Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Hogue, Cressy en Aboukir, 22-09-1914

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Zeeoorlog Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7149
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 20:59    Onderwerp: Hogue, Cressy en Aboukir, 22-09-1914 Reageer met quote

Leuk stuk gevonden op note bene een duikerssite (!) over deze eerste grootschalige torpedoaanval in WOI op 22 september 1914 voor de Scheveningse kust:

De Grootste en onbekendste zeeslag voor de Nederlanse kust
De grootste en onbekendste zeeslag voor de Nederlandse kust


Of In één uur driemaal schipbreukeling

Adelborst Wenham Wykeham-Musgrave en de ondergang van drie Engelse pantserkruisers in 1914

Op 22 september 1914 tussen 07:20 uur en 08:35 uur leed vlak bij Hoek van Holland de machtige Britse marine één van haar smadelijkste nederlagen ooit. In iets meer dan één uur gingen de pantserkruisers Aboukir, Cressi en Hogue verloren. Aanstichter van die ramp was de Duitse commandant Otto Weddigen die er met zijn onderzeeboot U-9 voor zorgde dat zo'n 1400 mensen die dag verdronken. Maar ongelooflijk genoeg wist adelborst Wenham Wykeham-Musgrave drie maal op die fatale dag een torpedering van een schip te overleven. Een record dat tot in lengte van dagen blijft staan? Tegenwoordig zijn de Britse scheepswrakken, stille getuigen van een drama, de speelplaats van duikers van Noordzee Duikvereniging Sirene.

1.- In bloed ondergedompeld


Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog ligt de Duitse U-boot U-9 op wacht in de Noordzee. Als kapitein Otto Weddigen de zon ziet opkomen spreekt hij profetische woorden tegen zijn oudste officier Johannes Spieß. "Kijk hoe rood de lucht is. De hele wereld lijkt in bloed te zijn ondergedompeld." Een volle maand later heeft Weddigen zijn aandeel in het bloedbad afgeleverd. De onderzeeboot is in de eerste dagen van de Eerste Wereldoorlog nog een onderschat wapen. De Engelse admiraliteit geloofde in elk geval niet in de slagkracht van dit nieuwe wapen. Als je naar de eerste acties van de U-boten kijkt is dat niet eens zo'n gekke gedachte.

De commandant van de U-boten, Korvettenkapitän Hermann Bauer, zond in een stoutmoedige bui zes van zijn slechts twintig U-boten tellende vloot op pad richting Scapa Flow – Orkney-eilanden. Scapa Flow was de thuisbasis van de Britse Grand Fleet, de machtigste marine van de wereld. Twee van Bauers duikboten moesten echter al snel terugkeren naar hun basis op het Noordzee-eiland Helgoland omdat ze machineproblemen hadden. De U-13 verging zonder aanwijsbare oorzaak en de U-15 werd door de Engelse lichte kruiser HMS Birmingham door rammen tot zinken gebracht. Tot overmaat van ramp werd de U-18 die in Scapa Flow was doorgedrongen door de Engelsen gezien en daarop tot zinken gebracht.

De Duitsers hadden al meer dan een vijfde van hun onderzeeboten verloren zonder dat ze maar een enkel schip tot zinken hadden gebracht. De Engelsen kruisten nu op de Noordzee in een roes van naïeve onoverwinnelijkheid. Maar het tij begon dramatisch te keren. Op 5 september wordt de lichte kruiser HMS Pathfinder door de U-21 getorpedeerd bij de Firth of Forth – Schotland. Wraak voor de ondergang van de U-15! En… de eerste torpedering van een oorlogsschip. Er was nu echt een nieuwe manier van oorlogvoering begonnen.


2.- Eerste schipbreuk: sluipmoord op de Aboukir
Bij de Breeveertien patrouilleert het 7th Cruiser Squadron. Het squadron bestaat uit vier verouderde, nog met kolen gestookte, 12.000 ton grote pantserkruisers. De Euryalus was aan de beurt om kolen te gaan bunkeren in Sheerness en zal daarom ontsnappen aan de smadelijke nederlaag. Daardoor bleven de Cressy, Hogue en Aboukir over om op de zuidelijke Noordzee te patrouilleren. De pantserkruisers hadden geen bescherming van jagers. Die waren de dagen ervoor vanwege het slechte weer Harwich binnen gelopen. Door de korte, hoge deining dacht men aan boord van de kruisers dat men weinig te duchten had van onderzeeboten. Bevelvoerder Drummond aan boord van de Aboukir hield meer rekening met een treffen met lichte Duitse oppervlakteschepen. En wat stelden U-boten nu eigenlijk voor gezien hun magere prestaties?

Aan boord van het vlaggenschip Aboukir is ook de 15-jarige adelborst Wenham Wykeham-Musgrave. De bemanning van het 7th Cruiser Squadron bestaat hoofdzakelijk uit oudere reservisten aangevuld met wat piepjonge adelborsten. De 22e september 1914 wordt voor de jonge adelborst een gedenkwaardige dag. Om 07.20 uur slaat een torpedo in op de Aboukir. Otto Weddigen is met zijn sluipmoord begonnen. Adelborst Wykeham-Musgrave wordt terwijl hij in z'n hangmat ligt door de explosie heen en weer geslingerd. Om hem heen worden tafels en stoelen door de lucht geslingerd. In z'n pyjama gekleed vlucht hij naar het dek. Al snel begint de Aboukir slagzij naar bakboord te maken. De jonge adelborst ruikt duidelijk de stank van cordiet (de springstof van de torpedo). Kapitein Drummond geeft het bevel om het schip te verlaten.

