Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Dagboek van Joussart Emmanuel, vluchteling

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Personen Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 09 Jun 2008 7:42    Onderwerp: Dagboek van Joussart Emmanuel, vluchteling Reageer met quote

Hierbij laat ik jullie genieten van een dagboek dat bijgehouden werd door Joussart Emmanuel (° Mechelen 22-11-1882) waarin jullie zijn belevenissen van bij het uitbreken van de "Grote Oorlog" en zijn vlucht samen met vrouw en kind uit Mechelen kunnen volgen.
Het dagboek is bijgehouden geweest in een schriftje en later mooi overgeschreven in een register en voorzien van allerlei documenten van tijdens zijn vlucht.

Het dagboek heeft als titel "Verhalen van den Oorlog 1914-17-18" en begint met een gedicht:

DROEVE TIJDEN


I.
’t Zijn droeve tijden, als de oorlog loeit,
Als menschen men slacht lijk dieren,
Als menschen bloed bij beken vloeit,
Als vrede en liefde liggen geboeid
Als haat
En kwaad
Als nood
En dood
Grijnzen en vloeken en tieren.
”Waar is nu toch mijn arme man ?
‘k Verga van Angst ! Ik sterf er van !
Ach wat verschil bij ’t vorige jaar
We zaten hier zoo blij te gaar
Bij ’t wiegske van ons jongste kind
En nu zoo ver door sneeuw en wind
En vorst ... en dan … och God ...Och God !
Heb mêelij met mijn bitter lot !”
-----------------------------------------

II.

“Ju roept het jongetje “peerdeken Ju”
Hé moeder waar is vader nu ?
Als vader komt dan krijg ik een peerd
Een levende peerd en een blinkend zweerd !
Een helm met pluimen en groote banier
Dan gaan wij rijden verre van hier
Dan maken wij oorlog en nog meer
Zeg moeder wanneer komt vader wêer?
------------------------------------------
Hoor zegt het dochterke moeder lief
K’heb vader geschreven een schoonen brief
En dat wij bidden op beide kniën
Voor hem … en hem zoo geerne zien
En dat gij toch zoo droeve zijt
En dat ik dan ook dikwijls krijt
En dat ons broeke vlijtig leert
En … of hij toch niet wederkeert
-------------------------------------------
De moeder aanhoort ’t eenvoudige schrift
En keert zich om met koortsige drift
En grijpt uit de wieg ’t onnoozele wicht
En houdt het naar den Hemel gericht
En roept en snikt: “ o Heer! o Heer !
Geef ons den Gade en den vader weer !”
-------------------------------------------
Terwijl de moeder aan ’t bidden was,
Terwijl het meisje haar briefje las
Terwijl het jongetje reed en liep
Terwijl het wicht in zijn wiegske sliep
Daar verre in ’t vreemde, verwoeste land
Verlaten langs den eenzamen kant
Met doorboorde borst
En hijgende van dorst
En de nagels geprent in ’t vervrozene veld
Daar lag de vader de dappere Held
Te sterven



word vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 10 Jun 2008 7:11    Onderwerp: Reageer met quote

deel 2:

De Oorlog 1914-1918

Het was in de volle bloei des zomers, velden, tuinen, vogels menschen herleefde. Wie dacht dat zulk afschrijselijk geesel ons achter den rug was, wie zou ooit gedacht hebben dat de XX eeuw, de eeuw van beschaving, en vooruitgang zou gekenmerkt worden door een tijdperk van moorden, branden, stelen, en het overvallen van weerlooze vrouwen en kinderen doch eilaas het was maar al te waar.
Men kwam de kroonprins en diens gemalin te Sarajevo te vermoorden op 28 Juni 1914 dit moest de reden zijn dat gansch Europa in vuur en vlam ging herschappen worden Oostenrijk-Hongarie om de moordenaars te straffen zondt aan Serbie onaannneembare voorwaarden, daarop verklaarde Oostenrijk de Oorlog aan Serbie. Doch Duitschland kon zijne Oorlogszucht niet bedempen zijn militarisme was op zijn toppunt en duwde zijn bondgenoot in den rug om op het oorlogsdrama te treden, graag zou de geldzuchtige keizer de oorlog verklaard hebben aan Frankrijk, een land dat werkte voor de vooruitgang en wetenschap, hij zond een ultumatum aan Frankrijk, en dit land trachte uit al zijne krachten die vreeselijke geesel boven haar hoofd afteweren, dit bate niet. Duitschland wilde kost wat kost veel bloed vergieten, en om des te beter zijn plan te gelukken, zond hij een schrijven aan onzen koning Albert, vragende of hij Willem I met zijne legers ons vaderland, een vrij onzijdig België moogt doortrekken, dit was op 2 Augustus 1914, doch onze Vorst aarzelde geen oogenblik en zondt een aantwoordt aan Willem II dat hij uit al zijn macht de onzijdigheid zou doen waarderen. Hierop stuurde de bloeddorstige keizer een ultumatuum hem de oorlog verklarende, dit was het toppunt van verontwaardiging, vooralle beschaafde landen, de keizer brak vooreerst zijn eed en ook zijn handteeken, die op de eerste plaats stond. Dit was op 3 Augustus 1914 dadelijk wierden al onze soldaten binnengeroepen, tot in het kleinste dorpje op elke kerktoren wapperde het driekleur tot teeken voor algemeene mobilisatie, bij duizende wierden zij naar onze grens gestuurd, de Duitschers waren al kort bij Visé dit toonde genoeg dat de duitschers allang waren voorbereid, de dapperheid onzer soldaten was uitstekend, slecht met eenige duizende hielden zij de Hunnen tegen, gesteund door de forten rond Luik welke bestuurd wierden door Generaal Leman die op 16 Augustus na eene heldhaftige strijd in de handen der Pruisen viel, en met alle eer krijgsgevangene genomen wierd hij was gekwest. Nu richten zij zich naar Thienen Leuven, Aarschot. Haecht groote gevechten hadden plaats, met gansche dagen hoorde wij het kanongebulder, na Leuven deze schoone stad bijna gansch uitgebrand en geroofd, de bibliotheek wereldgeroemd wierd ook afgebrand, burgers bij honderde vermoord nu richte de moordenaars bende zich naar Brussel, ik bolde nog dagelijks met den trein tot Brussel, allerlei tooneeltjes kreeg ik voor de oogen, daar was het eene verloofde die hare minnaar vergezelde tot aan de trein, daar was het eene moeder-zuster-broeder, aandoenlijk was het omzien, weenen was het algemeen iedereen vraagde zich af wat nu onze hoofdstad te wachten stond, doch de burgemeester Max niets dan zijn gemoed raadpleegende besloot het duitsche leger tegemoet te gaan, en hem de stad over te geven hij begaf zich dus naar de Leuvensche Steenweg, dit was op Donderdag 20 Augustus 1914 des namiddags.



Identiteitskaart uitgereikt door Joussart's werkgever de "Banque Nationale de Belgique" enkele dagen na de Duitse inval.

word vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 11 Jun 2008 14:29    Onderwerp: Reageer met quote

deel 3:

’s Morgens was ik nog volgens gewoonte vertrokken naar Brussel om 6,45 m op mijn werk was alles overboord de eene liep van hier na daar ik ging de bank uit om 9½ doch welke teleurstelling de statie was gesloten en treinen waren opgeschorst dus was ik verplicht den tram van Brussel naar Vilvoorde vandaar te voet naar Mechelen daar kwam ik aan bestoven lijk een molenaar om 12½ uur wij beleefde nog eenige dagen te Mechelen altijd het gerommel van het kanon.
Dit ware de gevechten van Haelen onze moederstad zou niet lang meer gerust zijn op 24 Augustus 1914 om 5½ uur des morgens hoorde wij een oorverdoovend gefluit gevolgd van zware slagen op een wenk ware alle inwoners op, en vroegen zich af wat er gaande was, doch het was geen twijfel, de Pruisen bombardeerde onze opene vrije moederstad, dus weer een parel aan zijne laffe moordenaarskroon, dit geschut duurde tot 8½. Sint Rombautstoren had veel te lijden gehad zware obussen waren erop terecht gekomen, hij biede nog altijd fier het hoofd, om 11 uren zagen wij een stroom van soldaten, naar de schuilplaats der Duitschers oprukken, elke inwoner hoe arm hij ook was bood onze dappere eenige boterhammen of verfrissingen aan.
Ja ik zelf met eene groote kruik aan de hand waar ik gelukkig aan al wie het luste een goed gelaasje bier te schenken zoowel aan soldaat als officier, niets was mij te veel, tusschen de artilleriepaarden en soldaten wist ik mijn bier te deelen. Ja wij dachten met onze mannen goed te verzorgen, dat ze met eens zoveel moed zoude vechten en wij dus bevrijd te blijven, wij waren bedrogen, onze hoop was van korte duur, den Woensdag 26 Augustus zagen wij dat onze troepen zich moesten terugtrekken, onder de versterkte stellingen van Antwerpen, dit was voor ons het teeken van de vlucht in allerhaast wierden pakken gemaakt, en duizende inwoners namen de vlucht, ik nam mijne intrede bij de zuster mijns vrouw omdat dit huishoude wat talrijker was en bleven daar een nacht.
Donderdag 27 Augustus 1914 wierd den toestand zeer slecht pastoors in burgerkleedij, paters, nonnen, namen de vlucht, wij zochten langs alle kanten naar kar en paard, tevergeefs als wij in ’t gedacht kregen eens naar den brouwer van Diepenbeek te gaan zien, wat geluk daar vonden wij twee kloeke paarden en eene kar nu waren wij gered met 30 personen, jonge oude mannen, vrouwen en kinderen reden wij naar Contich kazerne tusschen de versterkte stelling, 20 minuten later op de plaats waar de wagen had gestaan kwam eene bom terecht en doode de twee bediende der bakkerij ( beste bloem ) die de goedheid hadden gehad onze paarden te helpen inspannen, wat een stroom van volk, zieke menschen op een kruiwagen wij geraakte te Contich om 8 uren, waar wij bij een boer onderdak gebracht werden, wij moesten slapen op een zolder en het eten was zeer goed, wij betaalde daarvoor 2,50 fr per dag voor ons 3 vluchtende Mechelaren vonden wij in open korenveld gansche familiën namen er hun eten, de ellende, de droefheid dezer menschen, in het bijzonder de moeders, die angstig de avondschemering zagen vallen, en nog geen onderdak hadden voor hunne kinderkens, die daar in groot getal speelde, ook nog een boer met twee beesten het enige dat hij nog had kunnen ontrukken aan de laffe moordenaarsbende, doch hier mochten wij niet lang gerust zijn, den dorpwachter ( garde champêtre ) kwam ons bij bevel des burgemeester verwittigen, dat wij het dorp moesten verlaten en verder naar Antwerpen intrekken.



vrije doorgang om zich van Mechelen naar Antwerpen te begeven


vrije doorgang om van Kontich naar Antwerpen te gaan, om zich te gaan presenteren bij de Nationale Bank aldaar.

word vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2008 15:39    Onderwerp: Reageer met quote

deel 4:

Ik besloot mij naar de Succersale van de Banque te Antwerpen te begeven, en dadelijk wierdt ik daar aan het werk gezet, ik huurde een kamer op de groenplaats Café des Brasseurs bij J.Poppe, voor 25 fr. Ik werkte alle dagen van 7 ’s morgens tot 6 ’s avonds na dit uur deden wij gezamenlijk een avondwandeling tot aan de statie, daar waren wij zeker toch eenige stadsgenoten te zien en te spreken, hoe den toestand verbeterde, de treinen die eerst maar tot Duffel bolde nu tot Mechelen ik besloot op Zondag 15 September 1914 naar huis eens te gaan zien of alles nog in orde was en vertrok om 7,45 en kwam te Mechelen om 8,25 uur aan t’huis was alles nog op zijne plaats, mijne duifjes leefde nog, veel volk terug elkeen dacht dat het oorlogsleed voorbij was, den volgende zondag, wilde ik nog eens gaan zien doch men gaf maar slechts enkele reiskaarten, dit was in mijn gedacht niet pluis en bleef te Antwerpen, wat geluk voor mij ,den trein dien ik wilde nemen wierd juist beschoten door de zware duitsche artillerie als hij de statie binnenstoomde, het was een oorscheurend geroffel, ditmaal veel heviger als het 1-2 bombardement, de personen die uit den trein stapten vluchte als zinneloos, de grond daverde onder hunne voeten, elkeen vluchte, ditmaal zonder het noodigste mede te nemen, na drie weken Mechelen gerust gelaten te hebben, moest hij nu door naar Antwerpen, hierdoor verraste en doode hij vele brave burgers, het was een onophoudend gebulder van kanonnen, onze eerste linieforten Waelhem en Wavre St.Catheleine lieten ook hunne zware stem hooren, het duitsche leger was binnen Mechelen, na hier alles geroofd te hebben wat hun konden dienen zoowel tabak, eieren, eetwaren, en dekkens rukte hij naar Waelhem op. Daar had de hevige artillerie en infanterie gevechten plaats, die langs beide zijde vele doode koste, onze dappere soldaten hielden voet bij stek hen te beletten over de Nethe te komen wij zagen in Antwerpen niets dan menschen van Rumpst, Boom, Waelhem, Waerloos, Lier, den toestand in Antwerpen wierd angstig, elkeen was nieuwsgierig om het morgend-avondblad te lezen, het geschiet naderde ons en dit was een slecht teeken, den Gouverneur De Guise van Antwerpen de inwoners verwittigde dat men zich aan het oogenblik aan een bombardement mochten verwachten dit was het laatste, ik moest blijven werken, ik mogt mijne plaats niet verlaten ik werkte nog tot ’s avonds 7 uur, om 9 ½ uur begaven wij ons ter ruste, ik kon niet slapen en mijn ooren stonden gespist gelijk een speurhond juist om 12 uur ’s nachts tusschen woensdag-donderdagnacht 9-10 october 1914 begon hij Antwerpen te beschieten, na mijn dochterke en alle bewoners van het huis gewekt te hebben, begaven wij ons in den kelder, hoe akelig, hoe eentoonig ! wij in de buurt de huizen hoorde invallen, ja ik zeg in de buurt want eene gansche reeks huizen waren neergeschoten op de Schoenmarkt dus op eene afmeting van de Groenplaats van eenige meters, wij bleven de doodsmaken in dien kelder tot 6,15 ’s morgens wij besloten te vluchten over de Schelde, naar het land van Waas, wat een stroom van volk wat een menschemassa zich hier opeengestapeld stond om overgezet te worden is onbeschrijfelijk, terwijl men overzette gingen de Hunnen maar altijd voort de schoone Scheldestad te beschieten eindelijk waren wij op St.Anna dan op Zwijndrecht daar namen wij den tram tot Temsche verder konden wij niet, want onze soldaten hadden de brug doen springen te Temsche namen wij den trein naar St.Niklaas . Daar kwamen wij aan om 12 uren des middags, na veel moeite konden wij aan wat eten geraken, een brood, en wat hesp duizende menschen stonden hier ook af te wachten om welk uur een trein zou zijn om ons tot Ostende te brengen om 4 uur was er een, deze reed tot St.Gillis.Waas daar moesten wij afstappen om te veranderen voor Brugge of Ostende, onderweg veranderde de reis hij bolde niet verder dan Brugge in gezelschap gekomen van eenige Antwerpenaars stapte wij te Selzaete af, doch wat een kalvarieberg stond ond hier te wachten, geen eten, geen slapen, alles was ingenomen door onze soldaten wij waren verplicht te slapen in de wachtzaal van Selzaete, ik rolde mijn dochterke Yvonne in mijn overjas en legde haar te ruste op de bank, wij zoude wel op eene stoel slapen, doch welk droevig schouwspel zich voor mijne ogen deed, is mij onmogelijk met de pen te beschrijven, geen minuut het uurwerk in de hand of er kwamen soldaten binnen in een oogwenk den ransel, het geweer op den grond en weldra waren was de kille vloer hunne bedstede, ze sliepen spoedig, want ze waren moeide, afgemat, dit duurde zo voorts tot tegen den morgens, volle treinen bolde door naar Ostende om 6 uren wierdt er een trein aangekondigd, doch deze was al propensvol van vluchtende soldaten en was geen plaats meer voor ons, zo stonden wij hier tusschen leven en dood voor Gent geene treinen meer, alle verbintenissen met de stad waren afgesloten, wij zagen duizende soldaten in de treins, op de platforms op de imperials, wij geraakte toch eindelijk op een, trein het was 8 uur des morgens wij reisde door Eeklo-Brugge daar waren wij gelukkig de verbroedering te zien van Belgische en Engelsche soldaten die met volle treinen in de statie van Brugge wachte om naar Antwerpen te trekken onze soldaten gaven alle soorten van cigaretten en fruit aan hunne wapenbroeders wij reisden nog door tal van kleine dorpjes, tot dat wij om 4 uren ’s namiddags in Blankenbergh wierden wij afgezet, indien trein was ons eenige voedsel een soldatenkoek en een doosje sardinnen, die ons een goedhartige soldaat de eenige zoon van de secretaris van Selzaete ons had gegeven. Wij zochten naar een spijshuis om ons eens goed te herstellen, des nachts hadden wij een goed bed en sliepen weldra in tot ’s morgens 9 uren. Wij waren gelogeerd Spijshuis De Zon Visscherstraat Blankenberghe. Wij verbleven er nog eenige dagen en begaven ons dan naar Ostende dat was den 12.Oktober





