Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

24 augustus

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 24 Aug 2006 18:08    Onderwerp: 24 augustus Reageer met quote

1914 Poet Alan Seeger volunteers in French army

On this day in 1914, the American poet Alan Seeger volunteers for service in the French Foreign Legion during the First World War.

Born in New York City in 1888, Seeger attended Harvard University, where his illustrious classmates in the Class of 1910 included the poet John Reed and the journalist Walter Lippmann. After living in New York writing poetry and working on the staff of the magazine American, edited by Reed, Seeger moved to Paris in 1912, where he lived on the Left Bank among a set of American expatriates until the outbreak of the First World War in the summer of 1914.

On August 24 of that year, Seeger volunteered to serve as a private in the Foreign Legion of the French army. After training at Toulouse, his regiment was sent to the trenches of northern France, where to Seeger’s dismay they saw little actual combat. In a letter to the New York Sun written in December 1914, Seeger voices his frustration with life in the trenches: “This style of warfare is extremely modern and for the artillerymen is doubtless very interesting, but for the poor common soldier it is anything but romantic. His role is simply to dig himself a hole in the ground and to keep hidden in it as tightly as possible. Continually under the fire of the opposing batteries, he is yet never allowed to get a glimpse of the enemy. Exposed to all the dangers of war, but with none of its enthusiasms or splendid élan [spirit], he is condemned to sit like an animal in its burrow and hear the shells whistle over his head and take their little daily toll from his comrades.”

Seeger finally got his chance in September 1915, with the launch of a major new Allied offensive in Champagne, France. While awaiting orders to go forward, Seeger wrote home of his uncontainable excitement: “I expect to march right up the Aisne borne on an irresistible élan. It will be the greatest moment of my life.” Although the offensive ultimately failed, Seeger’s dedication to the French army continued. His unit spent much of the rest of 1915 and early 1916 on reserve, and bronchitis kept him out of service for several months. During that period he wrote what would become his most famous poem, “Rendezvous with Death,” with its oft-quoted lines: I have a rendezvous with death/On some scarred slope or battered hill/When Spring comes round again this year/And the first meadow-flowers appear.

On July 5, 1916, Alan Seeger died during the massive Allied attack at the Somme River, after being mortally wounded by a barrage of six German machine guns during his unit’s costly but successful assault on the heavily fortified village of Belloy-en-Santerre, France.
http://www.historychannel.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 24 Aug 2006 18:09    Onderwerp: Reageer met quote

Events
None for 24 August

Births
1 1890 Albert DeullinFrance
2 1893 Reginald SoarEngland
3 1894 Hugh SaundersSouth Africa
4 1895 Guido MasieroItaly
5 1899 Max NätherGermany

Deaths
1 1918 Konrad SchwartzGermany
2 1918 Louis BennettUSA
3 1918 Lloyd HamiltonUSA
4 1918 Edgar TaylorUSA
5 1935 Sebastiano BedendoItaly
6 1940 Karl RitscherleGermany
7 1977 Francois BattestiFrance
8 1980 Jean PezonFrance
9 1992 George JonesAustralia

Claims
1 1916 Albert DeullinFrance #6
2 1916 Rudolf BertholdGermany #6
3 1916 Leopold ReimannGermany #1
4 1916 Ian HendersonScotland #1
5 1917 Antonio AmanteaItaly #2
6 1917 Antonio RivaItaly #1
7 1918 Thomas BakerAustralia #3
8 1918 Paul McGinnessAustralia #3 #4
9 1918 George PetersAustralia #5 #6
10 1918 James TraillAustralia #4 #5
11 1918 Willy CoppensBelgium #26 #27
12 1918 Ernest HoyCanada #6 #7
13 1918 Donald MacLarenCanada #43
14 1918 Claude WilsonCanada #5
15 1918 Alexandre BretillonFrance #5
16 1918 Francois DelzenneFrance #3
17 1918 Gabriel ThomasFrance #5
18 1918 Gustav DörrGermany #23
19 1918 Robert von GreimGermany #21
20 1918 Fritz HöhnGermany #10
21 1918 Otto KönneckeGermany #32
22 1918 Karl PlauthGermany #6
23 1918 Emil ThuyGermany #26
24 1918 Ronald BannermanNew Zealand #4
25 1918 Andrew Beauchamp-ProctorSouth Africa #37 #38
26 1918 Charles RossSouth Africa #13
27 1918 Louis BennettUSA #11 #12
28 1918 Francis GilletUSA #3
29 1918 Lloyd HamiltonUSA #10
30 1918 Edgar TaylorUSA #5
31 1918 Harold WhiteUSA #3

Losses
1 1916 Hans von FredenGermanywounded in action
2 1918 Harold OaksCanadainjured
3 1918 Charles SteeleEnglandwounded during air raid
4 1918 Louis BennettUSAdied from wounds
5 1918 Lloyd HamiltonUSAkilled in action
6 1918 Edgar TaylorUSAkilled in action

http://www.theaerodrome.com/today/today.cgi
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 24 Aug 2006 18:09    Onderwerp: Reageer met quote

Es geschah am August 24....


Heute haben/hätten folgende Teilnehmer des Ersten Weltkrieges Geburtstag......

Ereignisse am heutigen Tag im Jahr...

1918 General Hovat gelingt Staatstreich in Wladiwostock
1918 Schlacht um Dukhovskaya (Ost Siberien) beendet. Rote Armee erleidet empfindliche Niederlage gegen alliierte Eingreiftruppe, bestehend aus japanische und britische Einheiten.

http://www.westfront.de/today/today.pl
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 24 Aug 2006 18:10    Onderwerp: Reageer met quote

Die Nachrichten vom 24. August

1914
Telegramme des Kaisers
Verwundete in Berlin
Eine Entscheidung im Osten bevorstehend
Der Krieg gegen Serbien
Die Verteidigung von Kiautschou
Österreichische Hilfe für Kiautschou

1915
Die Höhen von Kopytow gestürmt
Der Eisenbahnknotenpunkt Kowel besetzt
Zum Jahrestag der Schlacht von Longwy
Die Wahrheit über die "Seeschlacht" bei Riga
Fliegerangriff auf Offenburg
Die Entscheidung der serbischen Skupschtina
Kriegstagung des Reichstags

1916
Neue feindliche Angriffe nördlich der Somme gescheitert
Abgeschlagene Angriffe der Italiener
Kastoria von den Bulgaren besetz

1917
Erfolg an der Straße Ypern-Menin
Erfolgreiche Verteidigung der Karsthochfläche

1918
Die englischen Angriffe von Arras bis Chaulnes
Vergebliche englische Angriffe gegen Bapaume
Die italienischen Linien in Albanien durchbrochen

http://www.stahlgewitter.com/#chronik
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45583

BerichtGeplaatst: 27 Aug 2009 17:07    Onderwerp: Reageer met quote

Slag Imdse Kouter 24 augustus 1914
http://www.meise.be/attachments/1246957243481/info%20222_LR.pdf
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:05    Onderwerp: Reageer met quote

On This Day - 24 August 1914

Western Front
General Retreat from the Line of the Sambre and the Meuse
British fall back from Mons
Germans massacre civilians at Dinant and occupy Tournai, but driven from Malines
French offensive north of Nancy.

Eastern Front
Russians advancing in East Prussia.
Austrians advance in Poland beyond Kyeltsi.

Naval and Overseas Operations
Cattaro, Austrian Adriatic port, bombarded by Franco-British fleet.

http://www.firstworldwar.com/onthisday/1914_08_24.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:07    Onderwerp: Reageer met quote

Battle of Orlau-Frankenau, 24 August 1914 (East Prussia)

Minor battle during First World War. The Russian Second Army, under General Alexander Samsonov, advancing without scouts, encountered an entrenched German position, and despite outnumbering the German units, were unable to make any progress. The following day, the Germans took advantage of Russian inactivity to move back to Tannenberg, in preparation to trap the Russian army.

Rickard, J. (16 March 2001), Battle of Orlau-Frankenau, 24 August 1914, http://www.historyofwar.org/articles/battles_orlau_frankenau.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:10    Onderwerp: Reageer met quote

The Battle of the Frontiers, Aug.20-24.1914

AUGUST 24

The Belgian Front.
==(to Aug.26) The Belgian Army sorties from its Antwerp lines, driving the Germans from Malines
==The advancing Germans take Tournai

The Western Front (general).
==THE ALLIED LEFT AND CENTER ARE IN FULL RETREAT, but in failing to decisively defeat the Allies at the frontiers the Germans have lost their best chance for a quick victory - French losses have been staggering - the Germans advance from Belgium into northeastern France - ~refugees clog the roads behind the Allied lines

Paris.
==War Minister Messimy learns that the Paris defenses are totally inadequate, just as Joffre strips the city of much of its garrison [morning]
==Gallieni agrees to replace the ineffective Michel as Military Governor of Paris [night]

The Far Northwestern Front.
==Lille is declared an open city and evacuated by French forces

The BEF Front.
==John French briefly threatens to retreat away from the Lanrezc’s 5th Army towards Amiens [early AM] until he’s dissuaded by Joffre - John French also considers withdrawing the BEF into the fortress of Maubeuge
==Sharp clashes between the retreating BEF and Kluck’s 1st Army at Frameries [morning], Andrecies and Elouges [afternoon]

The Northwestern Front.
==German 2nd Army opens its attack on the French fortress of Maubeuge
==Hausen receives an urgent appeal from Bülow to aid the German 2nd Army [400.AM]; 3rd Army abandons its planned attack south of Givet and looses its chance to cut off the retreating French 5th Army

The Central Front.
==Joffre approves the withdrawal of French 4th Army across the Meuse [night]

Lorraine.
==In intense fighting, a renewed offensive by Rupprecht’s 6th Army in Lorraine is blocked by Foch’s XXth Corps at Nancy, but the Germans force a bridgehead over the Mortagne

Alsace.
==Fighting peters out in Alsace

French Headquarters (GQG).
==Joffre reports to War Minister Messimy that he is compelled to go on the defensive, laying all blame on his generals and his troops [935.AM]
== ~Widespread sackings of French generals: Messimy urges Joffre to summarily execute any officers guilty of ‘weakness’
==The Deuxiéme Bureau (French intelligence) reports the use of German reserve units in combat, greatly increasing the estimate of German strength

France.
==President Poincaré writes in his diary: “We must make up our minds both to retreat and to invasion. So much for the illusions of the last fortnight. Now the future of France depends on her powers of resistance.”

http://cnparm.home.texas.net/Wars/Marne/Marne03.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:12    Onderwerp: Reageer met quote

The Year 1914

On 24 August, on the Northwest Front, the Russian 1st Army entered Angerburg, then holding a line only 48 km east of Koenigsberg. Rennenkampf's troops were already tired and running low on supplies.