De U-9

Terwijl de Aboukir nog meer slagzij begint te maken houden veel oudere reservisten zich wanhopig vast. Ze kunnen niet zwemmen en vechtend tegen de zwaartekracht en het water zullen ze hun dood tegemoet gaan. Adelborst Wykeham-Musgrave laat zich langzaam van de romp afzakken. Zijn nagels krassen over het pantser dat de Aboukir niet kon beschermen tegen de torpedo's van de U-9 die nog steeds ligt te wachten op meer prooien. Wykeham-Musgrave zwemt tussen tafels en stoelen, die overboord zijn gegooid, naar de Hogue toe die haar ongelukkige zusterschip te hulp is geschoten. Via een touw dat door de bemanning van de Hogue is neergelaten weet de jonge adelborst zich op het dek te werken. Hij is gered, denkt hij. Maar dichtbij, vlak onder de oppervlakte, ligt de U-9 klaar om haar volgende dodelijke schot af te vuren

3.- Tweede schipbreuk: verwrongen staal op de Hogue
De Hogue heeft de machines gestopt en ligt stil om de drenkelingen van de Aboukir op te pikken. In plaats van op een zigzag koers over te gaan ligt de stalen kolos nu gereed als schietschijf voor U-boot kapitein Otto Weddigen. Met z'n periscoop kijkt Weddigen precies op de boeg van de Hogue. "Ein, zwei, drei. Torpedos loß!" De U-9 vuurt om 07.50 uur onbarmhartig twee torpedo's af op het niet te missen doel. De machtige pantserkruiser schudt op z'n grondvesten door de twee treffers. Ook het stalen pantser van twee elkaar overlappende horizontale en verticale metalen banden was geen bescherming tegen de torpedo's. Een waterzuil stort zich over het dek. Kort daarop ontploft het munitiemagazijn waardoor verwrongen metaalresten de lucht ingeslingerd worden. Het arme schip maakt onmiddellijk zware slagzij naar stuurboord. Midscheeps op de waterlijn stort het water zich door enorme gaten naar binnen.

Op de Hogue breekt een enorme paniek uit. Mannen die kunnen zwemmen springen overboord. Ze hebben het vreselijke lot van de Aboukir gezien en willen niet verdrinken. Zij die niet kunnen zwemmen beginnen alles wat maar kan drijven overboord te gooien. Slechts met de grootste moeite weet kapitein Nicholson zijn gezag weer te herstellen. "Ik vraag van jullie allen om rustig te blijven en je te gedragen als Britse zeelui." Maar Nicholson kan verder weinig doen dan de order geven : "Iedere man voor zich zelf. Red je zo goed als je kan." Sissende stoomwolken ontsnappen als 45 minuten na de eerste torpedo die de Aboukir trof ook de Hogue naar de bodem van de Noordzee zinkt. Als logge, gepantserde dinosaurussen delven de pantserkruisers het onderspit tegen het nieuwe en sluwe roofdier: de U-boot. 4.-Derde schipbreuk: het zeemansgraf op de Cressy
Adelborst Wykeham-Musgrave ligt weer in het water. Na de Aboukir is nu ook de Hogue onder hem weg geschoten. Terwijl hij vecht tegen de golven komt hij andere jonge adelborsten van zijn Aboukir weer tegen. "Hey, Gore-Browne, Cooke, Stubbs, Riley!" Samen zwemmen ze naar de Cressy. Onbegrijpelijk genoeg heeft kapitein Johnson van de Cressy, nadat hij eerst nog een salvo heeft laten afvuren op een zogenaamde periscoop, ook de machines stil gelegd. Overal hoort hij kreten van drenkelingen en overlevenden in reddingsboten. Kapitein Johnson wil de overlevenden van de Aboukir en Hogue redden maar vergeet dat zijn schip net als de Hogue een schietschijf is geworden. Terwijl de Cressy op de golven dobbert zijn de helft van de gevechtsposities niet ingenomen en is er ook geen wacht in de mast die een onderzeeboot zou kunnen waarnemen. De Engelsen maken die 22e september 1914 fout op fout.

Met een boog duikt de U-9 weg waarbij ze rakelings de zinkende Hogue passeert. De Duitse bemanning denkt dat hun commandant het slagveld gaat verlaten. Wie zou het hem kwalijk nemen. Het tot zinken brengen van twee pantserkruisers is een ongehoord succes. Thuis wacht op hem, dat is zeker, het ijzeren kruis of wellicht de Pour le Merité, de allerhoogste Duitse onderscheiding. Maar Otto Weddigen is nog helemaal niet van plan de strijd te staken. Met een noordwaartse boog zet hij koers naar zijn volgende slachtoffer.

Om 08:20 uur krijgt Weddigen door zijn periscoop de Cressy in zicht. De U-9 ligt op zo'n 1000 meter afstand van haar laatste slachtoffer. De hele stuurboordzijde van de Cressy biedt zich als doelwit voor Otto Weddigen aan. Een niet te missen doel.

