Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

20 Maart

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2006 6:58    Onderwerp: 20 Maart Reageer met quote

March 20

1915 Britain and Russia divide future spoils of war


Just two days after its navy suffered a demoralizing defeat against Turkish forces at the Dardanelles, the British government signs a secret agreement with Russia regarding the hypothetical post-World War I division of the former Ottoman Empire.

By the terms of the agreement, signed on March 20, 1915, Russia would annex the Turkish stronghold of Constantinople, the Bosporus Strait (a waterway connecting the Black Sea with the Sea of Marmara and marking the boundary between the Asian and European halves of Turkey), and more than half of the European section of Turkey. Britain also promised Russia future control of the Dardanelles (the crucially important strait connecting the Black Sea with the Mediterranean)—which the British navy had unsuccessfully attacked two days earlier—and the Gallipoli peninsula, the target of a major Allied military invasion (which would also result in failure) launched late the following month. In return, Russia would agree to British claims on other areas of the former Ottoman Empire and central Persia, including the oil-rich region of Mesopotamia.

The Anglo-Russian agreement of March 1915 illustrated the vast degree to which traditional relationships between nations had been changed by World War I. The agreement represented a complete turnaround from past British policy toward Russian control of Constantinople, which they previously thought threatened the British dominance in the region that had been achieved through its colonial administration of India. As part of a coalition including France, Sardinia and Turkey, Britain had in fact gone to war with Russia in the Crimean Peninsula in 1854 (a conflict known as the Crimean War) to prevent Russia from claiming Constantinople and the strait. In 1878, Prime Minister Benjamin Disraeli had sent the British fleet to the Dardanelles to warn the Russians away from Constantinople during the Russo-Turkish War. Now, in a secret agreement, Britain was promising away the very territory it had so assiduously defended—territory it was simultaneously trying desperately, with little success, to win.

http://www.historychannel.com
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2006 6:58    Onderwerp: Reageer met quote

Events
None for 20 March

Births
1 1893 Hugh Griffith
2 1893 Kurt Wissemann
3 1895 James Healy
4 1896 Wilfrid May
5 1897 William Gillespie
6 1898 Frederick Hall

Deaths
None for 20 March

Claims
1 1916 Eduard Pulpe #3
2 1917 Franklin Saunders #3
3 1918 John Bruce Norton #1 #2

Losses
None for 20 March

http://www.theaerodrome.com/today
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2010 20:53    Onderwerp: Reageer met quote

TITANIC SURVIVOR TO WED

New York Times - Friday 20 March 1914

Miss Margaret Graham Engaged to E. M. Moore---Palm Beach Romance

The wedding of Miss Margaret Graham, daughter of Mr. and Mrs. William T. Graham of Greenwich, Conn., and Eugene Maxwell Moore, whose engagement has just been announced, will probably take place early this Summer. The engagement is the culmination of a romance which began at Palm Beach.

Miss Graham is at the Plaza with her brother, her parents being in Augusta, Ga. Mr. Moore is a son of Mr. and Mrs. Charles A. Moore of 20 Fifth Avenue, who are in Europe. His sister is the Duchess Marino Torlonia, who lives in Rome.

Miss Graham and her mother were survivors of the ill-fated Titanic.

http://www.encyclopedia-titanica.org/titanic-survivor-wed.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2010 21:13    Onderwerp: Reageer met quote

The South African campaign in German South-West Africa, 1914-1915

By 18 March 1915, the South Africans were ready to advance on Riet and Pforte, positions held by the Germans. The Riet position was strong, the Germans having made good use of the banks of the Swakop River and the Langer Heinrich range of hills. By dawn, 20 March 1915, the South Africans were in position to strike, success depending on the effectiveness of flank attacks. The South African right flank attack stalled because the Langer Heinrich proved to be impassable to horses. The attack on the Pforte position was more successful, Col Alberts launching attacks simultaneously on the railway gap on the South African left and on the nek at the foot of Husab Berg.

Lees alles op http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=11032
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 8:33    Onderwerp: Reageer met quote

Meertens Instituut → Databanken → Bedevaarten

Hulten, H. Gerardus Majella


Op 16 maart 1914 verleende paus Pius X voor zeven jaar een op het feest van Gerardus te Hulten te verdienen volle aflaat. Op 20 maart 1916 werd deze door het bisdom Breda bekend gemaakt.

http://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/plaats/368
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 8:44    Onderwerp: Reageer met quote

Wetenschap en technologie

20 maart 1916 - Albert Einstein publiceert zijn algemene relativiteitstheorie.

http://wapedia.mobi/nl/20_maart

Algemene relativiteitstheorie

De algemene relativiteitstheorie werd gepubliceerd door Albert Einstein in 1916 als een serie lezingen voor de Pruisische Academie van Wetenschappen. De theorie gaat anders dan de speciale relativiteitstheorie over de zwaartekracht en de kromming van de ruimte. Einstein voorspelde correct dat licht van verre sterren dat langs de zon scheert in het zwaartekrachtsveld van de zon wordt afgebogen. Na de vele kwantitatieve experimentele bevestigingen van de theorie, werd de relativiteitstheorie beroemd als een elegante opvolger (verfijning) van de voorheen bekende zwaartekrachtstheorie van Newton

http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemene_relativiteitstheorie
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 8:55    Onderwerp: Reageer met quote

Opmars naar de Hindenburglinie, februari–april 1917

Om de Geallieerden bij het naderen van de Hindenburglinie te vertragen lieten de Duitsers in loopgraven bij bijna elk dorp een bescherming van sterke garnizoenen achter. Op 18 en 19 maart namen de Australiërs Frimicourt, Lebucquitre en Velu in. Daarvandaan konden ze de brede roestige prikkeldraadversperringen en de verschansingen van witte kalk van de Hindenburglinie zien die zich vijf kilometer verder bovenop de heuvels bevonden. De poging om op 20 maart Noreuil in te nemen mislukte, maar Beaumetz en Morchies werden op de 21ste veroverd. Duitse tegenaanvallen bij Beaumetz werden op de 23ste en 24ste afgeslagen.

http://www.ww1westernfront.gov.au/nl-be/battlefields/hindenburg-line-february-april-1917.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 9:01    Onderwerp: Reageer met quote

Vera Lynn

Vera Lynn (Londen, 20 maart 1917) is een Brits zangeres, die in de Tweede Wereldoorlog met als bijnaam "The Forces' Sweetheart" grote bekendheid kreeg. Het lied "We'll Meet Again", geschreven door Ross Parker en Hughie Charles is haar grootste klassieker.

Vera Lynn werd geboren als Vera Margaret Welch in East Ham in Londen. Zij gebruikte haar grootmoeders meisjesnaam als artiestennaam. Ze begon met optreden als zevenjarige en trad voor het eerst voor de radio op in 1935, bij het destijds beroemde orkest van Joe Loss.

In 1940 kreeg Lynn haar eigen radioprogramma, Sincerely Yours, waarin zij boodschappen doorgaf aan soldaten in het buitenland en verzoeknummers zong. Ze bezocht ook ziekenhuizen om jonge moeders te interviewen en hun berichten aan hun echtgenoten overzee door te zenden, en trad op voor Britse soldaten, bijvoorbeeld in het toenmalige Birma. In 1942 nam ze het nostalgische "We'll Meet Again" op, dat goed bleek aan te slaan bij de velen die tijdens de oorlog van hun geliefden gescheiden waren. Dit en haar "The White Cliffs of Dover" behoren tot de meest beroemde liederen uit die jaren.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vera_Lynn
Zie ook http://www.youtube.com/watch?v=MJHlVoohJAc
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 10:26    Onderwerp: Reageer met quote

The 1918 Wartime Diary of Private Charles Robert Bottomley

March 20, 1918 -- Cleaned up the pit. Worked around the guns. Fired off 37 rounds on a SOS about 6 a.m. Fired a few rounds in the afternoon. Also working around Lewis machine gun target practice.

http://www.vac-acc.gc.ca/remembers/sub.cfm?source=collections/diary/1diary/Bottomley/march1918
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 10:30    Onderwerp: Reageer met quote

20 March 1918, Commons Sitting

BRITISH SOLDIERS' GRAVES, FRANCE (PHOTOGRAPHS).


HC Deb 20 March 1918 vol 104 c963 963

§ Mr. WATT asked the Under-Secretary of State for War whether all the graves in France of British soldiers have been photographed; if so, whether copies are available for the relatives of the soldiers; and is he aware of the delays which have taken place in that Department, sometimes amounting to ten months after a request was lodged, in letting the relatives have such photograph or informing them that such was definitely unprocurable?

§ Mr. MACPHERSON Photographs of soldiers' graves in France are only taken on request, and when taken are sent by the War Office direct to the relatives who applied for them. Up to the end of 1917 over 60,000 such requests had been complied with. The length of time taken in supplying a photograph depends upon the accessibility or otherwise for the purpose of photography of the cemetery or grave concerned. It has been found necessary from time to time to suspend temporarily all photography in certain cemeteries, or even certain districts. In cases where such suspension has affected considerable numbers of requests, and it has been possible for military reasons to do so, the fact has been notified to relatives. My hon. Friend will, of course, realise that this photography is a pure "labour of love" on the part of the Army authorities.

§ Mr. BILLING Having regard to the fact that many men were killed by shells, and it was impossible to bury them, will a cross be erected in the cemetery in connection with those cases?

§ Mr. MACPHERSON The Army authorities pay the greatest care and attention to the matter, but I am afraid that the proposition the hon. Gentleman puts forward is quite impossible.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1918/mar/20/british-soldiers-graves-france
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 14:29    Onderwerp: Reageer met quote

AUCKLAND WEEKLY NEWS - 20 MARCH 1919

NZ HONOURS

Military Cross: Lieut W H STATHAM s/o W H Statham of Epsom, has been awarded the Military Cross for his gallantry during operations from November 3 to the end of hostilities. He went to the front three years ago as a Sergeant with the First Reinforcements for the Fiji Contingent and on gaining his commission was appointed to the King’s Shropshire Light Infantry. He was serving in this regiment in Sir Julian Byng’s Third Army in the last phase of the war and was acting as intelligence officer for the Battalion. In this capacity according to the official record, Lt Statham acquired most valuable information and displayed courage of the highest order.

Distinguished Conduct Medal for gallantry in the field: DICKINSON, Sgt L R, s/o Mrs A M Dickinson of Remuera and Cpl E KELLY, s/o Mrs G Kelly, Vincent Street, have been awarded the Distinguished Conduct Medal for gallantry on the field.