On 24 August, in Southwest Poland, Austro-Hungarian units advanced, moving beyond Kielce.

The Russian government established the Supreme Council, headed by the Empress, for the care of soldiers' families of wounded and war dead. The sale of War Charity Labels helped provide funds for these purposes.

http://warchron.com/firstRussianDefeats.htm & http://warchron.com/tannenberg.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:19    Onderwerp: Reageer met quote

Battle of Mons

(...) By this point, however, the Germans had built pontoon bridges over the canal, and were approaching the British positions in great strength. Additionally, news had arrived that the French Fifth Army was retreating, dangerously exposing the British right flank. At 2 a.m. on 24 August, II Corps was ordered to retreat southwest into France with the goal of reaching defensibile positions along the Valenciennes to Maubeuge road.

The unexpected order to retreat from prepared defensive lines in the face of the enemy meant that II Corps was required to fight a number of sharp rearguard actions against the pursuing Germans. For the first stage of the withdrawal, Gen. Smith-Dorrien detailed the 5th Brigade of the 2nd Division, which had not been involved in heavy fighting on 23 August, to act as rearguard. The 5th Brigade fought a holding action at Paturages and Frameries, the Brigade artillery in particular inflicting heavy casualties on the Germans. Elsewhere, at Wasmes, elements of the 5th Division faced a heavy assault. German artillery began bombarding the village at daybreak, and at 10 a.m. infantry of the German III Corps attacked. Advancing in columns, however, the Germans were immediately met with heavy rifle and machine gun fire, and were "mown down like grass." For a further two hours, soldiers of the 1st West Kents, 2nd Battalion, King's Own Yorkshire Light Infantry, 2nd Battalion, Duke of Wellington's Regiment, and 1st Battalion, Bedfordshire Regiment held off repeated German assaults on the village despite taking heavy casualties, and then retreated in good order to St. Vaast.

On the extreme left of the British line, the 14th and 15th Brigades of the 5th Division were particularly hard-pressed by the Germans, who were attempting to outflank them, and were forced to call for help from the cavalry. The 2nd Cavalry Brigade, along with the 119th Battery RFA and L Battery RHA, were sent to their aid. Dismounting to fight, the cavalry, protected by the two artillery batteries, successfully screened the withdrawal of the 14th and 15th Brigades during four hours of intense fighting.

(...) By nightfall on 24 August, the British had successfully retreated to what was expected to be their new defensive lines on the Valenciennes to Maubeuge road. Their retreat did not stop there, however. Significantly outnumbered by the German First Army, and with their French allies also falling back, the BEF had no choice but to continue to retire – I Corps retreating to Landrecies and II Corps to Le Cateau.[43] Ultimately, the retreat would last for two weeks and cover over 250 miles. Throughout the retreat, the British were closely pursued by the Germans, and were forced to fight a number of rearguard actions (...)

http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Mons
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:21    Onderwerp: Reageer met quote

Full Text of the German "White Paper" On the War, published in the New York Times, 24 August 1914

http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?_r=1&res=9502E5DB1430E733A25757C2A96E9C946596D6CF&oref=slogin
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:26    Onderwerp: Reageer met quote

Die Schlacht bei Tannenberg, 26. - 30. August 1914

Die Lage am 24. August 1914

Die Westgruppei
Das Oberkommando der 8. Armee wurde von Marienburg nach Riesenburg vorverlegt, (30 km in Richtung süd-ost) um näher bei dem sich bildenden Angriffsflügel zu sein. Der Oberbefehlshaber traf gegen Mittag mit seinem engeren Stab zu einer Besprechung beim Generalkommando des XX. AK in Tannenberg ein.

Lees verder op http://www.tannenberg1914.de/3_tannb/2508.htm und so weiter
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:34    Onderwerp: Reageer met quote

Grenfell Family History Site

GRENFELL, FRANCIS OCTAVIUS and RIVERSDALE NONUS, born in Surrey on 4 September 1880 were the twin sons of Pascoe du Pre Grenfell by his wife Sophia Grenfell [his cousin], daughter of Admiral John Pascoe Grenfell. (...)

The twins embarked for France in August 1914 arriving near Mons in Belgium on the 21st. Three days later was to be the first day of the retreat from Mons and Francis was in charge of B Squadron. During the fighting that took place he was wounded and had his horse shot from under him. Subsequently the 9th Lancers were ordered to charge German gun positions and although suffering heavy losses achieved their objective of giving necessary time to others who were able to retreat from Mons. Later in the day Francis offered to lead a volunteer group of officers and men to assist a field battery remove their guns under heavy fire, during which time he was again wounded. For his action in organizing the saving of the guns and for his earlier bravery against the German machine guns he was awarded the Victoria Cross.

http://grenfell.history.users.btopenworld.com/Biographies/francis_octavius_grenfell.htm

The First VC of the European War, 1914. Captain Francis Grenfell, 9th Lancers at Audregnies, 24 August 1914

The First VC of the European War, 1914. Captain Francis Grenfell, 9th Lancers at Audregnies, 24 August 1914.

Oil on canvas by Richard Caton Woodville (1856-1927), 1914.

Captain Francis Grenfell led the 9th (Queen’s Royal) Lancers in the action at Audregnies, on 24 August 1914 during the Battle of Mons, against a large body of German infantry who were advancing to encircle the 5th Division. This action was later compared to the Charge of the Light Brigade since it demonstrated great bravery but accomplished little. Later in the day Grenfell and his men helped to drag away British guns which were in danger of being captured. In this painting, the artist appears to have combined the two events.

http://prints.national-army-museum.ac.uk/image.php?id=378122
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:39    Onderwerp: Reageer met quote

A Brief History of the 79th Cameron Highlanders of Canada Overseas Drafting Detachment

24 August 1915 - Farewell reception held in the afternoon. Second draft from the 79th Detachment entrained for overseas. Lt. Cyril Henry Barraud in command. Sailed to England 27-8-15 on HMTS Scandinavian with 3 officers & 150 other ranks. TOS 43rd Battalion, Cameron Highlanders of Canada, 5-9-15.

http://cameronhighlanderscanada.com/43pg7.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:40    Onderwerp: Reageer met quote

Letter from Sándor Ferenczi to Sigmund Freud, August 24, 1915

Sándor Ferenczi

Györ, August 24, 1915

Dear Professor,

A second, more morose stage of wartime seems to have begun for me lately. No sooner had I reported back to Pápa on the 19th from my “study trip” to Vienna and Graz when an order came by telegram from the Higher Command assigning me to duty in determining those fit for military service. On the 20th I went to Veszprém,1 the day before yesterday to Györ, where I have now been for three days testing the poor 43-50-year-olds for their fitness for war. I will stay here for a full three weeks. I am living in the Hotel Royal; under my room a Gypsy band plays half the night through. I have, to be sure, also brought along books to read and also writing paper, but my mood is not such that I could write a meaningful sentence. I will be away from Pápa for a full six weeks. (...)

http://www.pep-web.org/document.php?id=zbk.026.0076b
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:43    Onderwerp: Reageer met quote

Attack of the dead, Osovets August 6, 1915

Why say that Russian do not surrender? In 1915, the world looked on with admiration defense Osovtsov, a small Russian fort at 23,5 km from the then East Prussia. The main objective of the fortress was, wrote Party of Defense Osovtsov S. tipsy, "to block the enemy closest and most convenient way to Bialystok ... make your opponent waste time or to conduct a long siege, or to find a detour." Bialystok - the transport unit, taking that paves the way to Vilna (Vilnius), Grodno, Minsk and Brest. So for the Germans through Osovets lay the shortest way to Russia.

Fooling fortress was impossible: it was situated on the banks of the river otters, controlling the whole district, in the vicinity - swamps. "In this area there are almost no roads and little villages, individual households communicate with each other along the rivers, canals and narrow paths - described the terrain edition of People's Commissariat of Defense of the USSR already in 1939. - The enemy will not find here no roads, no shelter, no closure, no positions for the artillery. "

The first onslaught of the Germans launched in September 1914: by moving from Konigsberg large caliber guns, they bombarded the fort for six days. A Osovtsov siege began in January 1915 and lasted 190 days.

The Germans used against the fortress of all their latest achievements. Delivered the famous "Big Bertha" - Siege weapons 420-mm caliber, 800-kilogram bombs which cracked the two-meter steel and concrete floors. Funnel of such an explosion was five meters deep and fifteen in diameter.

The Germans had calculated that to force the surrender of the fortress with a garrison of a thousand men only two of these guns, and 24 hours of methodical bombing: 360 rounds every four minutes - a volley. Under Osovets brought four "Big Bertha" and 64 other powerful siege guns, with 17 batteries.

The most terrible bombardment was in the beginning of the siege. "The enemy on Feb. 25 opened fire on the fortress, has brought him 27 and 28 February before the hurricane, and so continued to batter the fortress before March 3," - recalls P. Khmelkov. According to his calculations, this week the horrific bombardment of the fortress was released only 200-250 thousand of heavy shells. And all during the siege - to 400 thousand. "The brick buildings crumbled, wood burning, weak given the huge concrete spalling in the vaults and walls, wire communications were interrupted, damaged road craters, trenches and all the improvements on the shafts, such as - canopies, machine-gun nests, bunkers lungs - have been razed" . Above the fortress hovering clouds of smoke and dust. Together with artillery fort was bombed by German airplanes.

"Terrible was the sight of the fortress, the whole castle was shrouded in smoke, through which it in one or the other place escaped huge tongues of flame from the explosion of shells, pillars of the earth, water and whole trees were flying upwards, the earth trembled, and it seemed that nothing could withstand such a hurricane of fire. The impression was that no one will come out of this whole hurricane of fire and iron "- so wrote the foreign correspondents.

Command, believing that require almost impossible, asked the defenders to hold out at least 48 hours. The fortress was still half a year. But our artillery during the terrible bombing even managed to incite the two "Big Bertha", a thinly veiled opponent. Along the way, and blew up an ammunition dump.