Adelborst Wykeham-Musgrave zit net doornat aan boord van de Cressy. Met een deken om zich heen geslagen drinkt hij een welverdiende kop hete chocolademelk in de ziekenboeg. Hij zit er net over te denken een kooi in te kruipen. Maar die kans krijgt hij niet meer want hij wordt ruw wakker geschud door de ontploffing van een torpedo. Inmiddels weet hij wel wat er aan de hand is. Hij zegt tegen de aanwezige dokter: "Sir, ik ga er vandoor." Met de andere jonge adelborsten stormt hij naar het dek. De Cressy is ondanks de treffer van de torpedo nog niet zo beschadigd dat ze niet meer te redden is. Kapitein Johnson is er samen met zijn geredde collega Nicholson van de Hogue er van overtuigd dat hij de Cressie drijvende kan houden.

Maar Otto Weddigen ziet door zijn periscoop ook dat de Cressie nog als een stuk aangeschoten wild lamgeslagen blijft drijven. Hij heeft nog een torpedo over om het karwei af te maken. De U-9 nadert de Cressy tot op 500 meter. Om 07:35 uur schiet de U-9 haar laatste torpedo af op de Cressy.

De laatste voltreffer wordt de Cressy te veel. Terwijl het schip zinkt tracht de bemanning nog te vuren op een Nederlandse trawler die te hulp is geschoten. De Engelsen verdenken in hun gefrustreerdheid de Nederlandse vissers er van de Duitse U-boot te hebben geholpen. Als het schip te veel slagzij maakt lukt het, gelukkig voor de Nederlandse trawler, niet meer te schieten. Het is nu een ieder voor zich. De golven spoelen over het dek terwijl het schip naar stuurboordzijde wegzinkt. Kapitein Johnson staat in volledig uniform op de brug en kijkt bewegingloos naar het grote drama wat zich aan het voltrekken is. Een groep matrozen staat hand in hand op het dek en zingt: "We'll all go the same way home." Daarna worden ze door de golven de zee ingesleurd. De Cressy slaat om waarbij de kiel boven komt. Kapitein Johnson verdwijnt in de zee. Liever een zeemansgraf dan deze smadelijke nederlaag van de Grand Fleet.

5.- De dood in de Noordzee
Otto Weddigen ziet door zijn periscoop de Cressy in de golven verdwijnen. Met nog net genoeg stroom in zijn batterijen om nog een half uur onder water te blijven verdwijnt de U-9 van het strijdtoneel. Met een noordoostelijke koers richting de Nederlandse kust komt de onderzeeboot boven water. Ze zijn op weg naar hun heldenonthaal in Kiel waar elk bemanningslid van de U-9 van de Duitse keizer Wilhelm II een ijzeren kruis zal krijgen en Otto Weddigen de Pour le Merité (ook wel Blauwe Max genoemd).

Meer dan 2000 Engelse zeelieden liggen in het water of drijven in één van de weinige reddingsboten of vlotten. Merkwaardig genoeg waren er geen zwemvesten aan boord geweest. Men had ze vergeten uit te delen toen de schepen bij het uitbreken van de oorlog bemand werden door de oude reservisten en de piepjonge adelborsten. Op een vlot wordt het lied "Nearer my God to thee" ingezet. Het is hetzelfde lied wat aan boord van de zinkende Titanic gezongen is. Dat is misschien een voorteken want even later spoelt een grote golf over het vlot. Slechts drie van de 24 schipbreukelingen op het vlot overleven het.

Duiker op het wrak van de Hogue
Verderop in dit drama onder de Nederlandse kust zwemt een streng gelovige protestant van een plank weg waaraan hij samen met een maat van hem zich drijvende heeft gehouden. Hij roept tegen z'n vriend: "De dood betekent leven voor mij. Jij bent niet bekeerd. Hou je vast aan de plank en red je. Tot ziens." Wykeham-Musgrave ligt voor de derde keer in de zee. Hij heeft z'n vrienden, de andere jonge adelborsten, voor z'n ogen zien verdrinken. Twee werden er mee de diepte ingetrokken door een hysterische matroos die niet kon zwemmen. Uitgeput drijft hij op een plank terwijl de golven hem keer op keer optillen en weer weg zetten.

Van:

http://www.acroporadiving.eu/nl/aboukir.html

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7149
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 21:02    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 2:

A Memoir of the Sinking of the Aboukir, Cressy and Hogue by U-boat U-9 in September 1914 by Lieutenant Otto Weddigen

I am 32 years old and have been in the navy for years. For the last five years I have been attached to the submarine flotilla, and have been most interested in that branch of the navy. At the outbreak of the war our undersea boats were rendezvoused at a series of harbours on our coast of the North Sea.

Each of us felt and hoped that the Fatherland might be benefited by such individual efforts of ours as were possible at a time when our bigger sisters of the fleet were prohibited from activity. So we awaited commands from the Admiralty, ready for any undertaking that promised to do for the imperial navy what our brothers of the army were so gloriously accomplishing.

I was married at the home of my brother in Wilhelmshaven to my boyhood sweetheart, Miss Prete of Hamburg, on August 16th. Before that I had been steadily on duty with my boat, and I had to leave again the next day after my marriage. But both my bride and I wanted the ceremony to take place at the appointed time, and it did, although within twenty-four hours thereafter I had to go away on a venture that gave a good chance of making my new wife a widow.