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~sooty/awn20mar1919.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2010 14:43    Onderwerp: Reageer met quote

20 March 1919 → Commons Sitting → ORIGIN OF THE WAR.

MR. BERNARD SHAW'S STATEMENT.


HC Deb 20 March 1919 vol 113 c2224 2224

Earl WINTERTON asked if the British Embassy in Washington propose to issue any statement through the Press in the United States to deal with the assertions being publicly made by Mr. Bernard Shaw as to British responsibility for the origin of the War?

Mr. HARMSWORTH The answer is in the negative. But Professor Oman's Memorandum, which has been compiled from official documents, and furnishes a correct account of the causes leading up to the War, is available in the United States, and would appear to furnish a sufficient reply to the statements made by Mr. Shaw.

Earl WINTERTON If I send the hon. Member a copy of the Foreign Press Supplement issued by the War Office, in which he will see the very serious and misleading statements made by Mr. Bernard Shaw, will he take immediate steps to have them counteracted?

Mr. HARMSWORTH We have a whole batch of Shavian literature at the War Office and I shall be glad to add this to it.

Mr. DEVLIN Is "The Grammar of Anarchy" included?

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1919/mar/20/mr-bernard-shaws-statement
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:34    Onderwerp: Reageer met quote

Muiterij van Curragh

20 Maart 1914 - Britse cavalerie-officieren dreigen tijdens de muiterij van Curragh ontslag te nemen als ze in Noord-Ierland worden ingezet ten gunste van de Ierse Home Rule.

http://termen.blogspot.com/2006/04/20-maart-1914.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:37    Onderwerp: Reageer met quote

Conventie van Bern (1886)

De landen die de Conventie van Bern hebben ontertekend zijn in blauw aangegeven.De Conventie van Bern (9 september 1886) regelde voor het eerst de erkenning van auteursrechten tussen een groter aantal soevereine landen. (...)

De aanpassing van 13 november 1908 (Berlijn) werd 20 maart 1914 in Bern bekrachtigd; een belangrijke toevoeging was het expliciet vermelden van cinematografie (film).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Conventie_van_Bern_(1886)
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:41    Onderwerp: Reageer met quote

Lansing's Memorandum of the US Cabinet Meeting

Tuesday, 20 March, 1917, 2.30-5 p.m.

The Cabinet Meeting of today I consider the most momentous and therefore, the most historic of any of those which have been held since I became Secretary of State, since it involved, unless a miracle occurs the question of war with Germany and the abandonment of the policy of neutrality which has been pursued for two years and a half....

The corridors of the State Department and Executive Office swarmed with press correspondents seeking to get some inkling of what would be done from passing officials. It was through these eager crowds of news-gatherers that I forced my way at half-past two Tuesday afternoon under a bombardment of questions, to which I made no reply, and entered the Cabinet room where all the other members had arrived.

Three minutes later the President came in and passed to his place at the head of the table shaking hands with each member and smiling as genially and composedly as if nothing of importance was to be considered. Composure is a marked characteristic of the President. Nothing ruffles the calmness of his manner or address. It has a sobering effect on all who sit with him in council. Excitement would seem very much out of place at the Cabinet table with Woodrow Wilson presiding.

. . . the President said that he desired advice from the Cabinet on our relations with Germany and the course which should be pursued. He began with a review of his actions up to the present time pointing out that he had said to Congress on February 3rd that, while the announced policy of Germany had compelled the severance of diplomatic relations, he could not bring himself to believe that the German Government would carry it out against American vessels, but that, if an "overt act" occurred, he would come before them again and ask means to protect Americans on the high seas even though he thought he possessed the constitutional power to act without Congress. He said that the situation compelled him to do this on February 23rd and Congress had desired to adopt the measures, which he sought, but had been prevented, and that he had then acted on his own authority and placed armed guards on American vessels intending to proceed to the German barred zone.

He went on to say that he did not see from a practical point of view what else could be done to safeguard American vessels more than had already been done unless we declared war or declared that a state of war existed, which was the same thing; and that the power to do this lay with Congress.

He said that the two questions as to which he wished to be advised were --

Should he summon Congress to meet at an earlier date than April 16th, for which he had already issued a call?

Second. What should he lay before Congress when it did assemble?

He then spoke in general terms of the political situations in the belligerent countries particularly in Russia where the revolution against the autocracy had been successful, and in Germany where the liberal element in the Prussian Diet was grumbling loudly against their rulers. He also spoke of the situation in this country, of the indignation and bitterness in the East and the apparent apathy of the Middle West.

After the President had finished McAdoo was the first to speak. He said that war seemed to him a certainty and he could see no reason for delay in saying so and acting accordingly; that we might just as well face the issue and come out squarely in opposition to Germany, whose Government represented every evil in history; that, if we did not do so at once, the American people would compel action and we would be in the position of being pushed forward instead of leading, which would be humiliating and unwise. He further said that he believed that we could best aid the Allies against Germany by standing back of their credit, by underwriting their loans, and that they were sorely in need of such aid. He felt, however, that we could do little else, and doubted whether we could furnish men.

McAdoo spoke with great positiveness in advocating an immediate call of Congress. His voice was low and his utterance deliberate, but he gave the impression of great earnestness.

Houston, who followed, said that he agreed with McAdoo that it would create a most unfortunate, if not disastrous, impression on the American public as well as in Europe if we waited any longer to take a firm stand now that Germany had shown her hand. He said that he doubted whether we should plan to do more than to use our navy and to give financial aid to the Allies; that to equip an army of any size would divert the production of our industrial plants and so cut off from the Allies much needed supplies; and he thought that we ought to be very careful about interfering with their efficiency. He concluded by urging the President to summon Congress at once because he felt that a state of war already existed and should be declared.

Redfield followed Houston with his usual certainty of manner and vigor of expression. He was for declaring war and doing everything possible to aid in bringing the Kaiser to his knees. He made no points which particularly impressed me; and, as he had so often shown his strong pro-Ally sentiments, I was sure his words made little impression upon the President.

Baker was the next to express an opinion and he did so with the wonderful clearness of diction of which he is master. He said that he considered the state of affairs called for drastic action with as little delay as possible, and that he believed Congress should meet before April 16th. He said that the recent German outrages showed that the Germans did not intend to modify in the least degree their policy of inhumanity and lawlessness, and that such acts could mean only one thing, and that was war.

Since we were now forced into the struggle he favored entering it with all our vigor. He advocated preparing an army at once to be sent to Europe in case the Allies became straightened in the number of their men. He said that he believed the very knowledge of our preparations would force the Central Powers to realize that their cause was hopeless. He went on to discuss the details of raising, equipping and training a large force.

I followed Baker and can very naturally remember what I said better and more fully than I can the remarks of others.

I began with the statement that in my opinion an actual state of war existed today between this country and Germany, but that, as the acknowledgment of such a state officially amounted to a declaration of war, I doubted the wisdom as well as the constitutional power of the President to announce such fact or to act upon it; that I thought that the facts should be laid before Congress and that they should be asked to declare the existence of a state of war and to enact the laws necessary to meet the exigencies of the case. I pointed out that many things could be done under our present statutes which seriously menaced our national safety and that the Executive was powerless to prevent their being done. I referred in some detail to the exodus of Germans from this country to Mexico and Cuba since we severed diplomatic relations, to the activities of German agents here, to the transference of funds by Germans to Latin American countries, to the uncensored use of the telegraph and the mails, &c.

For the foregoing reasons I said that I felt that there should be no delay in calling Congress together and securing these necessary powers.

In addition to these reasons which so vitally affected our domestic situation I said that the revolution in Russia, which appeared to be successful, had removed the one objection to affirming that the European War was a war between Democracy and Absolutism; that the only hope of a permanent peace between all nations depended upon the establishment of democratic institutions throughout the world; that no League of would be of value if a powerful autocracy was a member, and that no League of Peace would be necessary if all nations were democratic; and that in going into the war at this time we could do more to advance the cause of Democracy than if we failed to show sympathy with the democratic powers in their struggle against the autocratic government of Germany.

I said that the present time seemed to me especially propitious for action by us because it would have a great moral influence in Russia, because it would encourage the democratic movement in Germany, be cause it would put new spirit in the Allies already flushed with recent military successes and because it would put an end to the charges of vacillation and hesitation, which were becoming general and bring the people solidly behind the President....

The President said that he did not see how he could speak of a war for Democracy or of Russia's revolution in addressing Congress. I replied that I did not perceive any objection but in any event I was sure that he could do so indirectly by attacking the character of the autocratic government of Germany as manifested by its deeds of inhumanity, by its broken promises, and by its plots and conspiracies against this country.

To this the President only answered, "Possibly."

Whether the President was impressed with the idea of a general indictment of the German Government I do not know. I felt strongly that to go to war solely because American ships had been sunk and Americans killed would cause debate, and that the sounder basis was the duty of this and every other democratic nation to suppress an autocratic government like the German because of its atrocious character and because it was a menace to the national safety of this country and of all other countries with liberal systems of government. Such an arraignment would appeal to every liberty-loving man the world over. This I said during the discussion, but just when I do not remember.

When I had finished, Secretary Wilson in his usual slow but emphatic way said: "Mr. President, I think we must recognize the fact that Germany has made war upon this country and, therefore, I am for call ing Congress together as soon as possible. I have reached this conviction with very great reluctance, but having reached it I feel that we should enter the war with the determination to employ all our resources to put an end to Prussian rule over Germany which menaces human liberty and peace all over the world. I do not believe we should employ half-measures or do it half-heartedly."

Gregory, who had been listening with much attention although on account of his deafness I am sure only heard his neighbors at the table, gave it as his opinion that it was useless to delay longer, that the possibility of peace with Germany was a thing of the past, and that he was in favor of assembling Congress as soon as possible, of enacting all necessary legislation, and of pursuing as aggressive action toward Germany as we were able. He went on to speak of German intrigues here, of the departure of German reservists and of the helplessness of his Department under existing laws. He said that every day 's delay increased the danger and Congress ought to be called on to act at once.

After Gregory had given his views the President said, "We have not yet heard from Burleson and Daniels."

Burleson spoke up immediately and said: "Mr. President, I am in favor of calling Congress together and declaring war, and when we do that I want it to be understood that we are in the war to the end, that we will do everything we can to aid the Allies and weaken Germany with money, munitions, ships, and men, so that those Prussians will realize that, when they made war on this country, they woke up a giant which will surely defeat them. I would authorize the issue of five billions in bonds and go the limit." He stopped a moment and then added, "There are many personal reasons why I regret this step, but there is no other way. It must be carried through to the bitter end."

