniszak maar genoeg om ons, en de apparatuur droog te houden. Twintig minuten later staan we reeds bij de auto. De poncho's gaan de prullenbak in en we starten de wagen. Als we weg willen rijden komt onze nieuwe Sloveense vriend nog langslopen op weg naar zijn auto en we maken wederom een praatje met de naar alcohol ruikende man. Dan zeggen we gedag en rijden naar het appartement, onderweg kijken we nog naar de kabelbaan bij Bovec en zijn om zes uur thuis. Hier trekken we schone kleren aan, lezen wat en werken de dagboeken bij. Om half acht gaan we eten bij het inmiddels bekende Breza, waar de menukaart ons nog niet verveelt en om elf uur zijn we terug. Hierna komen nog even de boeken tevoorschijn en daarna gaat het licht uit.

Dag 11 Achterland Most na Soci, Tolmin museum.
Dag elf is gelijk ook de laatste volle dag die we hebben hier. het lijkt mij daarom een goed idee om het rustig aan te doen gezien de lange terugreis morgen. Als ik om acht uur wakker word schijnt de zon alweer overtuigend aan de hemel. Vervolgens is het rond half tien tijd voor een ontbijtje. Voordat we wat anders gaan doen koop ik bij het museum in Kobarid nog twee boeken van Vasje Klavora. Het gaat hier om Blaukreuz en Schritte im Nebel. We gaan daarna een stukje richting het achterland van Most na Soci, grofweg naar het oosten en komen daar langs dorpen die veelal in de aanvoerlijnen lagen. Ook komen we al snel onder een viaduct door dat gebruikt werd door als aanvoerlijn. Op de terugweg maken we daar foto's en video. Daarna rijden we via de Mengore weer naar Tolmin waar we rond half een even koffie gaan drinken. Een uurtje later bezichtigen we het museum van Tolmin. Via de rustige kant van de Isonzo rijden we weer naar Kobarid waar we om half drie aankomen. De rest van de middag besteden we aan lezen, opruimen, inpakken en schoonmaken waarbij we nog wat drinken en daarna gaan we eten. Hierna zijn we om half tien weer thuis en zit de vakantie er bijna op. Nog even wat lezen en dan ga ik slapen.

Dag 12 De terugreis.
Deze dag begint wat vroeger, we willen gezien de afstand niet te laat vertrekken maar ook niet te vroeg. Daarbij moeten we de huur van het huisje appartement nog betalen. Rond acht uur halen we bij de bakker wat vers brood, ontbijten, bellen de verhuurster dat we willen afrekenen en ondertussen laden we de laatste spullen in de auto. Daarna rijden we om kwart voor negen voor een laatste keer over het plein in Kobarid om richting Bovec het schitterende Slovenie te verlaten douan. Ook deze keer mogen we zo de EU, in dit geval Italië inrijden. Door een stukje bijzonder triest Noord-Oost Italie rijden we richting Villach om vervolgens in tegegestelde richting dan anderhalve week geleden via Innsbruck en de Chiemsee, die vanaf de andere kant mooier is, naar München te rijden waar we tussen elf en twaalf uur aankomen. Tot nu toe is de route rustig af en toe wisselen we van bestuurder, tanken en nemen wat te drinken. Via Oberhausen rijden we om half acht bij Arnhem Nederland binnen. Nadat we ons weer moeten instellen op de snelheidsbeperkingen in Nederland rijden we Rotterdam om negen uur binnen. Ik laad mijn spullen over en ben zelf om half tien thuis. Een zeer succesvolle anderhalve week waarin we heel veel gezien en gedaan hebben ligt achter me. En toch ben ik in deze periode, of juist doordat we veel gedaan hebben wellicht in ieder geval geestelijk helemaal uitgerust en lichamelijk toch ook wel. Gemiddeld sliep ik hier toch wel zo'n negen uur op een nacht. Gelukkig heb ik nog twee dagen vrij om van de terugreis bij te komen en alle spullen weer een beetje fatsoenlijk op te bergen. Later deze week, in het weekend, kan ik dan de belevenissen op het forum bijwerken. Ik vrees al dat ik dat ook daar nog een hoop bij te lezen is, met name aangaande de forummeet van de 28e...