Voorlopige verblijfsvergunning voor Emmanuel Joussart en voor zijn echtgenote Maria Poortman (° Mechelen 16-2-1881) om binnen de versterkte stad Antwerpen te verblijven op de Groenplaats 13.

word vervolgd

mvg. mercatus Wink

PS. we zijn er voor een week tussen uit, enkele dagen Augsburg, München en Cochem.
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 23 Jun 2008 6:37    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 5:

Wat volk, welk een stroom soldaten want deze laatste was hun orde woord zich daar te vereenigen, wij namen onzen intrek bij de zuster mijnes vrouw rue Longue 121 vanaf 9 uur ’s morgens begaven wij ons naar de gare Maritime doch te vergeefs er wierden geen kaarten meer verkocht om naar Folkenstone over te steken, wij hadden een bewijs om gratis te reizen, er werdt besloten ’s morgens om 3 uur op te staan om zeker plaats te hebben, maar welk een droevig schouwspel deed zich hier voor, de wachtzaal was herschapen in een vergaarplaats van levende koopwaren, kinderen, vrouwen, mannen lagen daar te rusten op hun inboedel ze hadden daar vernacht, om 6 uur ’s morgens gaf de statie overste ons de verzekering dat elkeen zou vertrekken.
Stoetsgewijze kwamen wij aan de kaaie om ingescheept te worden, duizende ja duizende menschen wachte hunne beurt, elkeen was aangepakt door een doodelijke schrik het eerste stoomschip was op een oogwenk gevuld want eerst en vooral gingen nog onze laatste gekwetste soldaten voor welke droevige tooneelen wij hier te zien kregen is hartverscheurend, ook is het mij onmogelijk met de pen te beschrijven door het gedrang, het gestoot om toch maar aan boord te geraken zagen wij en klein kindje het water, de zee invallen, de moeder sprong het kindje achterna en beide verdronken, oude menschen vielen in bezwijming.
Toen was het al 9 ½ des morgens. Oordeelt hoe afgemat wij daar stonden altijd pak en zak op de rug, en in gene … was er wat vooruitgang te zien moede zulke toonelen bij te woonen besloot ik met vrouw en kind naar de Hollandsche grens te vluchten langs Knokke wij begaven ons naar het statieplein ten einde den tram te nemen doch hier was ook een stroom van volk van alle steden de tram bolde niet regelmatig meer ik besloot eene kar te nemen om de grens te voeren de man vroeg vijftig franken, dadelijk was den prijs gesloten, twee oude vrouwen van 67 jaren voorts 3 kinderen 3 jonge vrouwen pakken–goederen namen er plaats op, de mannen moesten te voet gaan, ik en mijn schoonbroeder Theophiel Willemot en nog 2 andere mannen onderweg namen wij met ons twee den tram en zo geraakte wij te Blankenberghe wij waren de kar lang voor, ook had ik van de voerman een slecht voorgevoel want ik dacht hem bekwaam, de weerlooze vrouwen onderweg af te zetten, het was ons dus aangenaam het karretje te zien aanbollen na een half uur gewacht te hebben , na een verwarmende drank genomen te hebben, ( want het was op een opene kar, en het regende al van ons vertrek) reden zij voorwaarts .




word vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 24 Jun 2008 7:12    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 6:

Doch welke Calvarieberg stond ons hier nog te wachten,wij stapten met moed naar Knokke, want daar was het de plaats om te eten en te rusten, daar gekomen vonden wij geen vrouw of kind welke achterdocht zich van mij meester maakte (elkander) verloren in zulke omstandigheden, mijn schoonbroeder was uitgeput van vermoeienis, ik door den angst voortgeduwd voelde geene hindernis het gedacht vrouw en kind verloren te zijn ik trok terug naar Heyst, want ik meende ze daar te vinden, onderweg zag ik alles goed af en zie in een rapenveld zag ik mijn dochterke ik riep toch te vergeefs ze speelde met de andere kozijntjes, ik was verheugd in ’t bezit van mijne familie te zijn, den voerman in plaats van in Knokke af te zetten was het Duinberghe nu moest er gezocht worden voor slapen , en brave lieden gaven ons den sleutel van een gansche gemeubelde villa dadelijk wierden naar vleesch gezocht, want het was tijd dat wij onze maag eens goed gingen vullen, het was leden van 3 ‘smorgens tot 4 uur ’s namiddags dat wij nog iets geëten hadden, het orde woord was vroeg slapen, om wel uitgerust en wel te pas voor te reizen, in den villa vond elke familie een goed bed het ons niet lang liet wachten, ik zeg familie wij waren wel met 14 personen, na goed geëten te hebben, waren wij te bed, elkeen vroeg zich af mochten wij hier toch wat blijven, over mijne deur woonde een schoolvriend met name D’Hooghe daar hadden wij bij onze aankomst te Duinberghen koffie met boterhammen genomen om 8 uren des avonds was elkeen te bed nauwelijks waren wij ingesluimerd of er kwam een bel, ik vroeg mij af wat er scheelde, ik opende het raam en het was Guust dien vriend die ons melde dat we niet te vast mochten slapen want dat de Duitschers al in Heyst aan Zee waren, ik verwittigde mijne bende, dat het ontwaken vroeg geschiede, ik sliep wel maar niet te vast, des morgens zag ik al vroeg mijne vriend zijne eetgoederen opladen, ik aarzelde niet en laade ook mijne pakken op het karretje, de bestemming was Sluis, wij zouden volgen, vele slechte wegen moesten wij doorkruisen eindelijk zagen wij in de verte het Nederlandsche driekleur wapperen, welke verlossing, nu gingen wij op vrije voeten geraken, het was eene ware karavaan van vluchtende menschen, die hunne toevlucht namen naar eind der grens liggende gemeenten, rond 8½ geraakte wij te Sluis, welke stroom van volk, elkeen zocht om zich wat slapens en eten te verschaffen, ik nam mijn intrede bij een boer Rijckborst 22. Brugstraat Holland Sluis.

Doorgangsbewijs om van Oostende naar Folkstone te reizen


Uittreksel uit het bevolkingsregister van de gemeente Sluis


Vervoerbewijs Vlissingen - Antwerpen


word vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1674
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 25 Jun 2008 8:35    Onderwerp: Reageer met quote

Deel 7 (slot):

