Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

"Hollanders" - niet te vertrouwen

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Aanloop en nasleep van de Eerste Wereldoorlog Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Spiling



Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 998
Woonplaats: Coast

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 12:24    Onderwerp: "Hollanders" - niet te vertrouwen Reageer met quote

ĎHet met de meest mogelijke kracht en met de hoogst mogelijke snelheid toebrengen van een slag'.

Een Nederlands plan uit 1919 voor een militair offensief tegen BelgiŽ


Het is vrij algemeen bekend dat de Belgisch Nederlandse relatie in de periode direct na de Eerste Wereldoorlog een moeilijke fase doormaakte. Dat kwam in hoge mate door de Belgische aanspraken op Zeeuws Vlaanderen en Nederlands Limburg. Desondanks blijft het een bijzondere ervaring in het archief van de Generale Staf te 's Gravenhage een map met stukken uit de periode september-oktober 1919 aan te treffen, papieren waaruit blijkt dat toen in grote haast een plan voor een aanval op het hart van BelgiŽ werd voorbereid. Dat dan voor 'het geval, dat moeilijkheden (..) mochten ontstaan van zodanige aard, dat Nederland naar de wapenen zou moeten grijpen om zijne rechten te handhaven...'.

De stukken betreffende dit plan hebben niet alleen een anekdotische waarde. Ze vertellen ůůk iets over de onzekerheid en de spanning die de Nederlandse legerleiding en de naast betrokken politici toentertijd voelden. Bovendien kan de plannenmakerij ons, ditmaal eens met een voorbeeld dicht bij huis, weer eens doen ervaren hoezeer krijgskundig denken en handelen een eigen dynamiek hebben inclusief de potentie juist datgene dichterbij te brengen wat men eigenlijk tracht te voorkomen. In januari 1919 diende de Belgische regering, tijdens de besprekingen die uiteindelijk tot het Verdrag van Versailles zouden leiden, officieel haar verlangens aangaande Nederland in. Die verlangens waren grosso modo al langer bekend. En met name de uitingen van annexionistisch aard hadden onmiddellijk na de wapenstilstand van november 1918 bij Nederland al tot grote ongerustheid en enige opwinding geleid. De wensen van Nederlands zuiderburen lagen deels op economisch vlak en hadden bij voorbeeld betrekking op een betere verbinding tussen Antwerpen en de Rijn. Deels waren ze echter van politieke aard: na het falen van de 'gegarandeerde' neutraliteit in 1914 wenste BelgiŽ begrijpelijkerwijs - beter in staat te worden gesteld zichzelf te verdedigen tegen een mogelijke nieuwe Duitse aanval. En dat zou kunnen indien het zwakke punt, dat het nauwelijks verdedigde Nederlands Limburg in het Belgische defensiestelsel vormde, ongedaan zou worden gemaakt. Bovendien wenste BelgiŽ er voortaan zeker van te zijn dat via de Schelde hulp van buiten het land zou kunnen bereiken. Inwilliging van deze politieke verlangens zou ůf een vorm van politiek-militaire samenwerking tussen BelgiŽ en Nederland betekenen ůf de overgang van Zeeuws-Vlaanderen en Nederlands Limburg naar BelgiŽ inhouden. Echter, aan Nederlandse zijde werd niets gevoeld voor het opgeven van de traditionele politiek van afzijdigheid en neutraliteit. Zeker niet nadat mede dankzij dat beleid Nederland, al was het met pijn en moeite, buiten de 'Groote Oorlog' was gebleven. En over het afstaan van grondgebied viel natuurlijk al helemaal niet te praten. Dat laatste gold niet alleen voor de politieke elite. Ook de inwoners van Limburg en ZeeuwsVlaanderen maakten meer dan duidelijk geen overgang naar BelgiŽ te wensen.
En zo kon het gebeuren dat in het Nederlandse parlement jegens het zuidelijke buurvolk harde woorden vielen. Schande werd gesproken van de 'roofzucht' en de 'ondankbaarheid' der Belgen waren er tijdens de oorlog niet honderdduizenden Belgische vluchtelingen opgevangen? En minister van Oorlog zoals die functionaris toen nog rechtuit werd genoemd GA.A. Alting von Geusau deelde alvast strijdlustig mee dat Nederland zich niet 'als een schaap van zijn vacht' zou laten ontdoen en dat het goeddeels gedemobiliseerde leger in korte tijd weer 'paraat' kon zijn. Die stoere taal kon overigens niet verhullen dat in november en december 1918 de toestand voor de noorderlingen niet zonder gevaar was. Nederland was er door zijn neutraliteit namelijk niet populairder op geworden bij de 'Entente'-mogendheden. Immers zo ging het nogal ongenuanceerde verhaal die Nederlanders zijn niet alleen voor krijgsgeweld gespaard gebleven, ze hebben dankzij hun handel en grootschalig smokkel ook nog eens flink aan de oorlog verdiend. De impopulariteit van Nederland nam gevaarlijke vormen aan toen de van oorlogsmisdaden verdachte Duitse keizer als hooggeplaatst asielzoeker naar Nederland vluchtte en er vervolgens mocht blijven. En dan was er nog het feit dat na de wapenstilstand aan enkele tienduizenden Duitse soldaten was toegestaan via Limburg huiswaarts te keren, waardoor ze zich aan de greep der Geallieerden hadden kunnen onttrekken.
Dat de Nederlandse regering er op wees dat de Duitse troepen door Nederland waren ontwapend en dat de hele operatie mede ten doel had gehad de Belgische bevolking zo snel mogelijk van de last van mogelijk tot wangedrag geneigde verslagen bezetters te bevrijden, mocht - althans in eerste instantie - weinig baten. De lucht klaarde echter tamelijk snel op. Begin 1919 was het voor de Nederland regering al duidelijk dat de grote mogendheden het Belgisch annexionisme, laat staan een militair avontuur tegen Nederland, niet gunstig waren gezind. Ze hadden er namelijk geen belang bij Nederland te bruuskeren en in de armen van het verslagen maar gevaarlijk mokkende Duitsland te drijven. Daarbij kwam dat de bekwaam opererende Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, H.A. van Karnebeek, er in slaagde geleidelijk enig krediet voor de Nederlandse positie op te bouwen. Enerzijds toonde de bewindsman zich bereid tot vergaande concessies op economisch vlak, anderzijds wilde hij niets weten van gebiedsafstand of van een beperking van Nederlands internationale vrijheid van handelen.