But she was as firm as I was that my first duty was to answer the call of our country, and she waved me away from the dock with good-luck wishes.

I set out from a North Sea port on one of the arms of the Kiel Canal and set my course in a south-westerly direction. Thus I was soon cruising off the coast of Holland. I had been lying in wait there only a few days before the morning of September 22nd arrived, the day on which I fell in with my quarry.

When I started from home the fact was kept quiet and a heavy sea helped to keep the secret, but when the action began the sun was bright and the water smooth - not the most favourable conditions for submarine work.

I had sighted several ships during my passage, but they were not what I was seeking. English torpedo boats came within my reach, but I felt there was bigger game further on, so on I went. I travelled on the surface except when we sighted vessels, and then I submerged, not even showing my periscope, except when it was necessary to take bearings. It was ten minutes after 6 on the morning of last Tuesday when I caught sight of one of the big cruisers of the enemy.

I was then eighteen sea miles northwest of the Hook of Holland. I had then travelled considerably more than 200 miles from my base. My boat was one of an old type, but she had been built on honour, and she was behaving beautifully.

I had been going ahead partly submerged, with about five feet of my periscope showing. Almost immediately I caught sight of the first cruiser and two others. I submerged completely and laid my course so as to bring up in the centre of the trio, which held a sort of triangular formation. I could see their grey-black sides riding high over the water.

When I first sighted them they were near enough for torpedo work, but I wanted to make my aim sure, so I went down and in on them. I had taken the position of the three ships before submerging, and I succeeded in getting another flash through my periscope before I began action. I soon reached what I regarded as a good shooting point.

Then I loosed one of my torpedoes at the middle ship. I was then about twelve feet under water, and got the shot off in good shape, my men handling the boat as if she had been a skiff. I climbed to the surface to get a sight through my tube of the effect, and discovered that the shot had gone straight and true, striking the ship, which I later learned was the Aboukir, under one of her magazines, which in exploding helped the torpedo's work of destruction.

There were a fountain of water, a burst of smoke, a flash of fire, and part of the cruiser rose in the air. Then I heard a roar and felt reverberations sent through the water by the detonation. She had been broken apart, and sank in a few minutes. The Aboukir had been stricken in a vital spot and by an unseen force; that made the blow all the greater.

Her crew were brave, and even with death staring them in the face kept to their posts, ready to handle their useless guns, for I submerged at once. But I had stayed on top long enough to see the other cruisers, which I learned were the Cressy and the Hogue, turn and steam full speed to their dying sister, whose plight they could not understand, unless it had been due to an accident.

The ships came on a mission of inquiry and rescue, for many of the Aboukir's crew were now in the water, the order having been given, "Each man for himself."

But soon the other two English cruisers learned what had brought about the destruction so suddenly.

As I reached my torpedo depth I sent a second charge at the nearest of the oncoming vessels, which was the Hogue. The English were playing my game, for I had scarcely to move out of my position, which was a great aid, since it helped to keep me from detection.

On board my little boat the spirit of the German Navy was to be seen in its best form. With enthusiasm every man held himself in check and gave attention to the work in hand.

The attack on the Hogue went true. But this time I did not have the advantageous aid of having the torpedo detonate under the magazine, so for twenty minutes the Hogue lay wounded and helpless on the surface before she heaved, half turned over and sank.

But this time, the third cruiser knew of course that the enemy was upon her and she sought as best she could to defend herself. She loosed her torpedo defence batteries on boats, starboard and port, and stood her ground as if more anxious to help the many sailors who were in the water than to save herself.

In common with the method of defending herself against a submarine attack, she steamed in a zigzag course, and this made it necessary for me to hold my torpedoes until I could lay a true course for them, which also made it necessary for me to get nearer to the Cressy.

I had come to the surface for a view and saw how wildly the fire was being sent from the ship. Small wonder that was when they did not know where to shoot, although one shot went unpleasantly near us.

When I got within suitable range I sent away my third attack. This time I sent a second torpedo after the first to make the strike doubly certain. My crew were aiming like sharpshooters and both torpedoes went to their bulls-eye.

My luck was with me again, for the enemy was made useless and at once began sinking by her head. Then she careened far over, but all the while her men stayed at the guns looking for their invisible foe. They were brave and true to their country's sea traditions. Then she eventually suffered a boiler explosion and completely turned turtle.

With her keel uppermost she floated until the air got out from under her and then she sank with a loud sound, as if from a creature in pain.

The whole affair had taken less than one hour from the time of shooting off the first torpedo until the Cressy went to the bottom. Not one of the three had been able to use any of its big guns.

I knew the wireless of the three cruisers had been calling for aid. I was still quite able to defend myself, but I knew that news of the disaster would call many English submarines and torpedo boat destroyers, so, having done my appointed work, I set my course for home.

My surmise was right, for before I got very far some British cruisers and destroyers were on the spot, and the destroyers took up the chase. I kept under water most of the way, but managed to get off a wireless to the German fleet that I was heading homeward and being pursued.

I hoped to entice the enemy, by allowing them now and then a glimpse of me, into the zone in which they might be exposed to capture or destruction by German warships, but, although their destroyers saw me plainly at dusk on the 22nd and made a final effort to stop me, they abandoned the attempt, as it was taking them too far from safety and needlessly exposing them to attack from our fleet and submarines.