Dat was de Isonzo 2005...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 11 Sep 2005 14:28    Onderwerp: Reageer met quote

Dat is wel eeen erg beknopt verslag. Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Niwde



Geregistreerd op: 26-6-2005
Berichten: 69
Woonplaats: Leeuwarden

BerichtGeplaatst: 11 Sep 2005 16:17    Onderwerp: Reageer met quote

Heerlijk om te lezen. Bedankt voor het posten van dit informatieve verslag!

Gr.
Edwin
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 11 Sep 2005 16:41    Onderwerp: Reageer met quote

Hulde! Beregoed! Ik krijg het in één keer niet uitgelezen! Mag ik volgende keer mee?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 5:45    Onderwerp: Reageer met quote

Wat een uitgebreid verslag, mooi gedaan met die hyperlinks!
Heerlijk leesvoer.
Hulde!
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 11:45    Onderwerp: Reageer met quote

Prachtig werk. Veel leesvoer. Mooie foto's ook.
Je hebt me verdomd weer aan het dromen gezet alhoewel ik nog tot +/- mei volgend jaar moet wachten om te vertrekken. Crying or Very sad
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 11:53    Onderwerp: Reageer met quote

Misschien volgende link voor geïnteresseerde nieuwe leden?

http://users.skynet.be/bob.marien/page64.html
yummie
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 16:22    Onderwerp: Reageer met quote

Roma schreef:
Prachtig werk. Veel leesvoer. Mooie foto's ook.
Je hebt me verdomd weer aan het dromen gezet alhoewel ik nog tot +/- mei volgend jaar moet wachten om te vertrekken. Crying or Very sad


Laughing
Zaten er dingen bij die je nog niet gezien had vorige keer? Vast wel denk ik.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Geudens



Geregistreerd op: 27-8-2005
Berichten: 252
Woonplaats: B9170 St-Gillis Waas

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 16:31    Onderwerp: Reageer met quote

WOW!

Rudi
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 18:19    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann schreef:
Zaten er dingen bij die je nog niet gezien had vorige keer? Vast wel denk ik.


Ja, hééééééééééél vééééééél. En ik zal bij mijn volgende trip alvast je reisverslag op zak hebben. Laughing
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Michel
Gast





BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 19:50    Onderwerp: Reageer met quote

Dit is een verslag met klasse! Je zou zo willen vertrekken.
Als er nog zijn die zitten te zuchten naar hun scherm...
Hauptmann, ik ben eens op de site van het appartement gaan kijken.
Zijn die meisjes in de prijs inbegrepen ? Evil
Naar boven
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 19:52    Onderwerp: Reageer met quote

Michel schreef:
Dit is een verslag met klasse! Je zou zo willen vertrekken.
Als er nog zijn die zitten te zuchten naar hun scherm...
Hauptmann, ik ben eens op de site van het appartement gaan kijken.
Zijn die meisjes in de prijs inbegrepen ? Evil


Crying or Very sad Nee. Crying or Very sad
Ze waren er geeneens. Gewoon eerdere gasten dit...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 19:53    Onderwerp: Reageer met quote

Kap, heb jij ook een foto van de meiden van Breza geschoten?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 19:58    Onderwerp: Reageer met quote

Wat een straf !
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Michel
Gast





BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:01    Onderwerp: Reageer met quote

Meiden van Breza ?????
Naar boven
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:38    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann schreef:
Ik pak alvast mijn slaapzak in. Het is me overigens nog nooit gelukt dat ook maar enigzins te laten lijken op de staat waarin de slaapzak de fabriek verliet.


Nooit bij het leger geweest Hauptmann?? Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:38    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann schreef:
Ik pak alvast mijn slaapzak in. Het is me overigens nog nooit gelukt dat ook maar enigzins te laten lijken op de staat waarin de slaapzak de fabriek verliet.


Nooit bij het leger geweest Hauptmann?? Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:38    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann schreef:
Ik pak alvast mijn slaapzak in. Het is me overigens nog nooit gelukt dat ook maar enigzins te laten lijken op de staat waarin de slaapzak de fabriek verliet.


Nooit bij het leger geweest Hauptmann?? Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:39    Onderwerp: Reageer met quote

Roma schreef:
Hauptmann schreef:
Ik pak alvast mijn slaapzak in. Het is me overigens nog nooit gelukt dat ook maar enigzins te laten lijken op de staat waarin de slaapzak de fabriek verliet.