En ook van die economische concessies bleek uiteindelijk niets te hoeven komen. In 1920 werden de, onder auspiciŽn van de Entente plaatsvindende, onderhandelingen afgebroken. En toen enige jaren later, in een inmiddels ontspannen internationale atmosfeer, alsnog een akkoord werd bereikt, voelden veel Nederlandse politici zich - mede onder druk van de publieke opinie - niet meer geroepen economische concessies te doen. Het als 'onaannemelijk traktaat' bestempelde ontwerp verdrag werd in 1927 dan ook door de Eerste Kamer verworpen. Eigenlijk was de kou in 1919 dus al uit de lucht. Het doet in eerste instantie dus merkwaardig aan een in de periode september - oktober 1919 opgesteld plan voor een offensief tegen BelgiŽ aan te treffen. Een verklaring zou natuurlijk kunnen zijn dat elke Generale Staf zich nu eenmaal bezighoudt met het opstellen van plannen voor mogelijke crisissituaties. Want op een 'moment suprŤme' moeten de generaals aan de politici de nodige militaire opties kunnen voorleggen. Maar deze verklaring voldoet in dit geval niet. Het plan van september-oktober 1919 werd immers onmiskenbaar in grote baast en vanuit bet perspectief van een mogelijke onmiddellijke inwerkingtreding opgesteld. In de bewaard gebleven stukken worden dan ook door generaal W.F. Pop, opperbevelhebber van leger en marine, en generaal J. Burger, de commandant van het veldleger, alsmede door de diverse afdelingen van de Generale Staf allerlei op korte termijn op te lossen praktische kwesties behandeld. Hoe ligt nu precies de bevelsverhouding tussen de commandant van het veldleger en de opperbevelhebber? Hoe kunnen de troepen zo snel en eenvoudig mogelijk bun uitgangspositie bereiken? Kunnen er nog wat extra kanonnen en extra vliegtuigen worden geregeld? Hoe zit het met het ponton materieel, want de Belgen zullen ongetwijfeld de bruggen over hun 'kanalennet' en rivieren vernielen? En boe kan het beperkte aantal vrachtauto's - toen nog enigszins onwennig 'lastwagens' genoemd - bet best warden ingezet, ervan uitgaande dat de Belgen hun spoorwegnet onklaar zullen maken? En kan de inlichtingenafdeling van de Generale Staf zorgen voor betere kaarten van BelgiŽ, opdat het veldleger niet de verkeerde weg inslaat?