August 6, 1915 the first was for the defenders Osovtsov black day: for the destruction of the garrison the Germans used poison gas. Gas attack they prepared carefully, patiently waiting for the desired wind. Launched 30 gas cells, several thousand bottles. August 6 at 4 am on Russian positions flowed dark-green mist mixture of chlorine and bromine, reached them for 5-10 minutes. Gas Wave 12-15 meters in height and width of 8 km has penetrated to a depth of 20 km. Masks for the defenders was not.

"All living things in the open air at the bridgehead of the fortress was poisoned to death - recalled the party defense. - All the greens in the castle and in the immediate area on the way gas has been destroyed, the leaves on the trees turned yellow, curled up and gone and the grass turned black and fell to the ground, flower petals flew over. All brass items in the bridgehead of the fortress - part of the guns and shells, wash basins, water tanks and so on - were covered with thick green layer of chlorine monoxide, food items stored without hermetic sealing - meat, butter, lard, vegetables were poisonous and unfit for consumption. " "Poisoned trudged back - this is another author - and thirsty, bending to water, but then at the low field gases were delayed, and secondary poisoning led to the death.

Germany re-opened a massive artillery fire, after the barrage and gas clouds to storm the Russian front line moved 14 battalions Landwehr - and it is not less than seven thousand infantry. At best, after the gas attack in the living remained hardly more than a hundred defenders. Doomed Fortress, it seemed, was already in German hands. But when the Germans approached the chain of trenches, from deep-green fog of chlorine on them ... counter-attacked the Russian infantry. The spectacle was appalling: the men went to the bayonet with people wrapped in rags, shaking with a terrible cough, literally spitting out chunks of light on the bloody shirt. These were the remnants of the 13th Company 226 Infantry Regiment Zemlyansky, little more than 60 people. But they plunged the enemy in such terror that Germanic infantry, not taking the battle, rushed back, trampling each other and hanging on our own wire entanglements. And through it with chlorine clouds shrouded Russian batteries began to beat, it seemed, already deceased artillery. Several dozen half-dead Russian soldiers put to flight three Germanic infantry regiment! Nothing like the world the art of war is not known. This battle will go down in history as "attack of the dead.

Osovets Russian troops still left, but later on the orders of command when his defense lost its meaning. The evacuation of the fortress - another example of heroism. Because remove all of the fortress had at night, daytime highway to Grodno was impassable: it constantly bombed by German airplanes. But the enemy did not leave the cartridge or projectile, or even tins of food. Each gun pulled on the straps 30-50 gunners or militias. On the night of August 24, 1915 Russian sappers blew up all that remained of the German fire, and only a few days later, the Germans decided to occupy the ruins.

http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendId=506906978&blogId=523510324
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:44    Onderwerp: Reageer met quote

Garrett War Diary - AUGUST 1915

24 August 1915 Tuesday - Eight Egyptians buried yesterday. Two this morning so that their casualties must have been pretty heavy. Never heard such a wailing in all my life before.

Went on main guard at 6.00 p.m. yesterday. Eight posts and eight extra men supplied in case of trouble with Gipoes. Camp Adjutant, when inspecting us told us to be extra vigilant and to have our equipment always at the ready in case anything happens. The guard which has been over the camp all day was being withdrawn and the mutineers given a chance. Nothing happened during the night and I noticed them hard at work early this morning.

I was on number 7 Post which is the Field 'Casualties' tent. Plenty of saluting. One of our posts is new created, it is a guard over a German Officer. At about 5.00 p.m. a very heavy hail fell. Hail as large as shrapnel.

http://www.grantsmilitaria.com/garrett/html/aug1915.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:47    Onderwerp: Reageer met quote

EDITH CAVELL - Fragile Martyr

24 August, 1915 (7 weeks before execution)

"I have news through Dutch sources that my wife's sister a Miss Edith Cavell has been arrested in Brussels and I can get no news as to what has happened to her since August 5."

- Personal Letter from Edith Cavell's brother-in-law, Dr Longworth Wainwright informing the Foreign Office of her possible arrest.

http://www.worldwar1.com/heritage/e_cavell.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:49    Onderwerp: Reageer met quote

The 1915 Intervention In Haiti

In 1915 the National City Bank of New York was the principle U.S. investor in Haiti. Its interests were threatened by the Haitian government’s issuance of inflationary currency. The bank was supported by the U.S. Department of State which wished for customs duties collected by the Haitian government to be paid over to the debt owed the bank. The following communications published in the 1915 volume of Foreign Relations Of The United States are enlightening.

Telegram Secretary of State to Charge D’Affairs, August 24, 1915

The United States desires to deal justly and considerately with Haitians. It covets no Haitian territory, nor does it desire to usurp Haitian sovereignty...

If the previous understanding, ... does not result in a prompt ratification of the treaty, then this Government will be compelled to consider adoption of one of the following courses: First, establishing there a military government until honest elections can be held; second, permitting the control of the Government to pass to some other political faction ... whose members will be willing to join in the prompt reestablishment of a stable government...

http://www.hartford-hwp.com/archives/43a/406.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 20:54    Onderwerp: Reageer met quote

Australian Military History

24 August 1916 - Official inauguration of the Australian Comforts Fund
The Australian Comforts Fund (ACF) coordinated the activities of the various state 'patriotic funds' set up in 1914 to collect money to send comforts parcels to service personnel overseas.

http://www.awm.gov.au/atwar/thismonth/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:00    Onderwerp: Reageer met quote

Ships History: Screw Steamer Montpelier

Bochum, a large freighter, was built in 1912 by Aktiengesellschaft Neptun, Rostock, Germany for the German-Australian Line of Hamburg.

When World War I broke out in August 1914, she took refuge at Manila and was interned there. She was seized by the U.S. Government on 7 April 1917 and turned over to the U.S. Shipping Board for operation.

After repairs of damage to her main engine, which had been sabotaged by her crew, Bochum sailed from Manila with cargo on 19 June 1917. Bochum, about the time of her inspection by the Navy on 24 August 1917 Bochum was renamed Montpelier in around August 1917.

Montpelier was inspected in the Twelfth Naval District (San Francisco, Calif.) on 24 August 1917 for possible Navy use and was assigned the identification number (Id.No.) 1954. In October 1917, the freighter was transferred to the control of the War Department which had her fitted-out as a horse transport. After the end of hostilities in November 1918, Montpelier was one of approximately 45 large freighters converted to transport American troops home from Europe.

Lees verder op http://www.navalhistory.org/2010/06/08/ships-history-screw-steamer-montpelier/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:02    Onderwerp: Reageer met quote

Vladslo, Deutscher Soldatenfreidhof 1914–1918

In 1917, Australian tunnelling and artillery units helped defend the ‘Yser line’ on the North Sea coast at Nieuwpoort, the very end of the Western Front. A lone Australian artilleryman, Gunner Edwin Ernest Wheeler, who died in this area on 24 August 1917, lies buried in Ramscappelle Road Military Cemetery not far south of Nieuwpoort. Wheeler seems to have had no close family in Australia and on embarking from Melbourne for overseas service gave as his next of kin a stepsister living in Broxbourne, Hertfordshire, England.

http://www.ww1westernfront.gov.au/vladslo/index.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:06    Onderwerp: Reageer met quote

World War I Draft Registration Cards, 1917-1918

The World War I draft consisted of three separate registrations.

First Registration. The registration on 5 June 1917, was for men aged twenty-one to thirty-one—men born between 6 June 1886 and 5 June 1896.

Second Registration. The registration on 5 June 1918, was for men who had turned twenty-one years of age since the previous registration—men born between 6 June 1896 and 5 June 1897. Men who had not previously registered and were not already in the military also registered. In addition, a supplemental registration on 24 August 1918, was for men who turned twenty-one years of age since 5 June 1918.

Third Registration. The registration on 12 Sept 1918, was for men aged eighteen to twenty-one and thirty-one to forty-five—men born between 11 Sept 1872 and 12 Sept 1900.

Registration Cards
Each of the three separate registrations used a slightly different version of the draft registration card. Because different cards were used, the information included in each varies.

In general, the registration cards included the following information.

Full name
Home address
Date and place of birth
Age, race, and country of citizenship
Occupation and employer
Physical description (hair and eye color, height, disabilities)
Additional information such as address of nearest relative, dependent relatives, marital status, father’s birthplace, or previous exemption from service
Signature

http://search.ancestrylibrary.com/search/db.aspx?dbid=6482
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:11    Onderwerp: Reageer met quote

SET A FINE EXAMPLE.
Ashton Man Who Was With Territorials for 17 Years.


Mrs. Harry Green Goddard, 31, York Street, Ashton, received news on Tuesday that her husband, Private HARRY GREEN GODDARD, of the 1/9th Battalion Manchester Regiment, was killed in action on August 24th 1918. He was 39 years of age. Chaplain G.A.KENNEDY, Manchesters, writes that he was killed on the night of August 24th. He was in the leading platoon when the battalion were pursuing the Germans, and it was late at night when they came into touch with them. In the sharp skirmish that followed he was hit in the body by a machine gun bullet and died instantly. Lieut. S.C. SENTEN (?) says, "His loss is felt by everyone he came in contact with. He was always cheerful, even in the most trying circumstances, and set a fine example to all." Private GODDARD was an old member of the Ashton Territorials with which he had been connected for over 17 years, and was the holder of the long service medal. He leaves a widow and five children. Two brothers, Private EDWARD GREEN GODDARD (Lancashire Fusiliers) and Private WILLIE GREEN GODDARD (1/9th Manchester Regiment) are both serving in France.

Published in the Reporter 21st September 1918.
http://ashtonpals.webs.com/1918page1.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:13    Onderwerp: Reageer met quote

Louis Bennett Jr.

Louis Bennett served with the Royal Flying Corps for a period of nine days until his death in 1918, specialising during this brief time as a 'balloon buster'; in total he scored some 12 victories.

Bennett, an American, chose to interrupt his studies at Yale University in order to enlist with the British Royal Flying Corps in Canada.

Having travelled to the battlefields of the Western Front in August 1918 Bennett's career as an ace was but brief; yet in the nine days from 16-24 August he amassed no fewer than 12 'kills', a remarkable total for such a short period.