Wij sliepen op een zolder op strooi en betaalde daarvoor 1 fr. daags mijne vrienden sliepen in een schip (Fultone) want bij de burgers of Hotelhouders was er geene plaats en zelf schrikkelijk duur, het leven beschrijven dat in het schip heerschte is waarlijk hartverscheurend, bijzonder des avonds en bij elk eetmaal, des morgens gingen de mannen de koffie en boterhammen halen naar de ondersteuningafdeling, des middags soep - des avonds aardappelen, in dien boot bevonden zich 12 kinderen onder de 7 jaren, de soep en koffie wierdt gehaald in een emmer, en uitgedeeld in potjes waarin het gedroogde melk uit Engeland gestuurt zich bevond, kinderen mannen vrouwen schaarden zich rond den emmer om het noodige te eten doch des avonds wanneer het bovendek van het schip was toegelegd, en het flauwe licht het binnenste verlichte, zou men welgedacht hebben neder te dalen in een rooverhol, in den dag was de strooie legerstede was opgeschut, en toonde dus eene slaapkamer voor 35 persoonen, 12 kinderen nevens elkander slapen op het strooi, dan was het vader–moeder, daar eene oude moeder en vader, die men des morgens een handje moesten toesteken om zich te kunnen oprichten, ik zelf met vrouw en kind heb mij daar tusschen bevonden, om des te beter het bittere van de vlucht te proeven wij bleven te Sluis tot 2 November, toen besloten wij naar het vaderland weer te keeren, want er was geroofd dat het schrikkelijk was, elkeen gedreven door eigen belang snakte naar het terug afreizen, de gemeente Sluis stelde dan voor tram en treinen om het terugreizen te vergemakkelijken, op Donderdag 2 November 1914 om 6 uren des morgens, reisde wij af van Sluis tot Breskens en van Breskens tot Vlissingen met de boot, van Vlissingen tot Esschen Merxem met den trein dit duurde een volle dag van Merxem namen wij de tram tot Antwerpen, ik begaf mij met mijne gansche kliek naar mijn oude logement, en kreeg er slapen, des morgens troffen wij op de groenselmarkt een voorman voor Mechelen, dadelijk waren wij opgeladen, en trokken wij met kloeke moed naar Mechelen, droeve reis het paard liep zoo lang, dat het de zweep van den voerman voelde, lang maar zeker geraakte wij te Mechelen, welke akelige overblijfsel wij te Waelhem aantroffen was pijnlijk, gansche reeksen huizen waren toaal uitgebrand met gehele straten, eenige inwoners waren terug, dit was hetzelfde te Mechelen, wij stapten af op de groote Markt het dan 2,20 minuten Vrijdagnamiddag, elkeen ging naar zijn huis, na elkander tot ziens geroepen te hebben, wat schouwspel om ’t zien voor de oogen, was specialijk mijne keuken was herschapen in en oprechte paardenstal, alle afval en eetwaren lagen op den grond, alles van huisraad lag overboord, alle meubelen waren opengebroken, en al wat hun van linnen of kleergoed kon dienen was gestolen, tot zelfs eene groote pop van onze Yvonne, geen tasje of potje of het besmeurd, na dat wij wat geëten hadden, begonnen wij dadelijk het huis te reinigen, de vloer was bevuild ongelooflijk, wij bleven niet lang te Mechelen, want het was bericht dat ik mij naar het werk moest begeven.

Aanvraag om dekens op het schip Fulton


Passier-schein om van Mechelen naar Brussel te reizen



Hier eindigt het verhaal, in het register stopt zijn verhaal abrupt midden in een zin op het einde van een pagina, maar met het schriftje erbij heb ik het verhaal toch kunnen vervolledigen.
Meer informatie, opmerkingen of vragen zijn welkom yummie

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5675
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 25 Jun 2008 11:50    Onderwerp: Reageer met quote

Dank je Mercatus om dit met ons te delen .

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
sirt



Geregistreerd op: 1-9-2013
Berichten: 5
Woonplaats: belgie

BerichtGeplaatst: 25 Dec 2013 11:49    Onderwerp: Reageer met quote

Knap, als Mechelaar weet ik dit zeer erg te waarderen.
Mooie documenten heb je !
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
shmullus



Geregistreerd op: 7-11-2014
Berichten: 1

BerichtGeplaatst: 17 Nov 2014 11:40    Onderwerp: Reageer met quote

Originele poster, kan ik jou via mail bereiken? Wij hebben dit dagboek gebruikt voor een radioprogramma in Aalst (http://www.radiokatanga.be/thefinesthour), had je graag nog een paar vragen hierover gesteld.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Personen Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group