The President then turned his head toward Daniels who sat opposite Burleson and said: "Well, Daniels?" Daniels hesitated a moment as if weighing his words and then spoke in a voice which was low and trembled with emotion. His eyes were suffused with tears. He said that he saw no other course than to enter the war, that do what we would it seemed bound to come, and that, therefore, he was in favor of summoning Congress as soon as possible and getting their support for active measures against Germany.

Burleson had at previous meetings resisted an aggressive policy toward Germany, and he had, as late as the Cabinet meeting on Friday, the 16th, advocated very earnestly taking a radical stand against Great Britain on account of detention of the mails. Whenever I had called attention to the illegal acts of Germany he would speak of British wrong doings, I felt sure that he did this to cause a diversion of attention from the German violations of law. Possibly I misjudged him, and there was no such motive. His words at this meeting indicated hostility to Germany and a desire for drastic action, so I may have been mistaken.

As for Daniels his pacifist tendencies and personal devotion to Mr. Bryan and his ideas were well known. It was, therefore, a surprise to us all when he announced himself to be in favor of war. I could not but wonder whether he spoke from conviction or because he lacked strength of mind to stand out against the united opinion of his colleagues. I prefer to believe the former reason, though I am not sure.

The President said, as Daniels ceased speaking: "Everybody has spoken but you, Lane."

Lane answered that he had nothing to add to what had been said by the other members of the Cabinet, with whom he entirely agreed as to the necessity of summoning Congress, declaring war and obtaining powers. He reviewed some of the things which had been said but contributed no new thought. He emphasized particularly the intensity of public indignation against the Germans and said that he felt that the people would-force us to act even if we were unwilling to do so....

When at: last every Cabinet officer had spoken and all had expressed the opinion that war was inevitable and that Congress ought to be called in extraordinary session as soon as possible, the President in his cool, unemotional way said "Well, gentlemen, I think that there is no doubt as to what your advice is. I thank you."

The President, during the discussion or at the close, gave no sign what course he would adopt. However as we were leaving the room he called back Burleson and me and asked our views as to the time of calling a session if he so decided. After some discussion we agreed that to prepare the necessary legislation for submission to Congress would take over a week and that, therefore, Monday, April 2nd, would be the earliest day Congress could conveniently be summoned . I asked the President if he would issue a proclamation that afternoon so it would appear in the morning papers on Wednesday. He replied smilingly: "Oh, I think I will sleep on it."

Thus ended a Cabinet meeting the influence of which may change the course of history and determine the destinies of the United States and possibly of the world. The possible results are almost inconceivably great. I am sure that every member of the Cabinet felt the vital importance of the occasion and spoke with a full realization of the grave responsibility which rested upon him as he advised the President to adopt a course which if followed can only mean open and vigorous war against the Kaiser and his Government. The solemnity of the occasion as one after another spoke was increasingly impressive and showed in every man's face as he rose from the council table and prepared to leave the room. Lane, Houston and Redfield, however, did not hide their gratification, and I believe we all felt a deep sense of relief that not a dissenting voice had been raised to break the unanimity of opinion that there should be no further parley or delay. The ten councillors of the President had spoken as one, and he -- well, no one could be sure that he would echo the same opinion and act accordingly.

https://wwi.lib.byu.edu/index.php/Lansing%27s_Memorandum_of_the_US_Cabinet_Meeting
(Post met dode link vervangen op 20180320)
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 8:45, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:43    Onderwerp: Reageer met quote

Een Turksch verhaal
Het Volk, 20 maart 1915

BERLIJN, 19 Maart (E.) Volgens een telegram van het Turksche gezantschap te Teheran zouden Armeniërs, door de Russen opgehitst, ongeveer 30.000 Mohammedanen in de buurt van Vars en Ardahan hebben afgemaakt. De Turksche krijgsgevangenen, door Armeniërs bewaakt, werden met geweerkolven doodgeslagen. De vrouwen en kinderen zijn naar het dichtbesneeuwde gebergte gevlucht en aan de grootste ontberingen blootgesteld. De militaire overheden bevestigen het verhaal in alle bijzonderheden.

http://www.agindepers.nl/kwestie/VK-20-3-1915.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:45    Onderwerp: Reageer met quote

Instelling maximumprijzen voor eerste levensbehoeften

De stijging van de prijzen der eerste levensbehoeften was oorzaak, dat meerdere bemoeiing van de gemeentebesturen zou worden gevraagd en nieuwe lasten zouden worden opgelegd.

Immers, bij schrijven van 20 Maart 1915 aan de Burgemeesters, werd door den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel medegedeeld, dat nadere overweging van de verschillende wenschen, kenbaar gemaakt bij de debatten over den economischen toestand in de Tweede Kamer gehouden, hem aanleiding had gegeven ten behoeve van on- en minvermogenden tarwemeel, tarwebloem, varkensvleesch, spek, vet, groenten en aardappelen beschikbaar te stellen, tot prijzen, welke voor de maand Augustus 1914 als normale prijzen golden.

Lees verder op http://www.wereldoorlog1418.nl/nederlandse-gemeenten/index.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:48    Onderwerp: Reageer met quote

Oude gedichtjes van rond 1915

Een schrijfboekje, de prijs was 1 cent, gebruikt als poëziealbum. De gedichtjes zijn o.a. geschreven door de moeder, vader, broer en zus. Onder sommige gedichtjes staat een datum, bijvoorbeeld 1915.


Rozen verwelken
Bloemen vergaan
Vriendschap en vrede
Blijft tusschen ons toch bestaan

't Is weinig van waarde
Hetgeen ik u bied
Pluk rozen op aarde
Ik vergeet u toch niet

Marie Goedemond
20 maart 1915


http://communities.zeelandnet.nl/data/nostalgie/index.php?page=13&showpage=46845
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 8:43, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:51    Onderwerp: Reageer met quote

Dagboek van een lafaard

Het ‘dagboek van een lafaard’, geschreven door een sensitieve Nederlandse vrijwilliger in het vreemdelingenlegioen, wordt in 1917 gepubliceerd in het Amerikaanse literaire en culturele tijdschrift The Atlantic Monthly. De vrijwilliger houdt het bij vanaf medio augustus 1914, kort na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en zijn dienstneming in het legioen tot april 1915, een maand voor zijn sneuvelen in de Champagne. De nadruk ligt niet op de oorlog, maar op een vraag die hem bezighoudt: ben ik een lafaard?

Wie Jan R., de auteur van het dagboek, is, is onbekend. De Franse militaire archieven maken geen gewag van een Nederlander, die in 1915 onder die naam in is gesneuveld in dienst van het vreemdelingenlegioen. Wel is het zo veel legionairs onder een valse naam dienden.

Waarschijnlijk heeft Jan R., zoals de meeste Hollanders in het vreemdelingenlegioen, gediend in het 2e Regiment de Marche du 1er Etrangere Dit is het enige regiment van het vreemdelingenlegioen dat deelnam aan de offensieven in de Artois. Zijn militaire carrière is van korte duur. In december 1914 arriveert hij aan het front. In maart 1915 loopt hij een verwonding op door een granaatscherf en kort daarop wordt hij bevorderd tot korporaal. Begin mei sneuvelt hij samen met tienduizenden andere Franse soldaten tijdens de grootschalige Franse offensieven bij het plaatsje Souchez in de Artois.

De 36-jarige Jan R. heeft gestudeerd in Utrecht en werkt in Parijs, mogelijk als docent omdat hij optekent dat hij tijdens zijn militaire training in V. (hoogstwaarschijnlijk Valbonne, een van de depots van het vreemdelingenlegioen) een oud-leerling ontmoet. De redactie van The Atlantic Monthly vermeldt zijn achternaam echter niet omdat ‘het nooit de bedoeling was dat dit dagboek gepubliceerd zou worden.’

Het lijkt erop dat een vriend van Jan R. het dagboek heeft opgestuurd naar het Amerikaanse maandblad met het doel het wel te publiceren. Jan R. stuurt zijn aantekeningen, december 1914, voor zijn vertrek naar het front naar zijn vriend Fred van B. in Indonesië, de voorzitter van de landbouwraad in Java. Bij het dagboek zijn ook de namelijk de brieven gevoegd, die Jan R. hem heeft geschreven vanuit de frontlinie.

Die brieven zijn een voorzetting van het dagboek, legt de Nederlandse legionair zijn vriend uit in een brief. ‘Als ik de behoefte voel om mijn dagboek in de loopgraven voort te zetten dan doe ik het in de vorm van brieven aan jou.’

O., 20 maart 1915

Beste F.,

Ik schrijf je vanuit het ziekenhuis. Een week geleden trof een granaatsplinter mijn rechterheup. Het was slechts een vleeswond. Ik voelde opeens een klap en een zwaar gevoel bekroop mij in plaats van pijn. Eerst begreep er niets van. Ik wilde opstaan, maar viel voorover. Ik wilde iets vragen, maar voordat ik dat ik mijn mond kon openen, verloor ik het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam, lag ik in een ambulance.

De behandeling van de wond was pijnlijk en nam lange tijd in beslag. Ze brachten me daarna naar het ziekenhuis. Er wordt goed voor mij gezorgd. Sommige artsen en verpleegkundigen zijn verbaasd dat de meeste gewonden rustig en bijna gelukkig zijn. Maar het is rustig in bed en je wordt met tederheid verpleegd. Maar bovenal is het heerlijk veilig!

Als de zuster, die in de buurt van mijn bed zit en mij verbiedt om verder te gaan schrijven, dit zou lezen dan was ze een deel van haar bewondering kwijt voor de dappere Hollandais!


http://www.greatdutchwar.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=354:dagboek-van-een-lafaard&catid=42:nederlanders-in-het-franse-leger&Itemid=68
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:54    Onderwerp: Reageer met quote

Korte geschiedenis van de Duitse militaire WO I luchthavens in de directe omgeving van Gent.

(...) Na 4 maart landde te Gontrode nog enkel de LZ35. De eerder aangekondigde L9 had die dag te horen gekregen te moeten doorvliegen naar een ander onderkomen. De LZ35 werd gebruikt voor het uitvoeren van bombardementen boven het Westelijke front. Hij voerde in elk geval op 20 maart 1915 vanuit Gontrode een aanval uit op Parijs en Poperinghe. Bij de laatste aanval dropte hij 2420 kg bommen boven het front. (...)

http://www.bunkergordel.be/14.030%20Duitse%20WO%20I%20vliegvelden%20in%20de%20omgeving%20van%20Gent.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 20:57    Onderwerp: Reageer met quote

Eerste Belgische piloten gesneuveld tijdens WO I.