On the day of his death, 24 August 1918, Bennett had succeeded in bringing down two German observation balloons. On the same mission however his aircraft was strafed from the ground by anti-aircraft artillery, consequently bursting into flames. Captured following the crash he was quickly given medical treatment; he nevertheless died from his injuries.

http://www.firstworldwar.com/bio/bennett.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:18    Onderwerp: Reageer met quote

Australian VC Winners in the 45th Battalion Royal Fusiliers

On 24 August 1919, north of Emtsa, North Russia, Sergeant Pearse cut his way through enemy barbed wire under very heavy machine-gun and rifle fire and cleared a way for the troops to enter an enemy battery position. He then charged a blockhouse which was harassing the advance and causing casualties, and killed the occupants with bombs. A minute later he was killed, but it was due to him that the position was carried with so few casualties. Other Decorations; MM Later achieved rank of Second Lieutenant.

http://www.diggerhistory.info/pages-conflicts-periods/other/russia.htm
Andere datum (29 augustus): http://en.wikipedia.org/wiki/Samuel_George_Pearse
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:22    Onderwerp: Reageer met quote

Letter from the Governor of Tennessee, August 24, 1920

With this letter to the Secretary of State, Tennessee's governor transmitted the crucial 36th ratification necessary for final adoption of the 19th Amendment to the Constitution.

http://www.footnote.com/spotlight/8317/letter_from_the_governor_of_tennessee/

The Nineteenth Amendment & the War of the Roses

(...) When tempers had cooled, Burn was asked to explain the red rose on his lapel and his "yellow-rose" vote. He responded that while it was true he was wearing a red rose, what people couldn't see was that his breast pocket contained a telegram from his mother in East Tennessee. She urged him to do the right thing and vote in favor of the amendment. Governor A. H. Roberts signed the bill on August 24, 1920 and two days later, the Nineteenth Amendment became national law. (...)

http://www.blueshoenashville.com/suffragehistory.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:39    Onderwerp: Reageer met quote

24 augustus 1914 – SLAG VAN IMDE - BEGIN VAN DE EERSTE UITVAL UIT ANTWERPEN.

Terwijl het Belgische leger (vruchteloos) wachtte op de Engelsen om de bres tussen Antwerpen en Noord-Frankrijk op te vullen moest het zijn ambities beperken tot het ontregelen van de bevoorradingslijnen van de Duitse troepen die richting Marne trokken.

Een eerste keer gebeurde dat door een massale uitval op 24, 25 en 26 augustus. Daarbij kwam het tot (hoofdzakelijk voor de Belgen) bloedige gevechten in onder meer Imde (24 augustus), Zemst, Weerde, Elewijt, Vilvoorde, Wespelaar (25 augustus) en Beigem (26 augustus).

Verkenningen op 23 augustus (waarbij het op de grens van Londerzeel en Wolvertem tot een treffen kwam en een paar Ulanen werden gedood) hadden aangetoond dat de eenheden van het 24 RIR vanuit bezet gebied verder naar het noorden waren opgeschoven. Tussen het kanaal en Wolvertem werd de aanwezigheid van ca 1600 Duitsers vermoed en in Wolvertem zelf bevond zich het 2de Bataljon van het 24ste RIR onder bevel van Majoor von Paulin.

De generale staf besloot om deze niet te talrijke eenheden terug naar het zuiden te drijven.

In de ochtend van 24 augustus vertrokken met dit doel vanuit de buitenste fortengordel (Liezele en Breendonk) 4 Belgische legercolonnes, voorafgegaan door diverse verkenningen..

Het eerste doel was de spoorlijn Mechelen-Dendermonde. Die ligt op een afstand van 7 km. van de forten en dat is de maximale afstand die legereenheden zich zonder speciale instructies mochten verwijderen. In het station van Londerzeel zou generaal de Stein d’Altenstein, die de algemene leiding van de operatie had, de telegrammen van de verschillende verkenningen analyseren en op basis daarvan beslissen of er verder kon worden opgerukt.

De colonnes waren als volgt samengesteld:

- De westelijke colonne, die de rechterflank moest afschermen, werd aangevoerd door kolonel Jaminé en bestond uit het 2de regiment Jagers te paard en 2 compagnies cyclisten. Ze moest uitzoeken of er een Duitse aanwezigheid was op de rechterflank, halt houden in Steenhuffel en daar op verdere bevelen wachten.

- De oostelijke colonne werd aangevoerd door kolonel Van Grasdorf en moest in essentie de 1600 Duitsers, die in de buurt van Grimbergen (tussen het kanaal en Wolvertem lagen) terugdringen of minstens beletten de centrale colonne aan te vallen. Ze bestond uit het 2de regiment jagers te voet, 1 compagnie cyclisten en een afdeling artillerie en machinegeweren.

- De centrale colonne die, als de omstandigheden gunstig zouden blijken, het bataljon van majoor von Paulin uit Wolvertem moest verdrijven, werd aangevoerd door kolonel Ruquoi en splitste zich al vlug in twee. De hoofdgroep bestond uit het 3de regiment jagers te voet, een compagnie cyclisten, een afdeling artillerie, een afdeling machinegeweren, en de generale staf met opperbevelhebber de Stein d’Altenstein. Het eerste doel van deze colonne was dus het station van Londerzeel.

- Ongeveer 1 km rechts van hen marcheerde het rechterdeel van de centrale colonne die bestond uit de 2de compagnie van het 2de bataljon 3de jagers te voet en een aantal cyclisten om verbinding te houden met het 2de regiment jagers te paard van kolonel Jaminé (nog 1 km verder aan de rechterkant).

Toen de Generale Staf kort voor de middag het station van Londerzeel bereikte lagen daar geen telegrammen te wachten maar eigen verkenningen hadden aangetoond dat er geen Duitse dreiging in het westen en het oosten was en dus werd besloten om de geplande operatie uit te voeren.

- Kolonel Jaminé en de rechtercolonne kregen de opdracht om verder op te rukken richting Rossem (dat ligt ten noordwesten van Wolvertem en ten westen van Imde).

- Het rechterdeel van de centrale colonne werd opgedragen om een positie in te nemen bij een windmolen op de grens van Steenhuffel, Rossem en Imde en vandaar onmiddellijk verder te trekken naar de Imdekouter (ten noordwesten van het dorp van Imde).

- De linkercolonne van kolonel Van Grasdorf moest het gebied tussen het kanaal en Wolvertem van eventueel patrouillerende Duitsers zuiveren en daarna, indien nodig, bij de verwachte gevechten voor Wolvertem assisteren.

- De centrale colonne tenslotte trok door het dorp van Londerzeel en langs de provinciale baan verder richting Slozen en Imde.

Van dan af is alles serieus in het honderd gelopen.

- Verkenners van de westelijke colonne kwamen Jaminé vertellen dat ze in het westen (richting Buggenhout) weliswaar geen Duitsers hadden gezien maar wel duizenden burgers die op de vlucht waren om zich in het bos van Buggenhout of binnen de fortengordel te gaan verstoppen voor een groot Duits leger dat hen achternazat en alle mannen gevangen nam omdat in de buurt van Asse een burger op hen zou hebben geschoten. Deze – overigens niet op feiten gebaseerde opschudding – is in de streek van Asse en Buggenhout als de paniek van de “Vliegende Maandag” bekend gebleven. Ze was voldoende om Jaminé te doen besluiten om NIET naar Rossem te gaan maar in Malderen (ten noorden van de spoorlijn) te blijven.

- De oostelijke colonne deed wat haar gevraagd was, kwam in contact met Duitse verkenners en wist die in een gevecht te verdrijven (het gevecht van Nerom). Dan nam ze een positie in 1 km. ten oosten van het dorp van Imde om verdere instructies af te wachten.

- Om 12u30 installeerde de Stein d’Altenstein van de generale staf zijn hoofdkwartier in een café langs de baan te Slozen. Intussen hadden de eerste verkenners van de centrale colonne Imde bereikt. Van dorpelingen vernamen ze dat er geen Duitsers in het dorp van Imde waren maar dat er wel waren gezien een kilometer verder in het zuidoosten. Hierop kreeg de voorhoede van de centrale colonne (bestaande uit 1/II, 3/II en later ook 4/II van het 3de regiment jagers te voet) groen licht om Imde binnen te trekken. Toen ze dat deden werden ze vanuit het zuidoosten onder vuur genomen.

Getuigenis van Paul Dutrieux (uit Casteau), sergeant bij de 4de compagnie van het 2de bataljon.

“Toen ik, even voorbij het huis, opnieuw de gracht wou ingaan, begon de schietpartij. De Duitsers waren nog maar een vijftigtal meters van ons verwijderd. De andere soldaten uit ons groepje maakten onmiddellijk rechtsomkeer, richting Imde. De luitenant (Ghesquière) wou echter ter plekke blijven. Na enig heen en weer gepraat kon ik hem er van overtuigen dat we zonder twijfel en, vermits de Duitse posities reeds door ons regiment gekend waren, ook onnodig zouden gedood worden. Wij besloten dus eveneens terug te keren.

Bij een kleine brug aangekomen, kwam ik uit de gracht. De Duitsers kwamen nu dwars door de wei op ons af. Ik liet me op de hoek van de brug onmiddellijk op de knieën vallen en begon te schieten. De luitenant bevond zich intussen achter het muurtje van de brug. Ik had hoogstens acht of tien schoten afgevuurd, toen een kogel rakelings langs mijn buik vloog, de kolf van mijn geweer brak en mijn rechterbovenarm verbrijzelde. Ik moet het waarschijnlijk uitgeschreeuwd hebben, want de luitenant keek van achter het muurtje op om te zien wat er gaande was. Ik herinner me nog dat hij zei: ‘Ik heb al vele kogels rond mijn oren horen fluiten’. Nauwelijks had hij deze woorden uitgesproken of hij kreeg een kogel door het hoofd, die hem zeer ernstig verwondde. Twee soldaten sleepten de luitenant mee, twee andere ondersteunden mij om me te helpen wegkomen.

Bij het kruispunt Imde-Londerzeel aangekomen, zag ik een jonge arts die zich over mij ontfermde. Eigenlijk had deze willen doorgaan tot Londerzeel, doch daar had ik de kracht niet meer toe. De luitenant, ondersteund door de twee soldaten, trok wel verder, richting Londerzeel. Midden op de weg werd hij uiteindelijk toch door de Duitsers doodgeschoten.”

De arts en ik besloten ons te verbergen in een huis, doch hiervan bleken alle deuren en ramen gesloten. Wij verstopten ons dan maar in een schuurtje van één der laatste boerderijen van Imde en bedekten ons met stro.”