Nooit bij het leger geweest Hauptmann?? Evil


Uiteraard niet nee. Smile
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:41    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann schreef:
Uiteraard niet nee. Smile


Hoe kom je dan aan die dienstgraad? Embarassed
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:43    Onderwerp: Reageer met quote

Roma schreef:
Hauptmann schreef:
Uiteraard niet nee. Smile


Hoe kom je dan aan die dienstgraad? Embarassed


Dat leg ik nog wel eens uit.... Evil

Komop met die foto's Richard!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:46    Onderwerp: Reageer met quote

Van Loretto kun je er ééntje krijgen... Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:47    Onderwerp: Reageer met quote

Richard schreef:
Van Loretto kun je er ééntje krijgen... Evil


Loretto del Mar zeker....
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 20:57    Onderwerp: Reageer met quote

Wat dacht je hiervan?



Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 21:03    Onderwerp: Reageer met quote

Mooie platen!

Maar de Lorettoslag was toch in Frankrijk?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 21:34    Onderwerp: Reageer met quote

Ja, en Isonzo ergens anders.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7621
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 12 Sep 2005 22:12    Onderwerp: Reageer met quote

Mooie belevenis en mooi verhaal Haupt en Mario. Dit lees en zie ik graag.

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2005 21:12    Onderwerp: Reageer met quote

Ik kwam vandaag deze kaart nog tegen. In de andere topics die ik gemaakt heb wordt soms naar deze plaatsen verwezen. En ja ik wil weer...

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2005 22:19    Onderwerp: Reageer met quote



Groen: De frontlijn liep ongeveer hier. Rechts de Oostenrijkers. Links de Italianen.

Rood: Enkele lokaties uit het verslag.

Blauw: De route, waar Erwin Rommel zich omhoog vocht en vervolgens de Italianen voor zich uit joeg.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2005 22:33    Onderwerp: Reageer met quote

Een link naar StDaniel nu:

http://fotos.mariowitte.nl/slovenie2005/slides/DSC_0270.html
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2005 22:35    Onderwerp: Reageer met quote

En gezien vanaf de Kolovrat. (het is het witte stipje in het midden van de Foto).
Gezien vanaf de Italiaanse stellingen.

http://fotos.mariowitte.nl/slovenie2005/slides/dsc00516.html
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 06 Dec 2005 22:37    Onderwerp: Reageer met quote

En St Daniel toen.

Ik meen dat deze foto vanaf de Mengore is genomen, dus vanaf Oosterijkse kant.

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 07 Dec 2005 2:24    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt voor de mooie foto's. Echt prachtig en ja.....ik ga ook terug. Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 07 Dec 2005 23:14    Onderwerp: Reageer met quote

Nog maar eens een plaatje waarin je kunt zien hoe ver men doorbrak in de twaalfde slag. Kobarid/Caporetto/Karfreit staat rechts. Italiaanse kaart dus Caporetto zoeken. Goed is te zien dat Venetië zelfs onder druk lag. Ook zie je de lijn waar voor de oorlog de grens lag.

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 23 Jan 2006 7:15    Onderwerp: Reageer met quote

Luchtfoto met een mooi overzicht van Kobarid en de Isonzo.



Halverwege de foto aan de linkerkant zien we het Italiaanse knekelhuis.
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=1674

Middenin zie je Kobarid en de Isonzo richting Tolmin.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 13 Jul 2006 19:41    Onderwerp: Reageer met quote

We zijn ondertussen al ruim 10 maanden verder. Deze week nog even het video materiaal bekeken.
Een filmpje hebben we op het internet geplaatst: de autorit van Kobarid naar Tolmin:

http://video.google.com/videoplay?docid=968931700248497350&hl=nl
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 13 Jul 2006 20:27    Onderwerp: Reageer met quote

Mario @ 13 Jul 2006 20:41 schreef:
We zijn ondertussen al ruim 10 maanden verder. Deze week nog even het video materiaal bekeken.
Een filmpje hebben we op het internet geplaatst: de autorit van Kobarid naar Tolmin:

http://video.google.com/videoplay?docid=968931700248497350&hl=nl

Proficiat jongens. Mooi en herkenbaar tripje. Ook mooi dat jullie aan mij dachten tijdens de reis. Spijtig van die trage "local". Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 13 Jul 2006 20:45    Onderwerp: Reageer met quote

Volgende keer poog ik wat zinvols als commentaar te geven denk ik, ik wist niet dat we deze zouden gaan plaatsen tot voor gisteren. Embarassed

Graag gedaan Bob!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 13 Jul 2006 20:49    Onderwerp: Reageer met quote