In de vroege ochtend van 20 maart 1916, viel een gemende Belgische formatie het Duitse vliegveld Houtave aan.Boven het vliegveld werd een Farman MF.14 van het 4e Smaldeel, die beladen waren met bommen, onderschept door een Fokker EIII. De Duitser viel langs achter aan, en had zo vrij veld. Luitenant-vlieger Pierre Rigaux (2-10-1887 - 26-3-1916) zat als waarnemer/boordschutter/bommenrichter vooraan in de gondel en haalde zijn mitrailleur van de ring waarop die gemonteerd was. Hij ging rechtop staan en vuurde zo naar achter, over de propellercirkel heen, terwijl zijn piloot Sergeant-vlieger Raymond Rondeau hevig manoeuvrerend uit het schootsveld van de Fokker trachtte te blijven. Rigaux vuurde 29 keer, maar werd zelf getroffen en zakte in zijn stoel neer. De Fokker brak het gevecht af en Rondeau dook terug naar de eigen linies. Toen hij zijn Farman te Koksijde weer aan de grond zette, werd zijn gewonde waarnemer ijlings afgevoerd. Luitenant Rigaux bezweek zes dagen later in het hospitaal van De Panne.
Luitenant-vlieger Pierre Rigaux werd zo de eerste Belg die sneuvelde tijdens een luchtgevecht.

De eerste Belgische piloot die de dood vond tijdens de Eerste Wereldoorlog was Luitenant-vlieger Jules Soumoy (19-9-1886 - 5-9-1914), hij verongelukte met zijn Farman HF-22 van het 2e Smaldeel te Buc (Frankrijk) bij het opstijgen. Hij ligt begraven op de militaire begraafplaats 'des Gonards' in Versailles.

Uit: Gebroken vleugels van de Belgische luchtmacht, via http://militaria.forum-xl.com/viewtopic.php?f=60&t=1821
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:04    Onderwerp: Reageer met quote

Ota Benga: de pygmee die ten toongesteld werd in de dierentuin

Een van de meest fascinerende verhalen over de effecten van het Darwinisme is de geschiedenis van Ota Benga, een pygmee die tentoongesteld werd in een Amerikaanse dierentuin als voorbeeld van een inferieur ras.1 Het voorval toont duidelijk het racisme van evolutie en de mate waarin de theorie de harten en geesten van wetenschappers en journalisten in het begin van de 20ste eeuw en nog altijd bezighield.

De ondertitel van Darwin’s klassieke boek verschenen in 1859, De oorsprong van Soorten, luide Het behoud van gewenste rassen in de strijd om het bestaan. Dit werk betrof het vestigen van rasgeschiktheid, en in het bijzonder het concept van ‘het overleven van de meest geschikte’. De vraag die in de vroege 20ste eeuw gesteld werd was:

Wie was, en wie was niet mens?

Het was een zeer belangrijke vraag in het begin van de 20ste eeuw in Europa en Amerika. De Europeanen … vroegen en beantwoorden de vraag omtrent de Pygmeeën … vaak beïnvloed door de lopende interpretatie van het Darwinisme. Het was dus niet eenvoudigweg wie was mens, maar wie was meer mens, en tenslotte, wie was het meest mens, waar zij zich mee bezighielden.
2

Ota Benga

Een van de meer vlijmende gevolgen van het Darwinisme en racisme is het verhaal van een man die in een dierentuin tentoongesteld werd.3 Overgebracht uit de Kongo in 1904 door ontdekkingsreiziger Samuel Verner, ‘werd hij door Verner voorgesteld aan de directeur van de Bronx dierentuin, William Hornaday.’5

De man, een Pygmee genaamd Ota Benga (of ‘Bi’ dat vriend betekent in Benga’s taal), was geboren in 1881 in centraal Afrika. Vaak aangehaald als jongen, was hij in feite een tweemaal getrouwde vader – zijn eerste vrouw en twee kinderen werden vermoord door de eerste blanke kolonisten, en zijn tweede vrouw stierf aan een giftige slangenbeet.6

Ota werd eerst tentoongesteld als een ‘symbolische wilde’ in de antropologische vleugel van de St Louis Wereld tentoonstelling in 1904 samen met andere pygmeeën.

De extreem populaire Ota trok ‘grote belangstelling’.7

Gedurende het verblijf van de Pygmeeën in Amerika, werden zij bestudeerd door wetenschappers die wilden weten hoe de barbaarse rassen vergeleken met minder intellectuele Kaukasiërs bij intelligentie testen scoorden en hoe zij reageerden op zoiets als pijn.8

De antropologen maten toen niet alleen levende mensen, maar in één geval werd een primitief hoofd afgehakt van het lichaam, gekookt tot de schedel vrijkwam.’ Men geloofde toen nog dat de schedel grootte een index voor intelligentie was. De wetenschappers waren verbaasd te ontdekken dat de schedel van de wilde groter was dan van de staatsman Daniel Webster. 9

Hoe Ota naar de VS kwam

Ota Benga overleefde een slachtpartij door de Force Publique, een groep boeven die werkten voor de Belgische regering in een poging om belasting te innen (met andere woorden: arbeid en grondstoffen te stelen) van de Afrikanen in Belgisch Kongo. Nadat Ota met succes een olifant doodde tijdens een jachtpartij, kwam hij terug met dat goede nieuws. Tragisch genoeg, het kamp dat Ota verlaten had bestond niet meer – zijn vrouw en kinderen waren vermoord en hun lichamen waren verminkt in een kampanje van terreur ondernomen door de Belgische regering tegen de ‘evolutionistisch inferieure inheemsen.’10 Ota werd later gevangen en naar een dorp gebracht en verkocht in slavernij. Terzelfder tijd zocht Verner meerdere Pygmeeën om op de Louisiana Handels expositie tentoon te stellen en zag Ota op een slavenmarkt. Verner boog neer, … en trok de lippen van de Pygmee open om zijn tanden te zien. Hij was enthousiast, de man met gefijlde tanden [tot scherpe punten] bleek de kleine man te zijn, waarvoor hij opdracht had gekregen om die mee terug te brengen. Met zout en kleding kocht hij hem voor de vrijheid, het Darwinisme en het Westen.11

Ota’s wereld was vernietigd door de blanken, en alhoewel hij niet wist of de blanke man, die nu zijn meester was, dezelfde bedoelingen had als de Belgen, wist hij wel dat hij geen andere keuze had dan zijn meester Verner trouw te blijven. Bovendien de gebeurtenissen op de slavenmarkt waren slechts één additionele gebeurtenis in Ota’s leven die hem verder in de ellende bracht, die begonnen was met de afslachting en verminking van zijn familie.

Verner had maar vier Pygmeeën kunnen dwingen met hem mee te gaan, een aantal dat minder was dan McGee had besteld, want de ‘boodschappenlijst’ … specificeerde 18 stuks, maar het werd aanvaard.12

Na de Tentoonstelling, bracht Verner Ota en de andere Pygmeeën terug naar Afrika – Ota hertrouwde onmiddellijk weer, maar zijn tweede vrouw stierf spoedig. Hij behoorde niet langer tot een stam of clan. Het restant van zijn volk bande hem ook uit, noemde hem een tovenaar en beweerde dat hij de kant van de blanken had gekozen, niet de hunne.

Terwijl Verner weer in Afrika was, verzamelde hij artefacten voor zijn musea. Hij besloot toen om Ota terug te brengen naar Amerika voor een bezoek – Verner zou hem dan terugbrengen naar Afrika op zijn volgende reis. Eenmaal terug in Amerika probeerde Verner zijn dieren te verkopen aan dierentuinen en de kratten artefacten aan musea. Dat liep minder vlot dan verwacht. Verner had toen serieuze geld problemen en kon niet langer voor Ota zorgen, dus besloot hij hem ergens onder te brengen. Toen Ota werd voorgesteld aan Directeur Hornaday van de Bronx dierentuin, was het Hornaday’s bedoeling om Ota tentoon te stellen. Hij onderhield de ‘hiërarchische visie met betrekking tot rassen … grootbrein dieren waren voor hem wat Noordelingen waren voor Grant, het beste dat de evolutie had te bieden.’12

Aanvankelijk was Ota vrij om in de Dierentuin rond te wandelen, bij de verzorging van de dieren te helpen, maar dit veranderde spoedig op drastische wijze. Ota werd aangemoedigd meer tijd te besteden in het Apenhuis. Hij kreeg ook een pijl en boog en werd aangemoedigd deze te gebruiken als onderdeel van een tentoonstelling. Ota werd spoedig opgesloten in zijn hok – en wanneer hij werd vrijgelaten uit het apenhuis, ‘stond de menigte als aan de grond genageld, en een beambte stond vlakbij.’14 Intussen begon de publiciteit op 9 september: Een krantenkop in de New York Times schreeuwde ‘Bosjesman deelt een kooi met de Bronx Park apen.’ Alhoewel directeur Dr Hornaday benadrukte dat hij slechts een ‘intrigerend tentoonstellingsstuk’ aanbood voor de opvoeding van het publiek, zag hij schijnbaar geen verschil tussen een wild beest en de kleine zwarte man; [en] voor het eerst in Amerika werd een mens tentoongesteld in een kooi. Benga kreeg gezelschap van een papagaai en een Orangutan.15

Een verslag uit die tijd vertelde dat Ota ‘niet veel groter was dan de Orangutan … hun hoofden leken veel op elkaar, en beiden grinniken op dezelfde manier als ze plezier hebben.’16 Benga kwam ook met een ‘jonge chimpansee’ uit Afrika, die Mr Verner ook bij de apen collectie deed in het Primaten Huis.’17 Hornaday’s enthousiasme voor zijn nieuwe primaten collectie bleek uit een artikel dat hij schreef voor het bulletin van de zoologische vereniging, dat als volgt begon:

Op 9 september is een echte Afrikaanse Pygmee, van het subras gewoonlijk verkeerd genoemd ‘de dwergen’… Ota Benga is een goed ontwikkelde kleine man, met een goed hoofd, heldere ogen, en een prettig uiterlijk. Hij is niet harig en niet bedekt met ‘dons vel’ zoals beschreven door sommige ontdekkingsreizigers…. Hij is het gelukkigste als hij aan het werk is en iets met zijn handen doet.