De Duitse schoten klonken zodanig dichtbij dat men even geloofde dat ze vanuit Imde zelf werden afgevuurd. Later onderzoek toonde echter aan dat ze wel degelijk vanuit het zuidoosten kwamen maar het feit dat Duitse kogels op een later moment dan de Belgische de geluidsmuur doorbreken, zorgde voor dit misverstand. In ieder geval droeg dit natuurkundig effect bij tot de “legende van het verraad van Imde”. Tot kort voor de 2de wereldoorlog werd in militaire tijdschriften namelijk beweerd dat de Belgen in Imde door de dorpelingen – die hen hadden verteld dat er zich geen Duitsers in het dorp bevonden - verraden werden.

- Het hierboven beschreven vuurgevecht kostte, tussen 13u10 en 13u50, het leven aan ongeveer 30 Belgische soldaten die allen vielen in de omgeving waar later door juffer Orianne een klein monument werd geplaatst. Wie zich kon redden vluchtte via de gracht, de doorsteek onder de provinciale baan en opnieuw de gracht richting Slozen.

- De Duitsers, die de vluchtende Belgen achterna zaten drongen nu wel het dorp van Imde binnen. Generaal de Stein d’Altenstein stuurde vanuit Slozen een boodschapper naar de oostelijke colonne van kolonel van Grasdorf, maar de cyclist in kwestie reed verloren en zou Van Grasdorf pas 2 uur later bereiken. Van Grasdorf, die intussen het vuurgevecht aan zijn rechterkant zelf had opgemerkt, liet hierop wel zijn artillerie in positie brengen, maar omdat men zelfs van op een “geschutsladder” niet kon zien waar vriend of vijand lag, besloot hij om zonder preciezere informatie niet tussenbeide te komen.

- Ten noorden van Imde, tussen Rossem en de Imdecouter, had zich toen een sterk aaneengesloten Belgisch front moeten bevinden.

- In Rossem het 2de regiment jagers te paard van Jaminé (maar dat was er niet omdat het door de paniek van de Vliegende Maandag terug naar Malderen was getrokken.

- Tussen Rossem en de Imdecouter de mannen van de rechtse centrale colonne (2/II van het 3de jagers te voet), maar die waren op de Kaaskantmolen blijven “hangen”.

Daarom was Ruquoi verplicht om dat deel van de centrale colonne dat nog niet bij de gevechten in Imde-dorp betrokken waren over een grotere breedte te spreiden.

- Over de baan van Slozen naar Rossem stuurde hij:

o 2/I en 2/II naar en voorbij Rossem-dorp.

o 3/I en de artillerie tot halverwege deze baan

- 3/III liet hij positie kiezen op de provinciale baan tussen Slozen en Imde.

- Op de Imdecouter zelf bevonden zich 2 compagnies, namelijk 4/III en het deel van 4/II dat het na het gevecht in Imde niet op een lopen had gezet maar zich had gehergroepeerd. Het was de bedoeling dat ze snel versterking zouden krijgen van de 1ste en de 2de compagnie van het 3de bataljon, maar die hadden het contact met de voorhoede verloren en zijn nooit tot in Imde geraakt.

Om 14u05 vertoonden er zich Duitsers, die het kasteel Goethals en het er erbij horende park en bos bezet hadden, ten westen van Imde-dorp en werden ze door de Belgen in de Imdekouter, die dus spoedig versterking verwachtten, onder vuur genomen.

Ook 3/III (op de provinciale baan tussen Slozen en Imde) en 1/I (bij Rossem-Dorp) begonnen te schieten. Vooral de tussenkomst van 1/I was daarbij zeer effectief. Door een bodemverhevenheid tussen Rossem, de Imdekouter en de bossen waarin de Duitsers zich schuil hielden, zag men echter de doelen niet. De eerste die onder hun kogels viel was Arthur Gerard, de commandant van de compagnie in de Imdekouter.

Beschoten vanuit het zuidooosten en het zuidwesten door de Duitsers, maar vooral vanuit het westen door het 1ste bataljon van het eigen 3de jagers te voet, viel er niet aan te denken om boodschappers te sturen om de vergissing te melden. Daarom werd de klaroenen bevolen om het signaal “staakt het vuren” te blazen. Binnen een paar minuten waren alle klaroenen uitgeschakeld. De commandant van de compagnie langs de provinciale baan zou later toegeven dat hij het signaal wel had gehoord maar dat het zodanig slecht geblazen werd dat hij dacht dat het een list van de Duitsers was en er geen rekening mee heeft gehouden.

Deze beschieting duurde tot 14u30. Maar net toen de overlevenden in de Imdekouter opgelucht adem haalden nam de artillerie op de baan van Slozen naar Rossem het vuren over. In Imde dorp werd de kerk geraakt en werden een aantal huizen in brand geschoten. Maar een groot deel van de obussen kwam alweer op de eigen mensen in de Imdekouter terecht.

Getuigenis van luitenant Kuborn: “Ik riep tot de soldaten ‘Moed, onze artillerie is aan ‘t geven!’ Maar wat een ontgoocheling toen we beseften dat ze haar schoten op ons had gericht! Toen hebben we de mooie verbetenheid van onze schutters van de 4/III ineen zien schrompelen. Majoor Sweerts was de vroegere commandant van deze compagnie en ikzelf had als onderluitenant onder hem gediend. We kenden veel van de soldaten persoonlijk en velen kenden ons. Alleen daaraan is het volgens mij te danken dat er geen paniek ontstond. Het is bij hun oude commandant dat de soldaten vertroosting zochten. Overal was er geschreeuw te horen: ‘Majoor! Ik ben het, Doyen, ik heb een kogel in de rug gekregen! Majoor, majoor! Een ambulance! Ik ben gekwetst!’. Daarna kwamen er kreten van woede, en zelfs gevloek. Ze vermengden zich met het huiveringwekkend gekerm van de gewonden. Commandant Gerard mompelde stilletjes: ‘Moed, vrienden! Ik ben blij dat ze mij het eerst geraakt hebben!’.

Majoor Sweerts riep: ‘Niet bewegen!’ En rechts en links, van man tot man, liet hij doorvertellen dat onze troepen zich vergisten.

Het enerverend gefluit van de projectielen en, meer nog, het inslaan ervan, het exploderen van de schrapnells, dat alles vermengde zich met het gehuil van de mannen. Plots hoorden we iemand bijna wenend roepen: ‘En zeggen dat we ons door de Belgen laten afmaken!’

De majoor wilde een einde maken aan deze situatie en riep ‘opstaan!’ Hij hoopte aldus dat de artillerie ons zou herkennen. Allemaal richtten we ons gelijktijdig op en de soldaten volgden ons voorbeeld. Onmiddellijk werden we van voor en van opzij door snelvuur onder vuur genomen. En onze artillerie bleef ons haar lawines sturen.

De commandant van 3/III tegen te provinciale baan had toen moeten merken wat er aan de hand was maar interpreteerde het rechtstaan van de mannen in de Imdekouter evenals hun handengezwaai als een sein tot terugtrekken. Bovendien begon men ook daar door verdwaalde Belgische splinterobussen verliezen te lijden. De helft van de compagnie vluchtte langs de provinciale baan richting Slozen en werd daar door kolonel Ruqoy in eigen persoon gewapender hand teruggejaagd, 50 anderen bereikten door het veld de Kaaskantmolen. In de Imdekouter bleven de doden en gewonden liggen.

Tot 15u30 lieten de Duitsers van majoor von Paulin de Belgische batterijen hun gang gaan. Toen er, met uitzondering van de dode of stervende anderhalve compagnie in de Imdekouter, geen Belgen meer overbleven gingen ze tot de tegenbeschieting over. De Belgische artillerie trok zich chaotisch in chaos terug, hierbij drie kanonnen achterlatend. Voor dit misdrijf werden een paar dagen later vier kanonniers door de krijgsraad tot 15 jaar dwangarbeid veroordeeld. Ook de generale staf in Slozen besloot nu de algehele terugtocht te gelasten. Die aftocht werd gedekt door de afdeling artillerie die zich eveneens op de baan van Slozen naar Rossem bevond en nu ook onder zwaar Duits vuur kwam te liggen.

Om 17 uur was bijna iedereen die nog fysiek toe in staat was, terug in Londerzeel of op de Kaaskantmolen. De gewonden van de provinciale baan en de Slozenbaan werden naar het lazaret in het klooster van Londerzeel gebracht. Toen ook de Duitse kanonnen om 16 uur zwegen, lukte het inwoners van Rossem om een aantal gekwetsten van de Imdekouter naar de gemeenteschool van Rossem te evacueren. Ze moesten daar echter snel mee ophouden toen ze door de door de Duitsers onder vuur werden genomen.

Kort daarna verlieten de Duitsers het kasteelpark. In het dorp van Imde werden burgers en karren opgevorderd om de achtergebleven gekwetsten op te halen en naar het klooster van Imde te brengen. Wie zich nog kon verplaatsen werd echter krijgsgevangen genomen en via het ziekenhuis van Strombeek-Bever en Leuven naar Duitsland afgevoerd. Dat waren 30 soldaten, 1 korporaal en 3 onderofficieren van het 3de regiment jagers te voet, 3 militairen van andere eenheden en 8 burgers uit Imde en Rossem. Op het slagveld van Imde lieten die dag 5 officieren en 80 soldaten het leven; ruim honderd anderen werden ernstig gewond. Hoeveel er nadien nog aan hun verwondingen bezweken zijn, is niet precies geweten. In het lazaret van te Londerzeel waren er dat minstens 17. De achtergelaten doden werden voorlopig in 2 massagraven op de Imdekouter begraven. Later zouden ze ontgraven, geïdentificeerd en herbegraven worden door het werk van juffer Orianne.

Deze samenvatting, die een uiterst vereenvoudigde weergave van de feiten is, is gebaseerd op de verslagen van 2 militaire onderzoekscommissies. Het eerste onderzoek had een paar dagen na de gebeurtenissen plaats en het tweede volgde een paar maanden na de wapenstilstand, in 1919.