Hauptmann @ 13 Jul 2006 21:45 schreef:
Volgende keer poog ik wat zinvols als commentaar te geven denk ik


Ja Haupt, nu heb je het ook eens ervaren hoe vermoeiend het is om naast je te zitten. Evil
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 13 Jul 2006 20:56    Onderwerp: Reageer met quote

Typisch filmpje in de beste traditie van de roadmovie.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 19 Aug 2006 16:11    Onderwerp: Re: Isonzo 2005. Mario en Hauptmann style. Reageer met quote

Over dit verhaal hoorde ik wat nieuws in Tsjechië tijdens ons tripje.
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=5233

Hauptmann @ 11 Sep 2005 15:13 schreef:
....Hier worden we in het Duits aangesproken door drie Tsjechen waar we een half uur mee aan de praat raken. Een van hen heeft in Duitsland gewoond en ook met de boot Nederland bezocht. De andere woont in Brno terwijl de derde man zich niet in het gesprek mengt. De mannen zijn met hun auto vol spullen vanuit Tsjechie een frontreis aan het maken. De oudste van het stel komt speciaal naar Mengore om een plaat te fotograferen. Zijn vader heeft hier nog gevochten in de oorlog en als bewijs haalt hij papieren naar boven met de naam van zijn vader, compleet met datum van gewond raken en handtekening van Generaal Svetozar Boerevic van Bojna. Boven op de berg zou ergens dus nog een plaquette moeten zijn ter ere van de Tsjechen. De heren zijn vooral geïntereseerd in het relaas van het Tsjechishe legioen in WOI. Eerst onderdeel van Oostenrijk-Hongarije's leger, later vechten tegen dat leger en voor de stichting en behoud van Tsjechie. Als we vertellen dat wij het boek van Triska hebben gelezen herkennen ze dat. Die beschrijft eenzelfde verhaal. Dit is zeker een interessante ontmoeting, de zoon van een WOI veteraan op zoek naar de plekken waar zijn vader vocht.We krijgen wat email adressen van de mannen en de de uitnodiging om eens te gaan kijken in Tsjechie. Zij hebben een reenactmentclub voorstellende Tsjechishe scherpschutters en zijn altijd op zoek naar sporen van Tsjechen in WOI. Vooral ook van foto's van Tsjechische uniformen aangezien ze daar geen goed boek van kunnen vinden. De man die het beste Duits spreekt grapt nog dat de Tjeschen in WOI gelieft waren vanwege hun Skoda kanonnen en hun pils. Zelf zijn ze ook de berg ook niet opgeweest omdat het te onduidelijk aangegeven is. Wel geven ze ons de tip dat er in Gorizia (Italië) en Nova Gorica (Slovenië) allebei een mooi WOI museum is. Nou stond dat al op de lijst alleen wisten wij niet zeker of er ook een museum in Nova Goriza was. We geven de mannen een hand en gaan verder, zij richting Italië en Piave, wij naar Tolmin voor koffie. ....


Jan, want zo heet de man die op zoek was naar sporen van zijn vader, heeft een en ander kunnen vinden. Precies ook de plek waar zijn vader gevangen genomen werd in Italië. Ik zal Milos eens mailen en vragen hoe het precies zat. Jan is na de reis naar Italië ziek geworden. Iets aan zijn longen meen ik. Hij was niet op de expositie en Milos en Karl hebben niets meer van hem vernomen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 22 Aug 2006 20:58    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 1 van het video verslag eindelijk online.

http://video.google.nl/videoplay?docid=2869633368090031650&hl=nl

(downloaden geeft een betere kwaliteit).


Deel 1:
1. intro
2. Fort Kluze en Fort Hermann
3. Knekelhuis Kobarid
4. De Italiaanse stellingen op de Kolovrat (bij Tolmin).

duur: 11 minuten, 45 seconden.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Roma



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 5083

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2006 11:09    Onderwerp: Reageer met quote

Mario @ 22 Aug 2006 21:58 schreef:
Deel 1 van het video verslag eindelijk online...

Prachtig gedaan jongens. Ik heb er van genoten. Ook met dank aan "RiesenBaby Productions" Wink
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 17 Nov 2006 14:23    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 2 online...

1. Onderweg naar Nova Goriza
2. Het museum in Nova Goriza
3. Het kabelbaan station
4. Stellingen bij Bovec (Flitsch)
5. St. Daniel.

http://video.google.nl/videoplay?docid=8518141074529786676&hl=nl
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Reisverslagen en foto's Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group