Het moment van het opstellen van bet aanvalsplan en het gevoel van urgentie dat uit de stukken spreekt, wordt begrijpelijk als men zich rekenschap geeft van het feit dat er bij de Nederlandse regering ook gedurende het 'vredesjaar' 1919 bezorgdheid bleef omtrent de verhouding met BelgiŽ. De annexatiewensen mochten dan wel minder bedreigend blijken dan aanvankelijk het geval scheen, maar ze waren zeker nog niet van tafel. Bovendien was de internationale situatie onoverzichtelijk. Er was kans op onvoorziene gebeurtenissen en onverwachte coalities. Met name Frankrijk werd door Den Haag met wantrouwen bezien. Nu Duitsland was verslagen en in chaos verkeerde, hadden de Fransen geen continentale militaire concurrent meer. Op Buitenlandse Zaken kon Van Karnebeek zich bij gelegenheid tamelijk pessimistisch uiten over de problemen met BelgiŽ. En minister van Oorlog Alting von Geusau meende in de zomer van 1919 dat hij zich nog niet de luxe kon permitteren van een op bezuiniging en inkrimping gerichte reorganisatie van het leger. In de nazomer en vroege herfst van 1919 heerste er zelfs enige tijd een crisisachtige atmosfeer. In augustus was namelijk uitgelekt dat van Belgische zijde aan baar in Limburg actieve 'agenten' opdracht was gegeven stemming te maken ten gunste van aansluiting bij BelgiŽ. Dit leidde in Nederland tot ongerustheid en tot een officieel protest van de regering. Voorts was er het gerucht dat Belgische vrijwilligers een aanslag op Maastricht beraamden. In verband met de militaire situatie in Limburg werd zelfs opperbevelhebber Pop bij de ministerraad ontboden. En omdat de kans op 'moeilijkheden' met BelgiŽ was toegenomen, besloot het kabinet de door Pop beklede functie van opperbevelhebber - een betrekking die het inmiddels

grotendeels huiswaarts gezonden leger alleen in tijden van mobilisatie en oorlog kende - nog niet op te heffen. Het is tegen deze achtergrond dat het in het archief van de Nederlandse Generale Staf aangetroffen plan voor een optreden tegen BelgiŽ moet worden bezien. Het plan had als vertrekpunt het uitbreken van een acute crisis met BelgiŽ. In een dergelijk geval zou Nederland moeten overgaan tot een zeer snelle mobilisatie, gekoppeld aan het terstond aannemen van een aanvalsopstelling door het veldleger in de Nederlandse provincie Brabant. Mocht BelgiŽ daarvan niet onder de indruk zijnē veldlegercommandant Burger achtte het goed mogelijk dat dreigen allťťn al voldoende zou zijn dan zou 'met de meest mogelijke kracht' een 'slag' aan BelgiŽ worden toegebracht. Die 'slag' behelsde het starten van een, in verhouding tot de beperkte militairen mogelijkheden van Nederland, groot militair offensief. Daaraan zouden tenminste drie van de vier divisies van bet veldleger meeē doen. In de voorhoede zou een aparte cavaleriebrigade opereren. Alles tezamen had dat al gauw een troepenmacht van 75.000 ŗ 100.000 man opgeleverd. Tegelijkertijd zouden de forten en stellingen van het 'oostfront' en 'zuidfront' van de Vesting Holland een 'veiligheidsbezetting' krijgen. Dit ondermeer om te voorkomen dat de in Duitsland aanwezige Belgische troepen een raid richting Utrecht of zelfs richting Amsterdam zouden kunnen
ondernemen.