How much they feared our submarines and how wide was the agitation caused by good little U-9 is shown by the English reports that a whole flotilla of German submarines had attacked the cruisers and that this flotilla had approached under cover of the flag of Holland.

These reports were absolutely untrue. U-9 was the only submarine on deck, and she flew the flag she still flies - the German naval ensign - which I hope to keep forever as a glorious memento and as an inspiration for devotion to the Fatherland.

I reached the home port on the afternoon of the 23rd, and on the 24th went to Wilhelmshaven, to find that news of my effort had become public. My wife, dry eyed when I went away, met me with tears. Then I learned that my little vessel and her brave crew had won the plaudit of the Kaiser, who conferred upon each of my co-workers the Iron Cross of the second class and upon me the Iron Cross of the first and second classes.

Source: Source Records of the Great War, Vol. II, ed. Charles F. Horne, National Alumni 1923


Report on the Sinking of the Cressy, Aboukir and Hogue by Commander Bertram W. L. Nicholson

Sir:

I have the honour to submit the following report in connection with the sinking of H.M.S. Cressy, in company with H.M.S. Aboukir and Hogue, on the morning of the 22nd of September, while on patrol duty.

The Aboukir was struck at about 6.25 a.m. on the starboard beam. The Hogue and Cressy closed and took up a position, the Hogue ahead of the Aboukir, and the Cressy about 400 yards on her port beam.

As soon as it was seen that the Aboukir was in danger of sinking all the boats were sent away from the Cressy, and a picket boat was hoisted out without steam up. When cutters full of the Aboukir's men were returning to the Cressy the Hogue was struck, apparently under the aft 9.2 magazine, as a very heavy explosion took place immediately. Almost directly after the Hogue was hit we observed a periscope on our port bow about 300 yards off.

Fire was immediately opened and the engines were put full speed ahead with the intention of running her down. Our gunner, Mr. Dougherty, positively asserts that he hit the periscope and that the submarine sank. An officer who was standing alongside the gunner thinks that the shell struck only floating timber, of which there was much about, but it was evidently the impression of the men on deck, who cheered and clapped heartily, that the submarine had been hit. This submarine did not fire a torpedo at the Cressy.

Capt. Johnson then manoeuvred the ship so as to render assistance to the crews of the Hogue and Aboukir. About five minutes later another periscope was seen on our starboard quarter and fire was opened. The track of the torpedo she fired at a range of 500 to 600 yards was plainly visible and it struck us on the starboard side just before the after-bridge.

The ship listed about 10 degrees to the starboard and remained steady. The time was 7.15 a.m. All the watertight doors, deadlights and scuttles had been securely closed before the torpedo struck the ship. All the mess stools and table shores, and all available timber below and on deck, had been previously got up and thrown over side for the saving of life.

A second torpedo fired by the same submarine missed and passed about 10 feet astern. About a quarter of an hour after the first torpedo had hit, a third torpedo fired from a submarine just before the starboard beam hit us under the No. 5 boiler room. The time was 7.30 a.m. The ship then began to heel rapidly, and finally turned keel up, remaining so for about twenty minutes before she finally sank, at 7.55 a.m.

A large number of men were saved by casting adrift on Pattern 3 target. The steam pinnace floated off her clutches, but filled and sank.

The second torpedo which struck the Cressy passed over the sinking hull of the Aboukir, narrowly missing it. It is possible that the same submarine fired all three torpedoes at the Cressy.

The conduct of the crew was excellent throughout. I have already remarked on the bravery displayed by Capt. Phillips, master of the trawler L.T. Coriander, and his crew, who picked up 156 officers and men.

The report of the Admiralty of Commander Reginald A, Norton, late of H.M.S. Hogue, follows:

Commander Norton's Report

I have the honour to report as follows concerning the sinking of the Hogue, Aboukir, and Cressy: Between 6.15 and 6.30 a.m., H.M.S. Aboukir was struck by a torpedo. The Hogue closed on the Aboukir and I received orders to hoist out the launch, turn out and prepare all boats, and unlash all timber on the upper deck.

Two lifeboats were sent to the Aboukir, but before the launch could get away the Hogue was struck on the starboard side amidships by two torpedoes at intervals of ten to twenty seconds. The ship at once began to heel to starboard.

After ordering the men to provide themselves with wood, hammocks, etc., and to get into the boats on the booms and take off their clothes, I went, by Capt. Nicholson's direction, to ascertain the damage done in the engine room. The artificer engineer informed me that the water was over the engine room gratings.

While endeavouring to return to the bridge the water burst open the starboard entry port doors and the ship heeled rapidly. I told the men in the port battery to jump overboard, as the launch was close alongside, and soon afterward the ship lurched heavily to starboard.

I clung to a ringbolt for some time, but eventually was dropped on to the deck, and a huge wave washed me away. I climbed up the ship's side and again was washed off. Eventually, after swimming about from various over-laden pieces of wreckage, I was picked up by a cutter from the Hogue, Coxswain L. S. Marks, which pulled about for some hours, picking up men and discharging them to our picket boat and steam pinnace and to the Dutch steamers Flora and Titan, and rescued, in this way, Commander Sells of the Aboukir, Engineer Commander Stokes (with legs broken), Fleet Paymaster Eldred, and about 120 others.