Hornaday vertelt dan hoe hij de pygmee kreeg van Verner, die in het bijzonder geïnteresseerd was in Pygmeeën, die juist waren teruggekeerd naar hun woningen aan de Kasai rivier, … waren de 6 mannen en vrouwen van dat ras naar Amerika gebracht voor de Wereldtentoonstelling in St Louis.18

De Dierentuin Tentoonstelling

Het tentoonstellen van Ota werd beschreven door tijdgenoten als een sensatie – de massa’s hielden van zijn gebaren en gekke gezichten.19 Sommige employees kunnen ontkend hebben dat zij hem tentoonstelden, maar het publiek begreep maar al te goed wat het doel was van de tentoonstelling:

Er was altijd een menigte voor de kooi, meestal gierend van het lachen, en vanuit alle hoeken van de dierentuin kon de vraag worden gehoord: ‘waar is de Pygmee?’ en het antwoord was: ‘In de apenkooi.’20

De bedoeling van de tentoonstelling was ook duidelijk uit de vragen van de bezoekers:

Was hij een man of een aap? Of was hij iets er tussenin? Niemand verwarde een aap of een parkiet met een menselijk wezen. Dit kwam zoveel dichterbij. Was het een man? Was het een aap? Was het een vergeten stadium van de evolutie?21

Dat hij tentoongesteld werd was onbetwistbaar: een bord was aangebracht op het hek waarop stond:

De Afrikaanse Pygmee ‘Ota Benga.’ Leeftijd 23 jaar. Lengte 147,5 cm. Gewicht 47 kg. Van de Kasai rivier in Kongo Vrijstaat, Zd Centraal Afrika, hier gebracht door Dr Samuel P. Verner. Ota werd tentoongesteld elke namiddag gedurende September.22

En wat een tentoonstelling was het:

De Orang-oetan imiteerde de man. De man imiteerde de aap. Zij knuffelden elkaar, lieten los, sprongen in elkaars armen. Dohong [de Orang-oetan] pakte de strohoed van Ota’s hoofd af en zette die op zijn eigen hoofd, de menigte gilde en applaudisseerde ….kinderen schreeuwden van plezier.

Dat dit spel erg veel succes had is nooit betwijfeld. Bradford en Blume beweren dat op 16 september, ’40.000 bezoekers door de Zoologische tuin van New York zwierven … de plotseling gestegen belangstelling …was geheel toe te schrijven aan Ota Benga.’

Alhoewel algemeen werd geloofd in die tijd, zelfs door eminente geleerden, dat Zwarten evolutionistische gezien inferieur waren aan Kaukasiërs, produceerde het plaatsen in een kooi in een dierentuin veel publiciteit en controverse, in het bijzonder van predikanten van Afro-Amerikaanse kerken:

Het spektakel van een zwarte man in een kooi gaf een Times reporter de springplank voor een verhaal dat een storm van protest veroorzaakte, in het bijzonder van Neger predikanten in de stad. Hun verontwaardiging werd aan de Burgemeester George B. McClellan bekend gemaakt, maar hij weigerde actie te ondernemen.23

Toen de storm van protesten opstak, zag Hornaday geen reden om zijn excuses aan te bieden, terwijl hij zei dat hij de volledige steun van de Zoölogische Vereniging had voor wat hij deed.’24 Schijnbaar waren er niet veel mensen die er wat aan deden, totdat de Afro-Amerikaanse gemeenschap op onderzoek ging. Alhoewel ook enkele zwarten de notie accepteerden dat Pygmeeën defecte exemplaren van de mensheid waren, waren verschillende zwarte Predikanten vastbesloten om de tentoonstelling te stoppen.25

Het gebruik van de tentoonstelling om te bewijzen dat Zwarten een inferieur ras zijn maakte hen in het bijzonder erg boos. Hun zorg was, ‘dat zij vaak genoeg hadden gehoord dat zwarten werden vergeleken met apen; nu werd de vergelijking hemeltergend gespeeld in de grootste dierentuin ter wereld.’ In de woorden van Ds Gordon, ‘Ons ras… wordt voldoende vervolgd zonder een van ons tentoon te stellen bij de apen. Wij zijn van mening dat wij waardig genoeg zijn om als mensen aangemerkt te worden met een ziel.’26

Sommige journalisten, bekritiseerden degenen die tegen de tentoonstelling waren in de dierentuin, omdat zij de evolutie leer niet aanvaarden. In de woorden van Bradford en Blume: ‘New York’s wetenschappers en predikers’ bekvechten over Ota, en degenen die geloofden dat ‘mensen niet van apen afstammen en dat Darwinisme een antichristelijke fraude was, werden aan lachwekkendheid onderworpen op de editoriale pagina’s van de New York Times.’27 Alhoewel de opinies over de gebeurtenis sterk varieerden, resulteerden zij in vele formele protesten en dreigingen met legale actie waarvoor de directeur van de dierentuin uiteindelijk bezweek, en ‘eindelijk toestemde om de Pygmee uit zijn kooi te komen.’28 Eenmaal vrij besteedde Benga de meeste van zijn tijd om in de dierentuin rond te lopen in een wit pak, vaak met grote menigten achter zich aan. Hij ging terug naar het apenhuis tegen de avond alleen om te slapen. Te worden behandeld als curiositeit, bespot, en mikpunt van grapjes door bezoekers, was er de oorzaak van dat Benga uiteindelijk het begon te haten, behandeld te worden als curiositeit en te worden bespot.’
29

Nadat Benga de dierentuin verliet, vond hij onderdak in een serie van opvolgende instituten en bij meerdere sympathiserende individuën, maar hij was nooit in staat om zijn afschuwelijke geschiedenis van zich af te schudden. Eerst werd hij naar een weeshuis voor kleurlingen gestuurd, Ota leerde engels en raakte ook geïnteresseerd in een jonge dame daar, een vrouw genaamd Creola. Ongelukkigerwijze, geloofden sommige van zijn geestverwanten enkele verhalen rondom hem, en een voorval vond plaats dat de controverse aanstak. Als gevolg daarvan, werd Ota kilometers ver van Brooklyn en zijn geliefde Creola verwijderd. In Januari 1910 kwam hij in de zwarte gemeenschap in Lynchburg, Virginia, en daar scheen hij te schijnen.

Hij werd christen en werd gedoopt en zijn engelse woorden kennis verbeterde snel. Hij leerde ook lezen, en zo nu en dan woonde hij lessen bij aan het Lynchburg seminarie. Hij was populair bij de jongens en leerde verschillende sporten zoals korfbal (waarin hij het goed deed). Alles werd in het werk gesteld om hem te laten versmelten met zijn omgeving (zelfs zijn tanden werden voorzien van een kapje om hem te helpen een normaal uiterlijk te krijgen), en alhoewel hij scheen te zijn aangepast, innerlijk was dat niet zo.

Diverse gebeurtenissen en veranderingen die daar plaatsvonden, maakten hem mistroostig: nadat hij de prijs van een ticket per stoomschip naar Afrika had gevraagd, concludeerde hij dat hij nooit genoeg geld zou hebben om er één te kopen. Hij had niets gehoord van Verner gedurende enige tijd, en wist ook niet hoe hij in contact met hem kon komen. Hij stopte met de lessen en werd arbeider voor $ 10 per maand plus onderdak en voeding op de Obery boerderij.30 De school concludeerde dat het gebrek aan vooruitgang in zijn studie het gevolg was van zijn Afrikaanse houding, maar waarschijnlijk ‘zat zijn leeftijd niet mee bij zijn ontwikkeling. Het was gewoon onmogelijk om hem in een klas te zetten voor het ontvangen van onderwijs, dat hem enig voordeel zou bieden.’31 Hij beschikte over een enorme nieuwsgierigheid en drijfveer om te leren, maar gaf voorkeur aan prestatie testen boven multiple choice testen. Later als employé van een tabak fabriek in Lynchburg, werd hij steeds meer neerslachtig, vijandig, irrationeel en verloren. Als mensen met hem spraken, zagen zij dat hij tranen in zijn ogen had als hij hen vertelde dat hij naar huis wilde. Tot de conclusie gekomen dat hij wel nooit in staat zou zijn naar zijn vaderland terug te keren, pleegde hij zelfmoord op 20 maart 1916 met een revolver.31 In de woorden van Ward:

Ota … verwijderde de kappen van zijn tanden. Toen zijn kleine vrienden hem vroegen met hen naar het bos te gaan, stuurde hij ze weg. Toen zij éénmaal uit het zicht waren, schoot hij zichzelf dood.32


Referenties en Aantekeningen
Het onderzoek voor dit hoofdstuk werd geschreven door Dr Jerry Bergman, Ph.D., afdeling Onderzoek Methodologie van de Wayne State Universiteit.
P.V. Bradford and H. Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, St Martin’s Press, New York, blz. 304, 1992.
James H. Birx,‘Ota Benga: The Pygmy in the Zoo, Library Journal 117(13):134, August 1992.
C. Sifakis, Benga, Ota: The Zoo Man, American Eccentrics, Facts on File, New York, blz. 252–253, 1984.
W. Bridges, Gathering of Animals; An Unconventional History of the New York Zoological Society, Harper and Row Publishers, New York, 1974.
S.P. Verner, The African Pygmies, Popular Science 69, blz. 471–473, 1906.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 113–114.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 16.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 104
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 106.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 110.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 176.
Negro Ministers act to free pygmy, New York Times
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 180. , pp 2, 11 sept.1906
Sifakis, Benga, Ota: The Zoo Man, blz. 253.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 181.
W.T. Hornaday, An African Pygmy, Zoological Society Bulletin 23, blz. 302, October 1906.
Idem, blz. 301–302.
Verner, The African Pygmies, blz. 189–190.
Verner, The White Man’s Zone in Africa, blz. 8235.
S.P. Verner, Africa Fifty Years Hence, World’s Work 13, blz. 8736, 1907.
S.P. Verner, An Education Experiment with Cannibals, World’s Work 4, blz. 2289–2295, 1902.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 179
Man and Monkey Show Disapproved by Clergy; The Rev. Dr MacArthur Thinks the Exhibition Degrading; Colored Ministers to Act; The Pygmy Has an Orangutan as a Companion Now and Their Antics Delight the Bronx Crowds, New York Times, p.1, 10 September 1906.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 179.
Man and Monkey Show Disapproved by Clergy… .
Bridges, Gathering of Animals: An Unconventional History of the New York Zoological Society, p. 224.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 182.
Man and Monkey Show Disapproved by Clergy … .
Negro Ministers Act to Free Pygmy … .
Ota Benga: The Pygmy in the Zoo, Review in Publishers Weekly 239(23):56, 27 July 1992.
Sifakis, Benga, Ota: The Zoo Man, blz. 253.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 191, 196.
Sifakis, Benga, Ota: The Zoo Man, blz. 253.
R. Milner, The Encyclopedia of Evolution: Humanity’s Search For Its Origins, Facts on File, Inc., New York, p. 42, 1990.
Bradford and Blume, Ota Benga; The Pygmy in the Zoo, blz. 204.
Ward, Ota Benga: The Pygmy in the Zoo.
E.R. Sanborn, editor, Suicide of Ota Benga, the African Pygmy, Zoological Society Bulletin 19(3):1356, May 1916.
Ward, Ota Benga: The Pygmy in the Zoo
.