Waar de in Brabant samengetrokken 'divisiegroep' nu precies naar toe moest gaan, blijkt niet uit de bewaard gebleven stukken. Antwerpen wordt een enkele maal genoemd en meer in het algemeen wordt opgemerkt dat de gekozen beginopstelling in de 'driehoek' 'sHertogenbosch- Eindhoven-Tilburg-Breda verschillende anvalsrichtingen mogelijk maakt. Het ligt echter voor de hand dat naast Antwerpen ook Brussel of het gebied ten westen van Nederlands Limburg als aanvalsrichting in aanmerking kwamen. In het laatste geval zou het Nederlandse veldleger plotseling in de rug verschijnen van de 'vrijwilligers' of reguliere troepen die bij Maastricht opereerden. Het Nederlandse aanvalsplan was opgesteld volgens de grondregels der krijgskunde. Waarmee overigens niet is gezegd dat het ook een verstandig plan was. De legerleiding had namelijk geconcludeerd dat het geen zin had het veldleger te gebruiken voor de verdediging van Zeeuws-Vlaanderen en Limburg. Beide gebieden lagen excentrisch en het zou moeilijk zijn de aldaar opererende troepen afdoende te bevoorraden. Bovendien schreef de militaire logica voor te trachten zťlf plaats en tijd voor de beslissende slag te kiezen. Ten behoeve van die slag diende een zo sterk mogelijke macht bijeen te worden gebracht en deze moest dan onder zo gunstig mogelijke omstandigheden ten strijde trekken. Dit alles was voor de Nederlandse Generale Staf des te belangrijker daar de beschikbare militaire middelen, zoals gezegd, relatief beperkt waren. Het Nederlandse leger was talrijk - in beginsel was bijna een half miljoen manschappen beschikbaar - maar aan geoefendheid, aanvoering en uitrusting ontbrak nog wet het eenēen ander. En dat klemde te meer daar zou moeten worden opgetreden tegen een tegenstander die niet alleen over moderner uitrusting - inclusief tanks en een flink aantal vliegtuigen, zo stipuleerde generaal Burger maar ook over troepen met oorlogservaring beschikte.