Ofschoon de ware toedracht dus al eind augustus 1914 bekend was, heeft de Belgische legeroverheid er echter voor geopteerd om het eigen falen achter een verzonnen verhaal over het verraad van de inwoners van Imde weg te steken.

http://users.skynet.be/fb772494/Teksten%20bezoek%20WFA%205%20mei%202007.htm
Zie ook http://www.stanny-van-grasdorff.be/kolonel_van_grasdorff.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 23 Aug 2010 21:50, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:43    Onderwerp: Reageer met quote

Dichters en schrijvers rond kubisten - Jacques Rivière (1886-1925)

(...) Na enige tijd voor het literaire tijdschrift L'Occident gewerkt te hebben, verzorgde Rivière vanaf januari 1912 het secretariaat van het maandelijkse tijdschrift La Nouvelle Revue Française (=NRF). Het literaire tijdschrift La Nouvelle Revue Française was na een slechte start met een nummer in november 1908 op 1 februari 1909 voor het eerst in een maandelijkse uitgave verschenen met André Gide als hoofdredacteur. Rivière schreef vanaf het begin artikelen in het tijdschrift. Na gemobiliseerd te zijn in augustus 1914 werd Rivière op 24 augustus 1914 gevangen genomen aan het front en overgebracht naar het gevangenkamp bij Königsbrück, een plaats bij het Duitse Dresden. Wegens zijn herhaaldelijke pogingen om te ontsnappen, werd Rivière overgebracht naar Hülsberg, een plaats bij Hannover. Daar werd Rivière zwaar ziek en werd hij ter verpleging overgebracht naar Zwitserland, waar hij als buitenlander werd geïnterneerd. In 1918 verscheen van Rivière zijn oorlogsbelevenissen onder de titel L’Allemand : souvenirs et réflexions d'un prisonnier de guerre. Na terugkeer in Frankrijk startte Rivière als directeur met het opnieuw uitgeven van La Nouvelle Revue Française. (...)

http://www.kubisme.info/kt241.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:47    Onderwerp: Reageer met quote

In oorlogsnood. Virginie Lovelings dagboek 1914-1918

Maandag 24 Augustus.

's Morgens om zeven uur.

Een ontzaglijk groote, daverende, verdoofde slag.

Wat mag dat wezen? Geen mensch die 't zeggen kan. Al de buren zijn buiten gekomen, staan aan hun deuren, gaan tot elkaar bespreken 't geval. Het is een wonder, dat niemand binnenblijft, het is zelfs niets nieuws. In mijn straat zijn er geen winkels, er is weinig verkeer en van 's ochtendsoorsp.: ochtens tot 's avonds — met korte onderbrekingen — staan meest al de bewoners op de voetpaden en vertellen waarschijnlijk, evenals het thans in alle bijeenkomsten gaat, de een aan den ander, wat elk in het bijzonder in de kranten gelezen heeft. In gezelschap baat het niet te zeggen, als een verhaal over de gruwelen begint: "Ik weet het, ik heb het in dit of dat blad gelezen," genade is er niet, aanhooren moet ge het tot het einde.

Die groote slag, wat was 't? Kanonschot of ontploffing in de buurt? Het wordt weldra geweten: 't zijn de kolderschijven op de spoorlijn te Aelter, in de twintig kilometer van hier, die men doen springen heeft. De verbinding tusschen Oostende en Gent was aldus verbroken. Vier uren later was alles hersteld en reden de treinen opnieuw.

Heel het belgisch grondgebied ligt vol soldaten. Men beweert vijfhonderd duizend.

Alle wetten van krijgsrecht en menschenliefde worden overtreden, zoodra een onvoorzichtige of roekelooze weerstand biedt. Den 18 dezer zijn de legerbenden ten getalle van naar men berekent zeshonderd duizend man uren en uren lang, op breede rijen Brussel doorgetrokken.

De burgemeester Max was met het Schepencollege en raadsleden den staf te gemoet gegaan, bescherming voor de stad inroepend. Het antwoord — zegt men, luidde barsch met strenge strafbedreiging voor het minste vergrijp.

Het nieuws was verspreid, dat het ingevallen leger armoe leed. Ooggetuigen verzekeren, dat de troepen er goed toegerust en flink gezond uit zagen.

Hun houding in het algemeen moet aanmatigend-trotsch gebiedend zijn geweest. Sommigen zongen: "Heimat, heimat", en van "Wiedersehn", ook "Die wacht am Rhein".*

*'Die Wacht am Rhein' was tot 1922 het volkslied van Duitsland. De tekst is van Max Schneckenburger (1840) en werd in 1854 op muziek gezet door Karl Wilhelm van Krefeld. Het refrein luidt: 'Lieb Vaterland, magst ruhig sein, / Fest steht und treu die Wacht am Rhein!'

http://www.kantl.be/ctb/pub/loveling/html/d_1914-08-24.htm#d_1914-08-24entry1
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:49    Onderwerp: Reageer met quote

Vluchten voor de Grote Oorlog
Jeannick Vangansbeke, 01/01/2005 -

Via door journalisten opgetekende ooggetuigenverslagen én fragmenten uit dagboeken wordt getoond hoe de oorlog het leven van de burgers overhoop gooide en families uit elkaar scheurde.

In de jaren twintig en dertig begonnen historici te wijzen op de manipulatie door de geallieerde propaganda van de Belgische gruwelen uit de zomer van 1914. Dit gold niet voor Siegfried Debaeke; wat hij beschrijft opgetekend uit de mond van ooggetuigen is écht gruwelijk. Zijn boek begint met de jacht op een kleine honderdduizend Duitsers die België hals over kop ontvluchtten in augustus 1914. Nogal wat joden werden het slachtoffer van de "spionitis" (p. 18, overigens heeft Debaeke zijn toon erg mild gehouden; de historicus Antoon Vrints had het op een Soma-colloquium in 2003 over een pogrom bij de anti-Duitse rellen in Antwerpen). De tijd dat boeken over de Eerste Wereldoorlog vooral krijgshandelingen beschrijven lijkt nu echt wel voorbij. Zo beschrijft Debaeke, gedreven auteur en uitgever van streekgeschiedenis, in zijn laatste werk hoe echte en vermeende spionnen werden geëxecuteerd en het oorlogsgeweld en de Duitse moord- en brandpartijen meer dan 1,5 miljoen Belgen op de vlucht joegen. Ze zochten een toevlucht in de verste uithoek van het land - de Westhoek - of ze trokken naar Nederland, Frankrijk of Groot-Brittannië. Bij het geallieerde eindoffensief vanaf augustus 1918 kwam een omgekeerde stroom, van Frankrijk naar België, op gang.

Aan de hand van veelal door neutrale Nederlandse en Amerikaanse journalisten opgetekende ooggetuigenverslagen én fragmenten uit honderden dagboeken toont "Vluchten voor de Grote Oorlog" hoe de oorlog het leven van de burgers overhoop gooide en families uit elkaar scheurde. De koninklijke familie deelde dit vluchtelingenlot (p. 37-57). De mensen van toen vertellen zelf wat er zich in werkelijkheid afspeelde, zoals de lange zwerftochten met enkele schamele bezittingen, de zoektochten naar een veilig onderkomen en de hysterische scènes in Antwerpen (één miljoen vluchtelingen!) en Oostende. Onderwerpen die met de Westhoek verband houden komen uitgebreid aan bod: de zoektocht van het vorstenpaar naar een veilig onderkomen in De Panne, de paniekerige vlucht op "Vliegende Maandag", 24 augustus 1914, de Belgische vluchtelingen die in Britse munitiefabrieken tewerkgesteld worden of die de Britten zelfs paardenvlees leerden eten, de deportaties van tienduizenden West-Vlamingen naar Limburg, enzovoort.

Dagboeken van streekgenoten waaruit geciteerd wordt, zijn die van Ieperling Gustaaf Delhaye, Jeroom Leuridan, broeder Victor van de Vleterse Sixtusabdij, Constant Tamboryn uit Elverdinge en -noblesse oblige- de ooit door Piet Chielens in een onbewaakt moment als heilige omschreven pastoor Van Walleghem uit Dikkebus. Schrijnende verhalen zijn er bij de vleet, zoals het relaas van de tyfusepidemie (p. 219-223) en dat van een dove vrouw, die niet alleen aantonen hoe ingrijpend de impact van een oorlog op een mensenleven kan zijn, maar ook weerleggen wat historici tot nu toe schreven. Van Henri Pirenne, toch wel een vurige patriot, tot Sophie De Schaepdrijver die "Schuwe Maandag" 19 oktober lijkt te zijn vergeten. Franse scherpschutters heetten toen al gauw vrijschutters en onschuldige burgers van Rumbeke, Roeselare en later Esen (veertig executies), Staden (tien menselijke schilden, negen sterven), Gits (33 doden) betaalden het gelag.

Siegfried Debaeke schreef ooit een boek over humor in de oorlog. Met "Vluchten voor de Grote Oorlog" bewijst hij dat hij ook synthetisch sterk kan zijn en de grote geschiedenis met haar verpletterende gevolgen voor de kleyne luyden aankan. Toch enkele kleine opmerkingen. De auteur schrijft dat bijna niemand weet dat "Agatha Christie zich voor Hercule Poirot liet inspireren door Belgische vluchtelingen in het Engelse Torquay" en situeert zijn geboorteplaats vervolgens in Spa (p.313-314), terwijl le vrai belge Hercule Poirot in 1850 in het Henegouwse Ellezelles geboren is. We vermelden al Saint Van Walleghem, maar die schreef 3 volumes dagboeken, geen 2. Jammer ook dat er geen index is. Op p. 256 wordt per vergissing over de gasaanval van 22 april 1914 gesproken (moet 15 zijn).

Siegfried Debaeke, Vluchten voor de Grote Oorlog, Koksijde, De Klaproos, 400 blz., 24 op 16 cm, 140 fotos 24,95 EUR ISBN 90-5508-068-3

http://www.geschiedenis.nl/index.php?go=home.showBericht&bericht_id=368
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

De Groote Oorlog in Kortrijk

De Groote Oorlog (...) is in Kortrijk niet onopgemerkt voorbijgegaan.

Kortrijk lag wel niet aan het IJzerfront met zijn totaal verwoeste gewesten, maar speelde een niet onbelangrijke rol als ziekenhuisstad en rustplaats voor de troepen. Ook lag stad op een knooppunt van wegen en spoorwegen in het 'Etappengebied' van het IVde Duitse leger.

De bezetting duurde vier jaar min twee dagen (18 oktober 1914 - 16 oktober 1918). De onzinnige slachtpartij kostte het leven aan 562 Kortrijkzanen: 211 gesneuvelde soldaten, 254 burgers (dus meer civiele slachtoffers dan militaire!), 91 dwangarbeiders (weggevoerden om slavenarbeid te gaan verrichten in Sédan bijvoorbeeld) en 6 gefusilleerde verzetslieden.

Wie leest over de tragedie van de eerste wereldoorlog kan enkel pacifist worden. Om het absurde van de oorlog te illustreren heb ik enkele anekdoten opgezocht.