http://home.kpn.nl/genesis/UitEenMens/10OtaBenga.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:24    Onderwerp: Reageer met quote

Western Front, World War I, 20 March - 11 November 1918



Source: American Military History, United States Army Center of Military History, 1989, http://www.zonu.com/detail-en/2009-09-18-8471/Western-Front-World-War-I--20-March---11-November-1918.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:26    Onderwerp: Reageer met quote

Koningin Wilhelmina - vorstin in oorlog

Woensdag 20 maart 1918 - Alle Nederlandse koopvaardijschepen, die in Amerikaanse havens liggen worden in beslag genomen ten behoeve van de geallieerde oorlogsinspanning. Koningin Wilhelmina’s verontwaardiging stijgt tot het kookpunt. Zij is gekrenkt tot in het diepst van haar vaderlandse trots. Ze spreekt van “schepenroof.” Om het volkenrecht lijkt niemand zich meer te bekommeren. Prins Hendrik reikt deze woensdag in Haarlem troepenvlaggen uit aan de leiders der Kennemer Padvinderafdeling.

http://www.wereldoorlog1418.nl/wilhelmina-in-oorlogstijd/wilhelmina-1918/index.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:29    Onderwerp: Reageer met quote

20 March 1917 - WW1 Blog - Jersey Heritage: Castle Green turned over for potato growing[/b]

Jersey faces a considerable challenge in meeting the recent demand of the UK Government for increased potato exports in order to help feed the army. Limited availability of skilled agricultural labour notwithstanding, increasing the yield means that the amount of land under cultivation in the island has to expand. What is available includes not only unused agricultural areas but public open spaces as well.

In view of this, the Lieutenant Governor, Sir Alexander Wilson, recently wrote to the Defence Committee raising the prospect of growing potatoes on the greens surrounding Mont Orgueil Castle. Presently the castle itself is only occupied by a small Coastguard detachment responsible for the naval signal station located within its walls. Given this limited military-related involvement, the Defence Committee have referred the enquiry to the Public Works Committee, which has had overall responsibility for the castle since its handover from the Crown in 1907.

This committee in turn passed the request over to a sub-committee now responsible for Mont Orgueil Castle. They, it seems, have no objection although expressed a concern over whether it was now too late in the year to plant potatoes.

https://www.jerseyheritage.org/ww1-blog/20-march-1917
(Oude post met dode link vervangen 20180320)
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 8:13, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:35    Onderwerp: Reageer met quote

The Gleichen Call, 20 maart 1919



http://peel.library.ualberta.ca/newspapers/GCC/1919/03/20/1/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:40    Onderwerp: Reageer met quote

's Nachts langs donk're paden. De in - en uitvoer van goederen

Rollen katoen

Vlak na het vorige vonnis gaat Gerhardus op 27 juni 1918 weer op pad. Deze keer met ongeveer 90 el katoenen manufacturen (90 el katoen). Deze worden door twee commiezen de Ree en Dikkers in beslag genomen en vanaf 1 juli is hij gedetineerd. Op 6 augustus 1918 wordt Gerhardus veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf. Op 21 augustus 1918 wordt hij naar de Rijksinrichting III te Veenhuizen gebracht.

Ook de vrouw van Gerhardus Krabbe, Geertruida in de Weide, wordt door de commiezen in de gaten gehouden. Terwijl haar man in Veenhuizen zit, bezoeken 3 commiezen op 26 augustus 1918 het huis van Geertruida, een donkere vrouw met zwart haar, in Lonneker. Zij doorzoeken het hele huis en onder de vloer van de slaapkamer treffen zij 45 ½ meter katoenen manufacturen aan. In 1916 is besloten dat men geen manufacturen in huis mag hebben in een grotere hoeveelheid dan voor eigen gebruik of het uitoefenen van een bedrijf. Deze 45 ½ meter katoen is teveel voor huiselijk gebruik en de stof wordt dan ook meegenomen. Tijdens de rechtzitting bekent Geertruida en vertelt dat de stof inderdaad bedoeld is om aan smokkelaars verkocht te worden. Op 13 februari 1919 wordt zij veroordeeld tot 1 maand gevangenisstraf. Deze zit zij in Almelo uit van 14 juli tot 13 augustus 1919.

Gerhardus Krabbe keert weer terug in Glanerbrug en gaat werken als fabrieksarbeider. Op 20 maart 1919 loopt hij op de kunstweg van Losser naar Gronau. Gerhardus draagt een nieuw wollen herenkostuum. Langs de weg wordt hij staande gehouden door commies Hulleman. Op de vraag van de kommies om geldige documenten behorende bij de vervoerde goederen, kan Gerhardus deze niet tonen. Hij wordt daarop beschuldigd van een nieuw wollen herenkostuum naar Duitsland te willen vervoeren. De commies neemt het kostuum in beslag. Op 3 juli 1919 wordt Gerhardus Johannes alweer veroordeeld nu tot 1 maand gevangenisstraf.

http://www.radstok.eu/page29.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Mrt 2011 21:42    Onderwerp: Reageer met quote

AUCKLAND WEEKLY NEWS - 20 MARCH 1919

NZ HONOURS

Military Cross: Lieut W H STATHAM s/o W H Statham of Epsom, has been awarded the Military Cross for his gallantry during operations from November 3 to the end of hostilities. He went to the front three years ago as a Sergeant with the First Reinforcements for the Fiji Contingent and on gaining his commission was appointed to the King’s Shropshire Light Infantry. He was serving in this regiment in Sir Julian Byng’s Third Army in the last phase of the war and was acting as intelligence officer for the Battalion. In this capacity according to the official record, Lt Statham acquired most valuable information and displayed courage of the highest order.

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~sooty/awn20mar1919.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 8:16    Onderwerp: Reageer met quote

Letter and Enclosures from the American Consulate in Moscow to the U.S. Secretary of State, March 20, 1917

No. 1019 American Consulate General,
Moscow, Russia, March 20th, 1917.
Subject. The political and and economical situation in Moscow.

The Honorable
The Secretary of State,
Washington, D. C.

Sir:
For the information, and as of interest to the Department in following the great revolution now in progress in Russia, there are enclosed herewith the originals and translations of the Moscow papers giving a full description of the matter. This same information has been sent the Embassy together with full accounts of the situation.

It will be oberved that the papers are allowed only to publish news favoring the revolutionary party.

There is further enclosed a memorandum on the situation prepared by Mr. David B. Maggowan, the Vice Consul at this post. It is of interest as showing the other phase of the situation.

At the present writing the street cars are all running, and life has assumed its normal course. There is an undercurrent of unrest however, and the shortage of food supplies tends to augment the discontent. Long bread lines stretching for blocks may be seen on every street

[page 2]awaiting often to be told that there is none left. The daily allowance is one funt or nine tenths of a pound. To obtain this one must stand in the bread line for two or three hours, and often longer. The supply of flour is short and the revolution of the past few days has diminished even this. It is known that the Jews have cornered large quantities and are holding it for higher prices.

Prices of all articles of necessity are rapidly rising. It is difficult to give a table showing same as the figures given out are purely fictitious, each shop charging what they can get. Flour, for instance cannot be bought at all. There is none for sale in the city. Meat is practically unobtainable, and then only three days in the week. Milk, eggs, flour, bread, and meat will soon be sold only by card.

The city is thronged with refugees and houses are unobtainable even at exorbitant prices.

As the Consulate General is furnishing the Embassy daily with full information in regard to the political situation it is presumed that, through this source, the Department is kept thoroughly advised of the situation.

I have the honor to be, Sir,
Your obedient servant,
[signature illegible]
American Consul in Charge.

Enclosures:
Newspaper translations.
Memorandum Mr. Macgowan.

Lees de genoemde bijlagen op https://history.hanover.edu/texts/tel3.html

Telegram from the American Consulate General in Petrograd to the U.S. Secretary of State, March 20, 1917

Petrograd, Russia, March 20, 1917
(Confidential)
SUBJECT: Revolutionary Movement in Petrograd.
THE HONORABLE
The Secretary Of State
WASHINGTON
SIR:
I have the honor to report that as a result of serious economic, political, and military disturbances, the government of this city and district has been completely assumed by an Executive Committee of the Imperial Duma at least for the time being.

On the beginning of the week of March 4th, a shortage of black bread was noticeable. This at once caused unrest among the laboring classes. All other prime necessities within the means of the working classes had already gradually disappeared as the winter advanced: meat, sugar, white flour, buckwheat, potatoes. Fish, fowls, eggs, milk, cheese, and butter, had for a long time been so expensive that they were only within the means of the very well-to-do-classes. The unrest first took visable form in the outskirts and factory districts of the city Wednesday, March 7th, when the workmen struck after the dinner hour and met in groups to discuss the situation.

The next day, Thursday March 8th, there were spontaneous isolated demonstrations. In many places, a few of the working class, mostly women, tired of waiting in the bread lines in the severe cold began to cry, "Give [The following is the second page of the telegram] us bread." These groups were immediately dispersed by large detachments of mounted police and cossacks.

March 9th, large crowds of women marched to the Kazan Cathedral (opposite the Consulate) with bared heads, still crying for bread and shouting to the police "Give us bread and we will go to work." This crowd was peaceable and was dispersed.

Saturday morning the crowds, composed of working men and students visibly with a serious purpose, came from all districts to the center of the city. Besides calling for bread, these crowds shouted "Down with the Government," "Down with the Romanoffs, " and occasionally "Down with the War." The mounted police endeavored to drive the mobs from the Nevsky, the main street, but resistence was made and barracades built on the side streets. The police withdrew after firing on and charging the crowds with whips without success. Their place was taken by infantry who fraternized with the people. Announcement was made by the police that after 6o'clock that day, all groups of persons would be fired upon. The crowds did not disperse, and street battles took place, especially on the Nevsky, resulting in great loss or life.

At this time the infantry and cossacks refused to fire on the crowds or to charge them. Towards evening a detachment of cossacks actually charged and dispersed a body of mounted police.