Finally, about 11 a.m., when we could find no more men in the water, we were picked up by the Lucifer, which proceeded to the Titan and took off from her all our men except about twenty who were too ill to be moved.

A Lowestoft trawler and the two Dutch ships Flora and Titan were extraordinarily kind, clothing and feeding our men. My boat's crew, consisting mainly of Royal Navy Reserve men, pulled and behaved remarkably well. I particularly wish to mention Petty Officer Halton, who, by encouraging the men in the water near me, undoubtedly saved many lives.

Lieut. Commander Phillips-Wolley, after hoisting out the launch, asked me if we should try to hoist out another boat, and endeavoured to do so. The last I saw of him was on the after-bridge, doing well.

Lieut. Commander Tillard was picked up by a launch. He got up a cutter's crew and saved many lives, as did Midshipman Cazalet in the Cressy's gig. Lieut. Chichester turned out the whaler very quickly.

A Dutch sailing trawler sailed close by, but went off without rendering any assistance, although we signalled to her from the Hogue to close after we were struck.

The Aboukir appeared to me to take about thirty-five minutes to sink, floating bottom up for about five minutes. The Hogue turned turtle very quickly - in about five minutes - and floated bottom up for several minutes.

A dense black smoke was seen in the starboard battery, whether from coal or torpedo cordite I could not say. The upper deck was not blown up, and only one other small explosion occurred and we heeled over.

The Cressy I watched heel over from the cutter. She heeled over to starboard very slowly, dense black smoke issuing from her when she attained an angle of about 90 degrees, and she took a long time from this angle till she floated bottom up with the starboard screw slightly out of water, I consider it was thirty-five to forty-five minutes from the time she was struck till she was bottom up.

All the men on the Hogue behaved extraordinarily well, obeying orders even when in the water swimming for their lives, and I witnessed many cases of great self-sacrifice and gallantry.

I have the honour to submit that I may be appointed to another ship as soon as I can get a kit.

Source: Source Records of the Great War, Vol. II, ed. Charles F. Horne, National Alumni 1923

http://www.worldwar1.co.uk/cressy.htm

Wederom van: http://www.acroporadiving.eu/nl/aboukir.html

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7149
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 21:39    Onderwerp: Reageer met quote

In mijn enthousiasme bij Luchtoorlog gezet ipv Zeeoorlog.. Embarassed Een kijken hoe we dit kunnen fixen...

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7149
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

Nu wel op z'n plek.

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Pegoud
Moderator


Geregistreerd op: 28-3-2005
Berichten: 7149
Woonplaats: Brabant

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 22:20    Onderwerp: Reageer met quote

Link over duiken naar de wrakken van de drie ongelukkige kruisers: http://extremesports.suite101.com/article.cfm/scuba-diving-ww1-battle-cruisers-in-the-north-se

Gr P
_________________
Wie achter de kudde aanloopt, sjouwt altijd door de stront.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5590
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 22:28    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
VanDalen



Geregistreerd op: 25-9-2011
Berichten: 1

BerichtGeplaatst: 26 Sep 2011 23:31    Onderwerp: Cressy, de Hogue en de Aboukir niet met rust gelaten. Reageer met quote

Stop de wrakkensloop (petitie)
Bezorgde duikers en sportvissers vragen steun om een einde te maken aan het plunderen van drie Britse oorlogsgraven. Op 22 mijl uit de kust van Scheveningen zijn twee Nederlandse bergingsschepen momenteel bezig net de wrakken van de Cressy, de Hogue en de Aboukir.

Het is de bergers te doen om kostbare metalen zoals koper en brons. Met grote grijpers trekken ze de wrakken van de drie kruisers steeds verder uit elkaar. De kostbare metalen worden meegenomen; wat niet bruikbaar is wordt als schroot weer overboord gezet.

Via deze website van www.stopdesloop.nl kunt u een petitie tekenen

P.S. Dit kwam ik tegen op duikerslog.nl waar ik m'n duiken log. De tragiek van de drie schepen spreekt me al langer aan. Misschien heeft iemand, naast de petitie, nog betere ideeën.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 27 Sep 2011 7:55    Onderwerp: Reageer met quote

Ik zet uw bericht ook even in een apart topic.
Bedankt.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 16:47    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne @ 05 Mrt 2007 21:36 schreef:
1,459 dead in one hour - 3 British Navy Warships sunk in 1914

1,459 dead – in one hour
A photograph on our Look back page last month of five fishermen from Lynn's North End who served in the Royal Navy during the First World War sparked a flurry of interest from readers.
Among those who got in contact was retired West Lynn BT engineer Paul Rose, whose grandfather, John Rose, was one of 11 Lynn men drowned when three British Navy warships were sunk in September 1914.

He told reporter Karen Patient what he had learned about the disaster and its affect on his family.


Like air strikes, submarine warfare tends to be something many of us associate with the Second rather than First World War and the huge losses incurred at sea are sometimes overshadowed by the later mass slaughter in the trenches.

But when news was first received about the sinking of three British ships on September 22, 1914, just over a month into the First World War, the loss shook the confidence of the nation.

North End fisherman and Royal Navy Reservist (RNR), father-of-nine John Rose (38) was on board HMS Cressy as it and fellow "Cressy class" armoured cruisers HMS Aboukir and HMS Hogue patrolled an area of the North Sea, just off the Dutch coast, that morning.