In internationaal-politiek opzicht was het aanvalsplan evenmin van logica gespeend. De grote mogendheden zouden voor een fait accompli worden gesteld. Indien de Belgen zich, al dan niet rechtstreeks of indirect gesteund door Frankrijk, meester zouden maken van de door hen begeerde gebieden dan zou Nederland onmiddellijk een deel van BelgiŽ in bezit nemen en misschien wel Antwerpen of Brussel bedreigen. Zoín situatie leverde in elk geval een betere onderhandelingspositie op dan het zich netjes beperken tot een weinig kansrijke passieve verdediging van Zeeuws-Vlaanderen en Limburg. Het aanvalsplan was dus al met al gebaseerd op snelheid en agressiviteit. Daarmee werd - nog afgezien van de legitieme vraag of het Nederlands leger de capaciteit had voor een dergelijke operatie - ook een potentieel gevaarlijke dynamiek geÔntroduceerd. Nederland zou bij oplopende spanning of in geval van grensoverschrijdingen al in een vroegtijdig stadium met een snelle mobilisatie en het terstond dreigen met een groot offensief reageren. En de generaals Pop en Burger zouden, tenminste indien hun aanvalsoptie door het kabinet zou zijn overgenomen, niet nagelaten hebben de politici onder druk te zetten opdat na 'a' ook 'b' werd gezegd. Want met een halve mobilisatie of met slechts een beetje dreigen, zouden Nederlands kansen worden verkleind en het leger mogelijk in groot gevaar kunnen worden
gebracht. Het plan uit 1919 voor een snelle mobilisatie en een daaraan gekoppeld militair offensief tegen BelgiŽ is gelukkig nimmer in een stadium van uitvoering gekomen. De crisissfeer van september-oktober ebde snel weg. Per 15 november kon dan ook alsnog de functie van opperbevelhebber worden opgeheven. Of het kabinet op de hoogte was van de plannenmakerij in de boezem van de Generale Staf, blijkt niet uit de op dit moment beschikbare documenten. Het ligt echter voor de hand te veronderstellen dat in elk geval minister van Oorlog Alting von Geusau, die overigens zelf stafofficier was geweest, er van heeft geweten. Zijn departement werkte immers nauw samen met de Crimerale Staf en het aanvalsplan werd, blijkens de aantekeningen in de marges van de stukken, via het gangbare traject door de relevante militaire burelen behandeld. Of het kabinet in zijn geheel ervan heeft geweten, valt niet meer te achterhalen. Bekend is, het werd al vermeld, dat generaal Pop ten tijde van de totstandkoming van het aanvalsplan door het kabinet voor bespreking van de militaire toestand in Limburg werd ontboden. Uit de, overigens in die jaren zeer beknopte en formele, notulen van de ministerraad valt evenwel niet op te maken of Pop toen ook zijn plan voor een offensief heeft toegelicht. Deze hele 'petite histoire' overziende, vallen tenminste drie punten op die ook voor de dag van vandaag nog interessant zijn. In de eerste plaats is er natuurlijk de vaststelling dat Nederlandse politici en militairen zich, ondanks de tamelijk geruststellende berichten die hen al eind 1918 bereikten, toch ook in 1919 nog zorgen maakten over een mogelijke militaire confrontatie met BelgiŽ.
In de tweede plaats valt op dat de Nederlandse legerleiding, althans in haar plan van september-oktober 1919, koos voor een op snelheid en agressiviteit gebaseerde aanpak. Een aanpak derhalve die, als de politici de generaals hier waren gevolgd, de potentie bezat van een in wezen tamelijk onbenullig gewapend incident snel tot een complete oorlog te geraken. In de derde plaats verdient vermelding dat een militair plan als het onderhavige bij de huidige generatie Nederlanders als regel verbazing wekt en vaak met ironie wordt tegemoet getreden. Nederlandse generaals die in alle ernst een groot militair offensief tegen een buurland voorbereiden - zo'n feit past helemaal niet bij het zo gekoesterde zelfbeeld van Nederland als amilitaire, ja zelfs antimilitaire natie...


Bron: Hermes
Veenendaal, december 1996
Rein Bijkerk,
Hollandia 22, NL-39Żl GM Veenendaal.
_________________
"Less is More" (Mies van der Rohe)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
KHUKRI



Geregistreerd op: 27-3-2007
Berichten: 727

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 12:59    Onderwerp: Aanvoer via Nederland Reageer met quote

Ooit iets gelezen over de aanvoer van bouwmaterialen met aken via Nederland (zand, grint enz...) voor de bouw van bunkers in Flandern.
en Brits cement...
Wat is hiervan waar ?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 13:04    Onderwerp: Reageer met quote

Hoezo niet te vertrouwen? Nederland was niet van plan gebied aan BelgiŽ af te staan, maakte dat ook duidelijk, en bereidde zich voor op oorlog met BelgiŽ mocht laatstgenoemde land die eis doorzetten. En aangezien het verstandig is oorlog op andermans grondgebied te voeren, waren de militaire plannen offensief.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
den Korrigann



Geregistreerd op: 19-11-2006
Berichten: 1109
Woonplaats: Roeselare

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 16:47    Onderwerp: Reageer met quote

Het indienen van een factuur voor de opvang van de geÔnterneerde militairen gedurende de oorlog zal de spanningen wel niet verminderd hebben...of vergis ik mij en heeft dit er absoluut niets mee te maken ?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 16:56    Onderwerp: Re: Aanvoer via Nederland Reageer met quote

KHUKRI @ 23 Apr 2008 13:59 schreef:
Ooit iets gelezen over de aanvoer van bouwmaterialen met aken via Nederland (zand, grint enz...) voor de bouw van bunkers in Flandern.
en Brits cement...
Wat is hiervan waar ?