Sunday, when it became known that the Emperor had proroged the Duma and that it had refused to recognize this order, there was disorganized and sporadic fighting all over the city, with heavy loss of life. The unmounted police were withdrawn from the streets. Many regiments which had been locked in their barracks, mutinied, during the night, killed some of their officers, and marched to defend the Duma, which was still sitting. [page 3 of the telegram] By Monday the disorganized riots developed into a systematic revolutionary movement on the part of the working men and the constantly growing numbers of mutinied troops, to capture the city of Petrograd. The fighting moved rapidly across the city from the Duma as a center, so that by Monday night, only isolated houses and public buildings, upon which machine guns were mounted, were held by the police and the few remaining loyal troops. At midnight the Duma had announced that it had taken the government into its own hands and had formed an Executive Committee to be the head of the temporary government.

Tuesday and Wednesday the fighting was confined to volleys from machine guns fired by the police from the isolated house tops, public buildings and churches, and the return fire by the soldiers, such fighting continuing until all police were taken. Violence necessary in arresting government, army and police officials, took place at this time.

During these two days the fighting around the Consulate was severe, and on several occasions it seemed as if nothing could save the Singer Building from total demolition. Machine guns were presumably being operated from points of advantage in this building by police agents, as well as from neighboring buildings, the revolutionists replying with volleys from their rifles and machine guns mounted in automobiles.

At 4:30 o'clock Monday afternoon troops, always without officers, entered the building. All the business offices in it had been deserted early in the day, except the Consulate. When the soldiers reached the third floor they were shown the location of the Consulate by one of the staff. They insisted on seeing the balconies of the Consulate, and several soldiers, with members of the Consulate staff entered the Consulate and satisfied themselves that no machine guns were [page 4 of the telegram] located there. No damage was done in the Consulate, but other offices and the building itself were considerably injured.

Notice was given that kerosene would be poured on the building and burned. At 5:30 o'clock the Consulate was closed after everything of importance had been placed in the safe and notices posted on a1l the doors, stating that the nature of the office was foreign and contained only property of the United States Government. The staff left the building under heavy fire and with a guard.

At 6:30 o' clock, when the firing had ceased, it was arranged to have a Consulate employee constantly on duty, day and night. This alone saved the Consulate from being violated, for Tuesday and Wednesday there was no order in the city and the Singer building was visited five times by armed soldiers, many of whom were intoxicated, looking for weapons.

A military guard has now been furnished the Consulate and the office is intact, and safe for the present at least. The fact that the Consulate is not in a separate building owned by the American Government is particularly unfortunate in this city, there the question of protection of Americana is so apt to arise and where prejudices against firms located in the same building endangers the Consulate and the lives of the staff.

The Singer building has been under suspicion since the beginning of the war as being German, the masses believing the Singer Company to be a German corporation.

I have had to defend the American eagle on the top of the building, as it was believed to be a German eagle and the crowd intended to tear it down until I explained in Russian the difference between the American and German eagle.

The Consulate is keeping in touch with the members of the American colony, none of whom up to the present have been injured. As the Consulate is not at all suitable for housing [page 5 of the telegram] purposes, having no kitchen, bath or sleeping accomodations, I have notified the members of the Colony that in case they are turned out of their homes or hotels or have to leave for protection, they may come to my home, which is centrally located, where I could protect them and make them fairly comfortable.

I shall make only a limited report of observations on the political situation leading up to the economic situation in this district. It being supposed the Embassy has already cabled a report in the matter.

Immediately following the assumption of national authority by the Executive Committee of the Duma, the Council of Workmans' Deputies challenged its exclusive authority. This council is a body which existed secretly during the old regime and represented the revolutionary workmen. Spontaneously a third authority appeared in the Council of Soldiers' Deputies which soon merged with the workmens' council under the name of the Council of Workmen's Soldiers' Deputies.

Tuesday, Wednesday, and Thursday, (the 13th, 14th, and 15th,) were, up to the present, the most critical times of the revolution, when there was immediate danger of civil war in Petrograd between the Duma and the Council of Workmens' and Soldiers' Deputies. This crisis passed however, when, late on Thursday afternoon, a provisional agreement was reached. This agreement was based on a temporary ministry chosen from the members of the Duma with a political program of eight points:

1. Immediate political amnesty.
2. Immediate freedom of press, speech, meeting, the right to strike;- these rights to be extended to soldiers insofar as compatible with military organization.
3. Immediate abolition of all caste, religious, and race difficulties.
4. Immediate preparation for a constitutional convention to determine the permanent form of national government. [page 6 of the telegram]
5. Immediate substitution of militia with elective officers, under control of local self-governing bodies in place of the old police system.
6. Election to local self-governing bodies by universal direct, equal, and secret suffrage.
7. Retention of arms by revolutionary soldiery, the soldiery not to be removed from Petrograd.
8. Retention of strict military discipline during actual service with full civil freedom to soldiers when not on duty.
On the 15th [the 2nd is crossed out-ed.] of March the Emperor abdicated for himself in favor of his brother the Grand Duke Michael. On the 16th [the 3rd is crossed out] the Grand Duke Micheal declined the throne unless it should be offered him by the Constitutional Convention. This again averted further civil war as it put all parties in agreement to await the Constitutional Convention.
The old police which was maintained by the national government as a part of the Ministry of the Interior, has been replaced by the City Militia, a volunteer organization under the auspice of the National Duma and the Board of Aldermen. It is now maintaining order throughout the city and cooperating with the Commissariats in the various wards. The Commissariats are under the control of the Council of Workmen's and Soldiers' and Deputies, which still sits in conjunction with the National Duma.

Passport regulations for foreigners have not been changed and are controlled by a new Gradonatchalnik (Chief of City or Chief of Police) who is now, as formerly, dependent on the Ministry of the Interior.

A new Mayor has been chosen by the Aldermen. He is attempting to control and improve the local food supply which is again the danger point as at the beginning of the revolution. All necessities have to be brought to Petrograd from the provinces and a serious food shortage now exists. If it is not relieved at once it will cause further serious disorders capable of developing into new revolutionary movements with greater [page 7 of the telegram] socialistic tendencies than heretofore.

Today, March 20th, for the first time in ten days, a very few electric street cars are running but not enough to constitute a resumption of the service. The workmen have not returned to the factories as was hoped.

I have the etc. ["the honor to be, Sir, Your obedient servant," is crossed out--ed.]

North Winship [signature]
["American Consul." is crossed out]

https://history.hanover.edu/texts/tel2.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 8:42, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 8:39    Onderwerp: Reageer met quote

Discover The Delights Of Peeling Back History - ST MARTINS JOINED THE GREATER CHRISTCHURCH – 20TH MARCH 1917

On 20th March 1917, St Martins joined the Greater Christchurch and came under the care of the C.C.C.

Henry Phillips was known to be a man of great capital amongst the other passengers of the ‘Sir George Seymour’ – the third of our first four ships. He certainly proved them right with the amount of land he purchased once he landed in Canterbury.

The first 100 acres Phillips brought from the Canterbury Association was nothing more than a great swamp – now known as the suburb of Phillipstown. He also purchased land in Heathcote, Riccarton, Papanui and two town sections in Cathedral Square that became the locations of the now condemned/demolished BNZ bank and the Warners Hotel. All these were soon sold on.

Phillips kept a 140 hectare section for himself and his family. He named his farm St Martins. He wasn’t overly fond of hoof stock farming, instead pouring his heart and soul into the soil, owning a very fine orchard and is believed to have also been the man who brought the Rhododendron to Canterbury.

In 1863, he began to subdivide his farm, selling the sections of land titled as the ‘Village of St Martins’. The name first appears officially in 1878, a year after Henry’s death.

Regarded as a residential area today, St Martins early life was made up from farms and gardens, a strong community area of Cantabs living off the land.

For a more in depth look at Henry Phillips, please check out the attached link: http://www.peelingbackhistory.co.nz/phillipstown-st-martins-henry-phillips-1804-1877/

http://www.peelingbackhistory.co.nz/st-martins-joined-the-greater-christchurch-20th-march-1917/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 8:55    Onderwerp: Reageer met quote

LIEUT MCNAMARA WINNING THE VC : 20TH MARCH 1917, IN THE COURSE OF A BOMBING RAID IN THE WADI HESI (10 MILES ENE OF GAZA, PALESTINE)

Object description - image: A BE2C biplane of the Royal Flying Corps in flight close to the ground, appearing to have just taken off. A man stands on the wing of the plane close to the cockpit, suggesting the plane has taken off in a hurry. To the right are Turkish troops on horseback, attempting to catch up with the plane. In the distance a plume of smoke drifts skywards from the wreck of another plane at the edge of the valley, with the high ground of Wadi Hesi rising up behind.

Label - This incident occurred on 20 March 1917 at Wadi Hesi in Palestine and resulted in Lieutenant Frank McNamara being awarded the Victoria Cross. Despite being wounded, McNamara flew to the assistance of another pilot, who had been forced to land behind enemy lines during an aerial bomb attack, with hostile cavalry approaching. After landing, McNamara took the other pilot on board but lost control of the plane, which turned over. The two men succeeded in extricating themselves, set fire to the plane to prevent it going into enemy hands and managed to start the other, damaged plane. McNamara then flew the machine the 70 miles back to the aerodrome, despite being weak from loss of blood. He was awarded the VC for his actions and later rose to the rank of Air Vice Marshal in the Royal Australian Air Force.

Schilderijtje... https://www.iwm.org.uk/collections/item/object/22563

Frank McNamara (VC)

Air Vice Marshal Francis Hubert (Frank) McNamara, VC, CB, CBE (4 April 1894 – 2 November 1961) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for valour in the face of the enemy that can be awarded to a member of the British and Commonwealth forces. Serving with the Australian Flying Corps, he was honoured for his actions on 20 March 1917, when he rescued a fellow pilot who had been forced down behind enemy lines. McNamara was the first Australian aviator—and the only one in World War I—to receive the Victoria Cross. He later became a senior commander in the Royal Australian Air Force (RAAF). (...)

https://en.wikipedia.org/wiki/Frank_McNamara_(VC)
Ook hier http://adb.anu.edu.au/biography/mcnamara-frank-hubert-francis-7430 en hier http://www.vconline.org.uk/francis-h-frank-mcnamara-vc/4587620137 en nog wat sites
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 8:57    Onderwerp: Reageer met quote

T. E. Lawrence Society - 20 MARCH 1916

“I am going away, for a month or 6 weeks, to consult with some people and suggest certain things. Is this vague enough? I hope to meet Miss Bell shortly, since we are much on the same tack. Letters will not be forwarded to me, as I am to be so little away. You must expect a break in my letters of at least three weeks, and possibly longer.”