Lopersmaandag

De oorlog begon in Kortrijk als een cowboyfilm. Op 22 augustus 1914 maakt de bevolking voor het eerst kennis met de oprukkende Duitse legers. Hier en daar duiken Duitse kurassiers op, ruiters met wapperende mantel, geweer op de rug en een lans van 3 meter. Het zijn verkenners die vanuit Geraardsbergen opereren en ook sabotages moeten uitvoeren. Zij worden uiteengejaagd door Franse troepen. Op hun vlucht worden zij door de bevolking, die de gebeurtenissen aanschouwt als een wielerkoers, uitgelachen. Zo wordt een gewonde Duitse ruiter in Deerlijk gevolgd door een peloton spottende fietsers.

De stemming slaat compleet om op 'lopersmaandag', 24 augustus 1914. Vluchtelingen uit Doornik, dat toen al was veroverd door de Duitse invaller, komen Kortrijk binnen gelopen en roepen op om te vluchten "omdat de Duitsers alle weerbare mannen uitroeien". De paniek slaat over en bijna alle mannen slaan op de vlucht. Er zijn verhalen bekend van Kortrijkzanen die in een trek naar Tiegembos liepen om zich te verstoppen. De dag nadien keerde iedereen terug maar de schrik zat er goed in.

Op zondag 18 oktober 1914 begint de bezetting officieel met een parade van de Duitse veroveraars van Kortrijk op de Grote Markt. Gegijzeld door de invallers is burgemeester Auguste Reynaert verplicht op het perron van het stadhuis te troepen te groeten naast bevelhebber majoor von Lützow. Eindeloze rijen soldaten en wapens trekken door de stad, tussen een enorme massa nieuwsgierigen die op afstand wordt gehouden door de Kortrijkse politie in gala-uniform. Een operette-oorlog schijnbaar, maar niemand besefte toen dat er in het slijk van het IJzerfront niet te ontsnappen viel aan de wreedheid en de ontmenselijking.

Kussentjes

Voor de Kortrijkzanen kwamen er vier jaar aan van ontberingen, honger, opeisingen van alles wat dienstig kon zijn voor het leger van de bezetter, beschietingen en wegvoeringen van werkbare mannen. Zo moesten de vele brouwerijen die Kortrijk telde hun brouwketels inleveren. Alleen Vander Ghinste (nu Bockor) moest dat niet doen omdat in de brouwketels ook de uniformen van de Duitse soldaten werden gewassen (!).

Veel bewoners moesten zich de inkwartiering van Duitse soldaten laten welgevallen. Een overblijfsel van die bezetting zijn de huisnummers. De mensen werden voor het eerst verplicht hun huizen te nummeren opdat de Duitse logés hun verblijfsplaats gemakkelijker zouden terugvinden. Een verblijfsplaats voor de generaals was het herenhuis van Karel Vandevenne, Doorniksewijk 66.

Karel Vandevenne was eigenaar van de Kortrijkse Bloemmolens in de Kapucijnenstraat. Zijn monumentale woning bestaat nog. Tot voor enige jaren huisde er de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening. Thans is het advocatenbureau Monard & D'Hulst er gevestigd (zie foto). Er wordt gezegd dat zelfs de Duitse keizer Wilhelm II er ooit de nacht doorbracht. Maar dat kan niet bevestigd worden omdat de verblijfsplaats van de keizer altijd met zeer veel geheimzinnigheid werd omringd. Zo constateerden de Kortrijkzanen op een herfstnacht in 1916 dat alle gaslantaarns brandden in de straten. Bleek 's anderendaags dat de keizer met zijn gevolg was gepasseerd.

De Duitse bezetter gedroeg zich overigens als lichtgeraakte overheerser. Op de verjaardag van de keizer moesten de klokken van Sint-Maarten worden geluid. Op 27 januari 1918 liep het mis (of was het bedoeld?): het was de doodsklok die werd geluid. De klokkenluiders vlogen voor drie dagen in de gevangenis. Ook in de gevangenis vloog een man die het slachtoffer werd van zijn eigen naïviteit, zeven dagen. Toen de Duitse krijgskansen aan het keren waren, gooiden Engelse vliegtuigjes, om de Duitse soldaten te ontmoedigen, kussentjes uit over de Grote Markt. In de vulling van die kussentjes waren stukjes koper verwerkt. De boodschap die er op stond was: "Gelieve onmiddellijk in de Kommandantur af te geven". Er was toch wel een man die dat deed, zeker!

Deze anekdoten komen alle uit het opmerkelijk gedocumenteerde standaardwerk Kortrijk 14-18, een stad tijdens de eerste wereldoorlog van dr. Egied Van Hoonacker (1994).

http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be/archive/2005/11/11/de-groote-oorlog-in-kortrijk.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 21:57    Onderwerp: Reageer met quote

Belgische vluchtelingen in Gaasterland (Balk)

Bovenstaande kaart is op 24 augustus 1915 verstuurd door een Belgische vluchteling, Lambert Fernand, naar monsieur Joseph Defêche woonachtig aan de Thier de la Chartreuse 22 in Liege; Luttich oftewel Luik.

De tekst van de kaart is ontcijferd en vertaald door Philippe Demoulin uit België waarschijnlijk familie van de geadresseerde. De franse tekst bevat veel spelfouten. Het is een letterlijke vertaling.

Balk le 24-8-15

Un bonjour à toute
la famille.
Je vous envoi quelque mots pour
vous faire savoir que je suis en bonne
santé et que j'espère de toute votre
famille de même. Nous attendons
le jour du retour avec impatience
l an passé n'ayant plus revu
les vieux patience et courage
Compliment a tous les camarade
fontainniers(?). En attendant
de nous revoir recevez mais
sincere salutation

Lambert Fernand
interner a Balk Friesland ?? ??"

"Balk 24-8-15

Een goedendag aan de alle
familie.
Ik verzend u enkele woorden om u
mede te delen dat ik in goede
gezondheid ben en dat ik van alle uw
familie van zelfde hoop. Wij wachten
op de dag van de terugkeer met ongeduld.
Het vorige jaar heb ik
de oude niet meer gezien geduld en moed.
Compliment aan alle kameraden
fontainiers. Door te wachten
om ons te herzien ontvangt
Hoogachtend

Lambert Fernand
die aan Balk Friesland wordt opgesloten"

Mooie foto's... http://www.langsdeluts.nl/A%20007%20Belgische%20vluchtelingen.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 22:01    Onderwerp: Reageer met quote

De Mijnenslag bij Mesen

(...) In de zomer van 1917 hadden de Britten een aanval op de Duitsers gepland, die hen zou moeten 'breken.' Haig dacht zoals steeds dat de Duitsers aan de rand van overgave stonden.

Er werden tweeentwintig mijnen onder de Duitse stellingen gegraven en gevuld met springstoffen, deze zouden tot ontploffing worden gebracht en daarbij de Duitsers verpulveren
Generaal Herbert Plumer had de leiding over de operatie, elke tunnel lag op een diepte van ongeveer vijfentwintig meter en was zo'n zevenhonderd meter lang
Er werden mijnwerkers en graafmachines, die bij de aanleg van het Londense metronet werden gebruikt, overgebracht naar België.

De Duitsers kwamen er op 24 augustus 1916 bij de beek de Douve achter dat er een tunnel onder hun loopgraven lag en bliezen deze op, waarna ze dachten dat ze het probleem hadden opgelost. Anderhalf jaar na aanvang van de graafwerken vonden de Britten dat het tijd was om tot actie over te gaan, elke mijn bevatte vijftien tot twintig ton ammonal, een aluminiumhoudende nitraatspringstof, de Spanbroekmolenmijn bevatte eenenveertig ton ammonal. Om de springstof te ontsteken werd per mijn een ton TNT gebruikt en om de explosie meer kracht te geven werd een even grote hoeveelheid aluminium toegevoegd. (...)

Lees verder op http://www.wereldinoorlog.be/web/content.php?article.1000530
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14342
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2010 22:05    Onderwerp: Reageer met quote

Geschiedenis van Zijtaart

Op 24 augustus 1917 om 9 uur in de voormiddag zijn drie ambtenaren van de directe belastingen naar Zijtaart getogen naar het huis van Petrus van den Nieuwenhuizen (geboren te Veghel 6-9-1874). Ze hadden het vermoeden dat daar een frauduleuze slachting had plaats gevonden. Petrus van den Nieuwenhuizen bekende meteen en vertelde dat hij het kalf in Veghel had gekocht bij H. van Dooren voor fl. 23,--. Het kalf heeft hij vervolgens op 17 augustus laten slachten door loonslager M. Vervoort (geboren op 25-9-1866). De slacht vond plaats op het erf van Petrus in het bijzijn van enige schoolkinderen. M. Vervoort heeft toen meteen ook nog drie kleine varkens van Petrus van den Nieuwenhuizen geslacht. Bernard Linders en Lindert Kerkhof (de nachtwacht van Veghel) waren bij het complot betrokken. Petrus van den Nieuwenhuizen krijgt een dagvaarding om voor de rechtbank te verschijnen, omdat deze slacht niet is aangegeven.

http://www.oudzijtaart.nl/Kroniek/K1917.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45583

BerichtGeplaatst: 23 Aug 2014 23:27    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
walter101954



Geregistreerd op: 26-12-2011
Berichten: 94
Woonplaats: Aalst

BerichtGeplaatst: 24 Aug 2014 6:37    Onderwerp: 24 augustus 1914 Reageer met quote

24 augustus 1914 : Vliegende Maandag in Erpe-Mere

Paniek en massale vlucht

Wie onderzoek doet naar de Eerste Wereldoorlog ondervindt vlug dat er over deze periode al bij al niet zoveel in het collectieve geheugen is blijven hangen; het is immers allemaal honderd jaar geleden.
Een van de gebeurtenissen die echter wel van generatie op generatie wordt doorverteld is wat er op maandag 24 augustus 1914 in een ruim gebied rond Aalst gebeurt. Er ontstaat een ongelofelijke paniek met massale vlucht van de mannelijke bevolking als gevolg. Dit is bekend gebleven onder benamingen als “Vluchtermaandag”, “Lopende maandag”, “Loperkesmaandag” maar meestal wordt het benoemd als “Vliegende Maandag”.
Bij het overleveren van wat toen gebeurd is, liet men de fantasie haar gang gaan zodat het vandaag, op basis van de overgeleverde verhalen, moeilijk zoniet onmogelijk is oorzaak en verloop objectief te beschrijven. We doen toch een poging de gegevens die ons bekend zijn voor Erpe-Mere, op een rijtje te zetten.