At around 6am the cruisers were sighted by the German submarine U9 and 25 minutes later the submarine fired a single torpedo at the Aboukir. The ship rapidly flooded and most of the surviving crew were forced to jump overboard to escape.

Believing the Aboukir had hit a mine, the other cruisers moved in to pick up survivors realising too late the ship had been torpedoed. As the Aboukir sank, a second torpedo was fired at HMS Hogue and, after briefly breaking the surface, the U9 returned to attack the Cressy with two torpedoes.

In little over an hour all three ships had sunk with the loss of 1,459 men, although 837 were rescued by nearby Dutch merchant ships and British trawlers.

An article in a forerunner of the Lynn News, The News and County Press, from October 10, 1914, pictured ten of the 11 Lynn men lost in the attacks. And it also listed casualties from Fakenham, Brancaster and Hunstanton.

The Rose family, then living at Devonshire's Yard, North End, were dealt a blow. Widow Mary Rose was left in their two-up one-down home caring for nine children and pregnant with a tenth child, Samuel, who was born a month later.

Her grandson Paul Rose (62), whose father Arthur would only have been around ten years old at the time of the disaster, said the sudden death of John Rose left the family in desperate straits as none of the children were old enough to be bread-winners.

"The war wasn't far enough forward to have all the voluntary organisations for returning sailors, soldiers and their families which were later set up. My grandmother had to get help from the Royal Chelsea Hospital to claim her war widow's pension."

Mr Rose said as a child he sometimes used to wear his grandfather's medals when playing soldiers. And one of the few things the family had to remember his grandfather by was a medallion – known by the children as "grandfather's big penny".

The medallion was carried by Mr Rose's aunt Violet, when she joined other children who had lost their fathers, in a victory parade at the end of the war.

While he said he had always known his grandfather had died in the war, it was not until his own son John (now 34) was researching for a school project that Mr Rose found out what had happened.

He said a cousin still living in North Lynn, Mr William Watts, had recently told him John Rose had been on deck, but had changed watches with a fellow North End friend, Mr Allen, at around 6am and would probably have been below deck when the torpedo attack occurred.

Unusually for someone who made his living at sea, Mr Rose said his grandfather could not swim and, after he died, his grandmother had been so terrified of her children drowning, that she sewed them into their shirts in the summer to stop them swimming in the Fisher Fleet. Mr Rose's father never learned to swim either, but he understood the youngsters still sometimes had a dip in the water, drying out before returning home!

All the Lynn men lost on September 22, 1914, are remembered on the war memorial in Lynn's Tower Gardens and listed with other local sailors on the Chatham Naval Memorial in Kent.

But Mr Rose felt it might also be fitting to have a separate memorial at the True's Yard Museum in North End to remember local fishermen who lost their lives in the war.

Lives lost at sea
WEST Norfolk servicemen lost in the submarine attack, compiled from Mr Rose's research and the article in The News and County Press, were:

On the HMS Aboukir
Thomas Allen (married) – Seaman, from Checker Street, Lynn;
Frederick Bowman (married with three children) – Seaman, from Armes Yard, High Street, Lynn;
John Farr (married with three children) – Seaman, from South Street, Lynn;
William Fysh (married) – Seaman, from North End Yard, Lynn;
George Rodgers (married with two children) – Leading Seaman, from Chapel Street, Lynn;
Charles Scott (single) – Seaman, from Pilot Street, Lynn;
A. E. Blake – Chief Petty Officer, from Fakenham, although native to Grimston.

On the HMS Cressy
John Rose (married with nine children) – Seaman, of Devonshire's Yard, Lynn;
George Bunn (married with two children) – Seaman, also from Devonshire's Yard, Lynn;
Henry Horsley (single) – Seaman, from Lansdowne Street, Lynn;
R. C. Eglington – Able Seaman, from Hunstanton;
H. W. Harrell – Stoker, from Brancaster;
R. Winn – Able Seaman, from Fakenham.

On the HMS Hogue
Peter Barnard – Seaman, of Pilot Street, Lynn;
Walter Waudby (married with four children) – Seaman, from Highgate, Lynn.
02 March 2007
http://www.lynnnews.co.uk/ViewArticle2.aspx?sectionid=1581&articleid=2093250

_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 16:48    Onderwerp: Reageer met quote

wvanrosm @ 17 Jun 2006 19:19 schreef:
Nieuw artikel bijgedragen over de Duitse onderzeeboot U 9, die kort na elkaar drie Engelse pantserkruisers torpedeerde.

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/U_9_torpedeert_drie_Engelse_pantserkruisers_%281914%29

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=5218&highlight=cressy
"U 9" brengt Aboukir, Hogue en Cressy tot zinken
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1


Laatst aangepast door Yvonne op 08 Feb 2013 16:51, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 16:50    Onderwerp: Reageer met quote

Lieutenant Otto Weddigen, Commander of the U-9
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=4760
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 16:51    Onderwerp: Reageer met quote

3 Massagraven voor de nederlandse kust. 22 september 1914
HENK H.M. VAN DER LINDEN

ISBN: 9789059119901
Verschijningsdatum: augustus 2010
Prijs: €21.95
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=22992
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 16:54    Onderwerp: Reageer met quote

The British Navy Book by Cyril Field

The Aboukir was the first victim

http://www.freefictionbooks.org/books/b/48764-the-british-navy-book-by-cyril-field?start=128
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45444