T. E. Lawrence to his family (The Home Letters of T. E. Lawrence and His Brothers, edited by M. R. Lawrence, published by Blackwell, 1954).

Towards the end of March, Lawrence found himself sailing away from Cairo carrying a letter of introduction to Sir Percy Cox, the chief political officer in Mesopotamia. “I send these few lines to introduce Captain Lawrence,” wrote Sir Henry McMahon, the British High Commissioner in Cairo. “He is one of the best of our very able intelligence staff here and has a thorough knowledge of the Arab question in all its bearings. I feel sure that you will find him of great use.”

Lawrence’s mission was twofold: first, to seek the co-operation of
local Arabs in an uprising against the Turks in Mesopotamia. His
second undertaking lay in the events unfolding at Kut, on the River Tigris roughly halfway between Basra and Baghdad. Since early
December 1915, 17,000 Allied troops under the command of
General Charles Townshend had been besieged in the town. With serious shortages of food and no chance of relief, Townshend was considering surrender to the Turks. At the heart of Lawrence’s
secret mission was a £1,000,000 bribe to the Turks which Lord Kitchener hoped would bring about Townshend’s relief.

http://www.telsociety.org.uk/20-march-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 8:59    Onderwerp: Reageer met quote

Photograph of infantry troops from the 1st Canadian Division in the trenches at Ploegsteert, 20 March 1916.

The 1st Canadian Division first saw action on the Western Front in February 1915 and quickly earned praise for its bravery under gas attack at the 2nd Battle of Ypres two months later. This photograph was taken in the trenches at Ploegsteert (known as 'Plug Street' to many Allied soldiers), a wood in the Ypres salient on the Franco-Belgian border. Note the extensive use of sandbags, the mud and the bayoneted rifles.

Foto... http://www.nationalarchives.gov.uk/pathways/firstworldwar/service_records/p_dominion.htm

20 March 1916 – Canadian Expeditionary Force – Belgium

http://www.c3iopscenter.com/currentops/2015/03/20/20-march-1916-canadian-expeditionary-force-belgium-2/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 9:13, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:01    Onderwerp: Reageer met quote

20 March 1916 | Centenary of WW1 in Orange

The Leader reports that a German man has been arrested in Forbes and taken to the concentration camp in Sydney.

http://www.centenaryww1orange.com.au/events/20-march-1916/

A GERMAN INTERNED.
We (Forbes ''Times") understand
that just as he was about to board
the train at Forbes last week, one of
the witnesses for the Crown in the
Quarter Sessions case against Michael
Doonan, charged with shooting with
intent at Ethel May Ryan, at Brolgan,
on the 18th of January last, was ar
rested for being a German, and tak
en to the concentration camp in Syd-
ney. At the lower court hearing at
Parkes the witness stated in his evi
dence that at the outbreak of war he
was employed in the German Consul's
at Sydney, but the declaration of
war between England and Germany
had made it encumbent on him to
find employment in another avenue.
Lately he had been working for Mr.
Francis Foy at Nelungaloo, but he
admitted he was still in receipt of
remittances through Germany, which
were paid through the German Am
bassador in the United States of
America. Writer met the person in
question at Nelungaloo last Xmas un-
der an assumed name, and was in
formed that his presence in the coun-
try was a desire to study social con
ditions in Australia for the purpose
of writing a book for publication in
Europe. He will now doubtless have
an opportunity of looking into an-
other side of Australian life from
an enforced position.

https://trove.nla.gov.au/newspaper/article/117792257/13049740
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:04    Onderwerp: Reageer met quote

Great War Blog: 20 March 1916 – Australians In France

Yesterday, troopships arrived in the French Mediterranean port of Marseille. Today, they disembark the Australian 1st and 2nd Divisions, who queue up on shore to board trains and begin the journey north. It is the last leg of a 10,000-mile journey (...)

Lees verder op http://ww1blog.osborneink.com/?p=12824

Great War Blog: 20 March 1915 – Radio Namibia

The Swakop River was in a rare flood this February when Louis Botha’s intelligence teams overheard the defenders of German Southwest Africa signalling that heavy rains had fallen inland, promising grass would be available for the horses in his army. (...)

Lees verder op http://ww1blog.osborneink.com/?p=6481
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 20 Mrt 2018 9:16, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:05    Onderwerp: Reageer met quote

WILLIAM OSLER IN UNIFORM AT CLIVEDEN, 20 MARCH 1916.

Fotootje... https://circulatingnow.nlm.nih.gov/gfbbdx_osleruniform/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:07    Onderwerp: Reageer met quote

Michael Byrne - The Tullamore Incident - 20 March 1916: A Prelude to The Easter Rising

The Tullamore incident is a simple story and yet underneath the surface it shows the varieties of tension and the complexities that existed in the Tullamore community and in every town in Ireland at the time because of divided loyalties to the status quo, the men at the Front and to the independence of Ireland. Apart from that the incident has a significant place in the sequence of events leading to the rising, although views differ on how it was perceived at the time.

Hoorcollege! https://www.youtube.com/watch?v=o5PgPfxxHaU
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:08    Onderwerp: Reageer met quote

Cowles, John (Jack) Arthur Letter: 1916 March 20th

20 March 1916
With the Canadian Expeditionary Force

It is a long while since I heard any news of the Club. My mother wrote and told me some wks ago that someone from the Club had called to enquire about me and I could not think who it was. Well I am getting on pretty good "somewhere in Belgium"

At the present time I am in the trenches which are not so bad now that the weather is better, but I have had a pretty rough time all winter up to my knees in water. I was expecting to be home on leave soon but all the leave is stopped now.

I have been at the front now for about 6 months but have never seen anyone I know out here yet but the Canadians are all together and we seldom mix with the British Troops I was thinking the other day it would be nice after the war to have a meeting of the old Boys at the Club for I believe everyone who was a member joined the army. When I was home from Shomcliffe I could not find one of my chums - they had all enlisted. We do 6 days in the trenches and 6 out which is not so bad because except for a few sausages etc our trenches are pretty quiet.
It looks as though we had Fritz beaten, that reverse at Verdun will help a lot to end the war and I think it can't end too soon.

Well I guess I will close now I should be very pleased to hear from you and to get any news you have of Messrs Collier, Rae, Hamilton or any of the Club members. Hoping you are all well

Believe me, yours sincerely J A Cowles

http://www.canadianletters.ca/content/document-761
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:10    Onderwerp: Reageer met quote

A family at war - The Diary Of Mary Martin

Monday, 20 March, 1916
Nothing of importance except
commitee meeting at Temple Hill
we were very dismayed to find the
finances ebbing away very quietely [sic: quietly]
so economy is to be the rule in all
departments — all right so long as
the staff do not mutiny.
A letter to—night from Thomas written
from Shepheards Hotel Cairo he &
Mr Beard of Royal Irish Regiment
had got up there for two days. he
had been to see the Pyramids &
found them up to expectations. You
& he can compare notes.
Great accounts of a big Allied Air
Raid on Zeebrugge. 50 aeroplanes
took part & all got back safely
It is to be hoped they left their "trade
mark' This is supposed to be a reprisal
for a Raid on Kent1 yesterday.
The battle of Verdun is entering its 2nd
month & the Germans have not
nearly reached their objective the French
are getting more confident every day.

Editorial Notes - 1 This refers to a hit and run raid on 19 March in which German floatplanes bombed Dover, Deal, Ramsgate and Margate. 14 people were killed and 26 injured.

http://dh.tcd.ie/martindiary/site/xbrowse.xq?query_stored=false&collection=%2Fdb%2Fmartin%2Fentries&start=1&search_text=-1&type=diaryentry&n=1916-03-20
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:15    Onderwerp: Reageer met quote

From the archive, 20 March 1915: Your country needs you

New recruiting drive to get more men to join the army takes place in Manchester.

Lees verder op https://www.theguardian.com/world/2015/mar/20/first-world-war-army-recruitment-archive-1915
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:19    Onderwerp: Reageer met quote

Luton's great war, told by its people today: Casualties and prisoners 18 - 20th March 1915

Lees verder op http://www.worldwar1luton.com/blog-entry/casualties-and-prisoners-18-20th-march-1915
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 9:20    Onderwerp: Reageer met quote

14-20 March 1915: The King and Queen at Roehampton

This week’s Wandsworth Borough News reports on the visit of King George V and Queen Mary to the Queen Mary Auxiliary Hospital for Limbless Soldiers at Roehampton (to use its full title as given by the paper). The royal couple made a tour of the wards, talking to the patients and examining the artificial limbs – including a group of convalescent men walking round them to demonstrate how well they were getting on.

They also visited the work-rooms, where a basket maker gave the Queen an apple-basket, and they saw men working at type-writing, book-keeping and carpentry. The King was curious as to how the limbs were actually constructed and, following one man doing a military salute with an artificial hand and arm, some of the limbs were stripped and disconnected so that he could see how they worked. The Hanger Limb Department was where the men made the artificial limbs, and the King and Queen were shown round it and had questions answered. From the article, it seems that most of those at work making the various prostheses had lost limbs themselves – one man at Loos, another at Givenchy – and that the work was part of their rehabilitation.

Queen Mary’s Hospital opened in June 1915, having been offered rent-free accommodation in Roehampton House, which had been previously requisitioned as a billet for soldiers. 25 soldiers were patients there, rapidly rising to 224 by October 1915 and 550 by June 1916. By June 1918 there were 900 beds at the hospital and a waiting list of 4321 men. The limb workshops mentioned above were set up in September 1915 as training workshops, as well as fulfilling the demand.

https://ww1wandsworth.wordpress.com/2016/03/14/14-20-march-1915-the-king-and-queen-at-roehampton/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15292
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2018 15:02    Onderwerp: Reageer met quote

Upper Silesia plebiscite

The Upper Silesia plebiscite was a plebiscite mandated by the Versailles Treaty and carried out on 20 March 1921 to determine a section of the border between Weimar Germany and Poland. The region was ethnically mixed with both Germans and Poles; according to prewar statistics, ethnic Poles formed 60 percent of the population. Under the previous rule by the German Empire, Poles claimed they had faced discrimination, making them effectively second class citizens. The period of the plebiscite campaign and inter-Allied occupation was marked by violence. There were three Polish uprisings, and German volunteer paramilitary units came to the region as well. (...)

Lees verder op https://en.wikipedia.org/wiki/Upper_Silesia_plebiscite
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group