Zoals we hierboven vermeldden, doorkruisen vanaf 21 augustus 1914 meestal kleine Duitse verkenningseenheden onze streek Soms gaat het over de gevreesde Ulanen, in andere gevallen zijn het eenheden van het IXde Duitse Reservekorps.
Door wat er in de pers verschijnt en wat er verteld wordt over Duitse wandaden in Visé, Aarschot en Leuven, zit de schrik er bij de lokale bevolking goed in. Het hoeft dus niet te verbazen dat de mensen in Vlekkem “hunne vensters en deuren sluiten” zoals Aline Van Den Eeckhout schrijft over 21 augustus. Het is immers zo dat wanneer zo’n patrouille een dorp binnenkomt, zij dikwijls drank en voedsel opeisen voor soldaten en paarden. Wanneer ze ter plaatse moeten bivakkeren en overnachten, nemen ze soms gijzelaars om hun veiligheid te garanderen.

We weten nu ook dat die Duitse soldaten zelf enorme schrik hadden, op hun hoede waren en overal tegenstand verwachtten, niet alleen van Belgische soldaten maar ook van burgers, de zogenaamde francs-tireurs of vrijschutters zoals zij ze noemden.
Bij het minste vermoeden dat burgers op hen geschoten hebben, reageren zij furieus wat bv. in Aarschot tot een waar bloedbad onder de burgerbevolking leidt. Verhalen van vluchtelingen uit die streek worden al vlug ook hier rondverteld.

Laten we beginnen met wat Aline Van Den Eeckhout in haar dagboek voor die dag schrijft over de oorzaak van de paniek en de vlucht:
“ 24 Aug. : Het manschsvolk vlucht. Het gerucht verspreidt zich dat ze voorop gedreven werden naar den slag.”
Zoals meestal is Aline zeer bondig maar correct in haar waarnemingen. Het zijn vooral mannen die vluchten op basis van het gerucht dat Duitse soldaten alle mannen voor het Duitse leger uit opdrijven als levend schild tegen mogelijke Belgische of andere troepen.

Ook de pastoor van Aaigem schrijft over 24 augustus:
“Op ’t valsch geroep dat alle mannen door de Duitschers meegenomen werden, zijn hier…in gansch de streek alle mannen tot 50 jaar gaan vluchten”.
Uit Aaigem zelf gingen blijkbaar ook nogal wat inwoners op de vlucht via Sint-Lievens-Houtem en Merelbeke naar Gent.

Waarschijnlijk is de aanleiding een incident tussen dronken arbeiders en Ulanen in Pamel, Liedekerke of Denderleeuw. Mensen die daar van op afstand getuige van zijn, interpreteren dat alsof die mannen voor de Duitse troepen uit worden voortgedreven. Men gaat op de vlucht en het verhaal wordt veralgemeend en aangedikt.
Nog voor men één Duitser ziet of wat dan ook ondervindt, gelooft men dit gerucht, laat alles in steek en vlucht hals over kop zover mogelijk weg. Men loopt van dorp tot dorp en overal worden de mensen opgejaagd met uitspraken over de Duitsers die oprukken en onnoemelijke misdaden begaan; hoe verder men vlucht, hoe erger de verhalen worden.
Als de vluchtelingencolonne rond half twee ’s namiddags Wetteren bereikt, roept men zelfs dat Erpe, Smetlede, Liedekerke, Wanzele en Oordegem in brand staan : “ Erpe… en feu“schrijft Wetteraar Arnold De Coninck in zijn dagboek.

Vlekkem

Aline Van Den Eeckhout in Vlekkem:
“Alhier zijn menschen gepasseerd van Liedekerke, Haeltert, Welle enz.; bezweet en vermoeid dat zij nauwelijks voort kosten. Mannen met deeg aan hunne handen, die den bak in brand lieten; mannen die in den beerput stonden; en allen, allen op de vlucht direct naar Gent.
Eenige tijd nadien meldde men dat alles valsch was”.

Over Vlekkem zijn we ook nog via een andere bron ingelicht over de paniek en het vluchten in die periode. Sinds 1908 was men bezig met de aanleg van de grote spoorlijn Oostende – Brussel; in 1914 is de bedding al klaar maar de sporen zelf zijn nog niet aangelegd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zullen deze werken stil liggen. Deze “mal” wordt trouwens in die periode door sommige inwoners van onze streek gebruikt als vlugste weg richting Aalst en Gent.
Bij deze werken zijn blijkbaar ook Nederlandse ingenieurs en technici betrokken. Zij wonen tijdelijk met hun gezin ter plaatse o.a. in Vlekkem. Bij het begin van de oorlog vluchten zij terug naar huis.
In een Nederlandse krant van 29 augustus 1914 vinden we de getuigenis van een man en een vrouw over de gebeurtenissen in Vlekkem op die merkwaardige 24ste augustus.

“Een bewoonster van Vleckem, een dorpje bij Aalst, kwam vanavond via Antwerpen te Roozendaal aan. Zij vertelde ons eenige staaltjes van den schrik, welke thans op het Belgische land heerst voor de ulanen.
Het geroep: “daar komen de Ulanen !” is reeds voldoende om een paniek onder de bevolking der dorpen en gehuchten te veroorzaken en dan vlucht ieder.
Mannen die met blote voeten op het land werken, laten alles achter en vluchten. Sommigen lieten zelfs hunne vrouwen in den steek. Op een boerderij waar zes mannen werkten, vluchtten ook allen hals over kop, zonder zich om vrouw en kind te bekommeren.
Een burgemeester die een auto had, gaf het voorbeeld en rende zijn dorpelingen vooruit den weg naar Gent op. Onder de vluchtelingen was een jongen die slechts een zwembroekje droeg.
Later bleek dat er geen Ulanen in aantocht waren en dat honderden vluchtelingen voor niets uren hadden geloopen….
De heer Henri Jansen uit Grave, uitvoerder van een gedeelte der werken van den spoorweg Gent-Brussel, die met zijn vrouw en vijf kinderen van zijn tegenwoordige woonplaats, het dorpje Vleckem, naar hier was gekomen, deed een soortgelijk verhaal.
“Meer nog dan het verblijf der Duitschers” aldus de heer Jansen, “veroorzaakte de aankondiging van hun komst, in verschillende plaatsen een groote paniek.
In Vleckem werd juist een kerkdienst gehouden, toen iemand met het angstaanjagende bericht binnenstormde, dat de ulanen in aantocht waren.
Allen, mannen, vrouwen en kinderen, vluchtten naar buiten en zochten hun heil in de vlucht. Bijna niemand bleef achter. Steeds maar voort holden de menschen naar Aalst, naar Gent, in ieder dorpje opgewondenheid veroorzakend.
Het bleek een halve dag later, dat het slechts een kleine patrouille Duitschers was, wier aankomst zooveel schrik had veroorzaakt. Ze deden tenminste in Vleckem geen kwaad en vertrokken ook weer spoedig.”

Mere

Ook Marguerite Raes uit Oostdorp in Mere beleeft die dag intens en weet er meer dan 60 jaar later met veel sappige details over te vertellen; we citeren haar integraal:

“De 24 aug 1914 stond heel de streek in rep en roer ; het ging van mond tot mond : de Duitsers waren in aantocht en ze namen al de weerbare mannen om voor hun leger te marcheren.
Een panische schrik joeg de mannen op het lijf en de meesten vluchtten.
De vrouwen konden in hun huis niet blijven en lamenteerden in groepjes op straat. Buren kwamen bij ons in en uit: “Wat gaat Victor doen ? en uwe Philemon ?
Vader antwoordde zelf : dat ik uit mijn huis niet ga en trok krachtig naar zijn bakkerij.
Maar de kleinen ? (ca 16 jaar); hij kan toch alleen de straat niet op! – Wij zullen hem wegsteken!
In de woonkamer was er neven de ingangsdeur een smal ingemaakt kastje; de planken er uit, een kapstok op het deurken en …ni vu, ni connu!

De mannen vluchtten; nonkel Miel , de schoonbroer van vader, liep met zijn buren tot Steenbergen en ze verstopten zich in een graanveld; af en toe stak er een zijn bang hoofd boven de aren of er nergens onraad te bespeuren was.

Sooiken, zonder zijn vrouw te verwittigen, in een versleten broek en sjofel hemd, nam zijn blokken in de ene en zijn spade in de andere hand, en vloog in één adem tot Herzele.

Dikke Jef, niettegenstaande al zijn vet, kroop, met behulp van een ladder die zijn vrouw moest wegnemen, tot boven in een kerselaar telkens angstig vragend: ziede mij nog ?

Liskens Emelie , kort en dik, rood van opwinding kwam kweddelend bij ons :
“Jezus, Maria en Jozef Jeanette ! Wat beleven we toch ! Gaat uwe Victor ook weg ?”
“Hij wil niet; en uwe Staaf ?”
“ Och here, och arme, waar zou de sukkelaar lopen ? Hij is er ziek van!”. En weg was Emelie om thuis haar nu in heel het dorp beroemde toneel te ensceneren.
Staaf – hij had niet veel bijwerking nodig om er half dood uit te zien- werd nog witter gemaakt met wat meel en moest op zijn bed gaan liggen in de houding van een gestorvene. Handen gevouwen met Paternoster, brandende kaarsen in donker gemaakte kamer: “Zo moet gij liggen “ zei Emilie “en wij zullen rond uw bed staan bidden en wenen moesten er Duitsers komen.”
Van die voorstelling repte de familie niet maar Jef Spoel, die alles weet en veel fantasie bezit, vertelde het monkelend en Staaf kreeg voor zijn verdere leven de naam van “den dooien”.

Wat had de aanleiding gegeven tot dit massale hazenpad nemen ? Daar vroegen ze niet naar, maar ze liepen en brachten verdere dorpen op de loop.
In de namiddag werden de gemoederen gerust gesteld; ’t was loos alarm: zatlappen uit Pamel hadden de mensen de schrik op het lijf gejaagd voor niemendal.

De vrouwen zochten hun wederhelften of riepen ze uit hun schuilplaats. Trip trap kwamen de mannen terug en voelden zich belachelijk. De “Vliegende Maandag” bleef in ieders geheugen; anekdoten en overdrijvingen, bijvoegsels en leugens deden de ronde. Maar de mannelijke heldhaftigheid kreeg een lelijke deuk bij ’t vrouwvolk.”

Walter De Swaef

Bron: Mededelingen van de Heemkundige Kring van Erpe-Mere 2014 nr1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group