BerichtGeplaatst: 08 Feb 2013 17:00    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Het “Lokaas-smaldeel”

Deze website is gewijd aan een van de grootste zeerampen uit de wereldgeschiedenis en aan de nagedachtenis van de 1459 Britse marinemensen die daarbij omkwamen. Deze gebeurtenis vond plaats voor onze Nederlandse kust bij Scheveningen, op 22 september 1914 op de Noordzee, toen de Eerste Wereldoorlog precies zeven weken gaande was

Lees verder:
http://www.livebaitsqn-soc.info/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Annabel



Geregistreerd op: 5-3-2013
Berichten: 178

BerichtGeplaatst: 07 Apr 2013 20:56    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne @ 08 Feb 2013 16:51 schreef:
3 Massagraven voor de nederlandse kust. 22 september 1914
HENK H.M. VAN DER LINDEN

ISBN: 9789059119901
Verschijningsdatum: augustus 2010
Prijs: €21.95
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=22992


Het boek is vorig jaar in herdruk gegaan. Voor een recensie, volg deze link:
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=385690#385690
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mirjam
Moderator


Geregistreerd op: 5-1-2006
Berichten: 3210
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 08 Sep 2014 21:37    Onderwerp: Reageer met quote

Mirjam @ 08 Sep 2014 21:35 schreef:
In het Nederlandse blad 'Duiken' staat een artikeltje over de kruisers.
Er is een documentaire over verschenen en deze zal op 24 september, om 19.30 in Pathé Scheveningen vertoond worden. Toegang €7,50

De DVD is te koop via: http://www.duikdenoordzeeschoon.nl/steun-ons/koop-onze-dvd/ en kost €9,50 excl. verzendkosten.

_________________
Beware of half truths--yours may be the wrong half
Don't lose your temper--no one else wants it
the reverend Tubby Clayton

http://hvhwo2.wordpress.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Mirjam
Moderator


Geregistreerd op: 5-1-2006
Berichten: 3210
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 08 Sep 2014 21:47    Onderwerp: Reageer met quote

Er is ook een Facebookpagina over het maken van de documentaire: https://www.facebook.com/livebaitsquadron
_________________
Beware of half truths--yours may be the wrong half
Don't lose your temper--no one else wants it
the reverend Tubby Clayton

http://hvhwo2.wordpress.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Mirjam
Moderator


Geregistreerd op: 5-1-2006
Berichten: 3210
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 24 Sep 2014 12:10    Onderwerp: Reageer met quote

Vandaag een artikel op site van de NOS: http://nos.nl/artikel/702137-de-schepen-zonken-een-voor-een.html
_________________
Beware of half truths--yours may be the wrong half
Don't lose your temper--no one else wants it
the reverend Tubby Clayton

http://hvhwo2.wordpress.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Annabel



Geregistreerd op: 5-3-2013
Berichten: 178

BerichtGeplaatst: 24 Sep 2014 18:14    Onderwerp: Reageer met quote

Mirjam @ 08 Sep 2014 21:47 schreef:
Er is ook een Facebookpagina over het maken van de documentaire: https://www.facebook.com/livebaitsquadron


Dank voor de tip!
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Finnbar
Moderator


Geregistreerd op: 5-11-2009
Berichten: 6970
Woonplaats: Uaso Monte

BerichtGeplaatst: 25 Sep 2014 9:33    Onderwerp: Reageer met quote

Eric '14-'18 @ 24 Sep 2014 22:56 schreef:
Dit is van de NOS

http://nos.nl/artikel/702137-de-schepen-zonken-een-voor-een.html

Hart van Nederland SBS6

http://www.hartvannederland.nl/top-nieuws/2014/duikers-herdenken-marineramp-1914/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Ger



Geregistreerd op: 25-6-2008
Berichten: 226
Woonplaats: Sneek

BerichtGeplaatst: 28 Sep 2014 9:39    Onderwerp: Ondergang Live Bait Squadron Reageer met quote

Hierbij hetzelfde verhaal uit Historiek.net

http://historiek.net/de-ondergang-van-het-live-bait-squadron/45135/#.VCfHeGd_vVw
_________________
Laat WW1 en WW2 een leerschool voor de mensheid zijn
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Ger



Geregistreerd op: 25-6-2008
Berichten: 226
Woonplaats: Sneek

BerichtGeplaatst: 28 Sep 2014 9:56    Onderwerp: Hierbij een filmpje over de herdenking van deze ramp op 23-9 Reageer met quote

Hierbij een filmpje over de herdenking van deze ramp op 23 september.

https://www.youtube.com/watch?v=gJF60Ro0Mv8
_________________
Laat WW1 en WW2 een leerschool voor de mensheid zijn
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
shabu
Cheffin


Geregistreerd op: 7-2-2006
Berichten: 3010
Woonplaats: Hoek van Holland

BerichtGeplaatst: 28 Sep 2014 13:18    Onderwerp: Reageer met quote

Reportage bij Eén Vandaag:
http://www.eenvandaag.nl/buitenland/54124/hoofdrol_voor_nederlander_bij_britse_herdenking_wo_i
_________________
If any question why we died
Tell them, because our fathers lied
-Rudyard Kipling-

http://ww1relics.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Zeeoorlog Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group