Over de zand en grindkwestie:
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=4200&highlight=grind
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
KHUKRI



Geregistreerd op: 27-3-2007
Berichten: 727

BerichtGeplaatst: 23 Apr 2008 17:48    Onderwerp: Reageer met quote

Ik wist dat ik het al eens ergens had gelezen !
Thx Yvonne
Grtz,
Khukri
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Apr 2008 7:04    Onderwerp: Reageer met quote

Dit topic hebben we ook:
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=1834&highlight=mussert
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Apr 2008 7:17    Onderwerp: Reageer met quote

den Korrigann @ 23 Apr 2008 17:47 schreef:
Het indienen van een factuur voor de opvang van de geÔnterneerde militairen gedurende de oorlog zal de spanningen wel niet verminderd hebben...of vergis ik mij en heeft dit er absoluut niets mee te maken ?


Even uit een ander topic:
Quote:
Met interneren bedoelde men het neutraliseren van de troepen van de oorlogvoerende partijen. Het had een ander doel dan krijgsgevangenschap, waarbij men de tegenpartij probeerde te verzwakken. De militaire vluchtelingen werden, net als de burgervluchtelingen, naar kampen gebracht die men īinterneeringsdepotsī noemde. In het begin van de oorlog kwam het voor dat men zowel Duitse als Belgische soldaten in ťťn depot plaatste.
Vanaf december 1918, na het tekenen van de wapenstilstand door BelgiŽ, begon de repatriŽring van de Belgische geÔnterneerden. Op grond van het verdrag van de tweede Vredesconferentie van 1907 was BelgiŽ verplicht de kosten van internering terug te betalen aan Nederland. Dit was problematisch aangezien BelgiŽ door de oorlog geruÔneerd was en Nederland een rekening van maar liefst 53 miljoen gulden had ingediend.(4) Pas op 31 december 1937 was de rekening geheel afgelost.(5)
(4) H.W. von der Dunk e.a., ĎVluchten voor de groote oorlog, Belgen in Nederland 1914-1918í, Amsterdam: De Bataafsche leeuw 1988, p. 64-65.
(5) Nederland heeft nooit een rekening ingediend voor de kosten van de burgervluchtelingen, die op 45 miljoen gulden werden beraamd.

En:

Quote:
Conventie V van de Tweede Vredesconferentie (1907 in Den Haag) behandelt dit probleem, enkele artikelen
Quote:
BELLIGERENTS INTERNED AND WOUNDED TENDED IN NEUTRAL TERRITORY
Art. 11. A neutral Power which receives on its territory troops belonging to the belligerent armies shall intern them, as far as possible, at a distance from the theatre of war.
It may keep them in camps and even confine them in fortresses or in places set apart for this purpose.
It shall decide whether officers can be left at liberty on giving their parole not to leave the neutral territory without permission.
Art. 12. In the absence of a special convention to the contrary, the neutral Power shall supply the interned with the food, clothing, and relief required by humanity.
At the conclusion of peace the expenses caused by the internment shall be made good.


En:
Quote:
Zoals ik in de eerste post aangegeven heb zit het zo:
voor de opvang van militairen moest 53 miljoen betaald worden door BelgiŽ, (conform het verdrag van 1907) dit bedrag is uiteindelijk in 1937 betaald.
Voor de opvang van burgers waren de kosten 45 miljoen, hiervoor is geen rekening ingediend en dit bedrag is dus nooit betaald. Ik neem aan dat als humanitaire geste gebeurd is.
Totale kosten dus 98 miljoen, waarvan 45 miljoen niet betaald zijn.
En wat uit de post van Mark blijkt: ook de andere landen hebben betaald voor geinterneerde soldaten.


http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=6188
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Apr 2008 7:18    Onderwerp: Reageer met quote

Andere kijk op de zaak:
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=6493
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Aanloop en nasleep van de Eerste Wereldoorlog Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group